Αγαπητέ, ΕΠΑΜ. Ειμαι ΕΠΑΜ, ημουν ΕΠΑΜ πριν ιδρυθει, και θα ειμαι ΕΠΑΜ

Αγαπητέ, ΕΠΑΜ. Ειμαι ΕΠΑΜ, ημουν ΕΠΑΜ πριν ιδρυθει, και θα ειμαι ΕΠΑΜ

Το 2010 ο τότε φερόμενος ως πρωθυπουργός της Ελλάδας μας είπε ότι το ελληνικό κράτος δεν μπορεί πλέον να δανειστεί από τις αγορές χρήματος και πρέπει να υπαχθεί στον έλεγχο της τρόικας προκειμένου να δανειστεί τα απαιτούμενα κεφάλαια έτσι ώστε να συνεχίσει να πληρώνει τα ομόλογα που έληγαν και όχι μισθούς και συντάξεις όπως μας έλεγαν.

Από εκείνο το σημείο και ύστερα στήνεται στη χώρα ένας μηχανισμός παραπληροφόρησης και τρομοκράτησης του λαού με στόχο να τον αναγκάσει να έχει σκυμμένο το κεφάλι και να πληρώνει με το εισόδημα του και με την περιουσία του το χρέος που δημιούργησαν όλα αυτά τα χρόνια οι πολιτικοί και οι επιχειρηματίες που βρίσκονται πίσω τους. Ένα χρέος που το μεγαλύτερο μέρος του είναι αυτό που ονομάζουν δημόσιο και αποτελεί το φανερό αλλά και ένα πολύ μεγάλο κομμάτι δηλαδή το χρέος των χρεοκοπημένων από την αρχή της κρίσης το 2008 ελληνικών τραπεζών, για το οποίο δε μιλάει κάνεις, εκτός από μια αναφορά του Στουρνάρα που έκανε κατά λάθος κάποια στιγμή μέσα στη βουλή και το οποίο πληρώνει πάλι ο ελληνικός λαός. Ο μηχανισμός αυτός με τη χρηματοδότηση του εγχώριου και ξένου μεγάλου κεφαλαίου, με κύριο όργανο προπαγάνδας τα εξαγορασμένα σχεδόν στο σύνολο τους ΜΜΕ βομβαρδίζουν καθημερινά τα τελευταία 6 χρόνια το λαό με ασύστολα ψεύδη και με απόκρυψη της αλήθειας για την ουσία του προβλήματος, με κύριο άξονα την άποψη ότι η θέση της χώρας στο ευρώ είναι δεδομένη, ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος και ότι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε σαν λαός είναι απλά να επιλέγουμε, όποτε οι δανειστές μας επιτρέψουν να κάνουμε εκλογές, αυτούς που θα εφαρμόσουν αυτά που εκείνοι έχουν αποφασίσει για εμάς. Παράλληλα η ανοχή μιας σειράς θεσμών στη χώρα, οι οποίοι έχοντας συνδέσει το μέλλον της χώρας με το ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση για καθαρά ιδιοτελείς λόγους των μελών τους, όπως οι συνδικαλιστικές οργανώσεις και η ανύπαρκτη δικαιοσύνη βοήθησε στη δημιουργία και συντήρηση ενός μαύρου πέπλου που σκεπάζει τη χώρα όλα αυτά τα χρόνια και κάνει τη σκέψη και μόνο μιας άλλης λύσης να φαντάζει ουτοπική.

Σε αυτα τα πλαίσια, το 2011 δημιουργήθηκε το Ε.ΠΑ.Μ. ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ. Μια σύμπραξη απλών ανθρώπων της κοινωνίας αγνώστων στα ΜΜΕ και στο ευρύ κοινό που είχε σαν στόχο τη δημιουργία ενός μετώπου με τη φιλοσοφία του ΕΑΜ δηλαδή τη συστράτευση όλου του λαού ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης ή ιδεολογίας απέναντι στις δυνάμεις του άξονα τότε και σε αυτές των τοκογλύφων-δανειστών σήμερα.

Γιατί, πέρα από κάθε αμφιβολία, η κατάσταση αυτή που ζούμε τα τελευταία 6 χρόνια δεν είναι κάτι διαφορετικό από πόλεμο. Δεν είναι βέβαια ένας πόλεμος με τανκς και βόμβες αλλά ένας πόλεμος ψυχολογικός και οικονομικός που έχει κηρυχθεί στον ελληνικό λαό. Το Ε.ΠΑ.Μ δημιουργήθηκε με σκοπό να απελευθερώσει τη χώρα από τα δεσμά του χρέους, των τοκογλύφων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ευρώ, και παράλληλα να απαντήσει στο ερώτημα του τι γίνεται την επόμενη μέρα. Το Ε.ΠΑ.Μ, ξεκινώντας από τα ανεκπλήρωτα προτάγματα του ΕΑΜ, τα οποία μπορούσε κανείς να βρει στη συνθηματολογία αλλά όχι στο έργο των κομμάτων εξουσίας τα τελευταία 40 χρόνια, δηλαδή την εθνική ανεξαρτησία, τη λαϊκή κυριαρχία, τη δικαιοσύνη, έχει ολοκληρωμένη πρόταση όχι μόνο εξόδου της χώρας από την επίπλαστη κρίση αλλά και παραγωγικής ανασυγκρότησης και ανάπτυξης της σε όλους τους τομείς. Μια πρόταση που στο επίκεντρο βάζει ξανά τον εργαζόμενο λαό και τις ανάγκες του και όχι τις πολυεθνικές και το εγχώριο μεγάλο κεφάλαιο.Που έχει σαν στόχο μια ελληνική οικονομία αυτάρκη σε όλους τους τομείς το προϊόν της οποίας θα στηρίζεται στην υψηλής ποιότητας εργασία των κατοίκων της οι οποίοι και θα καρπώνονται αυτό το προϊόν στο σύνολό του.

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο δεν έχει σαν στόχο το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της χώρας. Στόχος του, στόχος μας είναι η απελευθέρωση της χώρας και η επαναφορά της σε τροχιά ανάκαμψης με βάση τα εξής προτάγματα: Καταγγελία και διαγραφή του χρέους, επιστροφή σε εθνικό ΚΡΑΤΙΚΟ νόμισμα, τιμωρία των ενόχων και συντακτική εθνοσυνέλευση με σκοπό τη δημιουργία νέου συντάγματος τα οποία εξειδικεύονται σε επιμέρους ενέργειες και πολιτικές οι οποίες προβλέπονται στο πρόγραμμα του λεπτομερώς σε επίπεδο δράσεων μέρα με τη μέρα. Σήμερα, το σύνολο του πολιτικού συστήματος εντός κοινοβουλίου έχει ξοφλήσει. Το επίπεδό μου δεν μου επιτρέπει να ασχοληθώ καθόλου με το κόμμα των μπράβων της νύχτας, ούτε με τα αποκόμματα των ολιγαρχών.

Είναι κρίμα γιατί η πλειοψηφία του κόσμου που τους ψηφίζει έχει τουλάχιστον στοιχειώδη γνώση της ιστορίας της Ελλάδας αλλά μέχρι εκεί. Από κει και πέρα, τουλάχιστον οι άνθρωποι που έχω συναναστραφεί εγώ μόνο συνθήματα και πρόταση μηδέν. Το Ε.ΠΑ.Μ δεν ζητά μόνο την ψήφο μας. Δεν λειτουργεί με τη λογική της ανάθεσης των κλειδιών της χώρας από ένα λαό καναπεδάτο έτσι ώστε να του λύσει τα προβλήματα και αυτός να παρακολουθεί τρώγοντας πίτσα και πίνοντας κόκα κόλα. Είμαστε σε μια περίοδο που τα προβλήματα δεν είναι τεχνικά αλλά πολιτικά. Δηλαδή, σε σχέση με το πολυσυζητημένο θέμα του εθνικού νομίσματος η μετάβαση σε αυτό για το επιστημονικό προσωπικό της χώρας από τεχνικής άποψης είναι υπόθεση ρουτίνας, όπως ήταν και η μετάβαση στο ευρώ.

Για να μπορέσουν όμως οι επιστήμονες να κάνουν τη δουλειά τους, πρέπει ο λαός να είναι έτοιμος να στηρίξει αυτή τη δουλειά στο βαθμό που κάτι τέτοιο προϋποθέτει ρήξη με το ευρωπαϊκό και εγχώριο καθεστώς. Δε σημαίνει απαραίτητα ότι πρέπει να είμαστε στο δρόμο. Μπορούμε να είμαστε στη δουλειά μας ή να ζούμε τη ζωή μας όσο η κυβέρνηση μας θα κάνει τη δουλειά της όπως και τώρα. Εκείνο που πρέπει όμως να κάνουμε είναι να είμαστε ενημερωμένοι όσο καλύτερα μπορούμε να έχουμε πίστη στο στόχο μας να έχουμε αυτιά, μάτια και κυρίως μυαλά ανοιχτά και να στηρίζουμε την εθνική προσπάθεια με όποιο τρόπο χρειαστεί όσο καλύτερα μπορούμε. Αλλιώς, αν αναζητούμε πάλι κάποιον σωτήρα να κάνει όλη τη δουλειά για μας, είμαστε χαμένοι. Πρέπει το συντομότερο δυνατόν να αναζητήσουμε ενημέρωση για τις βασικές πτυχές του θέματος του εθνικού νομίσματος έτσι ώστε να σταματήσουμε να φοβόμαστε και να δούμε ότι τεχνικά είναι όπως προείπα για τους επιστήμονες της χώρας κάτι σχετικά απλό.το θέμα είναι για ποιον θα γίνει αυτή η μετάβαση.

Για το λαό η για τους ολιγάρχες. Εκεί είναι και η δουλειά η δική μας να επιλέξουμε αυτές τις δυνάμεις που ξέρουν το πως θα πάμε προς αυτή την κατεύθυνση αλλά έχουν και τα κότσια να κάνουν τη δουλειά. Δεν αρκεί κάποιος να λέει ότι θα κάνει κάτι.Πρέπει να μπορεί και να θέλει και αυτό είναι κάτι που πρέπει να το κρίνουμε εμείς.Σωστά αυτή τη φορά.Δε γίνεται να πιανόμαστε συνέχεια κορόιδα. Η μετάβαση σε εθνικό νόμισμα σαν πρώτο βήμα για την ανεξαρτητοποίηση της χώρας είναι κάτι που αργά η γρήγορα θα γίνει είτε το θέλουμε είτε όχι. Η χώρα είναι σε οριακό σημείο αλλά και η ίδια η ευρωζώνη τα Έχει φάει τα ψωμιά της, οπότε είτε η διάλυση της, είτε το αδιέξοδο εδώ σε εμάς, θα μας πάει στο εθνικό νόμισμα αναπόφευκτα. Το θέμα είναι να μας βρει όσο το δυνατόν ενημερωμένους και έτοιμους να υποστηρίξουμε την εθνική προσπάθεια εκείνη τη στιγμή. Γι’ αυτό, ας ξεκινήσουμε.

Γ.

(Αγαπητέ, σε παρακολουθώ εδώ και χρόνια. Το Blog σου ήταν και είναι σανίδα σωτηρίας για μένα κυρίως για το τρόπο σκέψης σου που είναι και δικός μου τρόπος σκέψης και θεώρησης των πραγμάτων. Έχουμε βρεθεί χωρίς να γνωριζόμαστε στους δρόμους τα τελευταία 6 χρόνια. Έγραψα το συνημμένο κειμενάκι στο πλοίο πριν κανα δυο βδομάδες γυρίζοντας από τις διακοπές. Είμαι ΕΠΑΜ. Ήμουν ΕΠΑΜ πολύ πριν ιδρυθεί το 2011 και εσχάτως είμαι και μέλος. Είσαι και συ ΕΠΑΜ αλλά δε το ξέρεις ακόμα. Είμαστε πάρα πολλοί ΕΠΑΜ απλά οι περισσότεροι δε το ξέρουμε ακόμα. Αυτός είναι και ο λόγος που στο στέλνω και σου ζητώ να το δημοσιεύσεις. Μια προσπάθεια να έρθουν οι αναγνώστες σου σε επαφή με τον εαυτό τους. Φοβάμαι μήπως θεωρήσεις ότι δημοσιεύοντάς το δίνεις γραμμή για ψήφο στις εκλογές. Αν το δεις έτσι, το καταλαβαίνω και προφανώς δε θα σου κρατήσω κακία.Ξέρω ότι αυτές τις μέρες γίνεται χαμός και ότι δεν προλαβαίνεις να διαβάζεις και να διορθώνεις. Γι’ αυτό και πριν στο στείλω θα πάω να κάνω έναν έλεγχο για τους τόνους.Το κείμενο αυτό είναι απ την ψυχή μου.Αν νιώθεις ότι έχει να προσθέσει κάτι στον πολιτικό διάλογο, δημοσίευσέ το. Αν όχι, κράτα το για σένα. Να ξέρεις πάντως ότι υπάρχουν άνθρωποι που αγαπάνε αυτή τη χώρα και τους ανθρώπους της με όλα τα στραβά τους και ότι παλεύουν ανιδιοτελώς για να δούμε όλοι καλύτερες μέρες. Και που δε θα σταματήσουν να παλεύουν και μετά τις εκλογές. Δεν έχω βάλει τίτλο. Αν το δημοσιεύσεις βάλε ό,τι θέλεις εσύ. Να είσαι καλά φίλε. Καλή λευτεριά.)

(Αγαπητέ φίλε, δεν έχω ποτέ πρόβλημα να δημοσιεύσω κείμενα ανθρώπων που σκέπτονται και αγωνίζονται. Με τους άλλους έχω πρόβλημα. Ποτέ δεν είχα πρόβλημα με τους ανθρώπους που περπάτησα στους ίδιους δρόμους. Θα ήθελα, εκτός από εμάς, να δω ενωμένους -στον δρόμο και στις εκλογές- τους κομματικούς σχηματισμούς που παλεύουν για τη χώρα. Δεν με πειράζει να με κατηγορήσουν πως δίνω γραμμή. Με έχουν κατηγορήσει για όλα και για τα αντίθετά τους. Να είστε καλά. Καλή λευτεριά.)

http://litlepost.blogspot.gr/2016/09/17-2016.html

Ήταν ο Άρης Βελουχιώτης…Το τέλος ενός θρύλου που εδώ και 71 χρόνια παραμένει ασύλληπτος.

Ήταν ο Άρης Βελουχιώτης…Το τέλος ενός θρύλου που εδώ και 71 χρόνια παραμένει ασύλληπτος.

”Έζησα 40 χρόνια. Έζησα και καλά και άσχημα. Κοιτάξτε εσείς τι θα κάνετε τώρα. Γεια σας”.

Πριν κάποιες ημέρες, αποφάσισα να ακολουθήσω λίγα από τα χνάρια του Πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ, Άρη Βελουχιώτη. Διαβάζοντας το άρθρο του Οικοδόμου,

(http://atexnos.gr/%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CE%B9%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%86%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B3%CE%B3%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%86%CE%AC%CE%B3%CE%B3%CE%BF%CF%85-70-%CF%87%CF%81/),

μαζί με αγαπημένη παρέα, ξεκινήσαμε από την Αθήνα με σκοπό να επισκεφτούμε τα βουνά της Άρτας, τα Τρίκαλα και την Λαμία. Εκεί, ο μεγαλύτερος λαϊκός ήρωας που γέννησε αυτή η χώρα, έδωσε ένα τέλος οριστικό και αμετάκλητο ”που ουδείς δικαιούται να κρίνει, να εξάρει ή να καταδικάσει”.

Το τέλος ενός θρύλου που εδώ και 71 χρόνια παραμένει ασύλληπτος.

Φτάνουμε στη Μεσούντα, που βρίσκεται και παίρνουμε τον δρόμο προς τον Αχελώο. Αφήνουμε το αμάξι στα αριστερά του δρόμου και μπροστά μας ξεκινά το μονοπάτι που οδηγεί στο φαράγγι του Φάγκου, εκεί όπου στις 15 Ιουνίου του 1945 ο Πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, Άρης Βελουχιώτης, αυτοκτονεί με μία σφαίρα πίσω από το δεξί αυτί.

Στη χαράδρα κυκλωμένος δυτικά από ομάδες εθνοφυλακής που είχαν σταλεί να τον συλλάβουν, με επικεφαλής τον οπλαρχηγό Βόιδαρο, και ανατολικά από τμήμα του Ελληνικού στρατού με επικεφαλής τον υπολοχαγό Μουρελάτο, ο Άρης αυτοκτονεί και ο πιστός του υπασπιστής Τζαβέλας (Γιάννης Αγγελέτος) απασφαλίζει μια χειροβομβίδα και αγκαλιάζει τον Καπετάνιο. Η έκρηξη της χειροβομβίδας συγκλονίζει τη χαράδρα και οι διώκτες του περιμένουν το ξημέρωμα προκειμένου να πλησιάσουν στο σημείο. Τα πτώματα φέρεται να αναγνώρισε ο Καπετάν Δράκος (Σωτήρης Δράκος), ο οποίος είχε προηγουμένως συλληφθεί στη μάχη με τους παρακρατικούς. Ο Βελουχιώτης και ο Τζαβέλας αποκεφαλίζονται κάτω από ιαχές θριάμβου των διωκτών του, τα άκρα τους διαμελίζονται και τα σώματα αφήνονται βορά στα άγρια ζώα του δάσους. > «Αυτό το σώμα δημιουργημένο μες στη φωτιά του αγώνα μας μεταφέρει σε παλιές εποχές, σε έθιμα αρχαία, στον Αλέξανδρο με τους επίλεκτούς του, στον Δαρείο με τους Αθανάτους. Ο Άρης προσέχει ως ένας ηγούμενος του καλογέρους. Για όποιον έχει ιδέα καλογερικής, έμοιαζαν κάπως με κοινοβίτες. Είχαν αυτοδιοίκηση, κάναν συνελεύσεις».

Επιστρέφουμε στη Μεσούντα και στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου συναντάμε ένα λιτό μνημείο που τοποθέτησε το ΚΚΕ προς τιμήν του Καπετάνιου. Την ίδια μέρα του θανάτου του Άρη, η εφημερίδα Ριζοσπάστης δημοσίευσε την απόφαση της Κ.Ε. του ΚΚΕ για τη διαγραφή του από το Κόμμα. Στις 16 Ιουλίου του 2011, κατά την πανελλαδική συνδιάσκεψη, το ΚΚΕ αποφασίζει να αποκαταστήσει πολιτικά τον Βελουχιώτη αλλά όχι κομματικά. «Αν ζήσει κανένας σας να θυμάται τα λόγια αυτά. Οι Εγγλέζοι θα σας σφάξουν όλους σαν αρνιά, εγώ στα χέρια τους δε θα πέσω, γιατί τα βουνά με ξέρουν. Με την πέτρα προσκέφαλο, την ψείρα συντροφιά, την κάπα σκέπασμα δε θα με ιδούνε ζωντανό στα χέρια τους. Αυτό θέλω να το θυμάστε αν κανένας σας ζήσει».

Επιβιβαζόμαστε ξανά στο αμάξι και συνεχίζουμε προς την πόλη των Τρικάλων. Στις 18 Ιουνίου του 1945 τα κεφάλια των Βελουχιώτη και Τζαβέλα κρεμιούνται σε δημόσια θέα σε έναν φανοστάτη στην πλατεία Ρηγα Φεραίου. Είχαν οδηγηθεί εκεί από τους παρακρατικούς και τους εθνοφύλακες, οι οποίοι είχαν παστώσει τα κεφάλια με ρίγανη κι αλάτι για να μην μυρίσουν, αφού πρώτα τα μετέφεραν και τα επέδειξαν με γλέντια σε κατοίκους των γύρω χωριών. Την ταυτότητα των δύο ανταρτών επιβεβαίωσε ο Ναπολέων Ζέρβας ο οποίος καταφτάνει στα Τρίκαλα την ίδια μέρα. Τα κεφάλια μεταφέρονται έπειτα στην Αθήνα και αποτελεί μυστήριο τι απέγιναν. ”Το κρέμασμα των κεφαλιών ακολουθεί μια γιορτή ζούγκλας που διαρκεί ως το ξημέρωμα της άλλης μέρας, με πίπιζες, νταούλια, ζουρνάδες, βασιλικά θούρια και με τον Ζέρβα μ’, σε θέλει ο Βασιλιάς….” Εξαιρετική αναπαράσταση του διασυρμού των κεφαλιών των Βελουχιώτη και Τζαβέλα στην ταινία ‘Θίασος’ του Θεόδωρου Αγγελόπουλου.

https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=XpN67vhN_9o

Στα Τρίκαλα, στο σημείο όπου κρεμάστηκαν τα κεφάλια, έχει τοποθετηθεί μαρμάρινη πλάκα προς τιμήν του Καπετάνιου. “Εγώ παιδί του ελληνικού λαού, ορκίζομαι να αγωνιστώ πιστά από τις τάξεις του ΕΛΑΣ, χύνοντας και την τελευταία ρανίδα του αίματός μου, σαν γνήσιος πατριώτης για το διώξιμο του εχθρού από τον τόπο μας, για τις ελευθερίες του λαού μας, κι ακόμα να είμαι πιστός και άγρυπνος φρουρός προστασίας στην περιουσία και το βιος του αγρότη. Δέχομαι προκαταβολικά την ποινή του θανάτου αν ατιμάσω την ιδιότητά μου ως πολεμιστής του Έθνους και του λαού και υπόσχομαι να δοξάσω και να τιμήσω το όπλο που κρατώ και να μην το παραδώσω αν δεν ξεσκλαβωθεί η Πατρίδα μου και δε γίνει ο λαός νοικοκύρης στον τόπο του”. Ο Όρκος της πρώτης αντάρτικης ομάδας στη Ρούμελη που έγραψε ο Άρης Βελουχιώτης και δόθηκε το 1942 στη Γραμμένη Οξιά.

Επόμενος σταθμός η πόλη της Λαμίας. Στην πλατεία Λαού, συναντάμε το μοναδικό άγαλμα του έφιππου Άρη Βελουχιώτη. Το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Λαμιέων πήρε το 1985 την ομόφωνη απόφαση για την κατασκευή του ανδριάντα. Μετά από πανελλήνιο καλλιτεχνικό διαγωνισμό, η κατασκευή του ανατέθηκε στον Γιαννιώτη γλύπτη, Κώστα Καζάκο. Ο Άρης Βελουχιώτης (ψευδώνυμο του Αθανάσιου Κλάρα) γεννήθηκε στη Λαμία στις 27 Αυγούστου του 1905. Λίγες μέρες μετά την αποχώρηση των Γερμανών από τη Λαμία, ο Καπετάνιος του ΕΛΑΣ μπήκε θριαμβευτικά στην πόλη. Αφού κατέθεσε στεφάνι στον ανδριάντα του ήρωα του ’21, Αθανάσιου Διάκου, έβγαλε τον διάσημο λόγο του στις 29 Οκτώβρη του 1944. Στην ομιλία του έκανε ιδιαίτερη αναφορά στον πολύχρονο αιματηρό αγώνα του ΕΛΑΣ, στο πολιτειακό, στην εθνική ανεξαρτησία και σε ενδεχόμενους αγώνες για την κατοχύρωσή της και μετά την απελευθέρωση. ”Μα ούτε είχαμε το δικαίωμα να κολλήσουμε μια ατιμωτική σφραγίδα, μια σφραγίδα αίσχους, στο κούτελο των επερχόμενων γενεών, των παιδιών μας και των εγγονιών μας, ότι κατάγονται από γενιά ευνούχων, που δέχονται να πεθαίνουν στα πεζοδρόμια από τον ατιμωτικότερο των θανάτων, από την πείνα, παρά να πεθαίνουν με το όπλο στο χέρι, παλεύοντας για τη λευτεριά”.

Ο θρύλος του Άρη Βελουχιώτη ακόμα και σήμερα, 71 χρόνια μετά τον θάνατο του, αποτελεί σημείο αναφοράς, για όσους δεν παραδίνονται ποτέ, που δεν κάνουν πίσω ακόμα και μπροστά στον όλεθρο. Έκανε λάθη, αλλά και ποιος δεν θα έκανε μέσα στην φωτιά του πολέμου; Ο ίδιος έφτιαξε με επιμονή και υπομονή έναν από τους μεγαλύτερους αντάρτικους στρατούς της κατεχόμενης από τους Ναζί Ευρώπης. Και μαζί με κάθε Ελασίτη και ελεύθερο άνθρωπο που έδωσε τα πάντα στα βουνά της Ελλάδος, πολέμησε μέχρι τέλους για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια. Ήταν σκληρός προς τον εαυτό του και δεν ζητούσε ιδιαίτερη μεταχείριση για το κατάλυμα ή το φαγητό του. Μάλιστα το άλογο που κέρδισε από την μάχη στο Κρίκελλο, το χρησιμοποιούσαν περισσότερο όσοι δεν μπορούσαν να περπατήσουν, παρά ο ίδιος. Ήταν ο Άρης Βελουχιώτης. Δόξα και τιμή στον Πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ. ”Έζησα 40 χρόνια. Έζησα και καλά και άσχημα. Κοιτάξτε εσείς τι θα κάνετε τώρα. Γεια σας”.

Πηγή : http://teleytaiaexodos.blogspot.gr/2016/09/71.html?m=1

http://litlepost.blogspot.gr/2016/09/13-2016.html

Ανακοίνωση - καταγγελία του ΕΠΑΜ Θεσσαλονικης

ΕΠΑΜ

12/9/2016

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Για άλλη μια φορά, συγκεκριμένα άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου έδειξαν το πραγματικό, τραμπούκικο πρόσωπό τους, με μια απρόκλητη επίθεση στα μέλη του ΕΠΑΜ Θεσσαλονίκης.

Το περιστατικό συνέβη στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τα εγκαίνια της ΔΕΘ, στην Καμάρα και ενώ μόλις είχε ξεκινήσει η προσέλευση των μελών και φίλων του ΕΠΑΜ Θεσ/νίκης και στο χώρο δεν βρίσκονταν ακόμα παρά ελάχιστα μόνο μέλη. Μόλις αντιλήφθηκαν οι «νταήδες» της πόλης μας την παρουσία του ΕΠΑΜ, πλησίασαν και με «προειδοποιήσεις» και απειλές, προσπάθησαν να μας διώξουν από τη συγκέντρωση, ενώ ένας από αυτούς άρπαξε από δύο ΕΠΑΜίτισσες τα σημαιάκια που κρατούσαν. Το πρόσχημά τους, η αντίθεση του ΕΠΑΜ στην λογική των ανοιχτών συνόρων που πρεσβεύουν, αλλά και η θέση του ΕΠΑΜ για το προσφυγικό, έτσι όπως έχει επίσημα διατυπωθεί στα συνέδρια του. Το επεισόδιο δεν πήρε έκταση χάρη στην ψυχραιμία που επέδειξαν, τόσο τα μέλη του ΕΠΑΜ όσο και τα υπόλοιπα μέλη των αναρχικών οργανώσεων που βρίσκονταν εκεί.

Δεν είναι η πρώτη φορά που δεχόμαστε απειλές από αυτούς. Αυτό συνέβη και στην πορεία του Πολυτεχνείου, όπως και στην απεργιακή συγκέντρωση το Φλεβάρη. Προφανώς, υπάρχουν κάποιοι ανάμεσα στους αναρχικούς, οι οποίοι θεωρούν τις πλατείες και τους δρόμους της πόλης μας ιδιωτικό τους χώρο, όπου μπορούν να κανονίζουν ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει. Προφανώς, υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι θεωρούν ότι οι συγκεντρώσεις τούς ανήκουν, ακόμα κι όταν σε αυτές συμμετέχει ένας μεγάλος αριθμός κινημάτων, συλλογικοτήτων και πολιτικών φορέων, οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με τις δικές τους νοοτροπίες και πρακτικές.

Το ΕΠΑΜ δεν είναι ΜΚΟ. Οι θέσεις του είναι επεξεργασμένες και δημοσιοποιημένες. Ως εκ τούτου, το ΕΠΑΜ δεν πρόκειται να γίνει άλλοθι για να εφαρμόσει ο οποιοσδήποτε την άρρωστη ιδεολογία του, πολλώ δεν μάλλον να την επιβάλει. Το ΕΠΑΜ ουδέποτε τους προκάλεσε, ουδέποτε απάντησε στις απειλές τους, ουδέποτε ασχολήθηκε μαζί τους. Ας ασχοληθεί μαζί τους το παρακράτος που τους δημιούργησε και το κράτος που τους υποθάλπει. Το γεγονός όμως ότι συστηματικά επιχειρούν να μας στοχοποιήσουν δεν θα τους περάσει. Γνωρίζουμε ότι ο αντιεξουσιαστικός χώρος δεν είναι κάτι ενιαίο, γνωρίζουμε ότι δεν είναι όλα τα άτομα και οι οργανώσεις που συμμετέχουν σε αυτόν της ιδίας λογικής και νοοτροπίας. Οι λογικές του τσουβαλιάσματος απέχουν έτη φωτός από το δικό μας τρόπο σκέψης και σε καμία περίπτωση δεν υποκύπτουμε σε αυτές.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ τη δράση των συγκεκριμένων ατόμων, που στοχεύει στη διάλυση των λαϊκών κινητοποιήσεων και καταφέρνει να αμαυρώνει ακόμα και το ίδιο το αναρχικό κίνημα. ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ τις πρακτικές εκείνες που στρέφονται ενάντια στο λαό και όχι ενάντια στην εξουσία. ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ την υποκρισία των συγκεκριμένων ατόμων, που ενώ δηλώνουν αντίθετοι με κάθε μορφής εξουσία, δεν διστάζουν οι ίδιοι τους, αυθαίρετα και με τη βία, να προσπαθούν να επιβάλουν τη δική τους εξουσία στους άλλους. ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ την, όχι απλώς αντιδημοκρατική, αλλά καθαρά φασιστική τους νοοτροπία. ΚΑΛΟΥΜΕ τις συλλογικότητες και τους πολιτικούς φορείς που βρίσκονταν στη συγκέντρωση της Καμάρας, να ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΟΥΝ το περιστατικό εκφοβισμού των μελών του ΕΠΑΜ Θεσσαλονίκης, ως απαράδεκτο και κατάπτυστο.

ΚΑΛΟΥΜΕ όλους τους φορείς που δραστηριοποιούνται πολιτικά και κινηματικά, καθώς και κάθε δημοκρατικό πολίτη της πόλης, να τους καταγγείλουν και να τους απομονώνουν από κάθε συγκέντρωση και κινητοποίηση. Να δοθεί ξεκάθαρα το μήνυμα ότι η τρομοκρατία τους και ο φασισμός τους δεν περνάει εδώ. Το ΕΠΑΜ Θεσσαλονίκης θα συνεχίσει να βρίσκεται στους δρόμους, όταν και όπου αυτό κρίνει σκόπιμο και πρόσφορο για την προάσπιση των προταγμάτων του. Στον αγώνα μας για την ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ δεν μας πτοεί ούτε η κρατική, ούτε η παρακρατική τρομοκρατία!

Θεσσαλονίκη 11/9/2016

Ε.ΠΑ.Μ. – Τομέας Θεσσαλονίκης

http://litlepost.blogspot.gr/2016/09/12-2016.html

Ξυλοδαρμό από αστυνομικούς καταγγέλλει γνωστός Γιαννιώτης επιχειρηματίας

Ξυλοδαρμό από αστυνομικούς καταγγέλλει γνωστός Γιαννιώτης επιχειρηματίας 

Ξυλοδαρμό από αστυνομικούς καταγγέλλει ο γνωστός Γιαννιώτης επιχειρηματίας Κώστας Μάντης.

Σύμφωνα με όσα ο ίδιος ανέφερε,χθες το βράδυ,δυο αστυνομικοί οι οποίο επέβαιναν σε αυτοκίνητο με συμβατικές πινακίδες,τον χτύπησαν έξω από τον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας στην Καλούτσιανη Ιωαννίνων επειδή διαπληκτίστηκαν στον δρόμο με τα αυτοκινητά τους, και αμέσως τράπηκαν σε φυγή!

Στο σημείο έσπευσαν συμπολίτες μας,προκειμένου να βοηθήσουν τον κ. Μάντη,ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ,αλλά και αστυνομικοί οι οποίοι διαπίστωσαν πως το αυτοκίνητο που..αναζητούσαν,ανήκε στην ΕΛ.ΑΣ.!!!

Σύμφωνα με πληροφορίες του epirusgate,οι δυο αστυνομικοί που κατηγορεί ο συμπολίτης μας για ξυλοδαρμό,είναι αδέρφια 33 και 34 ετών και ο ένας εξ αυτών,υπηρετούσε στο παρελθόν στην φρουρά του πρώην Υπουργού Μάκη Βορίδη και έχει βραβευθεί στο παρελθόν από την ΕΛΑΣ.

Ήδη η ηγεσία της αστυνομίας διέταξε την διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης. 

Επεισόδιο μεταξύ σε δύο αστυνομικών, που είναι αδέλφια και υπηρετούν στην Αστυνομική Διεύθυνση Ιωαννίνων, και ενός 60χρονου επιχειρηματία, ο οποίος υποστηρίζει πως τον ξυλοκόπησαν, έγινε αργά χθες το βράδυ στο κέντρο της πόλης των Ιωαννίνων.

Ο 60χρονος με εμφανή τραύματα στο πρόσωπο και το σώμα του, καταγγέλλει πως ένα ΙΧ αυτοκίνητο ήταν σταθμευμένο στη συμβολή των οδών Γκραμπάλας και Αγ. Μαρίνης με αποτέλεσμα να έχει δημιουργηθεί πρόβλημα με την κυκλοφορία των οχημάτων. Όταν κατέβηκε από το επαγγελματικό φορτηγό του για να ζητήσει από τους δύο επιβαίνοντες στο αυτοκίνητο που είχε κλείσει το δρόμο να μετακινηθούν, όπως υποστηρίζει, δέχτηκε μία γροθιά στο πρόσωπο και στη συνέχεια χτυπήματα στο σώμα και ύβρεις. «Ζαλίστηκα από τα χτυπήματα και τις κλωτσιές στην πλάτη», αναφέρει μεταξύ άλλων και προσθέτει:

«Κατάφερα να απομακρυνθώ κάποια ελάχιστα μέτρα και μέσα στη ζάλη μου, συγκράτησα μόνο τον αριθμό από τις πινακίδες. Τίποτα άλλο. Ήρθε κόσμος και γράψαμε το νούμερο, ενώ μου είπαν ότι θα έρθουν να καταθέσουν για ό,τι είδαν να συμβαίνει μπροστά στα μάτια τους». Ο 60χρονος, όπως λέει, κατάφερε να πάρει τηλέφωνο στο 100 και ζήτησε να έρθει ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ.

Λίγο αργότερα, διαπιστώθηκε πως το αυτοκίνητο ανήκει στην ΕΛ.ΑΣ και οι δύο επιβαίνοντες ήταν αστυνομικοί με πολιτικά εκτός υπηρεσίας. Εν συνεχεία έγινε προσαγωγή και των 3 εμπλεκομένων στο αστυνομικό τμήμα, όπου υποβλήθηκαν μηνύσεις για ξυλοδαρμό, εξύβριση, και απειλή και από τις δύο πλευρές. Για το περιστατικό διατάχθηκε Ένορκη Διοικητική Εξέταση.

Βουλιάζει η Θεσπρωτία από την κακοκαιρία

Βουλιάζει η Θεσπρωτία από την κακοκαιρία

6/9/2016      17.00

Σημαντικές ζημιές έχουν υποστεί από το πρωί της Τρίτης, πολλές περιοχές της Θεσπρωτίας εξαιτίας της απότομης αλλαγής του καιρού και τις ισχυρές καταιγίδες που έπληξαν την ευρύτερη περιοχή.
Συγκεκριμένα στην Πέρδικα, άνθρωποι κινδύνευσαν όταν το ρέμα στο Καραβοστάσι φούσκωσε και παρέσυρε ένα αυτοκίνητο μια οικογένειας τουριστών από τη Ρουμανία. Το αυτοκίνητο που οδηγούσε η 36χρονη Ρουμάνα, στο οποίο επέβαιναν τα δύο ανήλικα παιδιά της, παρασύρθηκε από τα νερά και σταμάτησε σε ρέμα.

Αμέσως ειδοποιήθηκε η Πυροσβεστική της Πάργας και ξεκίνησε η επιχείρηση διάσωσης. Η γυναίκα και τα δύο παιδιά, οι οποίοι κάνουν διακοπές στην Πέρδικα, είναι καλά στην υγεία τους. Παράλληλα, η έντονη βροχόπτωση συνεχίζεται από το βράδυ της Δευτέρας στις παραλιακές περιοχές της Ηπείρου  και έχει μετατρέψει τους δρόμους σε ποτάμια. 

Σημειώνεται ότι οι έντονες βροχοπτώσεις έχουν δημιουργήσει προβλήματα στο οδικό δίκτυο των Συβότων, της Πέρδικας και της Πάργας.

Τις ίδιες εικόνες καταστροφής αντίκρισαν οι κάτοικοι και στην Πέρδικα Θεσπρωτίας, μετά τη Θεομηνία. Στην περιοχή η δυνατή μπόρα είχε ως αποτέλεσμα οι δρόμοι να μετατραπούν σε χείμαρρους και να περάσουν μέσα από την πόλη παρασύροντας τα πάντα στο πέρασμά τους. Από τα ορμητικά νερά γκρεμίστηκε και ένας μαντρότοιχος που έπεσε σε παρκαρισμένο αυτοκίνητο προκαλώντας ζημιές.

ΠΝΟ: Συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα στις ακτοπλοϊκές γραμμές Πάτρα - Ηγουμενίτσα - Ιταλία

ΠΝΟ: Συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα στις ακτοπλοϊκές γραμμές Πάτρα - Ηγουμενίτσα - Ιταλία

Συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα βιώνουν οι εργαζόμενοι στις ακτοπλοϊκές γραμμές Πάτρα - Ηγουμενίτσα - Ιταλία, σύμφωνα με καταγγελίες της διοίκησης της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας η οποία συνεδρίασε χθες. 

«Πρόκειται για μια ζοφερή κατάσταση που συνεχώς διογκώνεται εξαιτίας της αυξανόμενης ασυδοσίας των εφοπλιστών οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την οξυμμένη ανεργία που επικρατεί στον κλάδο και την ως εκ τούτου, ιδιαίτερη ανάγκη εργασίας των πληρωμάτων τους, καθώς και την έλλειψη ουσιαστικών ελέγχων εκ μέρους της Πολιτείας, προσπαθούν και επιδιώκουν με κάθε τρόπο να ανατρέψουν και αυτά ακόμη τα βασικά και πάγια εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των ναυτεργατών, με τα εξοντωτικά ωράρια απασχόλησης, λόγω των ελλειμματικών και ολιγάριθμων συνθέσεων, ενάντια και κατά παράβαση των ισχυόντων, για τις ώρες εργασίας και ανάπαυσης, τόσο από την εσωτερική νομοθεσία όσο και των επιβαλλομένων περιορισμών από τις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας στις οποίες έχει προσχωρήσει η Χώρα μας με ευνόητες τις εντεύθεν άμεσες επιπτώσεις στα επίπεδα ασφαλείας των πλοίων, των επιβατών αλλά και του ιδίου του πληρώματος», τονίζει χαρακτηριστικά σε ανακοίνωση της η ΠΝΟ. 

Η ίδια κατάσταση επικρατεί και στις γραμμές εσωτερικού όπου, «η απλήρωτη εργασία και υπερεργασία είναι καθημερινό πλέον φαινόμενο» αναφέρει η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία που ζητά την παρέμβαση της Πολιτείας, ώστε να λυθούν τα εκτενή προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος και κυρίως να μειωθούν οι κίνδυνοι ασφάλειας που προκύπτουν από όλα τα παραπάνω προβλήματα. 

Η διοίκηση της ΠΝΟ, σύμφωνα με την ανακοίνωσή της, καλεί το υπουργείο Ναυτιλίας και τις αρμόδιες αρχές να λάβουν ξεκάθαρη θέση, αν ισχύουν ή όχι οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και οι υφιστάμενοι νόμοι για την ναυτεργασία και να λάβουν άμεσα τα μέτρα που προβλέπονται και απαιτούνται για την παραδειγματική τιμωρία των παραβατών. 

Τονίζεται επίσης, ότι σε διαφορετική περίπτωση οι απαντήσεις θα είναι ανάλογες με στοχευμένες συνδικαλιστικές παρεμβάσεις, όπου χρειάζεται, και με σχετικές ενημερώσεις και καταγγελίες και στις Διεθνείς και στις Ευρωπαϊκές Ενώσεις και Οργανισμούς.

Το …επίδομα εργοδοσίας (ή μικρές και μεγάλες εικόνες για μια μεγάλη κυβερνητική απάτη)

Το …επίδομα εργοδοσίας (ή μικρές και  μεγάλες εικόνες για μια μεγάλη κυβερνητική απάτη)

Παναγιώτης Μαυροειδής

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι (πιλοτικά), αντί για επίδομα ανεργίας στον άνεργο θα δίνεται το αντίστοιχο ποσό ως επιδότηση στην επιχείρηση για να τον προσλάβει. Με τον τρόπο αυτό η τελευταία θα καταβάλει μόνο τη διαφορά. Για παράδειγμα, για επιδοτούμενο από τον ΟΑΕΔ άνεργο με επίδομα ανεργίας 360 ευρώ που θα προσληφθεί σε θέση πλήρους απασχόλησης με μισθό 586 ευρώ (ή 511 ευρώ για τους νέους), ο εργοδότης θα καταβάλλει κάθε μήνα 226 (ή 151 ευρώ για τους νέους), ευρώ συν τις αναλογούσες στο ποσό αυτό εισφορές.

Κατ’ αρχήν ας δούμε πόσους και ποιους αφορά το μέτρο, που ανακοινώθηκε «εν χορδαίς και οργάνοις»: Θα εφαρμοστεί πιλοτικά για 10.000 εγγεγραμμένους και επιδοτούμενους από τον ΟΑΕΔ ανέργους. Σε ένα σύνολο περίπου 120.000 επιδοτούμενων από ένα γενικό σύνολο περίπου 1.200.000 εγγεγραμμένων στον ΟΑΕΔ. Έτσι για να μη χάνουμε τη μεγάλη και θλιβερή εικόνα…

Έτσι λοιπόν το γλίσχρο επίδομα ανεργίας το οποίο καταβαλλόταν μόλις στο 10% των εγγεγραμμένων ανέργων, προοδευτικά και ξεκινώντας από τις «μικρές επιχειρήσεις» που απασχολούν 1-9 άτομα (αποτελούν το 90% των επιχειρήσεων!), θα πηγαίνει στην τσέπη του εργοδότη αντί του ανέργου. Σημειώνεται ότι τα χρήματα αυτά του ΟΑΕΔ έχουν προκύψει από εισφορές των εργαζομένων. Δηλαδή, το κράτος παίρνει  από το ‘’τσουβάλι’’ των ασφαλιστικών κρατήσεων υπέρ ανεργίας ή της «εισφοράς αλληλεγγύης» και δίνει κατ’ ευθείαν στις επιχειρήσεις…

Ας δούμε το πρώτο παραμύθι που συνοδεύει το μέτρο:

«Διευκολύνεται η επιχείρηση να προσλάβει και έτσι θα μειωθεί η ανεργία».

Ας αναζητήσουμε ξανά τη «μεγάλη εικόνα», θέτοντας το ερώτημα:

Από την καταβαράθρωση των μισθών και γενικά του εργοδοτικού κόστους την τελευταία εξαετία, μειώθηκε μήπως η ανεργία ή μήπως αυξήθηκε συντριπτικά;  

Η λειτουργία της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας με όρους «ανταγωνιστικότητας» και «ανοιχτών αγορών» στο πλαίσιο της ΕΕ, είναι αδύνατη χωρίς συνεχή και κολοσσιαία μείωση των μισθών, καθώς αυτοί όχι μόνο είναι πολλοί χαμηλότεροι σε άλλες γειτονικές χώρες της ΕΕ, αλλά και επειδή την ίδια πορεία μείωσης ή παγώματος βλέπουμε και στις ηγεμονικές χώρες της ΕΕ όπως τη Γερμανία.

Επομένως, το δίλημμα «υψηλοί μισθοί και ανεργία ή χαμηλοί μισθοί και δουλειά για περισσότερους», είναι εντελώς κάλπικο.

Η αλήθεια είναι αδυσώπητη:  Και χαμηλοί μισθοί και μαζική ανεργία, μεταξύ των άλλων ως πίεση για χαμηλούς μισθούς.

Διέξοδος από αυτό το καταστροφικό σπιραλ για την εργατική τάξη στην Ελλάδα, δεν υπάρχει παρά μόνο με μέτρα που θα «κονταίνουν» το κεφάλαιο και θα ανατρέπουν την πρόσδεση της Ελλάδας στο σφαγείο της ΕΕ.

Υπάρχει τώρα και ένα δεύτερο παραμύθι:

«Το μέτρο είναι εθελοντικό και συμβάλλει στην επιβίωση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και ισχύει μόνο για αυτές».

Κατ’ αρχήν ας μη ξεχάσουμε ότι μιλάμε για το 90% των επιχειρήσεων. Επίσης, ας είμαστε σίγουροι ότι συντομότατα ο περιορισμός αυτός θα αρθεί και θα ισχύσει και για τις μεγάλες επιχειρήσεις και επίσης δε θα υπάρχει «επιλογή» του ανέργου.

Το σπουδαιότερο όμως βρίσκεται αλλού: Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όπως και όλες οι προηγούμενες αστικές κυβερνήσεις, μεταφέρει στο μικρο-μεσαίο κεφάλαιο ένα συγκεκριμένο μήνυμα που αποτελεί σημαντικότατη πλευρά των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής («μνημόνια»):

«κοιτάξτε κύριοι, όντως σας έχει μπει η θηλιά στο λαιμό από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις και τον ανταγωνισμό που επιβάλλουν, αλλά ακόμη και σε αυτές λόγω των υπέρτερων δυνατοτήτων που έχουν οι Ευρωπαϊκές Πολυεθνικές. Όμως, μπορείτε να παρηγορηθείτε έχοντας ως αντίτιμο την υποστήριξή μας στην απόλυτη καθίζηση του εργατικού μισθού».

Πρόκειται δηλαδή για τη συνομολόγηση ενός ιδιότυπου  «αστικού κοινωνικού συμβολαίου» με ταυτόχρονο εξανδραποδισμό του κόσμου της εργασίας και διαμόρφωση κοινωνικού μπλόκ συμμαχιών εναντίον του. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για φενάκη, καθώς με ταχύτατο ρυθμό οι μικρο-μεσαίες επιχειρήσεις καταπίνονται από τις μεγάλες πολυεθνικές, συνιστά μια διαδικασία κοινωνικής και πολιτικής αντιδραστικοποίησης των μεσαίων στρωμάτων, που μπορεί να αναχαιτιστεί μόνο με όρους εργατικής πολιτικής και όχι υποταγής σε μια δήθεν συμμαχική συμπόρευση με τον υπό εκτέλεση αφηνιασμένο «μικρό εργοδότη».

Ας δούμε και το τρίτο παραμύθι:

«Με τον τρόπο αυτό, βοηθούμε τον άνεργο να κινηθεί δραστήρια, δουλεύοντας και αποκτώντας εμπειρία και όχι να επαφίεται σε ένα μικρό επίδομα, αδιαφορώντας για την ανεύρεση δουλειάς».

Κατ’ αρχήν δεν πρόκειται για  πρωτότυπο επιχείρημα. Αντίθετα στα Βρυξελιανά, αυτό το έχουν ονομάσει«ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης» και είναι σήμα κατατεθέν των πολιτικών της ΕΕ. Έχουν δε δαπανηθεί δις και δις για την χρηματοδότηση αυτής της κατεύθυνσης από τα κοινοτικά προγράμματα. Ασφαλώς και είχε αποτέλεσμα, αλλά μόνο στο φτήνεμα της εργασίας και την εξάπλωση της μερικής και προσωρινής απασχόλησης.

Πέραν τούτου, το επιχείρημα αυτό έχει και ισχυρή ιδεολογική λειτουργία, ακόμη και εντός των λαϊκών στρωμάτων. Η αντίληψη που πλασάρεται είναι ότι οι άνεργοι  υπάρχουν ακριβώς επειδή «δε θέλουν να δουλέψουν» ή επειδή παίρνουν επίδομα και με αυτό «πίνουν φραπέδες».

Αλήθεια, ποια ανθηρή βιομηχανία, σφύζων ιδιωτικός τομέας ή δημόσιος, περιμένουν αυτούς τους «τεμπέληδες» να πιάσουν δουλειά;  Και πάλι η «μικρή εικόνα» του παραιτημένου ανθρώπου λόγω της αδυναμίας να βρει κάποια δουλειά με στοιχειωδώς αξιοπρεπείς όρους, κρύβει τη «μεγάλη εικόνα» της παραγωγικής ερήμωσης, μαζικής ανεργίας, αλλά και μαζικής μετανάστευσης.

Καθόλου αθώο βέβαιο αυτό το σχήμα: Το «φάρμακο» ενάντια στην «τεμπελιά» είναι να δουλέψει κανείς όχι μόνο με τους προαναφερόμενους όρους του «επιδόματος εργοδοσίας», αλλά ακόμη και τζάμπα. Πάνω από ένα εκατομμύριο είναι ήδη οι τσαλαπατημένοι εργαζόμενοι που δουλεύουν χωρίς να πληρώνονται καθόλου ή που παίρνουν μόνο κάποιο ακαθόριστο «έναντι».

Και εδώ τα πράγματα γίνονται σοβαρότερα:

Ζητούμενο δεν είναι μόνο ο φτηνός εργαζόμενος αλλά και η διάλυση της προσωπικότητάς του με την αποδοχή της σύγχρονης εργασιακής δουλοπαροικίας ως αρετής επιβίωσης.

Για αυτό και η αντίσταση σε αυτόν τον μεσαίωνα δεν μπορεί να γίνει μόνο με οικονομικούς όρους και λογικές «επιβίωσης», αλλά και  με απελευθερωτικούς όρους ατομικής και συλλογικής αξιοπρέπειας των εργαζομένων, δηλαδή από τη σκοπιά ενός μαχόμενου μετώπου χειραφετητικής εργατικής πολιτικής

http://www.pandiera.gr/%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CF%80%CE%AF%CE%B4%CE%BF%CE%BC%CE%B1-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%AE-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%AD%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9/