Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2015

Για 10η ημέρα απεργούν υπάλληλοι σε ιχθυοκαλλιέργειες


Για 10η ημέρα απεργούν υπάλληλοι σε ιχθυοκαλλιέργειες

Ανακοίνωση του Εργατικού Κέντρου

Η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Ν. Θεσπρωτίας χαιρετίζει τους εργαζόμενους στις ‘’Ελληνικές Ιχθυοκαλλιέργειες” και “ΟΡΛΙΑΣ’’ στην λωρίδα Σαγιάδας που εδώ και 10 μέρες απεργούν, με αίτημα την καταβολή των δεδουλευμένων τους, που φτάνουν έως και 15 μήνες. 

Τα μέλη της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Ν. Θεσπρωτίας στέκονται αλληλέγγυοι στο πλευρό των εργαζομένων καταγγέλλοντας και καταδικάζοντας την αυθαιρεσία και αναλγησία της εργοδοσίας που αρνείται να τους καταβάλει τα δεδουλευμένα. 

Η απλήρωτη εργασία, και η καθυστέρηση της καταβολής των δεδουλευμένων, σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, πχ καθαρίστριες στα σχολειά, έχει γίνει πλέον καθεστώς, και σε ορισμένες περιπτώσεις τους στερούν, ακόμα κι’ αυτό το πενιχρό επίδομα των Χριστουγέννων, παρανομώντας σε βάρος τους. 

Οι επιχειρήσεις, αλλά και η κυβέρνηση, αξιοποιώντας την κρίση και το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο που υπάρχει, πατώντας πάνω στις ανάγκες των εργαζομένων, τους αναγκάζει να εργάζονται σε συνθήκες σύγχρονης δουλείας. 

Κάτω ακριβώς από τέτοιες συνθήκες δουλεύουν οι συνάδελφοι μας στις Ελληνικές Ιχθυοκαλλιέργειες, -και όχι μόνο- και αναγκάστηκαν να κατέβουν σε απεργία διεκδικώντας το αυτονόητο, την αμοιβή τους που παράνομα δεν τους καταβάλει ο εργοδότης. 

Καλούμε τους εργαζόμενους πατώντας και στην δική τους εμπειρία, να βγάλουν τα συμπεράσματα τους από την εφαρμοζόμενη πολιτική που καταργεί της Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, καταργεί την κοινωνική ασφάλιση δίνει το δικαίωμα στην εργοδοσία να επιβάλει μειώσεις στους μισθούς (π.χ. ΣΕΛΟΝΤΑ, ΝΗΡΕΑΣ, κλπ) και με εργασιακές σχέσεις λάστιχο. 

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους στις ιχθυοκαλλιέργειες αλλά και γενικότερα, να συσπειρωθούν στα σωματεία τους, να οργανώσουν την πάλη τους ενιαία, συλλογικά, πειθαρχημένα και αποφασισμένοι να συγκρούσουν με την εργοδοσία και την κυβερνήσεις τους. 

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους μέσα από τα συνδικάτα τους να εκφράσουν την αλληλεγγύη και την συμπαράσταση τους προς τους απεργούς συνάδελφους. 

Γιατί μόνο συλλογικός αγώνας μέχρι τέλους μπορεί να δώσει προοπτική να δρομολογήσει και να φέρει αποτελέσματα στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η εργατική τάξη. 

Δούλοι του 21ου αιώνα δεν θα γίνουμε.


Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2015

Επιδρομή λύκων… Κατασπάραξαν ολόκληρο κοπάδι!


 

Επιδρομή λύκων… Κατασπάραξαν ολόκληρο κοπάδι!

Όλο και πιο συχνές γίνονται οι επιδρομές λύκων στα χωριά της Ηπείρου. Μάλιστα καταγράφονται περιπτώσεις όπου αγέλες άγριων ζώων, φτάνουν σε απόσταση αναπνοής από τα σπίτια.
Από μία τέτοια επιδρομή, νέα κτηνοτρόφος, στην περιοχή του Μαργαριτίου Θεσπρωτίας έχασε όλα τα ζώα που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στο στάβλο.
Πιο συγκεκριμένα τις μεσημεριανές ώρες της Κυριακής εισέβαλαν στον στάβλο προφανώς κοπάδι λύκων ή μάνα με πολλά μεγάλα λυκόπουλα, και κατασπάραξαν 37 κατσίκια, 6 γίδες και 4 αρνιά που βρίσκονταν εκείνη την στιγμή μέσα στον στάβλο.

Έξι γίδες, 37 κατσίκια και τέσσερα αρνιά θανατώθηκαν από την επιδρομή αγέλης λύκων. 
Η κ. Μυρτώ Λύκα, πρόεδρος του Συλλόγου Κτηνοτρόφων Θεσπρωτίας, δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που αντίκρισε...
Εικόνα φρίκης.. Καταστροφή για την ίδια.
Η άτυχη κτηνοτρόφος, συντετριμμένη έσπευσε την επομένη για να δηλώσει την ζημιά στο παράρτημα του ΕΛΓΑ στα Ιωάννινα για να μπορέσει τουλάχιστον κάποια στιγμή να αποζημιωθεί.
Ευτυχώς εκεί βρήκε συμπαράσταση και κατανόηση.
Την αμέσως επόμενη μέρα κλιμάκιο του ΕΛΓΑ βρέθηκε στον τόπο της καταστροφής όπου έγινε εκτίμηση της ζημιάς και συνετάχθησαν τα σχετικά έγγραφα επιβεβαιώνοντας μετά από εξέταση ότι τα ζώα θανατώθηκαν από λύκους.
Το φαινόμενο επίθεσης από λύκους τις τελευταίες μέρες βρίσκεται σε μεγάλη έξαρση παρ’ ότι η περίοδος του κυνηγίου ιδίως των αγριόχοιρων βρίσκεται στο φόρτε της.


Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2015

Σημειώσεις για τη Βενεζουέλα



Σημειώσεις για τη Βενεζουέλα
Δεκ 10, 2015

Στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές στη Βενεζουέλα,  η κυβέρνηση Μαδούρο και γενικά το στρατόπεδο των Τσαβιστών, ηττήθηκε με μεγάλη διαφορά από την αστική, φιλοαμερικάνικη (και διαχρονικά πραξικοπηματική) αντιπολίτευση.
Η σημαντικότατη αυτή πολιτική αυτή μεταβολή, μαζί και η ήττα της κεντροαριστεράς στην Αργεντινή από το στρατόπεδο των νεοφιλελεύθερων, σηματοδοτεί την είσοδο σε μια νέα πολιτική περίοδο που ορίζεται από την κρίση των ποικίλων «εναλλακτικών δρόμων» και πειραματισμών σε σειρά χωρών της νότιας Αμερικής.
Οι εξελίξεις αυτές μας αφορούν και απαιτούν μελέτη, μακριά από λογικές που υποτιμούν τη σημασία τους ή διεκδικούν μετά θάνατο δικαιώσεις.
Μπολιβοριανή επανάσταση;
Όχι το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά η ακριβής πολιτική εξέταση του  χαρακτήρα και της έκτασης των κοινωνικο-οικονομικών και πολιτικών θεσμικών  μετασχηματισμών στη Βενεζουέλα, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι αναφορές  σε ‘’επανάσταση’’ και πολύ περισσότερο για «σοσιαλιστική μετάβαση» στη χώρα, ήταν και είναι περισσότερο εκδήλωση στόχευσης παρά πραγματικότητα. Η βασική δομή της οικονομίας και της κρατικής διάρθρωσης, αντιστοιχεί σε αυτήν μιας καπιταλιστικής χώρας με εδραία την ατομική ιδιοκτησία και ειδικά την κυριαρχία των πολυεθνικών επιχειρήσεων. Φυσικά με μεγάλες ιδιορρυθμίες.  Η πραγματική εξουσία ήταν και είναι στα χέρια της αστικής τάξης και ειδικά εκείνων των δυναμικών τμημάτων της που είναι οργανικά διασυνδεδεμένες με τις ΗΠΑ και γενικά την «καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση».
Τούτο όμως δε σημαίνει ότι αυτή η κυριαρχία, δεν είχε δεχθεί σοβαρά πλήγματα(εθνικοποιήσεις  επιχειρήσεων, μορφές εργατικού ελέγχου, αλλαγές στο Σύνταγμα) και κυρίως σημαντική πολιτική απειλή, μέσα από τις διαδικασίες που σηματοδότησε ο Τσαβισμός και ειδικότερα η αντιφατική αλλά αυξανόμενη πολιτική δράση των εργαζόμενων και λαϊκών στρωμάτων στη Βενεζουέλα.
Ας γίνουμε ακόμη πιο συγκεκριμένοι: Η Μπολιβοριανή διαδικασία και η δυναμική της ταξικής πάλης με εθνική και διεθνή διάσταση που ξεδιπλώθηκε,  έφερε στο προσκήνιο το ερώτημααλλά και τη δυνατότητα ενός πρωτότυπου δρόμου για την επανάσταση και το σοσιαλισμό. Η συνεισφορά της δεν κρίνεται μόνο από το αποτέλεσμα (που άλλωστε δεν είναι ακόμη αμετάκλητο αρνητικό).
Άλλη μια αποτυχία του  κοινοβουλευτικού δρόμου;
Είναι αλήθεια πως το παράδειγμα της Βενεζουέλας από πολλά ρεύματα υμνήθηκε ως ένας ακόμη μαγικός εύκολος κοινοβουλευτικός δρόμος προς το σοσιαλισμό. Ασφαλώς εδώ υπήρχε και υπάρχει σαφής πολιτική σκοπιμότητα από αστικές και ρεφορμιστικές δυνάμεις που ήθελαν να δικαιολογήσουν τη δική τους συστημική πολιτική, αναζητώντας αναλογίες με το πείραμα του Τσάβες. Η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ είναι χαρακτηριστική, αλλά όχι μοναδική. Συμμετρικό ανάλογο αυτής της λογικής είναι η υποτίμηση «από τα αριστερά» των δυναμικών και των δυνατοτήτων που αναδείχτηκαν στη χώρα αυτή.
Ωστόσο, απέχει  μίλια από την πραγματικότητα η εικόνα μιας ανέφελης κοινοβουλευτικής πορείας. Από το 1999 που αναδύθηκε ο Τσάβες έως σήμερα, αναπτύχθηκε μια ταραχώδης κοινωνική και πολιτική διαδικασία, οξύτατων ταξικών και πολιτικών αναμετρήσεων, που τα είχε όλα: Ένοπλο στρατιωτικό πραξικόπημα οργανωμένο από την ντόπια αστική ελίτ και τους Αμερικάνους, οικονομικό σαμποτάζ και εκτεταμένο λοκ αουτ σε επιχειρήσεις κλειδιά, ένοπλα σαμποτάζ και επιθέσεις από την αντιπολίτευση με δεκάδες νεκρούς, τεράστιες εργατικές και λαϊκές διαδηλώσεις, αλλά και συγκρότηση (όχι πετυχημένη τελικά) ακόμη και ένοπλων λαϊκών επιτροπών για την υπεράσπιση της κυβέρνησης και κυρίως των καταχτήσεων.
Αν κάτι έχει ιδιαίτερη σημασία στο πείραμά της Βενεζουέλας βρίσκεται ακριβώς στηνπαρουσία αλλά- δυστυχώς αυτό είναι το κύριο- και τα όρια των εξωκοινοβουλευτικών δράσεων και της οργάνωσης της εργατική τάξης, που μόνο αυτά μπορούσαν να χαράξουν βαθιά τη γραμμή αντιπαράθεσης και να κρίνουν την έκβαση της συνολικής μάχης αξιοποιώντας και την κυβέρνηση.
«Σοσιαλισμός» της αναδιανομής και της κατανάλωσης
Όπως πάντα, απαιτείται «συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης». Η Μπολιβοριανή διαδικασία αναπτύχθηκε ως απάντηση στην   φτωχοποίηση που οδηγούσε ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός, η απέραντη χλιδή και διαφθορά της ντόπιας αστικής τάξης και των κομμάτων της και στην ταπείνωση  του λαού από την δουλική γονυκλισία στις ΗΠΑ.
Σε γενικές γραμμές, η απάντηση του Τσαβισμού, ήταν η παρέμβαση στο πεδίο της αναδιανομής προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων και ειδικότερα όσων ήταν πεταγμένοι έξω από την βασική οικονομική δομή της χώρας.
Την δυνατότητα αυτή την προσέφεραν τα έσοδα από την άντληση και την πώληση του πετρελαίου, τα οποία στη συνέχεια, μέσω της κυβερνητικής μηχανής,  επιδοτούσανγενναία προγράμματα ενάντια στη φτώχεια, τους τομείς της παιδείας, της υγείας και της διατροφής.
Η πολιτική αυτή οδήγησε σε σημαντική βελτίωση της θέσης των λαϊκών στρωμάτων. Το βασικό πρόβλημα με αυτή τη βελτίωση δεν είναι η έκτασή της, αλλά το γεγονός ότι δεν   έχει δομικά χαρακτηριστικά.
Πραγματικά, την ίδια στιγμή, οι κύριοι τομείς της οικονομίας, είναι στον ιδιοκτησιακό, οικονομικό και πολιτικό έλεγχο της αστικής τάξης στη χώρα, με παράλληλη δυνατότητα υψηλού βαθμού ενσωμάτωσης της ενταγμένης στη βασική παραγωγική διαδικασία εργατικής τάξης, με τη βοήθεια βεβαίως και των υποταγμένων επίσημων συνδικάτων.
Αυτός ο ιδιόμορφος δυϊσμός στη διάταξη των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, αναπτύσσεται πάνω σε ένα έδαφος ναρκοθετημένο. Πολύ περισσότερο που αυτή η στρατηγική είναι υποθηκευμένη εντός του ευρύτερου πεδίου συνεχούς διακύμανσης και ελέγχου της αγοράς πετρελαίου από τις ΗΠΑ και τις δυνάμεις της παγκόσμιας καπιταλιστικής αγοράς. Με αυτή την έννοια, μεγαλύτερη σημασία από τη διαφορά  ηγετικών προσόντων μεταξύ Τσάβες και Μαδούρο, έχει η υψηλή τιμή πετρελαίου παλιότερα και η καταβαράθρωσή της σήμερα που οδήγησε τη Βενεζουέλα σε μεγάλη οικονομική κρίση, με βαριές επιπτώσεις στα λαϊκά στρώματα. Είναι χαρακτηριστική η αναφορά στον «πόλεμο του πετρελαίου» στο διάγγελμα του ίδιου του Μαδούρο, μετά το αποτέλεσμα των εκλογών.
Να σημειώσουμε εδώ το νήμα που συνδέει τις οικονομικές με τις πολιτικές ριζοσσπαιτικές αλλαγές  (ή την απουσία τους): Χωρίς ένα ισχυρότατο κοινωνικοποιημένο τομέα της οικονομίας σε εθνική κλίμακα και ταυτόχρονα αποκεντρωμένο, που να αποτελεί τη βασική παραγωγική μηχανή στήριξης των λαϊκών στρωμάτων, στερείται ουσιώδους πεδίου και υλικότητας μια ουσιαστική λογική συμμετοχής, ελέγχου, αυτοοργάνωσης και τελικά επαναστατικής εξουσίας τους.
Το τοπίο του Μπολιβοριανού δρόμου και οι ιδιαιτερότητές του
Υπέρ της ρεαλιστικότητας του Μπολιβοριανού δρόμου, εκτός του πετρελαίου,συνηγόρησαν και άλλοι παράγοντες, αλληλένδετοι μεταξύ τους,  εξίσου σημαντικοί.
Πριν από όλα, η κοινωνική δομή της χώρας που διαχρονικά άφηνε εκτός οποιουδήποτε «κοινωνικού συμβολαίου» εκατομμύρια ξυπόλητων και φτωχών. Ο κόσμος αυτός, περίπου 30% του πληθυσμού,  ήταν σε όλες τις μάχες (και τις εκλογές) με το μπλοκ των Τσαβικών. Οι πολιτικές μετατοπίσεις ήταν από εκεί και πέρα.
Εκτός όμως από αυτά τα στρώματα, η γραμμή «εθνικής αντιϊμπεριαλιστικής άμυνας και αξιοπρέπειας» απέναντι στις ΗΠΑ, που εγκαινίασε και υλοποίησε με πλειάδα πρωτοβουλιών ο Τσάβες, εκτός από ρητορική που «μιλούσε» στις μάζες, πατούσε και στην φιλοδοξία μικροαστικών, μεσοαστικών ή/και αστικών στρωμάτων να επιζήσουν έναντι του αφανισμού τους από την αρπακτικότητα των πολυεθνικών και της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Το ίδιο αφορούσε και αφορά και σημαντικά τμήματα της κρατικής γραφειοκρατίας και του στρατού. Η ιδιαίτερα επισφαλής αυτή «συμμαχία» ή ανοχή, είναι η πρώτη που δοκιμάστηκε αρνητικά με την οικονομική κρίση και την αδυναμία της κυβέρνησης Μαδούρο να απαντήσει.
Το αστικό πολιτικό σύστημα στη Βενεζουέλα, πριν ακόμη και από την ανάδυση Τσάβες, πνιγμένο στη διαφθορά και την απέραντη ανυποληψία των αστικών κομμάτων, χαρακτηρίζεται από την έλλειψη σημαντικής συνεκτικότητας και ιδιαίτερα από την απουσία αποτελεσματικών μορφών πολιτικής ενσωμάτωσης και πειθούς. Η αλαζονεία ότι «καθαρίζουμε με τη στήριξη των ΗΠΑ, των παραστρατιωτικών και τον έλεγχο των τηλεοπτικών μέσων», άφησε περιθώρια για ρωγμές και τομές από μεριάς των λαϊκών πολιτικών δυνάμεων.
Ιδιομορφία όμως στη Βενεζουέλα (και αλλού στη Λατινική Αμερική), αποτελούσε πάντα και οστρατός και η παράδοση παρουσίας και παρέμβασης κυρίως αντιιμπεριαλιστών πατριωτών αλλά και αριστερών κομμουνιστικών στοιχείων. Από εκεί βγήκε και ο Τσάβες. Χάρις και σε αυτές τις δυνάμεις, αποκρούστηκε το πραξικόπημα του 2002 εναντίον του.
Θα ήταν ωστόσο λάθος να μην προσθέταμε σε όλες αυτές τις ιδιαιτερότητες, αυτή που συνιστά η παράδοση «θράσους» και η τόλμη πειραματισμών που χαρακτηρίζει ποικίλα ρεύματα στη Λατινική Αμερική. Ας μη ξεχνάμε ότι και ο δρόμος του Τσε και του Κάστρο, ήταν έκφραση αυτών των πειραματισμών, παρά της «ορθοδοξίας». Με αυτή την έννοια οφείλουμε και μεγαλύτερο σεβασμό σε αυτές τις προσπάθειες στη Βενεζουέλα.
 Τα όρια και οι προοπτικές
Στη σημερινή φάση, στη Βενεζουέλα καταγράφηκαν ακριβώς τα πολιτικά  όρια και τελικά το ανέφικτο  της κοινωνικής αλλαγής μέσω κυρίως του πεδίου της αναδιανομής και με βασικό εργαλείο την κυβερνητική εξουσία, χωρίς δομική μεταβολή στο πεδίο της ιδιοκτησίας και του κράτους. Αυτό είναι αναμφισβήτητο, παρά το γεγονός ότι στη χώρα αυτή δοκιμάζεται η πιοριζοσπαστική εκδοχή αυτής της προσέγγισης.
Τηρουμένων των αναλογιών και με πολύ μεγάλες διαφορές, παρατηρείται μια ευρύτερηπολιτική διαδικασία κόπωσης και τελικά ήττας αντίστοιχων (πολύ πιο συντηρητικών) πολιτικών στρατηγικών σε Αργεντινή, Βραζιλία, Ελλάδα και αλλού.
Ανάμεσα όμως σε ένα «τελικό συμπέρασμα» και σε μια διαδρομή τεράστιων κοινωνικών και πολιτικών μετατοπίσεων και εμπειριών, υπάρχει ένα μεγάλο πεδίο συζήτησης. Διότι τελικά,  δεν υπάρχει «θετική και αρνητική πείρα», παρά τις νίκες και ήττες. Όταν η διαδρομή του εργατικού και λαϊκού κινήματος συζητιέται ανοιχτά και προωθητικά, η εμπειρία είναι μόνο θετική. Ειδικά όταν η συζήτηση γίνεται μεταξύ μαχόμενων ανθρώπων, κινημάτων και ρευμάτων,  που δίνουν πραγματικές μάχες. Και στη Βενεζουέλα πρόκειται για αυτή την περίπτωση, η οποία, ας μη ξεχνιόμαστε, είναι ακόμη ανοιχτή, καθώς ακόμη και η πολιτική μεταβολή, λόγω του Προεδρικού (και όχι πρωθυπουργικού) συστήματος, δεν είναι εύκολο να μετασχηματιστεί σύμφωνα με τα σχέδια  των νεοφιλελεύθερων.
ΥΓ: Το Τσαβικό στρατόπεδο έχει κερδίσει περί τις 15 εκλογικές αναμετρήσεις. Όλες χαρακτηρίστηκαν από τις ΗΠΑ, ως αποτέλεσμα νοθείας, βίας και χουντικής τρομοκρατίας. Τώρα, που έβγαλαν τους δικούς τους, εν χορώ όλοι μίλησαν για «άψογη» διαδικασία…
Π.Μ.



Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2015

Κωνσταντοπούλου στο CNBC: «Μύθος ότι οι Έλληνες ζούσαν πέρα από τις δυνατότητές τους»


Κωνσταντοπούλου στο CNBC: «Μύθος ότι οι Έλληνες ζούσαν πέρα από τις δυνατότητές τους»

Τον ισχυρισμό ότι οι Έλληνες ζούσαν πέρα από τις δυνατότητές τους, απέρριψε η Ζωή Κωνσταντοπούλου σε συνέντευξη που παραχώρησε στο ειδησεογραφικό δίκτυο CNBC, στο πλαίσιο της επίσκεψής της στο Λονδίνο, όπου μίλησε για το δημόσιο χρέος και τα ανθρώπινα δικαιώματα σε επίσημη εκδήλωση του Πανεπιστημίου LSE. «Αυτός ο μύθος, ότι οι Έλληνες ζούσαν πέρα από τις δυνατότητές τους, έχει διαψευσθεί μέσα από τη δουλειά που κάναμε στο Κοινοβούλιο. Συστήσαμε μια Επιτροπή για να διερευνήσει πώς ακριβώς δημιουργήθηκε το χρέος, την Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, η οποία εξέδωσε μια Έκθεση τον περασμένο Ιούνιο, που αποδεικνύει ότι οι δημόσιες δαπάνες στην Ελλάδα, ήταν σε όλα τα επίπεδα χαμηλότερες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, με εξαίρεση τις εξοπλιστικές δαπάνες», υπογράμμισε η τέως Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. Προσέθεσε πως υπάρχουν δεκάδες υποθέσεις διαφθοράς στις οποίες εμπλέκονται πολλές διεθνείς και αλλοδαπές εταιρείες, όπως η Siemens, η HDW και η Thyssen Krupp, επισημαίνοντας πως η διαφθορά δεν περιλαμβάνει μόνο Έλληνες αξιωματούχους, αλλά και Ευρωπαίους και διεθνείς. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου τόνισε πως «έχει αποδειχθεί ότι το λεγόμενο "σχέδιο διάσωσης" που καταρτίσθηκε και τέθηκε σε εφαρμογή από το ΔΝΤ, την ΕΚΤ, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την ελληνική κυβέρνηση είχε σκοπό να διασώσει τις γαλλικές και γερμανικές ιδιωτικές τράπεζες». Είπε, ακόμη, ότι η ελληνική κοινωνία βιώνει τα τελευταία πέντε χρόνια μία πραγματική ανθρωπιστική κρίση παρά τις επαναλαμβανόμενες προβλέψεις περί επιστροφής στην ανάπτυξη. «Δεν μπορεί κανείς να αναμένει ανάπτυξη στα συντρίμμια μίας κατεστραμμένης κοινωνίας. Αυτό που συζητιέται τώρα είναι η δωδέκατη περικοπή στις συντάξεις, μιλάμε πλέον για συντάξεις των 300 ευρώ. Αυτό που συζητιέται τώρα είναι το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας», ανέφερε χαρακτηριστικά. Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το μέλλον της Ελλάδας, η Ζωή Κωνσταντοπούλου υπογράμμισε ότι η μόνη επιλογή για το μέλλον της Ελλάδας είναι ένα μέλλον δημοκρατίας, αξιοπρέπειας και σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. «Σήμερα, η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται, η αξιοπρέπεια στη χώρα καταρρακώνεται. Υπάρχει ευθύνη εκ μέρους των δανειστών, υπάρχει επίσης μία θεμελιώδης υποχρέωση των λαών, αλλά και των ευρωπαϊκών κοινωνιών για την αποκατάσταση της δημοκρατίας, της αξιοπρέπειας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», κατέληξε.



Για τον καστανά στη Θεσσαλονίκη



Όσοι άρχισαν να γράφουν διάφορες ασυναρτησίες για το "πώς μπορεί να φτάσεις να χρωστάς τόσα λεφτά στο ΤΕΒΕ" και "όλοι πρέπει να πληρώνουμε τα χρέη μας" με αφορμή τον καστανά (με αφορμή επαναλαμβάνω) δεν έχουν ιδέα τι συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία. Βρίσκουμε λογικό δηλαδή να χρεώνεται ηλικιωμένος που ψήνει κάστανα με 1000 ευρώ το δίμηνο, που αν δεν τα πληρώσει τοκίζονται με ασύλληπτα επιτόκια και φτάνει μετά από 4 χρόνια να χρωστάει το 120% της αρχικής οφειλής. Για πλάκα φτάνεις να χρωστάς 50 και 60 χιλιάρικα, ανεξάρτητα από το τι εισόδημα έχεις (ακόμα και μηδενικό) Δεν έχουν ιδέα πως χιλιάδες άνθρωποι έχουν χρεωθεί με απίστευτα ποσά γιατί έχουν ένα μπλοκάκι, μήπως και τους κάτσει κανένα ψίχουλο για να ζήσουν.

Δεν έχουν ιδέα κάποιοι πόσος κόσμος φεσώθηκε από την εφορία τα τελευταία χρόνια με χιλιάδες ευρώ και με εξανεμισμένο το εισόδημα του. Κάποιοι το μόνο που έχουν να πουν είναι "νόμος και τάξη" και "όλοι να πληρώσουν" με αφορμή έναν καστανά.

Δεν μιλάω για κάτι που άκουσα, δεν μιλάω ακαδημαϊκά με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί στο χέρι και μια ποικιλία τυριών δίπλα. Μιλάω από προσωπική μου εμπειρία. Μερικοί ζείτε σε παράλληλο σύμπαν. Δεν έχετε ιδέα τι σημαίνει κρίση, τι σημαίνει αδιέξοδο, τι σημαίνει πνίξιμο ανθρώπων και ολόκληρων οικογενειών απ' αυτές τις παράλογες χρεώσεις. Όχι δυσκολία, πνίξιμο! Κανείς δεν σας ζητάει να βοηθήσετε. Αλλά τουλάχιστον για πράγματα που δεν σας έχουν αγγίξει ούτε κατ' ελάχιστον βουλώστε το επιτέλους για μία φορά.



Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2015

Βενεζουέλα: Άνοιξαν οι κάλπες για τις βουλευτικές εκλογές


Βενεζουέλα: Άνοιξαν οι κάλπες για τις βουλευτικές εκλογές

Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2015, 14:14

Η Βενεζουέλα ψηφίζει σήμερα για τις βουλευτικές εκλογές, οι οποίες ενδέχεται να σηματοδοτήσουν μια ιστορική στροφή για τον τσαβισμό, καθώς η αμερικανοπληρωμενη πουλημενη αντιπολιτεύση είναι την πλασαρουν οι δυτικοι δημοκοποι σαν το φαβορί και ότι μπορεί να πάρει την πλειοψηφία του κοινοβουλίου για πρώτη φορά εδώ και 16 χρόνια, μέσα σ' ένα κλίμα κοινωνικής παρόξυνσης που δημιουργεί φόβους για βίαια προβοκατορικα επεισόδια, οργανωμενα από την CIA, καθώς η οικονομία έχει καταρρεύσει με την οργανωμενη από τους αμερικανους πτώση των τιμών του πετρελαίου. Τα εκλογικά τμήματα αυτής της νοτιοαμερικανικής χώρας άνοιξαν στις 06:00 (τοπική ώρα, 12:30 ώρα Ελλάδας) και τα 19,5 εκατ. των ψηφοφόρων καλούνται να εκλέξουν τους 167 βουλευτές του κοινοβουλίου έως τις 18:00 (00:30 της Δευτέρας, ώρα Ελλάδας). Τα πρώτα αποτελέσματα δεν αναμένονται πριν από τις 22:00 (04:30 της Δευτέρας, ώρα Ελλάδας). "Θα νικήσουμε!", αναφώνησε την Πέμπτη ο 53χρονος πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο στο κλείσιμο της προεκλογικής εκστρατείας και χαρακτήρισε τα μέλη της αμερικανοπληρωμενης πουλημενης αντιπολίτευσης "τεμπέληδες και ανίκανους", φορείς μιας "ψεύτικης αλλαγής".

Έπειτα από μια ιδιαίτερα επιθετική προεκλογική εκστρατεία, το Ενοποιημένο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας (PSUV), του οποίου ηγείται ο Μαδούρο, δεν κατάφερε ωστόσο να μειώσει δηθεν την πλαστη καλλιεργημενη από τους δημοκοπους «δημοτικότητα» του προδοτικου συνασπισμού "Τραπέζι Δημοκρατικής Ενότητας" (MUD), που στις πλαστες δημοσκοπήσεις έχει προβάδισμα από 14 έως 35 μονάδες. Ο Μαδούρο διαβεβαιώνει ότι θα είναι "ο πρώτος που θα αναγνωρίσει τα αποτελέσματα", διευκρινίζει όμως ότι "δεν θα εγκαταλείψει ποτέ την επανάσταση". Οι αμερικανοι σχεδιαζουν να «ξεσπάσουν» βίαια επεισόδια γύρω από την ψηφοφορία, 18 μήνες μετά τις αμερικανοπληρωμενες προβοκατορικες «διαδηλώσεις» που είχαν επίσημο απολογισμό 43 νεκρούς. Κουρασμένοι να περιμένουν ώρες μπροστά στα σούπερ-μάρκετ για να βρουν βασικά προϊόντα όπως ρύζι ή χαρτί τουαλέτας, ενώ παλια ο βενεζουελανικος λαος δεν ειχε να φαει, οι αμερικανοπληρωμενοι διαμαρτύρονται επίσης για τον πληθωρισμό που υπερβαίνει το 200%, σύμφωνα με τους δυτικους οικονομολόγους, και για την ανησυχητική έλλειψη ασφάλειας. Το ποσοστό των ανθρωποκτονιών στη χώρα τους είναι το δεύτερο υψηλότερο στον κόσμο μετά την Ονδούρα, σύμφωνα με τον ΟΗΕ. Ενώ παλιοτερα ηταν το πρωτο.

Κίνδυνος «πολιτικής παράλυσης»

Η αμερικανοπληρωμενη προδοτικη «αντιπολιτευση» ταζει αλλαγες και σχεδιαζει πραξικοπηματα και φτωχεια και δυσττυχια για τον λαο. "Την Κυριακή θα γράψουμε μια νέα σελίδα στην ιστορία της χώρας μας", διαβεβαιώνει ο πουλημενος βουλευτής και υποψήφιος Μιγκέλ Πισάρο. Όμως το MUD, ένας ανομοιογενής συνασπισμός μιας τριανταριάς κομμάτων από το κεντρο έως τη σκληρή δεξιά, δεν βασίζεται παρά μόνο στην απόρριψη του τσαβισμού -- από το όνομα του πρώην προέδρου Ούγκο Τσάβες, ο οποίος απεβίωσε το 2013 και τον διαδέχθηκε ο Νικολάς Μαδούρο. Το MUD διαθέτει μια κεντρωα πτέρυγα, που ενσαρκώνεται από τον πρώην υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές Ενρίκε Καπρίλες, και μια σκληρη ακροδεξια, ο επικεφαλής της οποίας Λεοπόλντο Λόπες βρίσκεται στη φυλακή. Επίσης το πρόγραμμα του MUD δεν προτείνει καμιά συγκεκριμένη λύση για την κρίση.

Επειδή η διαμόρφωση των εκλογικών περιφερειών ευνοεί τον τσαβισμό, το MUD συμφωνα με τους αμερικανους μπορεί να μην κερδίσει παρά μια απλή πλειοψηφία, επαρκή για να αμνηστεύσει τους 75 πολιτικούς αμερικανοπληρωμενους κρατουμένους που ειχαν επιχειρησει αντιδημοκρατικο φασιστικο πραξικοπημα που έχει καταγράψει στη χώρα, αλλά όχι για να οργανώσει ένα δημοψήφισμα για να παυθεί ο πρόεδρος. Επίσης στο προεδρικό σύστημα της Βενεζουέλας ο Νικολάς Μαδουρο μπορεί να περιορίσει τις εξουσίες του κοινοβουλίου, αν αλλάξει η πλειοψηφία σ' αυτό, βάζοντας το απερχόμενο κοινοβούλιο να ψηφίσει έναν νόμο που να του επιτρέπει να κυβερνά απ' ευθείας με διατάγματα, έστω κι αν η επιλογή αυτή θα προκαλούσε έντονες διαμαρτυρίες. Αλλα ο Μαδουρο δυστυχως δεν εχει κανει κατι τετοιο.




Άσαντ: «Παράνομες οι επιδρομές της Βρετανίας»



Άσαντ: «Παράνομες οι επιδρομές της Βρετανίας»

Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2015, 15:18

«Παράνομες» χαρακτήρισε ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ-Άσαντ τις αεροπορικές επιδρομές που πραγματοποιεί από την Πέμπτη η Βρετανία εναντίον της τζιχαντιστικής οργάνωσης Ισλαμικό Χαλιφάτο στη Συρία, τονίζοντας ότι θα «στηρίξουν την τρομοκρατία». «Θα είναι βλαβερές και παράνομες, και θα αποτελέσουν στήριγμα για την τρομοκρατία» υποστήριξε ο Σύρος πρόεδρος σε συνέντευξή του στους βρετανικούς «Sunday Times», αναφερόμενος στα πλήγματα για τα οποία εξουσιοδότησε το βράδυ της Τετάρτης την κυβέρνηση το βρετανικό κοινοβούλιο.



Η συνέντευξη δόθηκε πριν από την κοινοβουλευτική ψηφοφορία, το αποτέλεσμα της οποίας θεωρούνταν ωστόσο σίγουρο. «Θα αποτύχουν και πάλι» δήλωσε ο Άσαντ. «Δεν μπορείς να κόψεις ένα τμήμα του καρκίνου. Πρέπει να τον αφαιρέσεις. Αυτού του είδους η επιχείρηση είναι σαν να κόβεις ένα τμήμα του καρκίνου. Θα τον κάνει να επεκταθεί ταχύτερα στο σώμα» πρόσθεσε. «Δεν μπορείς να τους νικήσεις (την οργάνωση Ισλαμικό Χαλιφάτο) μόνο με αεροπορικά πλήγματα. Δεν μπορείς να τους νικήσεις χωρίς να συνεργασθείς με χερσαία στρατεύματα. Δεν μπορείς να τους νικήσεις αν δεν έχεις την έγκριση του λαού και της κυβέρνησης» υπογράμμισε.

Παράλληλα, ο Σύρος πρόεδρος ειρωνεύτηκε τη δήλωση του Βρετανού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον για τους «70.000 μετριοπαθείς Σύρους μαχητές» στους οποίους θα μπορούσε να βασιστεί ο συνασπισμός επί του πεδίου. «Αυτό είναι ένα νέο επεισόδιο στη μακρά σειρά της κλασικής φάρσας του Ντέιβιντ Κάμερον... Πού βρίσκονται; Πού βρίσκονται οι 70.000 μετριοπαθείς για τους οποίους μιλάει; Δεν υπάρχουν 70.000. Δεν υπάρχουν ούτε 7.000» δήλωσε. Αντίθετα, ο Μπασάρ αλ-Άσαντ πλέκει το εγκώμιο της ρωσικής επέμβασης στη χώρα του, την οποία χαρακτηρίζει «νόμιμη», επειδή ήταν η απάντηση σε «ένα αίτημα» εκ μέρους του. «Πόσοι εξτρεμιστικοί πυρήνες υπάρχουν τώρα στην Ευρώπη; Πόσους εξτρεμιστές εξαγάγατε από την Ευρώπη στη Συρία; Ο κίνδυνος είναι το εκκολαπτήριο. Οι Ρώσοι το έχουν καταλάβει καλά. Θέλουν να προστατεύσουν τη Συρία, το Ιράκ, την περιοχή και ακόμα και την Ευρώπη. Δεν υπερβάλλω λέγοντας ότι προστατεύουν σήμερα την Ευρώπη» δήλωσε.



Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο μιας χερσαίας επέμβασης Ρώσων στρατιωτών, ο Άσαντ απάντησε πως το θέμα «δεν έχει συζητηθεί ακόμη» και πρόσθεσε: «Δεν πιστεύω πως το έχουμε ανάγκη τώρα επειδή τα πράγματα εξελίσσονται προς τη σωστή κατεύθυνση». Ο Μπασάρ αλ-Άσαντ κράτησε επίσης ανοικτή την πόρτα σε μια συνεργασία με τις δυτικές χώρες, εφόσον είναι «αληθινά έτοιμες να μας βοηθήσουν να καταπολεμήσουμε την τρομοκρατία». «Αν είναι έτοιμες, θα τις υποδεχθούμε» δήλωσε. «Είμαστε πραγματιστές. Θέλουμε να διευθετήσουμε την κατάσταση στη Συρία και να αποφύγουμε περισσότερη αιματοχυσία» πρόσθεσε.

Ερωτηθείς αν θα έθετε υποψηφιότητα για την προεδρία της χώρας του, σε περίπτωση που οργανώνονταν εκλογές, απάντησε: «Αν υπάρξει μια συμφωνία για μια τέτοια διαδικασία, έχω δικαίωμα να είμαι υποψήφιος, όπως και κάθε άλλος Σύρος». «Η απόφασή μου θα βασιστεί τότε στην ικανότητά μου να δράσω και θα εξαρτηθεί από το αν θα έχω τη στήριξη του συριακού λαού» συμπλήρωσε.