Υπό την… σκιά των ασφαλτικών οι ιχθυοκαλλιεργητές της Σαγιάδας

Υπό την… σκιά των ασφαλτικών οι ιχθυοκαλλιεργητές της Σαγιάδας

Βαριά βιομηχανία της Ηπείρου οι ιχθυοκαλλιέργειες που αναπτύσσονται στην περιοχή της Σαγιάδας, όμως και πάλι πάνω από την σημαντικότερη δραστηριότητα της περιοχής πέφτει η σκιά των ασφαλτικών… Άπαντες τελούν εν αναμονή της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας στο οποίο έχουν προσφύγει επιδιώκοντας έτσι την ακύρωση της αδειοδότησης που άναβε το πράσινο φως για την εγκατάσταση της συγκεκριμένης δραστηριότητας. Η υπόθεση βέβαια έχει μεγάλο παρελθόν και σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες θα έχει και μέλλον.
Η εγκατάσταση μονάδας ασφαλτικών και αποθηκών πετρελαίου δίπλα στα σύνορα και σε ένα χώρο όπου βρίσκονται οι μεγαλύτερες μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας της Ηπείρου έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και έχει συναντήσει την κάθετη διαφωνία της Περιφέρειας Ηπείρου, της τοπικής αυτοδιοίκησης αλλά και άλλων φορέων.
Ο προβληματισμός λοιπόν για το μέλλει γενέσθαι δεν έλειψε από την ετήσια γιορτή τσιπούρας που οργάνωσαν οι ιχθυοκαλλιεργητές στην Σαγιάδα και προσέλκυσε για μία ακόμη φορά πλήθος κόσμου.
«Δεκαοκτώ χρόνια κάνουμε αυτή την γιορτή αλλά 18 χρόνια κάποιοι προσπαθούν να μας καταστρέψουν καθώς θέλουν να φέρουν τη μονάδα με τα ασφαλτικά και τα πετρέλαια» τόνισε χαρακτηριστικά ο Πρόεδρος του Σωματείου Γιάννης Χεκίμογλου.
Υπογράμμισε ακόμη ότι μία τέτοια λειτουργία θα σημάνει το τέλος του κλάδου που αναπτύσσεται ραγδαία, αυξάνει τις εξαγωγές και δημιουργεί νέες θέσεις εργασίες σε καιρούς βαθιάς οικονομικής κρίσης.
«Μέχρι τώρα καταφέραμε να αποτρέψουμε την καταστροφή, ελπίζουμε να το κάνουμε και στο μέλλον», επεσήμανε ενώ ευχαρίστησε και το κράτος και την Περιφέρεια Ηπείρου που στηρίζει τον κλάδο.
Χάρη στην βοήθεια αυτή η παραγωγή έχει αυξηθεί και μαζί οι εξαγωγές.
«Δεν μπορώ να καταλάβω πως επιμένουν να βάλουν μία μονάδα με πετρέλαια δίπλα στα σύνορα», τόνισε στον χαιρετισμό του ο Περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέκος Καχριμάνης, ο οποίος έχει τοποθετηθεί πολλές φορές δημόσια για την συγκεκριμένη μονάδα.
Παράλληλα υπογράμμισε την ανάγκη στήριξης του πρωτογενούς τομέα, ο οποίος μπορεί να τονίσει την οικονομία της Ηπείρου.
Ο Δήμαρχος Φιλιατών Σπύρος Παππάς, χαρακτήρισε ως βαριά βιομηχανία της περιοχής, την ιχθυοκαλλιέργεια ενώ εξήρε και το κοινωνικό έργο του Σωματείου, το οποίο εφοδιάζει με ψάρια όλα τα κοινωνικά παντοπωλεία του Νομού Θεσπρωτίας.
Ευχαριστίες απηύθυνε και προς την διοίκηση του ΟΛΗΓ η οποία προχώρησε σε έργα ανάπλασης στην παραλία της Σαγιάδας ενώ μετέφερε μία καλή είδηση από τον Πρόεδρο της Εγνατίας ΑΕ, ο οποίος του έκανε γνωστό ότι προχωρά μέσω του Interreg η οριστική μελέτη για τον δρόμο από το Λαδοχώρι μέχρι το Μαυρομάτι.

Θεσπρωτία: Το «κρυμμένο» αρχαίο θέατρο των Γιτάνων

Θεσπρωτία: Το «κρυμμένο» αρχαίο θέατρο των Γιτάνων

To 1913, o γαλλοελβετός φωτογράφος Fred Boissonas απαθανάτιζε με τον φακό του βοσκούς σε μια θεσπρωτική ερειπωμένη πόλη, με αρχαία κατάλοιπα, 16 χλμ. πολύ μακριά από την Ηγουμενίτσα (μία πόλη που δεν υπήρχε ποτέ κατά την αρχαιότητα, που δεν έχει ιστορία, μόνο οι Τούρκοι όταν έσφαξαν τον Αλή Πασά έφτιαξαν μερικές παράγκες και τις χρησιμοποιούσαν σαν τελωνείο), αλλά μόνο 2 χιλιόμετρα από το Φιλιάτι (που έχει ιστορία), και με τον ποταμό Καλαμά να βρίσκεται στα «πόδια» της. Η πόλη αυτή ήταν τα αρχαία Γίτανα, χτισμένη στα μέσα του 4ου αι. π.Χ. σε μια προνομιακή θέση από άποψη οχύρωσης, μια πόλη που αποτέλεσε πολιτικό κέντρο και έδρα του Κοινού των Θεσπρωτών, μέχρι που καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους για να παρακμάσει σταδιακά και να εγκαταλειφθεί εντέλει προς το τέλος του 1ου αι. π.Χ.

Εκατό χρόνια μετά την περιήγηση του Boissonas, η ερειπωμένη πόλη προσπαθεί να αποκτήσει μια νέα ζωή, να βγει από τη λήθη αιώνων και να βρει μια θέση στον πολιτιστικό χάρτη της Ηπείρου κι όχι μόνο. Από το 2009, όταν και ολοκληρώθηκαν μια σειρά από παρεμβάσεις από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας, ο αρχαίος οικισμός έγινε επισκέψιμος.
Το μεγάλο στοίχημα όμως της τοπικής Εφορείας είναι η ανάδειξη του αρχαίου θεάτρου των Γιτάνων, το οποίο, με χωρητικότητα 4.000 ατόμων, εξυπηρετούσε όχι μόνο τη διδασκαλία αρχαίου δράματος, αλλά και τις πολιτικές συγκεντρώσεις των Ηπειρωτών. Το αρχαίο θέατρο των Γιτάνων αποτελεί ένα από τα πέντε αρχαία θέατρα της «πολιτιστικής διαδρομής» που έχει σχεδιάσει η Περιφέρεια Ηπείρου με τη συνεργασία του σωματείου «Διάζωμα».

Σε αυτό το θέατρο, τα τελευταία δύο χρόνια, αθόρυβα και ήσυχα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας που συνήθως τα «τραβάνε» τα θέατρα της αρχαίας Δωδώνης και της ρωμαϊκής Νικόπολης, γίνεται πολλή δουλειά από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας.
Η ένταξη του έργου στο επιχειρησιακό πρόγραμμα «Ήπειρος 2014-2020» έγινε τον Αύγουστο του 2016, με προϋπολογισμό 1,2 εκατ. ευρώ. Ωστόσο οι εργασίες είχαν ξεκινήσει νωρίτερα, από το φθινόπωρο του 2015 (με υπεύθυνο του έργου, τότε, τον αρχαιολόγο Γιώργο Ρήγινο), καθώς τα αρχαία θέατρα της Δωδώνης και των Γιτάνων ήταν τα δύο πρώτα «υποψήφια προς ένταξη στο ΕΣΠΑ έργα».
Μία από τις βασικές αποστολές της αρχαιολογικής υπηρεσίας είναι η αποκατάσταση των τριών κεντρικών κερκίδων του κάτω τμήματος του κοίλου του λίθινου θεάτρου -το θέατρο έχει συνολικά επτά κερκίδες. Η μελέτη αποκατάστασης των κερκίδων αυτών προέβλεπε μεταξύ άλλων αποσυναρμόλογηση των θραυσμένων εδωλίων, συγκόλλησή τους στον εργοταξιακό χώρο και στη συνέχεια επανατοποθέτηση των συντηρημένων εδωλίων. Σύμφωνα με την προϊσταμένη του Τμήματος Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιολογικών Χώρων Θεσπρωτίας και επικεφαλής της ομάδας επίβλεψης του έργου Γεωργία Πλιάκου, η οποία –από κοινού με τους αρχαιολόγους Γιώργο Ρήγινο και Βασιλική Λάμπρου- παρουσίασε το έργο στο συνέδριο «Το αρχαιολογικό έργο στη Βορειοδυτική Ελλάδα και στα νησιά του Ιονίου», τον Σεπτέμβριο ξεκίνησε η επανατοποθέτηση στην τρίτη κερκίδα των αρχιτεκτονικών μελών που είχαν συγκολληθεί και συντηρηθεί, όπως και η επί τόπου ανάταξη εδωλίων που λόγω ολίσθησης του υπεδάφους είχαν μετατοπιστεί από την αρχική τους θέση. «Οι ισχυρές βροχοπτώσεις των τελευταίων εβδομάδων ήταν ένας αυστηρός τρόπος ελέγχου, που επιβεβαίωσε την επιτυχία της επέμβασης» ανέφερε η κ. Πλιάκου.

Την Δευτέρα 6 Αυγούστου η γιορτή τσιπούρας στην Σαγιάδα

Την Δευτέρα 6 Αυγούστου η γιορτή τσιπούρας στην Σαγιάδα
Ζωντανή μουσική, χορός, και ψητή τσιπούρα στην Παραλία Σαγιάδας. Δωρεάν.

4η Αυγουστου και ο Μεταξας που δηθεν ειπε το ΟΧΙ στις 28 Οκτωβρη 1940

4η Αυγουστου και ο Μεταξας που δηθεν ειπε το ΟΧΙ στις 28 Οκτωβρη 1940
Ο Μεταξας το μονο σχεδιο που ειχε, ηταν να υποχωρησει ο ελληνικος στρατος στον Αχελωο ποταμο στην Αιτωλοακαρνανια, εκει να ριξουν δυο τουφεκιες  για την τιμη των οπλων, και να παραδωθουν. Μονο που ειχαν κανει τη μαλακια στα προκεχωρημενα φυλακια να βαλουν ντοπιους, και μολις τους ειπαν οι αξιωματικοι τους να  υποχωρησουν, στρεψαν τα οπλα εναντιον τους. Δεν υπηρχε περιπτωση να εγκαταλειψουν τα χωρια τους και τις οικογενειες τους, προβαλαν λυσασμενη αντισταση. Τη δοξα βεβαια την πηρεο στρατηγος Κατσημητρος. Και οταν εφτασε μετα απο δυο μερες ο ελληνικος στρατος, οι ιταλοι πανικοβληθηκαν και αρχισαν να υποχωρουνε ατακτα. Παθαν δηλαδη οτι ο ελληνικος στρατος στη  Μικρα Ασια το 1922.
Ασε που ηταν καραστημενη υποθεση. Οταν ο Μουσολινι συνεδριαζε για την επιθεση, ολοι οι στρατηγοι του του ελεγαν να μην κανει την επιθεση  τον Οκτωβριο του 40 απο την Αλβανια. Τα βουνα ειναι γεματα χιονια, δρομοι δεν υπαρχουν, και οι Ελληνες εχουν αριστο ορειβατικο πυροβολικο. Να  κανουν την επιθεση την Ανοιξη, να αποβιβαστουν με το πανισχυρο ναυτικο τους στην Πατρα, και απο εκει υπαρχει δρομος μεχρι την Αθηνα, και θα ειναι απλος περιπατος για τον ιταλικο στρατο με τα τεθωρακισμενα και την αεροπορια του. Ο Μουσολινι προτιμησε να ακουσει τον γαμπρο του τον Τσιανο, που ηταν επικεφαλης της μασονικης στοας της Ιταλιας η οποια ηταν σε απευθειας συνδεση με την βρετανικη μασονικη στοα. Και ο Τσιανο επεμενε, επιθεση τωρα τον Οκτωβριο και απο την Αλβανια.

http://litlepost.blogspot.com/2018/08/4-2018.html

Υπογραφές!!!

Απαιτώ απ την κυβέρνηση αύριο πρωί πρωί να μας ανακοινώσει πλήρη και αναλυτική λίστα με τα ονόματα των ταυτοποιημένων νεκρών της φονικής φωτιάς, την λίστα των αγνοούμενων και των νοσηλευόμενων. Επίσης για τους δύο μη ταυτοποιημένους νεκρούς που δεν έχουν αναζητηθεί να μας ανακοινωθεί σε ποιό ακριβώς σημείο βρέθηκαν οι σοροί τους.

https://secure.avaaz.org/el/petition/Pros_tin_kyvernisi_Apaito_apo_tin_kyvernisi_analytiki_lista_me_ta_onomata_ton_nekron_tis_fotia/?cgpekeb

Συνεχεις καυσωνες μεχρι και τον Οκτωβριο!!!

Συνεχεις καυσωνες μεχρι και τον Οκτωβριο!!!

Ζούμε στην εποχή του «τρελού καιρού»: Μετά τις βροχές και τις καταιγίδες έρχεται ο «καύσωνας της χιλιετίας»
2/8/2018

Και ενώ έχει εκδοθεί έκτακτο δελτίο της ΕΜΥ για έντονα φαινόμενα με ισχυρές καταιγίδες, χαλαζοπτώσεις και θυελλώδεις ανέμους σε διάφορα σημεία της χώρας αμέσως μετά αναμένεται ο καύσωνας της χιλιετίας που θα πλήξει την Ευρώπη.
Οι Αρχές στο Αμβούργο διέταξαν να διοχετευτεί φρέσκο νερό σε αρκετές λίμνες, για να αυξηθούν τα ποσοστά οξυγόνου και να διασωθούν τα ψάρια! Απίστευτα πράγματα.
Κόκκινος συναγερμός έχει σημάνει στην Ευρώπη για το άνευ προηγουμένου κύμα καύσωνα καθώς ο υδράργυρος αναμένεται να σπάσει τα επόμενα 24ωρα πολλά ρεκόρ, ειδικά στην Ιβηρική χερσόνησο.
Σε συναγερμό βρίσκονται οι επιστήμονες καθώς κύμα καύσωνα σαρώνει την Ευρώπη και ιδιαίτερα την Ιβηρική χερσόνησο, όπου σημειώνονται θερμοκρασίες – ρεκόρ.
Οι επιστήμονες προειδοποιούν για θερμοκρασίες άνω του φυσιολογικού που θα συνεχιστούν από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο.
Αν και η μέση θερμοκρασία τον Ιούλιο κυμαίνεται στους 35 βαθμούς Κελσίου στην Ισπανία και την Πορτογαλία, το Σαββατοκύριακο, σύμφωνα με το skynews, τα θερμόμετρα αναμένεται να δείξουν θερμοκρασίες που θα πλησιάζουν τους 50 βαθμούς Κελσίου!
Μάλιστα, όπως αναφέρει το skynews δεν αποκλείεται ακόμα και να σπάσει το ρεκόρ των 47,8 βαθμών Κελσίου που κρατά η Αθήνα από τις 10 Ιουλίου του 1977.
Σύμφωνα με τις προγνώσεις της μετεωρολογικής υπηρεσίας The Weather Company στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης θα σημειωθούν θερμοκρασίες πάνω από τις φυσιολογικές μέχρι τον Οκτώβριο.
Το σύστημα υψηλής πίεσης που έρχεται από την Αφρική αναμένεται να μετατρέψει σε φούρνο και τη νοτιοδυτική Γαλλία.
Η χώρα «βράζει» εδώ και αρκετό διάστημα και μέχρι το Σαββατοκύριακο που αναμένονται «σαραντάρια» τα ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά δίκτυα μεταδίδουν μηνύματα για τα μέσα προστασίας από τη θερμοπληξία και την αφυδάτωση υπό το φόβο μιας επανάληψης του φονικού καύσωνα του 2003, ο οποίος είχε στοιχίσει τις ζωές 14.800 ανθρώπων.
Στη Γερμανία ο υδράργυρος εκτινάχθηκε στους 39,2 στην πόλη Μπέρνμπουργκ στα ανατολικά, και μπορεί να ξεπεράσει το ιστορικό ρεκόρ των 40,3 βαθμών Κελσίου.
Λόγω του καύσωνα και της ανόδου της θερμοκρασίας σε δύο από τα μεγαλύτερα ποτάμια της χώρας, τον Ρήνο και τον Έλβα, τα ψάρια πεθαίνουν από ασφυξία κι οι Αρχές στο Αμβούργο διέταξαν να διοχετευτεί φρέσκο νερό σε αρκετές λίμνες, για να αυξηθούν τα ποσοστά οξυγόνου.
Την περασμένη εβδομάδα οι Πολωνικές Αρχές απαγόρευσαν το κολύμπι σε πάνω από 50 παραλίες κατά μήκος των ακτών της χώρας στη Βαλτική λόγω της ανάπτυξης τοξικών βακτηριδίων στην ασυνήθιστα ζεστή θάλασσα.
Αν και οι παραθεριστές αναμένουν συνήθως θερμοκρασίες γύρω στους 35 βαθμούς Κελσίου αυτή την περίοδο στην Ισπανία και την Πορτογαλία, δεν αποκλείεται το θερμόμετρο να πλησιάσει τους 50!
Ήδη η ισπανική μετεωρολογική υπηρεσία Αemet έχει σημάνει συναγερμό στη μισή χώρα.
Αν και οι υψηλότερες θερμοκρασίες αναμένεται να καταγραφούν στα ηπειρωτικά, οι συνθήκες δεν θα είναι πολύ καλύτερες σε παράκτιες περιοχές και θέρετρα όπου συχνάζουν εκατομμύρια ντόπιοι και τουρίστες…
Η Μαδρίτη «έλιωνε»χθες στους 40C, η Σεβίλλη και η Κόρντομπα «ψήνονταν» στους 41C και σήμερα το θερμόμετρο αναμένεται να εκτιναχθεί στους 44 στην περιοχή Μπανταχόζ κοντά στα σύνορα με την Πορτογαλία.
Οι Αρχές καλούν τις ευπαθείς πληθυσμιακές ομάδες -ηλικιωμένους και παιδιά- να αποφεύγουν την έκθεση στον ήλιο, να χρησιμοποιούν αντηλιακά, να προτιμούν τους κλιματιζόμενους κλειστούς χώρους και να πίνουν άφθονα υγρά.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και στη διάρκεια της νύχτας η θερμοκρασία δεν πρόκειται να πέσει απόψε κάτω από τους 25 στη Μαγιόρκα και την Ίμπιζα, ενώ θα συνεχίσει να ανεβαίνει τα επόμενα 24ωρα.
«Οι συνθήκες ζεστού και ξηρού θέρους συνεχίστηκαν τον Ιούλιο στο μεγαλύτερο μέρος της βόρειας/δυτικής Ευρώπης και της Σκανδιναβίας», δήλωσε ο Τοντ Κρόφορντ, ο επικεφαλής των μετεωρολόγων της Υπηρεσίας.
«Περιμένουμε ότι αυτό θα συνεχιστεί τον Αύγουστο, παρόλο που υπάρχουν τώρα μερικές ενδείξεις ότι η χαμηλή πίεση… μπορεί να δώσει τη θέση της σε υψηλότερες πιέσεις κάποια στιγμή τον Αύγουστο, κάτι που θα μειώσει τον κίνδυνο της ακραίας ζέστης τουλάχιστον στο δυτικό άκρο της Ευρώπης».
Η υπηρεσία The Weather Company, η οποία ανήκει στην IBM, παρέχει καιρικές προγνώσεις στους τομείς των εμπορευμάτων και της ενέργειας.
Αύγουστος
Σκανδιναβία – Θερμότερη από το φυσιολογικό
Βρετανία – Θερμότερη από το φυσιολογικό
Βόρεια ηπειρωτική Ευρώπη – Θερμότερη από το φυσιολογικό
Νότια ηπειρωτική Ευρώπη – Θερμότερη από το φυσιολογικό, με εξαίρεση την Ιβηρική και το νοτιοανατολικό άκρο της Ευρώπης
Σεπτέμβριος
Σκανδιναβία – Θερμότερη από το φυσιολογικό
Βρετανία – Θερμότερη από το φυσιολογικό
Βόρεια ηπειρωτική Ευρώπη – Θερμότερη από το φυσιολογικό
Νότια ηπειρωτική Ευρώπη – Δροσερότερη από το φυσιολογικό, εκτός από την Ιβηρική και τη νοτιοανατολική Ευρώπη
Οκτώβριος
Σκανδιναβία – Θερμότερη από το φυσιολογικό
Βρετανία – Θερμότερη από το φυσιολογικό
Βόρεια ηπειρωτική Ευρώπη – Θερμότερη από το φυσιολογικό
Νότια ηπειρωτική Ευρώπη – Δροσερότερη από το κανονικό στα νοτιοανατολικά• θερμότερη από το φυσιολογικό στα νοτιοδυτικά
Ιταλία: Σε επιφυλακή η χώρα κατά την πιο ζεστή ημέρα του καλοκαιριού
Η σημερινή, σύμφωνα με τους μετεωρολόγους, θα είναι η πιο ζεστή ημέρα από την αρχή του καλοκαιριού στην Ιταλία. Επιφυλακή λόγω της παρατεταμένης ζέστης έχει σημάνει σε συνολικά 18 πόλεις. Μεταξύ αυτών, στη Ρώμη, στην Φλωρεντία, στην Γένοβα, στο Τορίνο, στην Τεργέστη και στην Βενετία.
Στο νησί της Σαρδηνίας επίσης το θερμόμετρο αναμένεται να αγγίξει τους 40 βαθμούς Κελσίου. Η επιφυλακή, που συνδέεται με κίνδυνο να ξεσπάσουν πυρκαγιές, βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο.
Στη Ρώμη, στην αρχαία αγορά και δίπλα στην αψίδα του Κωνσταντίνου, η Πολιτική Προστασία θα μοιράζει σε ντόπιους και τουρίστες δωρεάν μπουκαλάκια με εμφιαλωμένο νερό μέχρι τις 4 το απόγευμα, τοπική ώρα. Όπως αναφέρει ο Τύπος, ρεκόρ σημειώνει και η κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, λόγω της μαζικής χρήσης των μηχανημάτων κλιματισμού σε όλη τη χώρα.
Το Σαββατοκύριακο αναμένεται μείωση της θερμοκρασίας, με πιθανότητα βροχοπτώσεων και χαλαζοπτώσεων σε πολλές περιοχές της κεντρικής και νότιας Ιταλίας.

http://litlepost.blogspot.com/2018/08/3-2018.html

Η απειλή του πατριωτικού, λαϊκού χώρου

Η απειλή του πατριωτικού, λαϊκού χώρου
31 Ιουλίου 2018
από Βασίλης Βιλιάρδος
Αποτελεί σήμερα το νούμερο ένα εχθρό των ελίτ, επειδή αντιτάσσεται στα δυσμενή αποτελέσματα της ασύμμετρης παγκοσμιοποίησης για την πλειοψηφία των ανθρώπων – τα οποία όμως ωφελούν το χρηματοπιστωτικό σύστημα, τις πολυεθνικές, τη λεηλασία των μεσαίων και κατώτερων εισοδηματικών τάξεων, την υφαρπαγή πλούτου, τη μετατροπή των αδύναμων χωρών σε προτεκτοράτα, την αλλοίωση των εθνικών πληθυσμών με σκοπό τη μη συνεκτικότητα, τον έλεγχο και την εκμετάλλευση τους κοκ.

Ανάλυση
Χωρίς καμία αμφιβολία, το χρηματοπιστωτικό κραχ του 2008 επιτάχυνε την κρίση της παγκοσμιοποίησης – ενώ η διαχείριση του υφιστάμενης κατάστασης (status quo) από τα παραδοσιακά, ελιτίστικα ουσιαστικά κόμματα των φιλελευθέρων, συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατών, είναι πλέον επισφαλής και αβέβαιη, όπως διαπιστώνεται από τις φυγόκεντρες τάσεις στο εσωτερικό τους.  Αμφισβητούνται δε κυρίως από τα «πατριωτικά, λαϊκά κόμματα», τα οποία αφενός μεν προσεγγίζουν θετικά τόσο τον κ. Trump, όσο και τον κ. Putin, αφετέρου σε πάρα πολλές χώρες έχουν καταφέρει να αναδειχθούν στη θέση της σημαντικότερης αντιπολίτευσης – με ρεαλιστικές πιθανότητες να διεκδικήσουν την κυβέρνηση. Στην Ανατολική Ευρώπη το έχουν ήδη επιτύχει στην Ουγγαρία και στην Πολωνία, ενώ στη Δύση η νέα κυβέρνηση της Ιταλίας ελέγχεται πλήρως από το «πατριωτικό» της σκέλος – με την Αυστρία να αποτελεί μία ιδιάζουσα περίπτωση, όταν στη Γαλλία το Εθνικό Μέτωπο που έχει αμβλύνει σημαντικά τις πρώην ακροδεξιές του θέσεις, λίγο έλειψε να τα καταφέρει.
Σε πλήρη αντίθεση, η αριστερά έχει μικρές μόνο επιτυχίες στη Βρετανία, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία ή στη Γαλλία – ενώ στην Ελλάδα χάθηκε η μεγαλύτερη ευκαιρία της να παρουσιαστεί ως μία εναλλακτική λύση στα ελιτίστικα κόμματα. Η πλήρης αποτυχία της κάποτε αριστερής ελληνικής κυβέρνησης, κυρίως η άνευ όρων υποταγή της στην πολιτική της υποτέλειας, των υποκλίσεων, της διεθνούς επαιτείας και των νεοφιλελεύθερων μνημονίων των προκατόχων της, σε συνδυασμό με την παροιμιώδη ανικανότητα της, ζημίωσε σε μεγάλο βαθμό τα αντίστοιχα κόμματα στην Ευρώπη – αρκετά από τα οποία έχασαν την αξιοπιστία τους, όσον αφορά τον «εναλλακτικό» τους λόγο.
Στα πλαίσια αυτά (των προσπαθειών/στόχων δηλαδή των ελίτ, των κοινωνικών αναταραχών, της ανόδου του πατριωτικού λαϊκού χώρου και της ελληνικής «προδοσίας»), το αριστερό στρατόπεδο προσπαθεί να συσπειρωθεί και να οργανωθεί, πίσω από την κήρυξη ενός αντιφασιστικού αγώνα – με την επιστροφή του δηλαδή στο παρελθόν, χωρίς να γνωρίζει πως έτσι παίζει το παιχνίδι των ελίτ, όσον αφορά τη «ρεζέρβα» τους όπως θα δούμε παρακάτω.
Συνεχίζοντας, ασφαλώς υπάρχουν φαινομενολογικές ομοιότητες μεταξύ του ιστορικού φασισμού και των σημερινών πατριωτικών, λαϊκών κομμάτων – όπως (α) οι σε κάποιο βαθμό ρατσιστικές τοποθετήσεις τους εναντίον των μεταναστών και ιδιαίτερα των μουσουλμάνων/ισλαμιστών, στη θέση των Εβραίων του παρελθόντος, (β) η έμφαση στις εθνικές ταυτότητες, (γ) οι λεκτικές επιθέσεις κατά του διεθνούς κυρίως κεφαλαίου (τράπεζες, κερδοσκόποι), το οποίο ενοχοποιείται για τη χρεοκοπία κρατών ή/και κοινωνικών ομάδων (δ) η θετική στάση απέναντι στο αστυνομικό, στρατιωτικό, αυταρχικό κράτος για λόγους ασφαλείας των Πολιτών κοκ.
Εν τούτοις, οι διαφορές με το παρελθόν είναι μεγάλες όπως το γεγονός ότι, ένα από τα πλέον βασικά χαρακτηριστικά του φασισμού ήταν ο «προληπτικός» εμφύλιος πόλεμος κατά του κομμουνισμού – ο οποίος έδωσε ένα βίαιο τέλος στις κοινωνικές επαναστάσεις που συγκλόνισαν ολόκληρη την Ευρώπη, μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Ως εκ τούτου, ο φασισμός είχε από το ξεκίνημα του τη στήριξη των ελίτ, οι οποίες θεωρούσαν μεγάλη απειλή την αριστερά – κάτι που δεν συμβαίνει σήμερα, αφού τα πατριωτικά λαϊκά κινήματα θεωρούνται πλέον εχθροί των ελίτ (παράδειγμα ο πρόεδρος Trump – άρθρο).
Σε πλήρη αντίθεση λοιπόν με τότε, οι σημερινές πολιτικές και οικονομικές ελίτ δεν βλέπουν καμία απειλή από τα αριστερά – την οποία θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν με ακροδεξιές, φασιστικές ομάδες. Αντίθετα θεωρούν πως ο πατριωτικός λαϊκός χώρος, ως ένα κίνημα που εκφράζει τη δυσαρέσκεια των χαμένων της παγκοσμιοποίησης, κυρίως των μεσαίων και κατώτερων εισοδηματικών τάξεων, αποτελεί τον πραγματικό κίνδυνο αποσταθεροποίησης του δικού τους συστήματος – ο οποίος θα μπορούσε να ανοίξει το «κουτί της Πανδώρας», προκαλώντας τεράστιες ρωγμές στο σύστημα με ανυπολόγιστα επακόλουθα.
Στην περίπτωση τώρα που η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν είναι εφικτή με πολιτικές συμμαχίες, όπως στην Αυστρία της πατριωτικής, λαϊκής παράταξης με την κεντροδεξιά, τότε οι ελίτ χρησιμοποιούν άλλα «επιθετικά όπλα»: στην Ιταλία τον πρόεδρο της και στην Ελλάδα την «αριστερή προδοσία» κάθε είδους, η οποία αποδείχθηκε πολύ πιο ωφέλιμη, από οποιαδήποτε άλλη ενέργεια.
Το γεγονός άλλωστε ότι, στην Ελλάδα κατηγορούνται ως ακροδεξιοί όσοι τάσσονται εναντίον της πολιτικής της κυβέρνησης (μνημόνια), ή εκείνοι που τοποθετούνται κατά των μεταναστευτικών εισροών, όχι όμως για φυλετικούς/εθνικιστικούς λόγους αλλά για καθαρά οικονομικούς (ανεργία, μειώσεις μισθών, συντάξεων κοκ.), τεκμηριώνει τη χρησιμότητα της κατ’ επίφαση αριστεράς και των μεθόδων της για τις ελίτ – εχθρός των οποίων είναι πλέον ο πατριωτικός λαϊκός χώρος, τον οποίο προσπαθούν να αντιμετωπίσουν ακόμη και με τη βοήθεια λέξεων που επηρεάζουν αρνητικά τα πλήθη (για παράδειγμα, με τη λέξη «λαϊκισμός» που της έχουν προσδώσει μία αρνητική χροιά, παρά το ότι στην ουσία περιγράφει αυτόν που στηρίζει τα συμφέροντα της πλειοψηφίας του λαού).
Ειδικά όσον αφορά το μεταναστευτικό, το οποίο αποτελεί το λεκτικό κέντρο βάρους των επιθέσεων εναντίον του πατριωτικού λαϊκού χώρου, με τη χρήση κυρίως του χαρακτηρισμού «ακροδεξιός ρατσισμός», έχουμε αναφερθεί ήδη με τα εξής δύο άρθρα μας: (α) «Πρόσφυγες και Μετανάστες», καθώς επίσης «Η μαζική εισβολή στην Ευρώπη», τα οποία δίνουν την πραγματική του διάσταση και όχι αυτήν που χρησιμοποιείται ως «επιθετικό όπλο» ή με στόχο τη χειραγώγηση.
Οι εκφραστές όμως του συγκεκριμένου χώρου, πολλοί από τους οποίους προέρχονται από λαϊκά στρώματα και δεν συνειδητοποιούν τα τεχνάσματα των ελίτ, πέφτουν συνεχώς στην παγίδα – με την έννοια ότι χρησιμοποιούν λεκτικές εκφράσεις που τους κατηγοριοποιούν αυτόματα ως ακροδεξιούς και φασίστες, ρατσιστές και εθνικιστές, ενώ στην ουσία δεν είναι τίποτα από όλα αυτά.
Ο σκοπός της μαζικής μετανάστευσης
Περαιτέρω, είναι φανερό πως οι ελίτ τάσσονται υπέρ της μαζικής μετανάστευσης – αφενός μεν για να αντιμετωπίσουν το δημογραφικό πρόβλημα ειδικά στην Ευρώπη, αφετέρου για να διατηρούν χαμηλούς τους μισθούς των εργαζομένων, έτσι ώστε να είναι οι επιχειρήσεις ανταγωνιστικές με τον υπόλοιπο πλανήτη. Ο τρόπος τώρα, με τον οποίο την προωθούν, είναι οι ΜΚΟ – κάτι που έχει ήδη τεκμηριωθεί στην περίπτωση της μεταφοράς ανθρώπων από τη Λιβύη στην Ιταλία (πηγή), όταν δυστυχώς οι Πολίτες νομίζουν πως οι ΜΚΟ έχουν σκοπό μόνοι τη διάσωση/περίθαλψη των μεταναστών. Εν προκειμένω έχουν διαπιστωθεί τα εξής:
«Για δύο μήνες, χρησιμοποιώντας το marinetraffic.com, παρακολουθήσαμε τις κινήσεις πλοίων που ανήκουν σε ορισμένες ΜΚΟ. Χρησιμοποιώντας δεδομένα από το data.unhcr.org., παρακολουθήσαμε τις καθημερινές αφίξεις Αφρικανών μεταναστών στην Ιταλία. Αποδείχθηκε ότι βρισκόμαστε μάρτυρες μιας μεγάλης απάτης και μιας παράνομης επιχείρησης διακίνησης ανθρώπων (Human traffic operation).
Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις (MKO), οι λαθρέμποροι και η μαφία που έρχονται σε επαφή με την Ευρωπαϊκή Ένωση, έχουν αποστείλει χιλιάδες παράνομους μετανάστες στην Ευρώπη, με το πρόσχημα της διάσωσης των ανθρώπων – με τη βοήθεια της ιταλικής ακτοφυλακής που συντονίζει τις δραστηριότητές τους.
Οι διακινητές επικοινωνούν με την ιταλική ακτοφυλακή εκ των προτέρων, για να λάβουν υποστήριξη και να πάρουν το ανθρώπινο φορτίο τους. Τα πλοία των ΜΚΟ κατευθύνονται προς το «σημείο διάσωσης», ακόμη και αν τα προς διασφάλιση πρόσωπα βρίσκονται ακόμα στη Λιβύη. Τα 15 πλοία που παρατηρήσαμε ότι ανήκουν ή εκμισθώνονται από ΜΚΟ, έχει διαπιστωθεί συχνά ότι εγκαταλείπουν τα ιταλικά τους λιμάνια, κατευθύνονται προς τα νότια, φτάνουν στις ακτές της Λιβύης, επιβιβάζουν το ανθρώπινο φορτίο τους και επιστρέφουν στην Ιταλία» (πηγή).
Συνεχίζοντας, υπενθυμίζουμε πως δημιουργείται με τη συμβολή της παγκοσμιοποίησης, ένα νέο σύστημα δύο τάξεων (ανάλυση) – όπου στην εισοδηματικά κατώτερη θα ανήκει πλέον το 80% του πληθυσμού, το οποίο θα είναι πολύ δύσκολο να ελεγχθεί εάν δεν δημιουργηθούν πολυπολιτισμικές, μη συνεκτικές κοινωνίες με τη βοήθεια της μαζικής μετανάστευσης.
Με δεδομένο δε το ότι, έτσι θα επιλυθεί ταυτόχρονα και το δημογραφικό πρόβλημα της Ευρώπης, το οποίο είναι τεράστιο, μαζί με τη διατήρηση των μισθών σε ανταγωνιστικά επίπεδα με τις αναπτυσσόμενες οικονομίες, ειδικά με την Κίνα, είναι ξεκάθαρες οι αιτίες, για τις οποίες οι ελίτ προωθούν τη μετανάστευση – καθώς επίσης τι επιδιώκουν, όταν χαρακτηρίζουν τα πατριωτικά λαϊκά κινήματα λαϊκιστικά, εθνικιστικά, ακροδεξιά, φασιστικά κοκ.
Ειδικά όσον αφορά το δημογραφικό πρόβλημα, δεν υπάρχει μόνο στην Ελλάδα ή στην ακόμη χειρότερη Βουλγαρία. Για παράδειγμα, ο γηγενής πληθυσμός στη Σουηδία που θεωρείται ως το πειραματόζωο της δημιουργίας πολυπολιτισμικών κοινωνιών αυξανόταν έως το 1995, ενώ έκτοτε περιορίζεται – με αποτέλεσμα να προβλέπεται πως έως το 2066 θα αποτελεί τη μειονότητα στη χώρα του (το 1995 ο γηγενής πληθυσμός ήταν στο 93,87% του συνόλου και οι μετανάστες στο 6,13% – το 2015 στο 83,54% και 16,46% αντίστοιχα, με το 2060 να προβλέπεται στα 52,08% έναντι 47,92%). Κάτι ανάλογο συμβαίνει στη Γερμανία, στην οποία προβλέπεται πως ο πληθυσμός της θα μειωθεί έως το 2060 στα 60 εκ. από 81 εκ. σήμερα, εάν δεν αυξηθούν οι μεταναστευτικές ροές – ενώ αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα λόγω της γήρανσης του πληθυσμού της (γράφημα, πληθυσμιακή πυραμίδα στη Γερμανία το 2017, σε σύγκριση με τη Νιγηρία – πατώντας επάνω μεγεθύνεται).
Όσον αφορά δε την Ιταλία, ο αριθμός των αυτοχθόνων πολιτών συρρικνώνεται με εκπληκτικό ρυθμό: κάθε χρόνο κατά περίπου 250.000, ενώ αυτή η πτώση θα επιταχυνθεί. Αυτό σημαίνει ότι, η προβλεπόμενη δημογραφική ανάπτυξη μπορεί να επιτευχθεί μόνο με μαζική μετανάστευση από την Αφρική και την κεντρική Ασία. Επί του παρόντος, οι περισσότεροι μετανάστες στην Ιταλία προέρχονται από τη Ρουμανία, αλλά ο αριθμός αυτός μειώνεται ραγδαία. Θα υπάρξει δε όλο και λιγότερη μετανάστευση από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, επειδή όλα τα ευρωπαϊκά έθνη βρίσκονται σε δραματική δημογραφική κάμψη – ενώ, λόγω της παρατεταμένης ιταλικής οικονομικής κρίσης, η χώρα δεν αποτελεί πρωταρχικό προορισμό για ανθρώπους από άλλα ευρωπαϊκά κράτη.
Η οικονομική πλευρά
Από οικονομικής πλευράς τώρα έχουμε αναλύσει ήδη τον πατριωτικό, λαϊκό χώρο, με το κείμενο μας «Οικονομικός εθνικισμός», χρησιμοποιώντας κυρίως το παράδειγμα των Η.Π.Α. μετά την εκλογή του προέδρου Trump – οπότε δεν υπάρχει λόγος να επαναλαμβανόμαστε, αφού μπορεί να διαβάσει κανείς το συγκεκριμένο κείμενο (πηγή). Εν προκειμένω πάντως έχουν ενδιαφέρον τα λόγια του κ. Κίσινγκερ, σύμφωνα με τον οποίο τα εξής:
«Πιστεύω ότι ο κ. Trump μπορεί να είναι μια από αυτές τις προσωπικότητες της ιστορίας που εμφανίζονται από καιρό σε καιρό για να σηματοδοτήσουν το τέλος μιας εποχής και να την αναγκάσουν να εγκαταλείψει τα παλιά προσχήματα. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το γνωρίζει αυτό ή ότι έχει εξετάσει κάποια σπουδαία εναλλακτική. Μπορεί απλά να είναι ένα ατύχημα….Για την Ευρώπη, δεν μπορώ ακόμα να πω ότι είναι αποτελεσματικός ο κ. Macron, γιατί μόλις ξεκίνησε, αλλά μου αρέσει το στυλ του. Από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους ηγέτες, η κυρία Merkel έχει υπερβολικά τοπική απήχηση. Τη συμπαθώ προσωπικά και τη σέβομαι, αλλά δεν είναι μια οικουμενική προσωπικότητα» (πηγή).
Από την τοποθέτηση του κ. Κίσινγκερ συμπεραίνει κανείς πως πιθανότατα βιώνουμε μία αλλαγή παραδείγματος, όπως είχε ήδη προβλεφθεί(ανάλυση) – το τέλος δηλαδή μίας εποχής και την αρχή μίας εντελώς καινούργιας, όπου από την πλευρά της πολιτικής τα παραδοσιακά ελιτίστικα κόμματα των φιλελευθέρων, των συντηρητικών και των σοσιαλδημοκρατών δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη, ενώ τα αριστερά, καθώς επίσης τα ακροδεξιά έχουν χάσει ήδη σε κάποιο βαθμό το παιχνίδι, με τη βοήθεια της σημερινής ελληνικής συγκυβέρνησης (η ναζιστική ακροδεξιά από την προηγούμενη).
Ως εκ τούτου αυξάνεται η δυναμικότητα των πατριωτικών λαϊκών παρατάξεων, παρά το ότι βάλλονται από τις ελίτ μέσω των παραδοσιακών υφισταμένων, ελιτίστικων κομμάτων και του πελατειακού κράτους τους, καθώς επίσης της προπαγάνδας – ενώ δεν αποκλείεται στο τέλος να χρησιμοποιηθούν εναντίον τους οι γνωστές φασιστικές ομάδες από το παρελθόν, όταν και εάν οι ελίτ διαπιστώσουν πως δεν μπορούν να τα αντιμετωπίσουν με άλλο τρόπο (εφόσον βέβαια καταφέρουν να εκπροσωπήσουν το 80% των λαϊκών μαζών που είναι ή θα είναι οι μεγάλοι χαμένοι της παγκοσμιοποίησης).
Επίλογος
Ολοκληρώνοντας ο πατριωτικός λαϊκός χώρος αποτελεί σήμερα το νούμερο ένα εχθρό των ελίτ, επειδή αντιτάσσεται στα δυσμενή αποτελέσματα της ασύμμετρης παγκοσμιοποίησης για τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων – τα οποία εξαθλιώνουν μεν τις μάζες, αλλά ωφελούν όμως το χρηματοπιστωτικό σύστημα του χρέους, τις θηριώδεις πολυεθνικές, τη λεηλασία των αστικών μεσαίων και των κατώτερων εισοδηματικών τάξεων, την υφαρπαγή πλούτου και τη μετατροπή των αδύναμων χωρών σε προτεκτοράτα, την αλλοίωση των εθνικών πληθυσμών με σκοπό τη μη συνεκτικότητα, τον έλεγχο και την εκμετάλλευση τους κοκ.
Τα όπλα εναντίον του είναι η εφαρμογή από τις παραδοσιακές παρατάξεις, εν μέρει και από τις αριστερές, της ακραίας νεοφιλελεύθερης πολιτικής λιτότητας, ο χαρακτηρισμός των κινημάτων του ως ακροδεξιά, ρατσιστικά ή φυλετικά, η μαζική μετανάστευση από τις υποανάπτυκτες χώρες, οι κατηγορίες εναντίον του ότι αντιστέκεται στη μετανάστευση για ρατσιστικούς λόγους κλπ. – ενώ το γεγονός ότι, ακόμη στελεχώνεται από ανθρώπους που δεν είναι σε θέση να εκφράσουν έναν συνεπή, σοβαρό, αντικειμενικό και καθαρό πολιτικό λόγο, λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό εις βάρος του.
Το ίδιο συμβαίνει επίσης με τους οπαδούς του, αφού ο χώρος είναι έτσι δομημένος που δεν προσελκύει την καλλιεργημένη μεσαία τάξη, ενώ «σταμπάρεται» σκόπιμα με τη σφραγίδα του λαϊκιστή, ακροδεξιού και ρατσιστή – με την οποία είναι εύλογο ότι δεν θέλει να συνδέσει το «όνομα» της η πλειοψηφία. Όσον αφορά δε τους εκπροσώπους του που ήδη κατάφεραν να εκλεγούν, όπως στις Η.Π.Α., στην Ουγγαρία ή στη Ρωσία, κατηγορούνται συλλήβδην ως λαϊκιστές, αυταρχικοί, δικτάτορες, εθνικιστές, εχθροί της Δύσης(Putin), ψυχοπαθείς (Trump) κοκ. – με αποτέλεσμα να αποφεύγουν τη σύνδεση μαζί τους πολλοί, ιδίως αυτοί που είναι σε θέση να ενισχύσουν ανάλογες παρατάξεις στις χώρες τους.
Ως εκ τούτου, κανένας δεν γνωρίζει εάν τελικά καταφέρει να επιβιώσει ο συγκεκριμένος χώρος και οι εκφραστές του – αφού ανέκαθεν η ιστορία γραφόταν από τις ελίτ, οι οποίες έχουν τα μέσα, τη δύναμη και τον τρόπο να επιβάλλουν τα δικά τους συμφέροντα. Εν τούτοις, είναι η πρώτη φορά που έχουν απέναντι τους τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων, ακόμη και όταν δεν είναι καθόλου οργανωμένη – ενώ τους έχουν ξεφύγει κάποια σημαντικά «πάζλ», όπως στην περίπτωση του κ. Trump και του κ. Putin, τα οποία ίσως αποδειχθούν μοιραία.

http://litlepost.blogspot.com/2018/08/3-2018.html