Επτά Μεσογειακά λιμάνια συνδέονται με το λιμάνι Ηγουμενίτσας

Επτά Μεσογειακά λιμάνια συνδέονται και αναπτύσσουν δεσμούς

ΛΙΜΑΝΙ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ

Επτά Μεσογειακά λιμάνια συνδέονται και αναπτύσσουν δεσμούς

Με επιτυχία ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της Διήμερης Τεχνικής Συνάντησης του Ευρωπαϊκού Έργου «MED-PCS: Promotion of Port Community System in Mediterranean Traffic», στην Αθήνα, στις 28-29 Απριλίου, την οποία διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Σχολή Επιστημών της Διοίκησης, Τμήμα Ναυτιλίας και Επιχειρηματικών Υπηρεσιών.

Κατά τη συνέντευξη Τύπου που έλαβε χώρα στο πλαίσιο της Συνάντησης, ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Νικήτας Νικητάκος και η κα Carme Tarragó Vaquero, εκπρόσωπος της Λιμενικής Αρχής της Ταραγόνα (Ισπανία), παρουσίασαν τις δράσεις που έχουν υλοποιηθεί μέχρι σήμερα στο έργο MED-PCS και αναφέρθηκαν στα πλεονεκτήματα και τα οφέλη που θα προκύψουν από τα αποτελέσματα του έργου.

Σε ερώτηση για το αν αυτό το σχέδιο μπορεί να περιλαμβάνει και ιδιωτικά λιμάνια εκτός απο δημόσια, η απάντηση από τον καθηγητή κο Νικητάκη, ήταν καταρχάς ναι, αρκεί το λιμάνι αυτό να προσάρμοζε το software του σύμφωνα με τις απαιτήσεις του προγράμματος.

Θα πρέπει να σημειωθεί πως στο έργο συμμετέχουν 7 Εταίροι από 3 διαφορετικές χώρες της Μεσογείου (Ισπανία, Ιταλία και Ελλάδα). Από την Ελλάδα συμμετέχουν το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και ο Οργανισμός Λιμένος Ηγουμενίτσας.

Το έργο συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα MED 2007-2013, ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου 2013 και αναμένεται να ολοκληρωθεί στις 30 Ιουνίου 2015.

Το έργο MED-PCS συμβάλλει στην ανάπτυξη και εφαρμογή νέων λειτουργιών στα ήδη υπάρχοντα Λιμενικά Πληροφοριακά Συστήματα (Port Community Systems-PCS) τεσσάρων λιμανιών της Μεσογείου: της Ταραγόνα, της Καρθαγένης, του Λεβάντε και της Ηγουμενίτσας.

Μέσω του έργου MED-PCS τα 4 αυτά λιμάνια συνδέουν τα Πληροφοριακά Συστήματά τους μεταξύ τους και ενισχύουν την αποτελεσματικότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας με σκοπό τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς τους.

Επέστρεψαν στην πατρίδα τους οι απόγονοι των μουσουλμάνων Γιαννιωτών που τους έστειλαν στην Τουρκία το 1923-24

Επέστρεψαν στην πατρίδα τους οι «πρεσβευτές» των Ιωαννίνων

Στα Γιάννενα και στο Δημαρχείο της πόλης απόγονοι των Γιαννιωτών που έφυγαν

για την Τουρκία το 1923-‘24 - Ξεχωριστή η παρουσία του 102 ετών Λουτφού Καραντάγ

Επέστρεψαν στην πατρίδα τους οι «πρεσβευτές» των Ιωαννίνων

Στην πατρίδα τους, τα Γιάννενα βρέθηκαν για μία ακόμη φορά χθες απόγονοι των Γιαννιωτών που έφυγαν για την Τουρκία το 1923-1924 κατά την ανταλλαγή πληθυσμών με την συνθήκη της Λωζάννης.

Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της άφιξης στα Γιάννενα και συγκεκριμένα στο Δημαρχείο των Ιωαννίνων των μελών του Ιδρύματος Ανταλλαγέντων της Λωζάννης από την Κωνσταντινούπολη, με τον δήμαρχο Θωμά Μπέγκα υποδεχόμενος τους Τουρκογιαννιώτες να τους χαρακτηρίζει «πρεσβευτές» των Ιωαννίνων.

Ξεχωριστή η παρουσία του 102 ετών σήμερα Λουτφού Καραντάγ ο οποίος γεννήθηκε το 1914 στα Γιάννενα και έφυγε σε ηλικία 10 ετών.

Ως γνωστόν, η ελληνοτουρκική σύμβαση της ανταλλαγής των πληθυσμών αποτελεί μια πρωτοφανή ρύθμιση στην παγκόσμια ιστορία, καθώς εκπατρίστηκαν αναγκαστικά, χωρίς δυνατότητα επιστροφής και με μοναδικό κριτήριο αυτό της θρησκείας, περίπου δύο εκατομμύρια άνθρωποι -1.500.000 ορθόδοξοι χριστιανοί και 500.000 μουσουλμάνοι.

Η εξιστόρηση στιγμών, που αναδιοργάνωσαν σε δραματικές συνθήκες τη συλλογική ζωή, διαπερνά το πλαίσιο της επίσημης ιστορίας με τη δύναμη του πραγματικού πρωταγωνιστή της Ιστορίας: του ανθρώπινου πόνου.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι ακόμα και σήμερα οι ιστορικοί δεν γνωρίζουν εάν ήταν ‘Ελληνες που αλλαξοπίστησαν ή Τούρκοι. Στην νέα τους πατρίδα, όλοι οι πρόσφυγες των Ιωαννίνων (αλλά και από άλλα μέρη της Ελλάδας), μιλούσαν Ελληνικά, άργησαν πολύ να μάθουν την νέα τους γλώσσα, και μόνο τα παιδιά τους εντάχθηκαν στο νέο τουρκικό κράτος. Από το ημερολόγιο του Τούρκου διοικητή των Ιωαννίνων το 1909 μαθαίνουμε ότι «κανείς σε αυτήν την πόλη δεν μιλάει τουρκικά, μόνο εγώ και η οικογενειά μου, και κάποιοι λίγοι ανώτατοι υπάλληλοι. Οι χριστιανοί μιλάνε Ελληνικά και μερικοί  μουσουλμάνοι αλβανικά».

Με αυτό το συναίσθημα, αλλά και με νοσταλγία, γέμισε την Πέμπτη το Δημαρχείο Ιωαννίνων.

Ο Δήμαρχος Ιωαννιτών, Θωμάς Μπέγκας, υποδέχθηκε τα μέλη του Ιδρύματος Ανταλλαγέντων της Λωζάννης από την Κωνσταντινούπολη, που πραγματοποιούν επίσκεψη στα Γιάννενα.

Μαζί τους ήταν απόγονοι των γιαννιωτών που έφυγαν για την Τουρκία το 1923-24, κατά την ανταλλαγή πληθυσμών με τη συνθήκη της Λωζάννης, τους οποίους ο Δήμαρχος χαρακτήρισε «πρεσβευτές των Ιωαννίνων».

«Σας καλωσορίζω στον τόπο των προγόνων σας. Οι άνθρωποι που έχουν δύο πατρίδες είναι οι πιο ισχυροί κήρυκες της φιλίας δύο λαών», είπε ο Δήμαρχος, τονίζοντας πως «η ιστορία δημιουργεί γεγονότα και μνήμες που διχάζουν τους λαούς, αλλά είναι στο χέρι μας να δημιουργούμε γέφυρες φιλίες».

«Για μας, υπάρχουν στη μνήμη μας οι «χαμένες πατρίδες» της Ανατολής που συνδέθηκαν με δραματικό τρόπο με την μετακίνηση 1,5 εκατομμυρίου ανθρώπων που πήρε τα χαρακτηριστικά διωγμού, μέσα από τον πόλεμο και τη Μικρασιατική καταστροφή. Ήταν διαφορετικές οι συνθήκες και να ήταν λιγότεροι αριθμητικά οι μουσουλμάνοι που μετακινήθηκαν από την Ελλάδα στην Τουρκία με τη Συνθήκη της Λωζάννης, όμως το αίσθημα του ξεριζωμού και για σας είναι το ίδιο», σημείωσε ο κ. Μπέγκας.

Χαρακτήρισε την υποχρεωτική Ανταλλαγή Πληθυσμών «τραυματική ιστορική εμπειρία», λέγοντας ότι πρόκειται στην ουσία για ξεριζωμό από την πατρίδα που αφήνει «χαμένες πατρίδες», ως πληγή στη μνήμη και νοσταλγία για την επιστροφή που παίρνει τα χαρακτηριστικά προσκυνήματος στη γενέθλια πατρίδα.

1.500 Γιαννιώτες έφυγαν για την Τουρκία το 1923-24 κατά την ανταλλαγή πληθυσμών με τη συνθήκη της Λωζάννης. «Εσείς και οι πρόγονοι σας, όπως και οι Εβραίοι των Ιωαννίνων που ξεκληρίστηκαν στο Ολοκαύτωμα, είστε κομμάτια της ιστορίας αυτής της πόλης και της ταυτότητας της. Μια πόλη - γέφυρα λαών, θρησκειών και πολιτισμών που έζησαν μονιασμένα. Που δημιούργησαν την κληρονομία της και καθόρισαν και τη σημερινή της εικόνα», υπογράμμισε.

Παράλληλα, υποστήριξε πως ο τρόπος που «διαβάζουμε» πολλές φορές την ιστορία των λαών, υποδαυλίζει περισσότερο αυτά που μας χωρίζουν παρά αυτά που μας ενώνουν και πως η συνειδητοποίηση πως δεν υπάρχει μόνο η δική σου «χαμένη πατρίδα», αλλά και η «χαμένη πατρίδα» του άλλου, είναι το ποιο ουσιαστικό βήμα που δημιουργεί στέρεες βάσεις φιλίας.

«Σε αυτές τις βάσεις φιλίας που έχουν τις ρίζες τους στο παρελθόν, εμείς προσπαθούμε να επενδύσουμε συστηματικά για το παρόν και το μέλλον των Ιωαννίνων. Για μας εσείς είστε οι πρεσβευτές μας» πρόσθεσε για να χαρακτηρίσει «μεγάλο πολιτιστικό κεφάλαιο για την πόλη» τα μουσουλμανικά μνημεία των Ιωαννίνων και κυρίως τους ανθρώπους, τους απογόνους των Γιαννιωτών στην Τουρκία και τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης.

Επίσης, τόνισε πως «ως Δημοτική Αρχή εργαζόμαστε συστηματικά για την ανάπτυξη όχι μόνο των ανθρώπινων σχέσεων αλλά και την ανάπτυξη οικονομικών σχέσεων και την προσέλκυση ενός τουριστικού ρεύματος από την Τουρκία που θα φέρει σημαντική ώθηση στην περιοχή μας».

Τέλος ο Δήμαρχος Ιωαννιτών αναφέρθηκε στον Γιάννη Παπαδημητρίου, τον συμπολίτη μας βραβευμένου με το βραβείο Ιπεκτσί, ο οποίος εκτός των άλλων έχει κάνει και μια σημαντική ερευνητική δουλειά για τους Γιαννιώτες που έφυγαν στην Τουρκία με την ανταλλαγή πληθυσμών.

Συγκινημένος

ο Λουτφού Καραντάγ

Ιδιαίτερα συγκινημένος, μιλώντας ελληνικά, ο Λουτφού Καραντάγ, μίλησε για την ιστορία της οικογένειας του.

Γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1914. Το σπίτι του ήταν στο κτίριο όπου στεγάζεται η Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων και το οποίο επισκέφθηκε λίγο πριν την υποδοχή στο Δημαρχείο. Ο πατέρας του ήταν Διευθυντής στην Οθωμανική Αγροτική Τράπεζα, είχε στη δικαιοδοσία του ολόκληρο τον οικισμό της Δραγοψάς. «Η οικογένεια μου ήταν πολύ πλούσια. Τα χάσαμε όλα κι όταν πήγαμε στην Τουρκία αρχίσαμε πάλι από την αρχή», είπε.

Στον πρωταρχικό σκοπό του Ιδρύματος Ανταλλαγέντων με τη συνθήκη της Λωζάνης, αναφέρθηκε ο Γενικός Γραμματέας Σεφέρ Γκιουβέντς, που είναι – όπως είπε- η προώθηση της Ελληνοτουρκικής φιλίας, γι’ αυτό, σημείωσε πως, «οι ανταλλαγέντες των δύο πλευρών έχουν αναλάβει πολύ μεγάλο καθήκον, γιατί είναι οι πρεσβευτές της ιστορίας».

Ο κ. Γκιουβέντς υπογράμμισε πως «η ανταλλαγή είναι πόνος για τους ανθρώπους και στις δύο πλευρές». Αναφερόμενος στα Γιάννενα είπε ότι είναι ένας τόπος όπου τα ίχνη των προγόνων μας έχουν μείνει ατόφια και πρόσθεσε πως «η πολιτιστική κληρονομιά που έμεινε από τους Έλληνες στην Μικρά Ασία και τα μνημεία των Ιωαννίνων ανήκουν στον τόπο αλλά ανήκουν και στη μνήμη όλων μας».

Να σημειωθεί, τέλος, πως σήμερα στα Γιάννενα πραγματοποιείται εκδήλωση με τη συνδιοργάνωση του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου, του Ιδρύματος Ανταλλαγέντων της Κωνσταντινούπολης και του Μικρασιατικού Συλλόγου Νεοκαισάρειας Ιωαννίνων.

Συγκεκριμένα, σήμερα στις 8 το βράδυ στην αίθουσα «Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνος» στην Ακαδημία, με τον τίτλο «Μελωδίες χωρίς σύνορα», πραγματοποιείται η εμφάνιση των χορωδιών του Συλλόγου Μικρασιατών Πιερίας, του Ιδρύματος Ανταλλαγέντων της Λωζάννης από την Κωνσταντινούπολη και του Λυκείου Ελληνίδων Ιωαννίνων.

Είχαν προηγηθεί χθες, τα εγκαίνια στο Σουφαρί Σεράι της έκθεσης «Οι δύο όχθες της Νοσταλγίας» με κομμάτια ιστορίας των προσφυγικών οικογενειών της Ελλάδας και της Τουρκίας.

Ο Νότης Μαριάς καταγγέλλει στην Ευρωβουλή την αναβίωση του αλβανικού εθνικισμού

Ο Νότης Μαριάς καταγγέλλει στην Ευρωβουλή την αναβίωση του αλβανικού εθνικισμού

…και την αλυτρωτική ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας

Την αναβίωση του αλβανικού εθνικισμού κατήγγειλε με παρέμβασή του στις 29/4/2015 στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, ο Ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής, Αντιπρόεδρος των Ευρωπαίων Αντιφεντεραλιστών και Επικεφαλής του Πολιτικού Κινήματος Αντιμνημονιακοί Πολίτες Καθηγητής Νότης Μαριάς.

Όπως επισήμανε ο Νότης Μαριάς η αναβίωση του αλβανικού εθνικισμού είναι ιδιαίτερα ανησυχητική καθώς τα Τίρανα προωθούν με μοχλό το Κόσοβο την αλυτρωτική ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας που διεκδικεί αλλαγή συνόρων στα Βαλκάνια και εδάφη τα οποία ανήκουν στην Ελλάδα.
Θα πρέπει η αλβανική ηγεσία, παρατήρησε ο Νότης Μαριάς, να αντιληφθεί ότι ο ευρωπαϊκός δρόμος της χώρας τους περνά από την Αθήνα.
Και ο Έλληνας Ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής συνέχισε πως "όσο η Αλβανία ασκεί μια παράνομη και παράλογη αλυτρωτική πολιτική κατά της Ελλάδας, η οποία φιλοξενεί επί δεκαετίες και δίνει ψωμί και δουλειά σε χιλιάδες αλβανούς οικονομικούς μετανάστες που ζουν στην πατρίδα μας, το μόνο που θα πετύχει η αλβανική ηγεσία επαναλαμβάνω είναι να βλάψει ανεπανόρθωτα τις ελληνο-αλβανικές σχέσεις και την ευρωπαϊκή της πορεία.
Η Αλβανία πρέπει να αντιληφθεί ότι οφείλει να σεβαστεί τα δικαιώματα της ελληνικής εθνικής μειονότητας της Βορείου Ηπείρου τα οποία καταπατά βάναυσα. Μιας μειονότητας με πληθυσμό άνω των 250.000 ατόμων".
Και ο Νότης Μαριάς κατέληξε πως η Αλβανία πρέπει σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων της 16ης Δεκεμβρίου 2014 να διασφαλίσει την ίση μεταχείριση όλων των μειονοτήτων στην Αλβανία και τον σεβασμό των δικαιωμάτων τους συμπεριλαμβανομένων και των περιουσιακών τους δικαιωμάτων.

Ευχαριστήριο της Περιφέρειας Θεσπρωτίας για την συμμετοχή στο Lets do it Greece 2015

          ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ                                        

               ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟΥ                                                   

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

       ΓΡΑΦΕΙΟ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ

                                                                                              Ηγουμενίτσα    28 Απριλίου 2015



           ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

     «Διεθνή Εθελοντική Καμπάνια LET’S DO IT GREECE 2015»

Ο Αντιπεριφερειάρχης Θεσπρωτίας κ. Θωμάς Πιτούλης και Περιφερειακή Σύμβουλος  Φίλη Αντιγόνη ευχαριστούν όλους τους συντελεστές υλοποίησης της δράσης «LET’S DO IT GREECE 2015» στον Νομό Θεσπρωτίας. Η συμμετοχή ξεπέρασε και φέτος κάθε προσδοκία, αναδεικνύοντας  ότι ο εθελοντισμός και η  συνεργασία συμβάλλουν ουσιαστικά στην βελτίωση και προστασία του φυσικού και αστικού περιβάλλοντος. Όλοι μαζί στείλαμε για τρίτη συνεχή χρονιά το μήνυμα ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για μια Θεσπρωτία, μια Ελλάδα ομορφότερη και καθαρότερη.

 Ας υιοθετήσουμε και ας κάνουμε τρόπο ζωής παρόμοιες δράσεις για μια καλύτερη ποιότητα ζωής.

Ευχαριστούμε  όλες τις εθελοντικές ομάδες, τους φορείς, τους πολιτιστικούς συλλόγους, τους επώνυμους και ανώνυμους πολίτες για την αξιέπαινη προσφορά τους. 

Επίσης, ευχαριστούμε την Αστυνομική Διεύθυνση Θεσπρωτίας, το Λιμεναρχείο και τον ΕΕΣ Ηγουμενίτσας  για την υποστήριξή τους καθ΄ όλη τη διάρκεια των δράσεων

Προβλήματα στα ΚΕΠ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΩΜΑΤΙΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ (ΚΕΠ)

Αθήνα, 28/04/2015

Α.Π. 11

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μια εβδομάδα μετά την έναρξη του προγράμματος για την «Αντιμετώπιση της Ανθρωπιστικής Κρίσης» και με την ανακοίνωση των πρώτων στατιστικών στοιχείων, οι εργαζόμενοι του θεσμού, είναι αναγκασμένοι, να εκφράσουν δημόσια την αγανάκτηση και τον προβληματισμό τους για την προχειρότητα του προγράμματος.
Καταγγέλλουμε τον εξευτελισμό των συμπολιτών μας που συνωστίζονται σε ασφυκτικά γεμάτα ΚΕΠ, καθημερινά και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και για ώρες, ώστε να δηλώσουν αυτό που ήδη η πολιτεία γνωρίζει. Το εισόδημα και την περιουσιακή τους κατάσταση !!!
Καταγγέλλουμε ότι η ταλαιπωρία των συμπολιτών μας δεν είναι για μια και μόνο φορά, αλλά θα συνεχίζει να υφίσταται, σε τακτά χρονικά διαστήματα ώστε να ενημερωθούν αν το αίτημα τους έχει εγκριθεί, θα στηθούν ξανά σε αντίστοιχες ουρές για να υποβάλουν τυχόν ενστάσεις για να υποβάλουν τα πρόσθετα στοιχεία που απαιτούνται και τέλος να στηθούν πάλι σε αντίστοιχες ουρές ώστε να λάβουν τις περίφημες «κάρτες σίτισης».
Καταγγέλλουμε ότι γινόμαστε «ο κυματοθραύστης» των παραπόνων και της αγανάκτησης των συμπολιτών μας για τα περιορισμένα εισοδηματικά κριτήρια, ενώ αυτό το φαινόμενο θα ενταθεί στο μέγιστο βαθμό με την ανακοίνωση των δικαιούχων που σαφώς θα είναι σημαντικά μικρότερος σε σχέση με αυτούς που έχουν υποβάλει αίτημα. (Υπολογισμοί θέλουν μόλις 3/10 όσων έχουν κάνει αίτηση να καταστούν δικαιούχοι).
Καταγγέλλουμε τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας μας υπερβάλλοντας εαυτόν και ειδικά μικρών ΚΕΠ που εξυπηρετούν εκατοντάδες δικαιούχους μόλις ένας ή δυο υπάλληλοι.
Καταγγέλλουμε την αγανάκτηση των συμπολιτών μας που είναι υποχρεωμένοι να περιμένουν ώρες προκειμένου να τους δοθεί ένα πιστοποιητικό ή να γίνει γνήσιο υπογραφής.
Καταγγέλλουμε το Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης και Διοικητικής Μεταρρύθμισης διότι με την παθητική του στάση συντελεί στο πλήγμα του κύρους των ΚΕΠ και των ποιοτικών υπηρεσιών που μέχρι σήμερα προσφέρει.
Καταγγέλλουμε το Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης και Διοικητικής Μεταρρύθμισης ότι εντάσσει διαδικασίες με μεγάλο χρόνο διεκπεραίωσης, χωρίς προγραμματισμό, συμβάλλοντας ουσιαστικά στον υπερκορεσμό του συνολικού αριθμού ημερήσιας διεκπεραίωσης.
Καταγγέλλουμε την Τοπική Αυτοδιοίκηση ότι αρνείται να υποστηρίξει το θεσμό με προσωπικό, ενώ ταυτόχρονα δεν καταβάλει καμιά πρόσθετη υπερωριακή αποζημίωση για τους υπαλλήλους.
Ενημερώνουμε ότι ο θεσμός, με τον εμβολισμό πρόσθετων απρογραμμάτιστων διαδικασιών, βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης, έχοντας δείξει μεγάλη ανοχή λόγω της ιδιαιτερότητας του σκοπού του και το σεβασμό του προς τους πολίτες. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι θα επιτρέψουμε να πλήττεται το κύρος και η αξιοπιστία του θεσμού με την ένταξη νέων διαδικασιών χωρίς τον απαιτούμενο προγραμματισμό και χωρίς τη διαβούλευση με τους εργαζόμενους για τη βέλτιστη υλοποίηση τους


Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                            Ο Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΒΩΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ            ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΜΙΧΑΗΛ

Τα λουλούδια στην ελληνική μυθολογία

Τα λουλούδια στην ελληνική μυθολογία

Η πλούσια Ελληνική Μυθολογία δεν θα μπορούσε βέβαια να μην περιλαμβάνει μύθους με αναφορές στα λουλούδια. Μερικοί από αυτούς είναι διάσημοι διεθνώς και μεταδόθηκαν προφορικά ή γραπτά μέσα στα βάθη των αιώνων. Eδώ αναφέρονται μερικοί.

Ανεμώνη-Ανεμολούλουδο

Το όνομα του λουλουδιού συνδέεται με τον αρχαίο ερωτικό μύθο του Άδωνι και της Αφροδίτης. Ο μύθος είναι πολύ γνωστός. Ενέπνευσε μάλιστα και μεγάλους ποιητές όπως ο Οβίδιος και αρκετά αργότερα ο Σαίξπηρ να γράψουν ύμνους σ’ αυτόν τον έρωτα. Εμείς θα αναφερθούμε στο σημείο εκείνο του μύθου που έχει σχέση με το λουλούδι. Σύμφωνα με το μύθο λοιπόν ο Άδωνις βγήκε για κυνήγι στο δάσος. Εκεί όμως τον παραφύλαγε ο θεός Άρης ο προηγούμενος εραστής της Αφροδίτης που ζήλευε τον Άδωνι αφού η Αφροδίτη τον παράτησε για τα μάτια του ωραίου νέου. Ο Άρης μεταμορφώθηκε σε άγριο κάπρο, επιτέθηκε στον Άδωνι και τον πλήγωσε θανάσιμα. Η Αφροδίτη άκουσε τα βογκητά του Άδωνι και έσπευσε να τον βρει. Όμως ήταν πια αργά.

Απαρηγόρητη η Αφροδίτη πήρε στην αγκαλιά της το άψυχο σώμα του αγαπημένου της και όπως λέγεται ράντισε με νέκταρ την πληγή. Και από το μείγμα που έκαναν το νέκταρ με το αίμα ξεπήδησε ένα όμορφο λουλούδι. Μόνο που η ζωή αυτού του λουλουδιού κρατάει λίγο. Όταν ο άνεμος φυσάει κάνει τα μπουμπούκια του φυτού να ανθίσουν και ύστερα ένα άλλο ανεμοφύσημα παρασέρνει τα πέταλα μακριά. Έτσι το λουλούδι αυτό ονομάστηκε ανεμώνη ή ανεμολούλουδο επειδή ο άνεμος βοηθάει την ανθοφορία του αλλά και την παρακμή του.

Άδωνις- Αγριοπαπαρούνα .

Θα ήταν παράληψη αν δεν αναφέραμε ότι υπάρχει και λουλούδι με το όνομα Άδωνις το οποίο μάλιστα έχει και φαρμακευτικές ιδιότητες. Είναι πάντως προφανές ότι το λουλούδι που αναφέρει ο μύθος είναι η γνωστή σε όλους μας παπαρούνα των λιβαδιών με το υπέροχο κόκκινο χρώμα (Το αίμα του Άδωνι).

Υάκινθος-Υάκινθος Ζουμπούλι

Ο Υάκινθος ήταν ένας όμορφος νέος από τη Σπάρτη. Ο Υάκινθος ήταν σύντροφος του Απόλλωνα, θεού του ήλιου και του Ζέφυρου, θεού του ανέμου. Οι δύο θεοί συναγωνίζονταν ποιος θα κερδίσει την εύνοια του όμορφου νέου. Μια μέρα καθώς ο Απόλλωνας μάθαινε στο Υάκινθο δισκοβολία, του ξέφυγε ο δίσκος και χτύπησε τον άτυχο νέο σκοτώνοντάς τον. Από το αίμα του του νέου ο Απόλλωνας έπλασε ένα λουλούδι που στο άνθισμά του κάθε του πέταλο έμοιαζε να έχει γραφτεί μια θρηνητική κραυγή (“ΑΙ” δηλαδή γοή στην αρχαιοελληνική γλώσσα).

Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο Ζέφυρος ζηλεύοντας επειδή ο νεαρός προτιμούσε την παρέα του Απόλλωνα φύσηξε πάνω στο δίσκο κατευθύνοντας τον να χτυπήσει τον Υάκινθο. Η αλήθεια είναι πως ο υάκινθος του μύθου δεν ήταν πιθανά το γνωστό μας σήμερα λουλούδι, γατί το είδος δεν είναι ενδημικό της Ελλάδας. Στην πραγματικότητα, ο μύθος μπορεί να μην είναι καν η σωστή πηγή της λέξης “υάκινθος”. Ίχνη της λέξης συναντιόνται στην βαθιά αρχαιότητα σε μια μη Ελληνική διάλεκτο που ομιλούνταν πριν από 4000 περίπου χρόνια, την “θρακοπελασγιακή”.

Νάρκισσος-Νάρκισσος Μανουσάκι

Ίσως ο πιο κατάλληλος τρόπος να αποδώσει κανείς την ομορφιά του λουλουδιού νάρκισσος είναι αυτός ο αρχαιοελληνικός μύθος. Ο Νάρκισσος ήταν ένας εξαιρετικά όμορφος νέος. Η μητέρα του, του είχε πει ότι θα παραμείνει έτσι σ΄ όλη του τη ζωή αν δεν δίνει σημασία στην ομορφιά του. Ο Νάρκισσος αποφάσισε να δει την αντανάκλασή του στα νερά μιας πηγής. Γοητεύτηκε τόσο από την ομορφιά του πού έμεινε εκεί ακίνητος θαυμάζοντας τον εαυτό του μέχρι που μαράζωσε και πέθανε στις όχθες της πηγής. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, νόμισε πως η αντανάκλαση του ήταν η νύμφη που έμενε εκεί. Πήδησε στο νερό για να την πιάσει και πνίγηκε. Το λουλούδι νάρκισσος υποτίθεται ότι φύτρωσε σε εκείνο το σημείο.

Κρόκος-Ζαφορά

Ο Κρόκος ήταν φίλος του θεού Ερμή. Μια μέρα και ενώ οι δύο φίλοι έπαιζαν, ο Ερμής χτύπησε κατά λάθος τον Κρόκο στο κεφάλι και τον σκότωσε. Στον τόπο του συμβάντος φύτρωσε ένα λουλούδι. Τρεις σταγόνες από το αίμα του άτυχου νέου που έπεσαν στο κέντρο του λουλουδιού έδωσαν τα στίγματα του φυτού που από τότε πήρε το όνομα κρόκος. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή ο Κρόκος ήταν ένας νεαρός, που εξαιτίας ενός άτυχου έρωτα για τη Νύμφη Σμίλακα μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο φυτό. Ταυτόχρονα η Σμίλαξ έγινε το ομώνυμο αναρριχητικό φυτό(Σμίλαξ Ασπίρα-Ουρβιά).

Δάφνη-Δάφνη του Απόλλωνα

Η Δάφνη ήταν μια νεαρή όμορφη νύμφη, κόρη του ποτάμιου θεού Πηνειού. Ήταν κυνηγός και είχε αφιερώσει τη ζωή της στην Άρτεμη τη θεά του κυνηγιού. Όπως η θεά έτσι και αυτή αρνιόταν να παντρευτεί. Την περιτριγύριζαν πολλοί θαυμαστές αλλά αυτή τους απέρριπτε όλους, ακόμα και τον ισχυρό γιο του Δία τον Απόλλωνα. Ο Απόλλωνας ερωτεύθηκε την Δάφνη και όταν αυτή αρνήθηκε τις προτάσεις του την κυνήγησε ανάμεσα στα δέντρα. Η Δάφνη φοβήθηκε και προσευχήθηκε στον πατέρα της να την βοηθήσει.

Τότε λοιπόν ο πατέρας της της είπε ότι θα την προστάτευε μεταμορφώνοντάς την σε δέντρο που θα ρίζωνε στην όχθη του ποταμού του, (την γνωστή μας δάφνη). Όταν ο Απόλλωνας ήρθε ψάχνοντας τη Δάφνη, ο πατέρας της του είπε ότι μεταμορφώθηκε σε δέντρο. Ο Απόλλωνας τότε έκοψε μερικά κλαδιά και έπλεξε ένα στεφάνι σε ανάμνηση της ομορφιάς της και του έρωτά του για αυτήν. Ο Απόλλωνας έκανε τη δάφνη ιερό του φυτό. Καθιέρωσε την απονομή δάφνινου στεφανιού στους πρωταθλητές και σε σε όσους υπερείχαν σε διάφορα επίπεδα. Στους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες όλοι οι νικητές στεφανώνονταν με δάφνινο στεφάνι.

Τριαντάφυλλο-Ρόδο

Υπάρχουν πολλές ιστορίες για το τριαντάφυλλο. Στην Ελληνική μυθολογία το τριαντάφυλλο δημιουργήθηκε από την θεά των λουλουδιών και της βλάστησης την Χλωρίδα. Αυτή μια μέρα βρήκε το άψυχο σώμα μιας νύμφης στο δάσος και το μεταμόρφωσε σε λουλούδι. Κάλεσε τότε την Αφροδίτη τη θεά της αγάπης και το Διόνυσο το θεό του κρασιού. Η Αφροδίτη χάρισε στο λουλούδι ομορφιά και ο Διόνυσος πρόσθεσε νέκταρ για να του δώσει γλυκιά ευωδιά. Ο Ζέφυρος ο θεός του ανέμου φύσηξε μακριά τα σύννεφα και έτσι ο Απόλλωνας ο θεός του Ήλιου μπόρεσε να λάμψει και να κάνει το λουλούδι να ανθίσει. Έτσι το τριαντάφυλλο δημιουργήθηκε και στέφθηκε “Βασιλιάς των λουλουδιών”.

http://vorioionio.blogspot.gr/2015/04/blog-post_24.html

Εικόνες από την Ήπειρο που αντιστέκεται

Εικόνες από την Ήπειρο που αντιστέκεται

Υπάρχουν γωνιές ξεχασμένες... Χωριά ολόκληρα που μαρτυρούν το μεγαλείο του παρελθόντος. Χωριά που εγκαταλείφθηκαν αλλά επιμένουν να αντιστέκονται στο χρόνο. Τα σπίτια έγιναν ερείπια, οι πλατείες γέμισαν δέντρα, τα σχολειά και οι εκκλησιές με ορθάνοιχτα παράθυρα και πόρτες.

Τόποι που αποκτούν ζωή για λίγη ώρα. Από τα βαριά βήματα κάποιων που έρχονται να συναντήσουν τις αναμνήσεις τους ή άλλων που θέλουν να αφουγκραστούν τα κρυμμένα μυστικά τους. 

Μύθοι κι ιστορίες ανταμώνουν στα βράχια. Στους σωρούς από πέτρες, σμιλεμένες από τα χέρια κάποιου μάστορα που χάθηκε. Είναι τα ξεχασμένα χωριά της Ηπείρου... 

Το Τρίκαστρο, ο Παλαιορόφορος και το Πολύβρυσο, εγκαταλείφθηκαν το 1970. Οι κάτοικοι, μετά από αιώνες, μεταφέρθηκαν σε έναν νέο τόπο. Δημιούργησαν τον σημερινό Ωρωπό Πρέβεζας. Άφησαν τα σπίτια τους... Και σήμερα, στους ίδιους τόπους, τα ερείπια έρχονται μάρτυρες του παρελθόντος.

Στα χαλάσματα ετούτα ανταμώνει ο μύθος και η ιστορία. Εδώ βρίσκεται μια εντυπωσιακή αρχαία ακρόπολη, η Ακρόπολη Τρίκαστρο, μη ταυτοποιημένη αρχαιολογικώς, με πολυγωνικά κυκλώπεια τείχη, άγνωστης χρονολογίας ίδρυσης, αλλά πιθανότατα της Ελληνιστικής ή προγενέστερης περιόδου. 

Με βάση παλιούς χάρτες πιθανολογείται ότι η Ακρόπολη Τρίκαστρου μπορεί να είναι είτε το Αρχαίο Ομφάλιον είτε η Αρχαία Έλλα, ηπειρωτικές πόλεις της προκλασσικής περιόδου. Ακριβώς στην κορυφή του υψώματος είναι χτισμένος ο Ναός του Προφήτη Ηλία εποχής κτίσης 1813. Νότια του Τρίκαστρου απλώνονται οι λόφοι και η πεδιάδα της Βρυσούλας και της Κάτω Σκαφιδωτής, ενώ βόρεια και βορειοδυτικά του υψώματος Τρίκαστρου βρίσκεται η απότομη Χαράδρα του Αχέροντα, η διασημότερη πιθανώς μετά το Φαράγγι της Σαμαριάς στην Κρήτη.

Τα βήματα σήμερα σταματάνε. Χάνονται ανάμεσα σε ένα λαμπρό παρελθόν, σε ένα ανύπαρκτο παρόν και σε ένα αβέβαιο μέλλον. Εκεί όπου ο μύθος συναντά την ιστορία μα δεν συναντά άνθρωπο για να αφηγηθεί τα μυστικά του! «Ξέρεις τα σπίτια πεισμώνουν εύκολα, σαν τα γυμνώσεις», γράφει ο Γιώργος Σεφέρης. Και το παλιό Μαυρονόρος, στις πλαγιές του Κασιδιάρη, ζώντας τη φθορά του χρόνου, ξεγυμνωμένο από φωνές, στέκει εκεί. Μνήμη κι ανάμνηση μαζί... 

Τα ερείπια αυτά έχουν φωνή. Τα διώροφα αρχοντόσπιτα, η εκκλησιά, το μεγάλο αλώνι, η βρύση, αφηγούνται το καθένα μια διαφορετική ιστορία. Μια ιστορία που φτάνει μέσα από τα γκρεμισμένα παράθυρα, τους τοίχους που έχουν μισογκρεμιστεί, τις πόρτες που άφησαν διάπλατα το χρόνο και το φως να κάνουν τα δικά τους παιχνίδια.

Κι η αίσθηση του επισκέπτη είναι ότι εδώ τίποτα δεν έχει πεθάνει. Η ζωή συνεχίζεται με τον τρόπο που εκείνη έχει επιλέξει. Περπατώντας ανάμεσα στα χαλάσματα το σκηνικό είναι ανεπανάληπτο. Κανένας ποιητής, ούτε ζωγράφος θα μπορούσε να το αποδώσει. Ένα παιχνίδι των αισθήσεων και των χρωμάτων. Τζάκι εδώ έχει να καπνίσει από το 1964. Τότε κι ο τελευταίος κάτοικος εγκατέλειψε το χωριό για να εγκατασταθεί στο νέο Μαυρονόρος.

Όμως εδώ όλα είχαν ξεκινήσει το 1866, όταν ο τόπος πρωτοκατοικήθηκε και γνώρισε την αρχιτεκτονική των διώροφων πέτρινων αρχοντικών. Ήταν είκοσι οχτώ οικογένειες που ξεκίνησαν από το χωριό Γλούστα, κεφαλοχώρι της Θεσπρωτίας, που βρίσκεται στο βουνό Σκουπίτσα ή Μαυρονόρος – και σε ανάμνηση έδωσαν στο χωριό τους το όνομα αυτό.

Η ζωή ήταν δύσκολη. Όμως οι Μαυρονορίτες, επειδή ήταν εργατικοί, δημιούργησαν μεγάλες περιούσιες παλεύοντας με τις κακοτράχαλες πλαγιές του Κασιδιάρη και γεμίζοντας αμπέλια την περιοχή που τους παραχώρησε ο Εγιουπ Πασάς. Έζησαν επιδρομές, κακουχίες, λεηλασίες. Μέχρι το 1964 όπου το εγκατέλειψαν και μεταφέρθηκαν πιο χαμηλά. 

Κι από τότε ένας κύκλος άρχισε να κλείνει. Ότι δημιούργησε ο άνθρωπος πέρασε σταδιακά στη φάση της παραίτησης. Και η πέτρα που κάποτε έχτιζε σπίτια, κυλά αργά στον τόπο που την γέννησε. Και σ΄ αυτή τη μικρή πορεία θυμίζει ακόμη το μεράκι των ανθρώπων που τη δούλεψαν.

Το Μαυρονόρος αποτελεί σήμερα το νεκρό πέτρινο χωριό της Ηπείρου. Δεν του αξίζει να καταστραφεί. Φυσικά κάποιοι πρέπει να δουλέψουν γι' αυτό. Να πάνε κόντρα στο χρόνο. Γιατί αξίζει να σωθεί και να προσφέρει αυτό το μοναδικό ταξίδι... 

Ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, γέφυρα η σιωπή... Το χωριό Κρυόβρυση (η παλιά Πέστιανη) του νομού Θεσπρωτίας παραμένει μέχρι σήμερα εγκαταλελειμμένο από το μεγάλο σεισμό του 1979. Ένα ακόμη νεκρό χωριό. Ένας τόπος γεμάτος χαλάσματα και φορτωμένος με αναμνήσεις.

Μετά το σεισμό οι κάτοικοι διασκορπίστηκαν στα γύρω χωριά, αφού πρώτα για διάστημα δύο-τριών μηνών έμειναν σε σκηνές. Καθώς τα χρόνια πέρασαν καμία κρατική πρόνοια δεν πάρθηκε για το «χτυπημένο» από τον Εγκέλαδο χωριό. Και ερήμωσε. Μόνο η πηγή στην κεντρική πλατεία τρέχει ακόμη. Νερό ο χρόνος... και πίσω δεν γυρίζει.

http://e-oikodomos.blogspot.gr/2015/04/blog-post_50.html