Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2018

Οι νεκροί της εξέγερσης του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη του 1973



Επειδή ζούμε σε καιρούς που η τρέλα προσπαθεί να κυριαρχήσει της λογικής, πρέπει να αναφέρουμε ακόμα και τα αυτονόητα:
Αυτοί είναι οι νεκροί της εξέγερσης του πολυτεχνείου:
1. Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου, 57 ετών, δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου), κάτοικος Αγίου Μελετίου, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
2. Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη, τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά που έρριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).
3. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έρριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (F Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.
4. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών, φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».
5. Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.
6. Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής Παντείου, από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».
7. Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε, από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.
8. Σπύρος Μαρίνος του Διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοε-γκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.
9. Νικόλαος Μαρκούλης του Πέτρου, 24 ετών, εργάτης, από το Παρθένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα, εργάτης. Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθης, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.
10. Αικατερίνη Αργυροπούλου σύζυγος Αγγελή, 76 ετών, κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Αγιοι Ανάργυροι Αττικής. Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974).
11. Στυλιανός Καραγεώργης του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΑΩ» και «ΕΑΛΗΝΙΣ», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έρριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από 12 μέρες, στις 30.11.1973.
12. Μάρκος Καραμανής του Δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγος, από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω. Στις 10.30 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Λυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτωρίας), όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Λυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.
14. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα. Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, συνεπεία εμφράγματος.
15. Γεώργιος Γεριτσίδης του Αλεξάνδρου, 47 ετών, εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
16. Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της, τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.
17. Δημήτρης Θεοδώρας του Θεοφάνους, 52 ετών, κάτοικος Ανακρέοντος 2, Ζωγράφου. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ), που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος. Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων, απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών, Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Αγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, από το ΚεράσοΒο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ' Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
20. Ανδρέας Κούμπος του Στέργιου 63 ετών, βιοτέχνης, από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός. Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ' Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου, τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε στις 30.1.1974.
21. Μιχαήλ Μυρογιάννης του Δημητρίου, 20 ετών, ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα. Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού (αυτουργός ο συνταγματάρχης Νικόλαος Ντερτιλής). Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
22. Κυριάκος Παντελεάκης του Δημητρίου, 44 ετών, δικηγόρος, από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα. Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.
23. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών, από τον Πειραιά, κάτοικος Νικο-πόλεως 4, Καματερό Αττικής. Κτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.
24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Ανω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Συνεπεία της κακοποίησης του υπέστη ρήξη του ήπατος, εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα.
(Η μελέτη αυτή έχει υιοθετηθεί από τη σχετική βιβλιογραφία ως η πλέον έγκυρη επιστημονική προσέγγιση στο ζήτημα (βλ. ενδεικτικά Δημήτρης Παπαχρήστος, Το Πολυτεχνείο ζει, εκδόσεις Λιβάνη, Αθήνα 2004, σελ. 41-45, Δημήτρης Χατζησωκράτης, Πολυτεχνείο '73, εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2004, σελ. 176-177, 424-425, Βαγγέλης Αγγελής & Ολύμπιος Δαφέρμος, Όνειρο ήταν, έκδοση ΕΔΙΑ-Οδυσσέας, Αθήνα 2005, σελ.378-388).)
Η ρητορική της παραχάραξης της ιστορίας και της σπίλωσης της μνήμης των νεκρών με σκοπό την αθώωση της ξενόδουλης φασιστικής δικτατορίας, δεν θα περάσει. Δεν θα περάσει ο φασισμός!



Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

Ο ναζιστής απόγονος γερμανοτσολάδων Γιάννης Λαγός της Χρυσής Αυγή επιμένει πως δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο - Επεισόδιο στη Βουλή



Ο ναζιστής απόγονος προδοτών γερμανοτσολιάδων Γιάννης Λαγός της Χρυσής Αυγή επιμένει πως δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο - Επεισόδιο στη Βουλή - Τους κρατάνε και στη Βουλή, αντί να τους στείλουν στο εκτελεστικό απόσπασμα!
 Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018
https://litlepost.blogspot.com/2018/11/15-2018.html
Επεισόδιο με πρωταγωνιστή τον Γιάννη Λαγό της Χρυσής Αυγής σημειώθηκε την Πέμπτη στη Βουλή. Ο βουλευτής επέμεινε πως δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο τονίζοντας: «Έχει μια προτομή εκεί, ένα κεφάλι και πάνε και καταθέτουν στεφάνια. Και μάλιστα, η προτομή ανήκει σε κάποιον που είναι εν ζωή και κατέθεσε στεφάνι και ο ίδιος».Τα λεγόμενα του Γ. Λαγού προκάλεσαν την αντίδραση του προεδρεύοντα Γιώργου Λαμπρούλη του ΚΚΕ που τόνισε «ύμνους στη χούντα και στον φασισμό δεν δεχόμαστε».
Συγκεκριμένα, ο Γιάννης Λαγός προκάλεσε τους βουλευτές του δημοκρατικού τόξου να του κατονομάσουν δύο ανθρώπους που να πέθαναν στο Πολυτεχνείο. «Δεν υπήρξε ούτε ένας. Κι ευτυχώς που υπάρχουν ιδιωτικά σχολεία, τα οποία αύριο δεν θα γιορτάσουν αυτή την επέτειο» υποστήριξε ο βουλευτής.
Αντιδρώντας, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Χρήστος Μαντάς υποστήριξε ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να πάρει θέση και πώς δεν είναι δυνατόν να ακούγονται τέτοιες απόψεις στη Βουλή.
Τον λόγο έλαβε και η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Έφη Χριστοφιλοπούλου, τονίζοντας ότι πρέπει να επανεξεταστούν οι νόμοι για τους δολοφόνους και τους εγκληματίες, γιατί αυτά που ακούστηκαν στον ναό της Δημοκρατίας είναι απαράδεκτα, ανεπίτρεπτα και αισχρά.
Η πτέρυγα της Χρυσής Αυγής επέμεινε, με αποτέλεσμα την παρέμβαση του προεδρεύοντος Γιώργου Λαμπρούλη (ΚΚΕ).

Όσα αναφέρθηκαν στη Βουλή:
ΛΑΓΟΣ: Όνομα νεκρού στο Πολυτεχνείο δεν ακούσαμε.
ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ: Είστε φασίστες.
ΛΑΓΟΣ: Όνομα δεν ακούσαμε
ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ: Αυτό είναι ιστορικά καταγεγραμμένο. Δεν μπορείτε να παραχαράσσετε την ιστορία
ΛΑΓΟΣ: Θέλω να πω…
ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ: Τι να μας πείτε; Ότι είστε νοσταλγοί της χούντας; Μας τα είπε χθες ο αρχηγός σας. Ύμνους στη χούντα και στον φασισμό δεν δεχόμαστε.





Προκαλεί ο Ράμα με αφορμή την κηδεία του Κ. Κατσίφα


Προκαλεί ο Ράμα με αφορμή την κηδεία του Κ. Κατσίφα

Αναπάντητα ερωτηματικά και αμήχανες σιωπές τροφοδοτούν τον εθνικισμό
11 Νοέμβριος, 2018
Δρομος της αριστερας
Κυνισμός ή αμηχανία; Μετά από μέρες σιωπής, και αφού είχαν φροντίσει οι Ν. Φίλης και Θ. Πάγκαλος να δικαιολογήσουν τη στάση της αλβανικής αστυνομίας απέναντι σε ένα «ψυχοπαθή οπλοφόρο», τόλμησε να αρθρώσει δύο λόγια και ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας: «Σήμερα είναι μέρα πένθους για οικογένεια και ομογένεια, δεν θέλω να μπω σε κάποιο ιδιαίτερο σχόλιο. Κατανοώ το πένθος της οικογένειας, την χαροκαμένη μάνα. Δικαιολογημένη η πικρία και ο θυμός. Δεν μπαίνω σε αντιπαράθεση.»
Σε ποια άραγε αντιπαράθεση δεν μπαίνει ο πρωθυπουργός; Στις εθνικιστικές κορώνες των Ράμα και Μπερίσα που κάνουν λόγο για «προβοκάτορες κηδειών» που «σπίλωσαν τη μνήμη ενός νεκρού», εκείνου ακριβώς που το αλβανικό κράτος φρόντισε να δολοφονήσει αποκρύβοντας όλα τα στοιχεία που αφορούν αυτή την υπόθεση;
Στην αποδοχή από την ελληνική αστυνομία της εκδοχής των αλβανικών ειδικών δυνάμεων που οργάνωσαν την εξόντωση του; Στην απεμπόληση του δικαιώματος, που απορρέει από τις διεθνείς συμβάσεις που έχουν υπογράψει οι δύο χώρες, που επιτρέπει να πραγματοποιηθεί έρευνα των συνθηκών του θανάτου και από την ελληνική πλευρά;
Στην αποσιώπηση της παράνομης παρακράτησης του σώματος του νεκρού για δέκα μέρες και της αλλοίωσης των στοιχείων της δολοφονίας του;
Στην σημαντική αύξηση της καταπίεσης της ελληνικής κοινότητας στην Αλβανία που εκφράζεται με συλλήψεις, βία αλλά και βίαιες απαλλοτριώσεις ελληνικών περιουσιών, δήθεν για αναπτυξιακά έργα;
Ο Έντι Ράμα, ενθαρρυμένος από τον αμερικάνικο παράγοντα, εντάσσει την πολιτική της Μεγάλης Αλβανίας στο σχέδιο ανακατανομής ισχύος στην Βαλκανική και αποκτά ασυλία στην άσκηση βίας στο εσωτερικό της χώρας του αλλά και σε βάρος γειτονικών κρατών.
Απέναντι σε όλα αυτά η ελληνική κυβέρνηση και ολόκληρος ο πολιτικός κόσμος σιωπά, επιχειρεί τον κατευνασμό, ποντάρει στην εκτόνωση και τη λήθη κάθε ακραίου περιστατικού, νοιάζεται μόνο να ικανοποιηθεί ο υπερατλαντικός στρατηγικός εταίρος. Ανοίγει έτσι διάπλατα τις πύλες στο εθνικιστικό δηλητήριο και το διχασμό των δύο λαών, με δύο τρόπους. Από την μία πλευρά, αφήνει αναπάντητες τις προκλήσεις των ηγεσιών άλλοτε της Αλβανίας, άλλοτε της ΠΓΔΜ άλλοτε της, κατά πολύ ισχυρότερης και πιο επικίνδυνης, Τουρκίας και σιωπά απέναντι σε παράνομες διεκδικήσεις. Από την άλλη «νομιμοποιεί» στη συνείδηση απλών πολιτών το ρατσιστικό δηλητήριο και τον ακροδεξιό λόγο φασιστικών οργανώσεων. Χαρίζει στην Ακροδεξιά το προνόμιο να μιλά για σοβαρά θέματα της εξωτερικής πολιτικής και να εγκλωβίζει στη ρητορική της μια σημαντική μερίδα των πολιτών που δίκαια ανησυχεί για τις εξελίξεις.
Στην χώρα έχει επιβληθεί ένας παραλογισμός. Θεωρείται σημαντική κάθε δίωξη που αφορά το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό, την ταυτότητα κάθε ανθρώπου αρκεί αυτός να μην αναφέρεται στη Ελλάδα ή τα δικαιώματα του ελληνισμού. Κεντροαριστερή και αριστερή διανόηση «βλέπουν» εκεί εθνικισμό. Είναι έτοιμοι να υποστηρίξουν το «δίκαιο» του πιο αυταρχικού καθεστώτος έναντι του κάθε πολίτη που αναφέρεται στην «πατρίδα», ανεξάρτητα από τους λόγους που τον οδήγησαν σε αυτή την αντίληψη.
Κατά τον ίδιο τρόπο που η καταδίκη του απαράδεκτου βίαιου λιντσαρίσματος του Ζακ μετατρέπεται υποκριτικά σε υπόδειγμα της ανάγκης υπέρβασης «των καθυστερήσεων της κοινωνίας», η εν ψυχρώ δολοφονία ενός «ψυχάκια από την Νότια Αλβανία» γίνεται υπόδειγμα προς αποφυγή και καταδίκη του ελληνικού εθνικισμού.
Ο παραλογισμός αυτός έχει τη βάση του στην συνάντηση ενός νέου γραικυλισμού και των πιο ραγιάδικων χαρακτηριστικών του πολιτικού κόσμου με τα κοσμοπολίτικα προτάγματα της παγκοσμιοποίησης. Και αυτά τα χαρακτηριστικά όλο και πιο πολύ υπερβαίνουν τα όρια του επίσημου πολιτικού κόσμου και απλώνονται στο κόσμο της κεντροαριστερής και αριστερής διανόησης.
Δρομος της αριστερας



Το ΕΠΑΜ για τη Συμφωνία Κράτους – Εκκλησίας



Το ΕΠΑΜ για τη Συμφωνία Κράτους – Εκκλησίας

12 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2018
Ανακοίνωση για τη Συμφωνία Κράτους – Εκκλησίας
Τις τελευταίες ημέρες, ο ελληνικός λαός παρακολουθεί εμβρόντητος τη σύναψη συμφωνίας Κράτους- Εκκλησίας, όπου οι φερόμενοι ως εκπρόσωποι, ο ένας φερόμενος ως πρωθυπουργός και ο δεύτερος ως εκπρόσωπος της Εκκλησίας του Χριστού, «βγάζουν στο σφυρί» περιουσία που δεν τους ανήκει, ενώ αποφασίζουν για τους  χαμηλόμισθους κληρικούς σαν να είναι υποτακτικοί τους. Οι συμφωνίες Αρχιεπισκόπου και Πρωθυπουργού συνάπτονται χωρίς να ερωτηθεί ούτε ο Λαός, αλλά ούτε βεβαίως και ο Κλήρος.
Στην ουσία της, η συμφωνία αυτή κρύβει την εκχώρηση της περιουσίας της Εκκλησίας, και ιδιαίτερα των ακινήτων που έχει στην κατοχή της, τα οποία χαρακτηρίζονται ως «φιλέτα», αυτά δηλαδή που βρίσκονται στην παραλιακή ζώνη. Η περιουσία αυτή εκχωρείται στο ΤΑΪΠΕΔ, για να πληρωθεί στους τοκογλύφους της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. ένα παράνομο για τον λαό χρέος.
Με αυτήν τη συμφωνία, προσπαθούν να καταργήσουν όλα τα δικαιώματα των Ιερέων, καθώς οι Αρχιερείς, με το νέο εργασιακό πλαίσιο, θα μπορούν να καπελώνουν και να ελέγχουν χωρίς όριο τον Κλήρο. Το βασικότερο, όμως, είναι ότι παύει οριστικά ο ρόλος του Ιερέα ως στοιχείο ενότητας στην ελληνική κοινωνία και ιδιαίτερα στην επαρχία.
Με αυτήν τη συμφωνία, οι δανειστές και οι υποτακτικοί τους δοκιμάζουν πάνω στους ιερείς τη νέα τους «φόρμουλα»: τον τρόπο με τον οποίο θα ιδιωτικοποιηθούν και άλλα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, όπως νοσοκομεία, πανεπιστήμια κλπ.
Το ΕΠΑΜ καταγγέλλει τη σύναψη αυτής της επαίσχυντης συμφωνίας και επαναλαμβάνει το κάλεσμα που απηύθυνε προς την Εκκλησία στις 22 Οκτωβρίου 2017, με το ψήφισμα του 6ουΣυνεδρίου, όπου:
«Καλεί την ηγεσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Να αξιοποιήσει την εκκλησιαστική περιουσία ως θεματοφύλακάς της και όχι ως επιχειρηματίας ή για ιδιοτελείς σκοπούς. Όχι για να πληρωθεί το ανυπόστατο και παράνομο για τον λαό χρέος προς τους τοκογλύφους της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ., αλλά για να βοηθηθεί και να ανακουφισθεί ο υπό κατοχήν ευρισκόμενος ελληνικός λαός.
Καλεί τον Ορθόδοξο κλήρο να αναλογισθεί το παράδειγμα του Παπαφλέσσα, του Αθανασίου Διάκου, του παπά Ανυπόμονου και πλήθους άλλων, να καθορίσει τη στάση του και να παίξει τον ιστορικό του ρόλο σήμερα, με τη συμμετοχή του στους αγώνες του ελληνικού λαού, για την απελευθέρωση της πατρίδας από το νέο ευρωπαϊκό Ράιχ.
Καλεί τους απλούς πιστούς να αναλογιστούν τον Σωτήριο Λόγο και την ίδια θυσία του Χριστού και να ενταχθούν στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της πατρίδας ενάντια στη νέα κατοχή, ακριβώς όπως έπραξαν και οι πρόγονοί μας, τότε που σύσσωμος ο ελληνικός λαός αγωνιζόταν υπέρ Πίστεως και Πατρίδος.
Το Ε.ΠΑ.Μ. θέλει να υπενθυμίσει προς όλους (λαό και κλήρο) ότι η Ορθοδοξία υπήρξε και παραμένει επικρατούσα θρησκεία, μόνο στον βαθμό που συνδέεται οργανικά με τους αγώνες του λαού για την Ελευθερία και την Εθνική Ανεξαρτησία».
Αθήνα 12 Νοεμβρίου 2018
Επιτροπή Εκκλησιαστικών Θεμάτων του ΕΠΑΜ



Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2018

Το ΕΠΑΜ για τον Κωνσταντίνο Κατσίφα




Το ΕΠΑΜ για τον Κωνσταντίνο Κατσίφα
8 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2018
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Ο θάνατος του Κωνσταντίνου Κατσίφα
Ο Κωνσταντίνος Κατσίφας έπεσε νεκρός από τα πυρά της αλβανικής αστυνομίας, προφέροντας το όνομα της Ελλάδας στα χείλη του, φέροντας στη μνήμη ιδανικά και αξίες που οι πολιτικοί μας ταγοί και οι πάτρωνές τους θεωρούσαν ότι κατάφεραν να εξοβελίσουν από τη συλλογική μνήμη του ελληνικού λαού. Ένας νεκρός που συγκλόνισε όλη τη χώρα, τους υπενθύμισε ότι οι ιερές έννοιες της πατρίδας, της ελευθερίας και της εθνικής ανεξαρτησίας, είναι εσαεί παρούσες σ’ αυτόν τον λαό, όσο υπάρχουν Έλληνες που αψηφούν ακόμη και τον θάνατο προκειμένου να αντισταθούν στις επιλογές της εθνικής μειοδοσίας, που συνειδητά επιχειρείται να εθιστούμε όλα τα τελευταία χρόνια.
11 ολόκληρες μέρες μετά το φόνο του Έλληνα Βορειοηπειρώτη από τα πυρά της αλβανικής αστυνομίας, δεν υπάρχει ακόμη καμία ξεκάθαρη αναφορά των αλβανικών αρχών για τις συνθήκες υπό τις οποίες έπεσε νεκρός ο Κωνσταντίνος Κατσίφας. 11 ολόκληρες μέρες, οι συνθήκες θανάτου του καλύπτονται από ένα πλέγμα ένοχης σιωπής, κρυψίνοιας και συσκότισης στοιχείων, για τις οποίες η ελληνική κυβέρνηση απλώς ψέλλισε διαμαρτυρίες, παρά το ότι ο νεκρός δεν ήταν μέλος μόνο της εθνικής ελληνικής μειονότητας της Αλβανίας αλλά και Έλληνας Πολίτης!
Ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε η αλβανική πλευρά το όλο ζήτημα, αναδίδει έντονα την οσμή όχι μόνο της συγκάλυψης αλλά και της συνειδητής προβοκάτσιας για το περιστατικό του φόνου. Προβοκάτσιας για την επίτευξη των στόχων που έχουν ήδη σχεδιαστεί, όπως αποκάλυψε πριν από λίγο καιρό ο Επίτροπος της Ε.Ε., Γιοχάνες Χαν, μιλώντας για «αναδιάρθρωση των συνόρων μεταξύ Αλβανίας και Ελλάδας», δρομολογώντας τις «διαρκείς Έλληνο-Αλβανικές συνομιλίες για την αποκλειστική οικονομική ζώνη».
Οι αιτίες όμως για τη συμπεριφορά των Αλβανών, δεν θα πρέπει να αναζητηθούν μόνο στη γείτονα χώρα, αλλά κυρίως εντός της ελληνικής καθεστηκυίας πολιτικής τάξης που έχει θέσει εδώ και χρόνια την Ελλάδα σε τροχιά αποσύνθεσης, δίνοντας το έναυσμα στους «γείτονες» να συμπεριφέρονται ανάλογα. Βήμα το βήμα, αυτό που κάποτε γνωρίζαμε ως «Ελληνικό Κράτος», η πάλαι ποτέ «Ελληνική Δημοκρατία», αποδομείται και ουσιαστικά αυτοδιαλύεται, με συνέπεια ο εθνικός διαμελισμός να μην αποτελεί πλέον ένα σενάριο που μεθοδεύουν για το μέλλον οι επικυρίαρχοι, αλλά μια σκληρή πραγματικότητα που έχει αρχίσει να μπαίνει σε εφαρμογή.
Για να γίνει όμως αυτό, θα πρέπει ο ελληνικός λαός να φτάσει στο κατώτατο στάδιο της ταπείνωσης, πρέπει με κάθε ευκαιρία να γίνεται φανερό το πόσο αυτή η χώρα αδυνατεί να υπερασπιστεί ακόμα και τα πιο στοιχειώδη. Πρέπει ο Έλληνας να φτάσει στο έσχατο σημείο, όπου όχι μόνο να νιώθει, αλλά και να αποδεχθεί το γεγονός ότι δεν έχει απολύτως κανένα δικαίωμα: κανένα δικαίωμα στο χώμα που πατάει, κανένα δικαίωμα στο νερό που πίνει ούτε και στον αέρα που ανασαίνει. Δεν έχει δικαίωμα ούτε καν στην ταφή του παιδιού του. Ακόμη κι αυτό, είναι μια χάρη που του παραχωρήθηκε από τον Αλβανό πρόεδρο και μάλιστα με την «ανθρωπιστική» διαμεσολάβηση ενός ξένου κόμματος!
Δεκάδες τα περιστατικά που με ευθύνη των «ελληνικών κυβερνήσεων» αθροίζονται για την ταπείνωση του Έλληνα, αλλά και της Ελλάδας ως χώρας. Από τη φρεγάτα του ελληνικού πολεμικού ναυτικού που αποχώρησε από τα εθνικά μας ύδατα κυνηγημένη από μια τουρκική ακταιωρό, από τους Έλληνες αξιωματικούς που κρατήθηκαν ως κοινοί εγκληματίες στις τουρκικές φυλακές, από τη γερμανική αστυνομία που περιπολεί σε κεντρικούς δρόμους ελληνικών πόλεων 73 χρόνια μετά την αποχώρηση της Βέρμαχτ, μέχρι την παρακράτηση επί ένα 10ήμερο της άταφης σορού του Κωνσταντίνου Κατσίφα, το μήνυμα είναι ένα: «Το παρόν κατεδαφίζεται. Πωλούνται τα υλικά». Είναι ένα μήνυμα που απευθύνεται τόσο προς το εξωτερικό, προς  όσους επιβουλεύονται τη χώρα και ελπίζουν σε μερίδιο από το πλιάτσικο, όσο και προς το εσωτερικό, για να ισοπεδώσει το ηθικό του Έλληνα πολίτη, να τον οδηγήσει στην πλήρη απογοήτευση, τη φυγή, την παραίτηση.
Γι’ αυτό και η Αλβανία, σ’ αυτήν τη συγκυρία, βρήκε την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί το πάθος και τη φλόγα ενός απλού, νεαρού Έλληνα, για να προχωρήσει σ’ αυτήν την απίστευτα προκλητική, δολοφονική και προβοκατόρικη ενέργεια. Η αλβανική αστυνομία δεν χρειάστηκε να σχεδιάσει μια προσεκτική επιχείρηση για να παγιδεύσει και να συλλάβει τον Κωνσταντίνο Κατσίφα. Ποιος ο λόγος να το κάνει, όταν μπορεί πολύ εύκολα να πυροβολήσει στο ψαχνό; Άλλωστε ποιος θα τους ζητήσει τον λόγο και από ποιον θα υποστούν συνέπειες; Δεν είχαν κανέναν ενδοιασμό να αμαυρώσουν τη μνήμη του θύματός τους, κυκλοφορώντας την εκδοχή ότι «γάζωνε κόσμο με το Καλάζνικοφ», χωρίς να έχουν εμφανίσει ως τώρα (11 μέρες μετά) όχι ένα θύμα, αλλά έστω έναν ελαφρύ τραυματισμό, μια γρατζουνιά, έστω, ως αποτέλεσμα αυτής της «επίθεσης». Παρακράτησαν τη σορό, δεν επέτρεψαν μέχρι σήμερα την έρευνα, αποκρύπτουν τα στοιχεία, αλλοιώνουν τα πειστήρια, δεν παραδίδουν τα προσωπικά του αντικείμενα… Γιατί το κάνουν; Απλά, επειδή μπορούν!
Ο φόνος του Κωνσταντίνου Κατσίφα έφερε στο προσκήνιο της δημοσιότητας την ξεχασμένη ελληνική κοινότητα της Βορείου Ηπείρου. Μια κοινότητα η οποία, από το 1914, αποτελεί αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα, εντός της αλβανικής επικράτειας, με βάση το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας. Το Πρωτόκολλο αυτό, με το οποίο αναγνωρίστηκε η Αυτόνομη Βόρεια Ήπειρος, ουδέποτε καταργήθηκε, ουδέποτε τροποποιήθηκε ή αντικαταστάθηκε από άλλη διεθνή συνθήκη. Συνεπώς, με βάση το Διεθνές Δίκαιο, είναι σε ισχύ και ο αντλών δικαιώματα (στην περίπτωση αυτή, η Ελλάδα) μπορεί ανά πάσα στιγμή να τα εγείρει, πολύ περισσότερο εφόσον το ζήτημα της Β. Ηπείρου παραμένει σε εκκρεμότητα σύμφωνα με τη Συνθήκη των Παρισίων του 1946. Ο φόνος του Κωνσταντίνου Κατσίφα έγινε σε μια περιοχή όπου με βάση το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, απαγορεύεται να υπάρχουν στρατός και χωροφύλακες του κράτους της Αλβανίας, εκτός από την περίπτωση πολέμου ή επανάστασης. Το δε Αστυνομικό Σώμα προβλέπεται να αποτελείται από Βορειοηπειρώτες και όχι από εθνικά Αλβανούς!
Δεν τα γνωρίζουν αυτά οι ιθύνοντες της αλβανικής κυβέρνησης; Βεβαίως και τα γνωρίζουν. Γνωρίζουν όμως επίσης πολύ καλά ότι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή είναι σε τέτοια θέση, που όχι μόνο δεν υπερασπίζεται, αλλά απεμπολεί και παραχωρεί αφειδώς ακόμη και τα κεκτημένα κυριαρχικά της δικαιώματα. Πόσο μάλλον να προβεί σε απαιτήσεις και διεκδικήσεις με βάση μια συνθήκη, καθόλα έγκυρη μεν, αλλά που οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν την ενεργοποίησαν εδώ και περίπου έναν αιώνα, ανταποκρινόμενες στις απαιτήσεις των ξένων δυνάμεων και «προστατών» μας! Δεν την ενεργοποίησαν μεν, αλλά ουδέποτε διανοήθηκε ελληνική κυβέρνηση -με εξαίρεση τη σημερινή- να την αποποιηθεί.
Με βάση το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, οι ενέργειες της αλβανικής αστυνομίας και των αλβανικών αρχών, δεν είναι μόνο εγκληματικές αλλά και παράνομες. Γνωρίζουν όμως ότι δεν υπάρχει περίπτωση να το επικαλεστεί η ντόπια πολιτική ολιγαρχία της χώρας μας, αφού έχουν ήδη διαρρεύσει οι προθέσεις της «ελληνικής» κυβέρνησης να προχωρήσει στην αποποίηση και την κατάργησή του! Και μόνον η πρόθεση αυτή, που επίτηδες διέρρευσαν για να μετρήσουν αντιδράσεις, αποδεικνύει τη δύναμη που εμπεριέχει η ύπαρξή του και τις καταλυτικές δυνατότητες που δίνει στην ελληνική πλευρά για να τις αξιοποιήσει.
Ο φόνος του Βορειοηπειρώτη Κωνσταντίνου Κατσίφα και τα όσα ακολούθησαν μέχρι την κηδεία του, έκανε πασίδηλο ότι ο ελληνικός λαός, ο λαός της Ηπείρου, της Μακεδονίας, της Θράκης, του Αιγαίου, της Κρήτης, δεν έχει να περιμένει το παραμικρό από το λεγόμενο «ελληνικό κράτος», όσο αυτό συνεχίζει να βρίσκεται υπό καθεστώς κατοχής και με κυβερνήσεις που υποτάσσονται και  εκτελούν τις εντολές των κατοχικών δυνάμεων. Μόνο ταπεινώσεις, εξευτελισμούς, εξαθλίωση. Και αδικία. Κατάφωρη. Γιατί ποτέ δεν υπάρχει δικαιοσύνη υπό κατοχή. Γιατί δεν έχεις τίποτα, όταν δεν έχεις πατρίδα.
Η πάνδημη κηδεία του Κωνσταντίνου Κατσίφα στο χωριό του, τους Βουλιαράτες της Β. Ηπείρου, η συγκίνηση και η βουβή οργή που προκάλεσαν στο πανελλήνιο, αποτελούν κόλαφο για την ιθύνουσα πολιτική τάξη της χώρας μας. Εκπρόσωποι της οποίας δεν έπαψαν από την πρώτη στιγμή να τον στιγματίζουν, έστω και νεκρό, αποδεχόμενοι πλήρως την αλβανική εκδοχή. Όμως ο λαός, τού έχει ήδη αποδώσει τιμές ήρωα, επειδή αψήφησε τον βέβαιο θάνατο. Όπως έκαναν πάντοτε οι ήρωες σ’ αυτόν τον τόπο, από την ομηρική εποχή.
Αυτόν τον λαό που γνωρίζει να τιμάει τα παιδιά του, δεν θα καταφέρουν να τον ισοπεδώσουν, όσους εξευτελισμούς κι αν του έχουν επιφυλάξει μέχρι τώρα. Όταν το αντιληφθούν αυτό οι χαμερπείς και οι δωσίλογοι που τα τελευταία 8 χρόνια κυβερνούν, θα είναι πολύ αργά γι’ αυτούς.
8 Νοεμβρίου 2018
Το Γραφείο Τύπου του ΕΠΑΜ





Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2018

Ο Λαφαζάνης στην εκπομπή "Σπαρτιάτες"




Μια  τηλεοπτική παρουσία του Παναγιώτη Λαφαζάνη της 2/11 έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων και σχολίων στα social media.
3-11-2018 - 21:34μμ
Ο γραμματέας της ΛΑ.Ε. δέχθηκε την πρόσκληση στην ακροδεξια εκπομπή “Σπαρτιάτες” όπου ο παρουσιαστής της εκπροσωπεί την κίνηση “Επανελλήνησις”, κίνηση με σαφές εθνικιστικό στίγμα και με βιογραφικό εξόχως ακροδεξιό.
Αυτή η εμφάνιση προκάλεσε πολλά σχόλια, ακόμα και από στελέχη του κόμματος, καθώς η συζήτηση ήταν φιλική. Παροτι ο Παναγιωτης Λαφαζανης μιλησε πολύ καλα, η εκπομπη επικρηθηκε από ναζιστες φασιστες προδοτες «ελληναραδες» ότι ο Λαφαζανης μεσω του παρουσιαστη Σφιγγα  προσπαθησε να τους επιρρεασει, και από «αριστερους» του Σορος ότι οι απαντησεις του Λαφαζανη δεν είναι «αριστερες» του Σορος και δεν πρεπει να συζηταμε με φασιστες.
Καλές οι τηλεοπτικές εμφανίσεις, όταν δεν σε παρουσιαζει κανεις, και είναι απόλυτο δικαίωμα του καθενός που θα εμφανίζεται, αλλά μάλλον πρέπει να το ξανασκεφτουν εκει στη ΛΑΕ και να υπάρχει ένα κάποιο “χτένισμα” τουλάχιστον ως προς το ιδεολογικό στίγμα του οικοδεσπότη. Γιατι η παρουσια του Λαφαζανη, ασχετως αν σταθηκε πολύ αξιοπρεπως και μιλησε σωστα, δεν οφελησε την ΛΑΕ, και κατακριθηκε και από «αριστερους» του Σορος και από ναζιστες και φασιστες.



Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2018

Σημίτης - Παπαντωνίου



Γιαννος Παπαντωνιου στη φυλακη.
Αυτο που όλοι βουτάγανε λεφτά δίπλα στον Σημίτη αλλά ο Σημίτης,κύριος,ξεπερνά την αντιληπτική μου ικανότητα



Συμπτώσεις???
ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΩΡΑ αντιστέκεται στο γερμανικό διευθυντήριο των Βρυξελλών,
είναι..."φασιστική" & "λαϊκίστικη"...???
https://litlepost.blogspot.com/2018/10/24-2018.html


Ο Σημιτης ηταν με διαφθορα ο κορυφαιος  πρωθυπουργος της μεταπολιτευσης

Ωραιο το πρωτο δελτιο ειδησεων του Oren Channel. Αυτό  το εφοπλιστικο χαμογελο της Σταη είναι όλα τα λεφτα.