Σε οριακή λειτουργία ο ΧΥΤΑ στο Καρβουνάρι

Στο «κόκκινο» ο ΧΥΤΑ στο Καρβουνάρι. Σε οριακή λειτουργία από τις συνεχείς βροχοπτώσεις

Κάλεσμα για τις συγκεντρώσεις στις πλατείες της χώρας Τετάρτη 11/2 και Κυριακή 15/2, ώρα 6 μμ

ΜΕΤΑ

ΜΕΤΩΠΟ ΤΑΞΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Κάλεσμα για τις συγκεντρώσεις στις πλατείες της χώρας Τετάρτη 11/2 και Κυριακή 15/2, ώρα 6μμ

Γνωρίζαμε ότι ο δρόμος για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών και η πάλη για την αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας και της αξιοπρέπειας του λαού μας δε θα ήταν μια εύκολη υπόθεση. Λογαριάζουν, όμως, χωρίς τον ξενοδόχο. Ο ελληνικός λαός με την ψήφο του αλλά και με τους αγώνες του έστειλε ηχηρό μήνυμα, ότι δεν εκβιάζεται και δεν τρομοκρατείται.

Στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης: αποτυπώνονται οι βασικές δεσμεύσεις για την επαναπρόσληψη των απολυμένων και τη θεσμική θωράκιση από τις αυθαίρετες απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα, την επαναφορά του κατώτατου βασικού μισθού και του θεσμού των ΣΣΕ, των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της διαιτησίας, την ανάκληση στις μειώσεις των συντάξεων, την επαναφορά της 13^ης σύνταξης και του δημόσιου, κοινωνικού και αναδιανεμητικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος, την επαναφορά του αφορολόγητου στα 12.000€, την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και της κατάσχεσης της πρώτης κατοικίας. Όλα αυτά δημιουργούν ελπίδες στους εργαζομένους και μπορούν να συμβάλλουν στο ανέβασμα του αγωνιστικού τους φρονήματος.

Όμως, για την οποιαδήποτε εξέλιξη από εδώ και πέρα, σημαντικός παράγοντας θα είναι η πορεία της διαπραγμάτευσης για τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, ώστε αυτό να καταστεί βιώσιμο και να μην πάει ο παραγόμενος πλούτος στους διεθνείς τοκογλύφους, όπως επίσης και η εφαρμογή ενός προγράμματος παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας και η δίκαιη -υπέρ των εργαζομένων-αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου της χώρας μας.

Για το λόγο αυτό, είναι αναγκαία η παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα στις πολιτικές εξελίξεις, ο οποίος πρέπει να βάλει τη σφραγίδα του και να απαιτήσει την επιτάχυνση βαθιών τομών και αλλαγών που έχει ανάγκη ο τόπος και καμιά υποχώρηση απέναντι στις πιέσεις της ΕΕ και των δανειστών.

Στο πλαίσιο αυτό, το ΜΕΤΑ και με αφορμή ότι την Τετάρτη 11/2 υπάρχει το έκτακτο Γιούρογκρουπ και την επομένη, την Πέμπτη, η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ, όπου η Ελλάδα θα βρεθεί στο επίκεντρο, με σκοπό να της ασκηθούν -για μια ακόμη φορά- πιέσεις για να σκύψει το κεφάλι, όπως ακριβώς έκαναν ο προηγούμενες κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, συμμετέχει ενεργά και υποστηρίζει τις λαϊκές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις που γίνονται στο Σύνταγμα (Αθήνα) και στο Λευκό Πύργο (Θεσσαλονίκη) καθώς σε πολλές άλλες πόλεις της χώρας μας την Τετάρτη 11/2 και την Κυριακή 15/2, ώρα 6μμ.

Ήρθε η ώρα να υψώσουμε ο ανάστημά μας, να διαδηλώσουμε για τη δημοκρατία, την εθνική ανεξαρτησία και την αξιοπρέπεια. Καλούμε το εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, να ενωθεί με το λαό και να στείλει ένα παλλαϊκό μήνυμα κατά της λιτότητας και των μνημονίων.

Δεν κάνουμε πίσω - Θα νικήσουμε

9/02/2015

http://ergasianet.gr/menu-anakoinoseis/an_meta/12195-kalesma-gia-tis-sygkentrwseis-stis-plateies-ths-xwrastetarth-11-2-kai-kyriakh-15-2,-wra-6mm

Μοιρολόι για το Γεφύρι της Πλάκας

Μοιρολόι για το Γεφύρι της Πλάκας

Η γιαγιά μου, η Ρήνα, πάντα μοιρολογούσε για τα δυο αδέλφια της - τον Αποστόλη και το 'Λια - μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) - που σκοτώθηκαν στο Γράμμο, χωρίς να μάθει ποτέ πού τάφηκαν. Αργότερα στα μοιρολόγια προστέθηκε κι ο καημός για τον ξενιτεμένο γιο της - το Θόδωρο - στη Γερμανία.

Ο θείος στην πρώτη άδεια τής έφερε και το θλιβερό μαντάτο: Τ' αδέρφια της σκοτώθηκαν το 1949, όπως έμαθε μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού της Βουδαπέστης. Εσκουξε η γριά, παρά τη χαρά που της έδωσε η, μετά από πολλά χρόνια, συνάντηση με το γιο της. Και συνέχισε τα μοιρολόγια στο γνέσιμο της ρόκας, στο ξεφλούδισμα και στο ξεσπόριασμα του καλαμποκιού.

Καμιά φορά τραγουδούσε και χαρωπά: «Φουστανέλα με γαζί/ Κώστα Μπέκας τη φορεί»

-- Και ποιος ήταν αυτός ο Κώστας Μπέκας, που του 'βγαλαν και τραγούδι; ρωτούσα.

-- Πρωτομάστορας παιδί μου, που 'κτισε το γιοφύρι της Πλάκας.

Εκεί σταμάτησε και η ιστορική περιέργεια ενός παιδιού που πήγαινε στο δημοτικό σχολείο στα Ρετσιανά της Αρτας. Ηταν ένα απομονωμένο χωριό, χωρίς αυτοκινητόδρομο και ηλεκτρικό φως, που «για να βρεθείς εκεί πρέπει να 'σαι ή τρελός ή δημοσιογράφος», όπως έγραψε το περιοδικό «Ταχυδρόμος» (6 Νοέμβρη 1975).

Το μονότοξο γεφύρι της Πλάκας, πάνω απ' τον ποταμό Αραχθο, το Ουράνιο Τόξο των Τζουμέρκων, όπως το αποκάλεσαν, το αντίκρισα - για πρώτη και τελευταία φορά - τον Απρίλη του 1990. Τότε ως δημοσιογράφος του «Ριζοσπάστη», επισκέφτηκα το χωριό Κτιστάδες στα Τζουμέρκα για να συναντήσω τον πρώτο ψυχικά άρρωστο που βγήκε απ' το ψυχιατρείο της Λέρου. Μετά από πολύχρονη και επίπονη προσπάθεια των επιστημόνων κατάφερε ν' αφήσει πίσω του το άσυλο και να επιστρέψει στο χωριό του. (Η ιστορία είναι καταγεγραμμένη στο «Ριζοσπάστη» της 6.5.1990).

Είχα μάθει πια και την ιστορία της Πλάκας: Οτι είναι συνδεδεμένη με σημαντικά ιστορικά γεγονότα στον αγώνα κατά των Τούρκων. Ιδιαίτερα γνωστή όμως έγινε η Πλάκα απ' τη σύσκεψη το Φλεβάρη του 1944, όπου υπογράφτηκε (29.2.1944) η ομώνυμη συμφωνία. Οσοι συμμετείχαν δέχτηκαν «την πρόταση του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ περί τελειωτικής καταπαύσεως των εχθροπραξιών μεταξύ των δυνάμεων ΕΛΑΣ - ΕΔΕΣ», με σκοπό «την ολοκληρωτική και απερίσπαστον διεξαγωγή του Εθνικού Αγώνος εναντίον των κατακτητών και των οργάνων τους, τη συμβολή εις την επιτυχία του Συμμαχικού Αγώνος, την απελευθέρωση της Ελλάδος και την κατοχύρωση των λαϊκών ελευθεριών...».

Κι ύστερα έμαθα και την ιστορία των κιοπρουλήδων: «Κιοπρού» στα τούρκικα σημαίνει γέφυρα και κιοπρουλήδες ονομάστηκαν οι γεφυράδες. Ενας ξακουστός κιοπρουλής ήταν κι ο Κώστας Μπέκας απ' την Πράμαντα, που έκτισε το γεφύρι της Πλάκας.

Φαίνεται πως ο θαυμασμός του κόσμου για τον πρωτομάστορα Κώστα Μπέκα εκφράστηκε με αυτούς τους στίχους που τραγουδούσε η γιαγιά μου. «Φουστανέλα με γαζί φορούσαν οι άρχοντες», άκουσα μια φορά τον πατέρα να λέει σε μια ομήγυρη. Μάλλον, λοιπόν, ο κόσμος της περιοχής θα έκανε παραλλαγή στο δημοτικό τραγούδι «Φουστανέλα με γαζί», δυο στίχοι του οποίου λένε: «Τη φουστανέλα τη φορεί/ η λεβεντιά η ελληνική».

Οι στίχοι της γιαγιάς αποτυπώθηκαν στο υποσυνείδητό μου, για να ανασυρθούν αργότερα, όταν έμαθα την ιστορία των μαστόρων της Ηπείρου - οι οποίοι είχαν πλάσει και δικό τους γλωσσάρι, «τα μαστορικά» - για να συνεννοούνται μπροστά στα αφεντικά και να κάνουν παζάρια, ή να σχολιάζουν, χωρίς να τους καταλαβαίνουν.

Στο σημείο του Αραχθου, όπου χτίστηκε το γεφύρι της Πλάκας, υπήρχε μια παλιά γέφυρα, η οποία καταστράφηκε το 1860. Το 1863 ξαναχτίστηκε από την αρχή από το μάστορα Γιωργή από την Κόνιτσα. Η γέφυρα αυτή γκρεμίστηκε σχεδόν τη μέρα των εγκαινίων της. Μετά οι Τζουμερκιώτες έφεραν τον Κώστα Μπέκα και το γεφύρι κτίστηκε ξανά. Παραδόθηκε το Σεπτέμβρη του 1866, ενώνοντας τους νομούς Ιωαννίνων και Αρτας. Είχε άνοιγμα καμάρας 40 μέτρα, ύψος 19 μέτρα και με άνοιγμα στην κορυφή 3,2 μέτρα.Μεταξύ του 1881-92 ο Αραχθος ήταν το σύνορο Ελλάδας και Τουρκίας και σε μικρή απόσταση, στο γεφύρι της Πλάκας, υπήρχε φυλάκιο του ελληνικού στρατού, χάνι και υποτελωνείο. Το υπουργείο Πολιτισμού είχε ανακηρύξει το γεφύρι «διατηρητέο μνημείο χρήζον ιδιαιτέρας προστασίας» (ΦΕΚ 162/Β/2.3.1971 και ΦΕΚ 621/Β/22.8.1972).

Το Δεκέμβρη του 2000 ο Σπύρος Ι. Μαντάς - που μελέτησε 1.200 γεφύρια στην Ηπειρο και αλλού - έγραψε στο περιοδικό «Πύρρος» ότι «αφήσανε το γιοφύρι να πέφτει», δημοσιεύοντας και φωτογραφίες με το γκρεμισμένο κομμάτι του γεφυριού. Εκείνη την περίοδο υπήρξε ακόμα μια απειλή: Η ΔΕΗ ήθελε να φτιάξει ένα φράγμα και για να πετύχει τα σχέδιά της κάποιοι έταζαν μέχρι και ...μεταφορά του Γεφυριού. Ο «Ριζοσπάστης» στις 11.2.2001 αφιέρωσε μια σελίδα με τον τίτλο: «Το Γεφύρι της Πλάκας "βουλιάζει" στην αδιαφορία και την εγκατάλειψη».

«Το Γεφύρι της Πλάκας δε βουλιάζει σήμερα στη λίμνη της ΔΕΗ, αλλά στην εγκατάλειψη και την αδιαφορία που επιβλήθηκε άνωθεν, θαρρείς εκδικητικά. Η κατάρρευση είναι πλέον ζήτημα χρόνου!» έγραψε προφητικά ο Σπύρος Μαντάς.

Στην περίοδο της Κατοχής, οι Γερμανοί το βομβάρδισαν το γεφύρι στο κέντρο, αλλά άντεξε. Δεν άντεξε στην αδιαφορία και την εγκατάλειψη, όπου προστέθηκε η ορμή του Αραχθου απ' τις πλημμύρες. Την 1η Φλεβάρη 2015 τα Τζουμέρκα έχασαν το Ουράνιο Τόξο τους...

Γιώργος ΜΟΥΣΓΑΣ

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=8310315

ΑΡΤΑ

Πρωτοφανείς οι καταστροφές, σε απόγνωση οι κάτοικοι και οι αγρότες

Σε σύσκεψη καλούν σήμερα Κυριακή στις 11 το μεσημέρι στον Ανθότοπο, η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Ν. Αρτας και το Εργατικό Κέντρο της πόλης

Πρωτοφανείς παραμένουν οι καταστροφές που σημειώθηκαν από την κακοκαιρία στην Αρτα, με τους κατοίκους να είναι ακόμα σε απόγνωση. Η ισχυρή βροχόπτωση και οι κατολισθήσεις συνέθεσαν ένα σκηνικό καταστροφής που παραπέμπει περισσότερο σε αποτέλεσμα ισχυρότατης σεισμικής δόνησης παρά σε πλημμυρικά φαινόμενα. Σε απόγνωση είναι και οι αγρότες που είδαν τον κάμπο της Αρτας να μετατρέπεται σε μια απέραντη λίμνη. Τώρα περιμένουν να υποχωρήσει η στάθμη των νερών, προκειμένου να δουν το μέγεθος της καταστροφής στις καλλιέργειές τους.

Το μένος των νερών και των κατολισθήσεων έπληξε κυρίως τα χωριά Ανθότοπος, Αγ. Παρασκευή, Κολομόδια, Ακροποταμιά, Λουτρότοπος, Παχυκάλαμος, Κεραμάτες, Γλυκόριζο, Λιμίνη καθώς επίσης και την περιοχή προς Κομπότι. Τα ζώα παραμένουν μέσα στα νερά πνιγμένα, κάθε λογής μονάδες είναι πλημμυρισμένες, σπίτια έχουν αποκλειστεί και το γεφύρι στο Κομπότι είναι έτοιμο να πέσει.

Μεγάλη ήταν και η ευθύνη της ΔΕΗ για την καθυστέρηση στο άνοιγμα του φράγματος Πουρναρίου, προκειμένου να γίνει εκτόνωση και διοχέτευση της μεγάλης ποσότητας νερού που είχε συσσωρευτεί, προς τον Αραχθο ποταμό. Ετσι, πλημμύρισαν υπόγεια σπιτιών, χωράφια, αγροτικές καλλιέργειες, κτηνοτροφικές μονάδες, αρκετά χωριά παρέμειναν χωρίς ρεύμα και στην εθνική οδό Ιωαννίνων - Αρτας υποχώρησε το οδόστρωμα στο ύψος του Τερόβου.

Από την πρώτη στιγμή, στην πόλη και τον κάμπο της Αρτας βρέθηκε κλιμάκιο του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον βουλευτή Νίκο Μωραΐτη, που σε δηλώσεις σε τοπικά ΜΜΕ, αναφέρθηκε στην πλήρη και μακροχρόνια έλλειψη έργων αντιπλημμυρικής προστασίας, τις τεράστιες ευθύνες της ΔΕΗ, που στο όνομα του κέρδους δεν προχώρησε στη σταδιακή εκτόνωση του φράγματος, με αποτέλεσμα η βίαιη και απότομη εκτόνωσή του να προκαλέσει τις καταστροφές. Τόνισε ότι αυτό είναι το αποτέλεσμα των πολιτικών του καπιταλιστικού τρόπου ανάπτυξης που μπροστά στη λογική του κέρδους αφήνει να καταστραφούν ο παραγωγικός ιστός, αλλά και ιστορικά μνημεία, όπως το γεφύρι της Πλάκας, που ουσιαστικά είχε αφεθεί στην εγκατάλειψη.

Για όλα τα παραπάνω, η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Ν. Αρτας (ΟΑΣΝΑ) με το Εργατικό Κέντρο Αρτας προχωρούν σήμερα Κυριακή στις 11 το μεσημέρι στον Ανθότοπο σε κοινή σύσκεψη, ώστε να απαιτηθούν άμεσα μέτρα αποκατάστασης και πλήρης αποζημίωση όσων επλήγησαν.

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=8310914

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΗΠΕΙΡΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ

Αμεση σύγκληση του Συμβουλίου για τις καταστροφές

Αμεση σύγκληση του Περιφερειακού Συμβουλίου Ηπείρου, ώστε να εξεταστούν οι τεράστιες καταστροφές που προκλήθηκαν από τις πλημμύρες και να υλοποιηθούν έργα αντιπλημμυρικής προστασίας, έχουν ζητήσει από τον πρόεδρο του Συμβουλίου οι περιφερειακοί σύμβουλοι του ΚΚΕ με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» Ολγα Τσουμάνη, Κώστας Κωτσαντής και Βασίλης Ζιώβας.

Στο κείμενο που επέδωσαν στον πρόεδρο, τονίζεται πως έχουν σημειωθεί καταστροφές σε όλες τις περιοχές της Ηπείρου αλλά και στην Αιτωλοακαρνανία, σε καλλιέργειες, κτηνοτροφικές και πτηνοτροφικές μονάδες, σε σπίτια και ολόκληρα χωριά, στο 60% του οδικού δικτύου, στο γνωστό γεφύρι της Πλάκας στα Τζουμέρκα και αλλού, που σχετίζονται με την υπερχείλιση ποταμών όπως ο Καλαμάς, ο Αχέροντας, ο Λούρος.

Οι σύμβουλοι του ΚΚΕ υπογραμμίζουν πως «οι σύγχρονες δυνατότητες της τεχνικής και της επιστήμης επιτρέπουν την έγκαιρη πρόβλεψη τέτοιων φαινομένων, επιτρέπουν τη λήψη κατάλληλων μέτρων πρόληψης πλημμυρικών φαινομένων, την εκπόνηση σχεδίων αντιμετώπισής τους. Είναι πασίγνωστο πως και στην περιοχή μας κατάλληλα αντιπλημμυρικά έργα θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τέτοια φαινόμενα και η "Λαϊκή Συσπείρωση" τα είχε ζητήσει και με ολοκληρωμένη εισήγηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο και επανειλημμένα σε συνεδριάσεις του ΠΣ, ειδικά όταν συζητιούνταν Προγράμματα Δημοσίων Επενδύσεων».

Ο λόγος για τη μη υλοποίηση των αναγκαίων αντιπλημμυρικών έργων είναι «γιατί το κέρδος των κατασκευαστικών μονοπωλιακών ομίλων εξυπηρετείται περισσότερο σε άλλους τομείς. Το ΕΣΠΑ και η συνέχειά του το Σύμφωνο Εταιρικής Σχέσης (ΣΕΣ) δεν περιλαμβάνουν τα αναγκαία έργα προστασίας γιατί δεν οδηγούν σε ικανοποιητική κερδοφορία για τα μονοπώλια. Η εμπορευματοποίηση της γης δεν επιτρέπει τη γρήγορη και φθηνή υλοποίηση των σχετικών έργων. Η καταστροφή των δασών για να προχωρήσει η αξιοποίησή τους από τους ομίλους, για να εγκατασταθούν αιολικά πάρκα και για άλλες δραστηριότητες πολλαπλασιάζει τα πλημμυρικά φαινόμενα, αφού χάνεται η δυνατότητα κράτησης των υδάτων».

Στέκονται επίσης στο ότι τα κατασκευαστικά έργα γίνονται με γνώμονα το κέρδος των κατασκευαστικών ομίλων και έτσι «δεν λαμβάνονται όλα τα αναγκαία μέτρα ανάσχεσης και ακύρωσης των επιπτώσεών τους στις περιοχές στις οποίες όλα αυτά τα χρόνια δεν έκαναν τίποτα άλλο παρά να καταστρέφουν τη φυσική γεωμορφολογία των νομών (καταστρέφοντας αναχώματα, μη διευθετώντας την κοίτη του Αραχθου, καταστρέφοντας τις φυσικές διεξόδους του νερού προς τη θάλασσα), υπηρετώντας τα κέρδη των μεγαλοκατασκευαστικών εταιρειών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η διάνοιξη δρόμου πάνω στο ανάχωμα που υπήρχε παράλληλα στην κοίτη του Αραχθου, οι προσχώσεις στην κοίτη του καθώς επίσης η άναρχη οικιστική δόμηση κοντά στην κοίτη του Αραχθου και του Αχέροντα».

Οι εκλεγμένοι με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» κομμουνιστές περιφερειακοί σύμβουλοι στην Ηπειρο καλούν το λαό να απαιτήσει άμεση και πλήρη αποζημίωση και υλοποίηση των αναγκαίων μέτρων αντιπλημμυρικής προστασίας, τους καλούν να οργανωθούν στα σωματεία, στους συλλόγους, στις Λαϊκές Επιτροπές, «να διεκδικήσουμε την προστασία της ζωής μας από την πολιτική που και χθες και σήμερα υπηρετεί τα κέρδη των μεγαλοεπιχειρηματιών».

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=8310916

H γέφυρα της Πλάκας άντεξε το 1943 τους δυναμίτες των ναζί για να καταστραφεί σήμερα!

Ioannis Papadimitriou

Η γέφυρα της Πλάκας το 1943, λαβωμένη από τους ναζί, που, προσπαθώντας να ελέγξουν όλα τα περάσματα της περιοχής και να αποκόψουν τις διόδους επικοινωνίας των ανταρτών, έβαλαν δυναμίτες στο πέτρινο τόξο. Το γεφύρι άντεξε τότε, υπέκυψε όμως στην εγκληματική αδιαφορία των σημερινών υπευθύνων.

Διαφυγή λυμάτων από τον ΧΥΤΑ - Οικολογική βόμβα για Κωκυτό και Αχέροντα

Ερασιτεχνικό βίντεο αναγνώστη της paramythia-online.gr, δείχνει την διαφυγή λυμάτων από τον ΧΥΤΑ Καρβουναρίου σε αντίθεση με τις διαβεβαιώσεις των τελευταίων ημερών των λειτουργών του ΧΥΤΑ καθώς και του προέδρου του ΦΟΔΣΑ και Δήμαρχου Πάργας Αντώνη Νάστα.

Οπως αναφέρει η καταγγελία κατοίκων της περιοχής, ο ισχυρισμός πως το κύτταρο του ΧΥΤΑ είναι άδειο λόγω της μεταφοράς των λυμάτων με βυτιοφόρα στον βιολογικό της Πάργας, καταρρίπτεται, αφού ο αδιαμφισβήτητος φακός της κάμερας, αποδεικνύει πως τα υγρά του ΧΥΤΑ δρομολογούνται από τεχνητά αυλάκια εκτός εγκαταστάσεων.

Οι καταγγελίες κατοίκων της περιοχής, αναφέρουν πως η πρακτική αυτή είναι συνηθισμένη με σκοπό να μην υπάρχει κορεσμός του ΧΥΤΑ από τις βροχοπτώσεις οι οποίες θα προκαλούσαν υπερχείλιση του κυττάρου.

Όλη αυτή η ποσότητα καταλήγει στις πεδιάδες της Παραμυθιάς και του Αχέροντα, και μέσω του Κωκυτού ποταμού φτάνει στον Αχέροντα και τις ακτές του Ιονίου, επηρεάζοντας και την ζωική και αγροτική παραγωγή της ευρύτερης περιοχής και λειτουργώντας ως οικολογική βόμβα.

Σύμφωνα με πληροφορίες το βίντεο και οι καταγγελίες, πριν από λίγη ώρα, έχουν αποσταλεί στο υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

http://www.paramythia-online.gr/paramythia/oicology/4640-2015-02-05-15-27-03.html

Χρονικό του αγώνα για τον Άραχθο

Χρονικό του αγώνα για τον Άραχθο

Επειδή η γέφυρα της Πλάκας δεν ήταν μόνο ένα ανεκτίμητο στολίδι της λαϊκής αρχιτεκτονικής, δεν ήταν μόνο ένα ιστορικό μνημείο φορτισμένο με μνήμες αλλά ταυτόχρονα ήταν και το σύμβολο ενός σκληρού 11χρονου αγώνα (1997-2008) ενάντια στη φραγματοποίηση του Αράχθου, τον οποίο πολλοί/ές αγνοούν, έχει αυτονόητη σημασία η πληροφόρηση για το χρονικό αυτού του αγώνα

http://papadimitriou-giannis.blogspot.gr/2015/02/1997-2008.html

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

697 7399030

1997-2008 / Το χρονικό του νικηφόρου αγώνα για τον Άραχθο (ενάντια στο φράγμα του Αγίου Νικολάου)

Δεκαετίες 70 - 80: Η ΔΕΗ κατασκευάζει το μεγάλο υδροηλεκτρικό έργο - φράγμα στο Πουρνάρι, στην έξοδο του Αράχθου στην πεδιάδα της Άρτας. Παράλληλα μελετά την κατασκευή άλλων 4 διαδοχικών μεγάλων φραγμάτων (μεταξύ των οποίων και του Αγ. Νικολάου) στο μέσο ρου του Αράχθου.

1997: Κατά τις διαδοχικές επισκέψεις της Υπουργού Ανάπτυξης και του Πρωθυπουργού στην Ήπειρο εξαγγέλλεται η κατασκευή του φράγματος του Αγ. Νικολάου, ισχύος 200 MW και ύψους 110 μ..
Ίδρυση του Συλλόγου Προστασίας Αράχθου με έδρα τα Γιάννενα. Διοργάνωση της πρώτης μεγάλης συγκέντρωσης διαμαρτυρίας στη γέφυρα της Πλάκας, η οποία υιοθετεί το διεκδικητικό πλαίσιο εναντίον του φράγματος (Απρίλιος 1997).
Το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων αποφασίζει τη μεταφορά (!) της γέφυρας της Πλάκας.
Μεγάλη πολιτική μάχη στην Παντζουμερκιώτικη Συνδιάσκεψη στην Πλάκα. Η πλειοψηφία των πολιτικών εκπροσώπων τάσσεται υπέρ του φράγματος, η πλειοψηφία των συλλογικών φορέων με επικεφαλής την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία εναντίον. Η Πανηπειρωτική διοργανώνει εκδήλωση διαμαρτυρίας και στην Αθήνα.

1998 – 2001: Διαδοχικές τοποθετήσεις συλλογικών σωμάτων, φορέων, ΟΤΑ αλλά και επιστημονικών σωματείων κατά του φράγματος και σταδιακή του εγκατάλειψη από την πολιτική ηγεσία και την ΔΕΗ.
Επιμέρους αγώνες στην ευρύτερη περιοχή των Τζουμέρκων κατά της κατασκευής μικρών φραγμάτων από ιδιώτες σε παραποτάμους του Αράχθου και του Αχελώου. Πρόταση του Συλλόγου Προστασίας Αράχθου για τη δημιουργία συντονιστικού «μετώπου νερού» στη Βορειοδυτική Ελλάδα.
Αλλαγή νομοθετικού πλαισίου και επιτάχυνση της ιδιωτικοποίησης στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
2001: Υποβολή αίτησης από την εταιρία «Μηχανική Α.Ε.» και έκδοση άδειας παραγωγής ενέργειας για το συγκεκριμένο έργο. Ο Σύλλογος Προστασίας Αράχθου καταγγέλλει την χρησιμοποίηση πλαστού χάρτη, ο οποίος εμφανίζει τη γέφυρα Πλάκας ένα χιλιόμετρο βορειότερα από την πραγματική της θέση ! «Επ’ αυτοφώρω σύλληψη» του εκπροσώπου της εταιρίας με τον πλαστό χάρτη στο γραφείο του Γ.Γ. του Υπουργείου Ανάπτυξης, χωρίς όμως να ανακληθεί η άδεια.
Σύνταξη και δημοσίευση πιλοτικής μελέτης του ΟΟΣΑ για την περιοχή των Τζουμέρκων, όπου η κατασκευή φραγμάτων στον Άραχθο αξιολογείται αρνητικά για την ανάπτυξη της περιοχής, επειδή υπονομεύει τις προοπτικές του εναλλακτικού τουρισμού και του ποτάμιου αθλητισμού.

2003: Έγκριση του χωροταξικού σχεδίου Ηπείρου, το οποίο αναφέρει ότι «δεν συνιστάται η κατασκευή υδροηλεκτρικών έργων στον Άραχθο για λόγους περιβαλλοντικής προστασίας».

2003 - 2004: Επιμονή της Μηχανικής και προώθηση των διοικητικών διαδικασιών για την κατασκευή. Σύνταξη Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για έργο ισχύος 93 MW και ύψος φράγματος 86 μέτρα.

2005:  Αντιδράσεις της πλειοψηφίας των Δήμων και των συλλογικών φορέων της περιοχής. Ομόφωνες αρνητικές γνωμοδοτήσεις κατά της Μ.Π.Ε. από τα νομαρχιακά συμβούλια Άρτας (με 2 λευκές ψήφους) και Ιωαννίνων.
Παρά τις αντιδράσεις, έγκριση των περιβαλλοντικών όρων για την κατασκευή του έργου από τον Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ και τους συναρμόδιους Υφυπουργούς Ανάπτυξης, Πολιτισμού και Αγροτικής Ανάπτυξης.
Προσφυγή 3 Δήμων και άλλων συλλογικών φορέων στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας της Παντζουμερκιώτικης Ομοσπονδίας στην Αθήνα.

2006 : Ιανουάριος Με την ευκαιρία της θρησκευτικής γιορτής των Φώτων συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας εκατοντάδων ατόμων σε δύο γέφυρες του Αράχθου (Πλάκας και Τζαρή).
Φεβρουάριος Παρέμβαση με πανώ διαμαρτυρίας και προκηρύξεις στη γιορτή της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.
Μάϊος Συμμετοχή μετώπου φορέων, που αντιδρούν στο φράγμα, στο 4ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ της Αθήνας με ειδικό ταμπλώ, προκηρύξεις και μπλοκ στην πορεία
Ιούλιος – Αύγουστος Δημιουργία συντονιστικών σχημάτων εναντίον του φράγματος στην Αθήνα (Επιτροπή προστασίας Αράχθου υπό την αιγίδα της Παντζουμερκιώτικης Συνομοσπονδίας) και στην περιοχή Ιωαννίνων/Άρτας (Συντονιστική Επιτροπή ενάντια στο φράγμα Αγ. Νικολάου).
Ειδική εκδήλωση-συζήτηση για τα φράγματα του Κοινωνικού Φόρουμ Άρτας στη Γέφυρα Τζαρή (12 Αυγούστου).
13 Αυγούστου Μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στη Γέφυρα Πλάκας με παρουσία 1.500 και πλέον ατόμων.
Σεπτέμβριος – Οκτώβριος Δραστηριοποίηση της Συντονιστικής Επιτροπής ενάντια στο φράγμα Αγ. Νικολάου και απεύθυνση με συγκεκριμένο ερωτηματολόγιο προς τους υποψηφίους νομάρχες Ιωαννίνων και Άρτας και τους υποψηφίους δημάρχους των γειτονικών δήμων. 9 στους 9 υποψηφίους νομάρχες και 13 στους 15 υποψηφίους δημάρχους τοποθετούνται, απόλυτα ή σχετικά κατηγορηματικά, εναντίον του φράγματος και 2 υποψήφιοι δήμαρχοι αποφεύγουν να απαντήσουν.
Κατάθεση ερώτησης του ευρωβουλευτή Δ. Παπαδημούλη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Νοέμβριος Αναβάλλεται, με πρωτοβουλία του εισηγητή, η συζήτηση στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τον Απρίλιο του 2007.

2007: Ιανουάριος Και νέες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας εκατοντάδων ατόμων στις δύο γέφυρες του Αράχθου (Πλάκας και Τζαρή) με την ευκαιρία της θρησκευτικής γιορτής των Φώτων. Παρέμβαση με πανώ και συνθήματα στη γιορτή της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας («πίτα του Ηπειρώτη» στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.
Απρίλιος Νέα ομόφωνη απόφαση του Ν.Σ. Άρτας εναντίον του έργου. Συγκέντρωση διαμαρτυρίας τη Δευτέρα του Πάσχα με συμμετοχή 500 ατόμων στην Άρτα.
Εκδίκαση της υπόθεσης στο Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ. Ο Εισηγητής προτείνει να γίνει δεκτή η αίτηση ακύρωσης των ΟΤΑ και των φορέων.

2008: Ιανουάριος Γίνεται γνωστή η ιστορική 3858/2007 απόφαση του ΣτΕ, η οποία κάνει δεκτή την αίτηση ακύρωσης και ακυρώνει τόσο τους περιβαλλοντικούς όρους του έργου όσο και την άδεια παραγωγής ενέργειας της ενδιαφερόμενης εταιρίας λόγω της αντίθεσής τους στις κατευθύνσεις του χωροταξικού σχεδίου Ηπείρου.
Φεβρουάριος Οι φορείς, που αγωνίστηκαν ενάντια στο φράγμα βραβεύονται από την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία. Είναι η θετική κατάληξη ενός 11χρονου αγώνα. 

Γεφύρι της Πλάκας. Το τέλος ενός "ανεπιθύμητου" μνημείου

Σας κοινοποιώ άρθρο μου στο left.gr με μια πρώτη, «εν θερμώ» πολιτική αποτίμηση της κατάρρευσης της γέφυρας της Πλάκας και τίτλο "Το τέλος ενός «ανεπιθύμητου» μνημείου"

http://left.gr/news/telos-enos-anepithymitoy-mnimeioy

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Τηλ. 697 7399030

Το τέλος ενός «ανεπιθύμητου» μνημείου

Δεν είναι τυχαίο, που τα λίγα τετραγωνικά χιλιόμετρα της Πλάκας Ραφταναίων υπήρξαν το θέατρο μεγάλων ιστορικών γεγονότων...

Εκεί είναι που ημερεύει η χαράδρα του Αράχθου, που δημιουργείται ένα ομαλό πέρασμα προς τα Τζουμέρκα, που περνούν οι εμπορικοί δρόμοι και επικεντρώνεται ο στρατηγικός έλεγχος της περιοχής. Μερικά πράγματα αποφασίζονται από τη Γεωγραφία πριν από την Ιστορία.

Αυτό το πέρασμα / σύνορο έγινε το θέατρο σκληρών συγκρούσεων και το 1821 και σ’ όλους τους κατοπινούς ελληνοτουρκικούς πολέμους και στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής και του Εμφυλίου, φιλοξένησε τη Συνδιάσκεψη των ελληνικών αντιστασιακών οργανώσεων τον Φλεβάρη του 1944 και φορτίστηκε με τις μνήμες χιλιάδων ανθρώπων του μόχθου, βοσκών με τα κοπάδια τους, πραματευτάδων, μαστόρων και ταξιδιωτών, συνδέθηκε με το συλλογικό μύθο και μετασχηματίστηκε σε πολιτισμικό τοπίο.

Το κεντρικό στοιχείο, το σημείο αναφοράς αυτού του τοπίου ήταν βεβαίως το πέτρινο γεφύρι της Πλάκας, το μεγαλύτερο μονότοξο στα Βαλκάνια, ένα πραγματικό στολίδι της λαϊκής αρχιτεκτονικής αδιάσπαστα δεμένο με τη φύση και το ποτάμι. Ο επισκέπτης εντυπωσιαζόταν από το αέρινο κατασκεύασμα, που έχτισαν το 1866 οι Ηπειρώτες πετράδες με επικεφαλής τον πρωτομάστορα Κώστα Μπέκα, χρησιμοποιώντας ακόμα και ασπράδια αυγών ως συγκολλητική ύλη, και είχε άνοιγμα τόξου 40 μέτρων και ύψος 20.

Πέτρινα γεφύρια στην Ήπειρο υπάρχουν πολλά και πανέμορφα, κανένα όμως εκτός απ’ αυτό δεν συνδέθηκε με τους αγώνες της εποχής μας. Μ’ αυτό το γεφύρι σαν σύμβολο δώσαμε από το 1997 την σκληρή αλλά τελικά νικηφόρα μάχη για τη σωτηρία του Αράχθου από τα καταστροφικό μεγάλο υδροηλεκτρικό φράγμα του Αγίου Νικολάου, αυτό το γεφύρι ήταν που τροποποίησε τους πολιτικούς συσχετισμούς και ατσάλωσε τους Τζουμερκιώτες, σ’ αυτό το γεφύρι μαζευτήκαμε 1.500 άνθρωποι το καλοκαίρι του 2006 και συνεχίσαμε να μαζευόμαστε τα επόμενα χρόνια τα Φώτα ξορκίζοντας τους καλικάντζαρους των εταιριών.

Ήταν επομένως πολύ λογικό να το εχθρεύονται εξουσίες και συμφέροντα όλα αυτά τα χρόνια, να επιχειρηματολογούν ασύστολα ότι «κάθε εποχή δημιουργεί νέα, δικά της μνημεία», στη συνέχεια να μεθοδεύουν «μεταφορές» του στο πουθενά και να πλαστογραφούν τους χάρτες, μετατοπίζοντας την πραγματική του θέση, και στο τέλος να διαβεβαιώνουν ότι το μνημείο «σώζεται» στο μέσο της λάσπης ενός τεχνητού ταμιευτήρα. Ένα μικρό αλλά συμβολικό δείγμα αυτής της αμφιθυμίας των εξουσιών είναι το γεγονός ότι ο τωρινός Περιφερειάρχης Ηπείρου της Ν.Δ. ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία ως υποψήφιος Νομάρχης Ιωαννίνων το 2002, έχοντας το γεφύρι της Πλάκας ως έμβλημα του συνδυασμού του, για να το εγκαταλείψει άρον – άρον την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.  

Η αναζήτηση των αιτίων της χτεσινής οδυνηρής κατάρρευσης στη μεγάλη νεροποντή είναι μια κλασική επιχείρηση μετάθεσης των ευθυνών. Το γεφύρι της Πλάκας, όπως άντεξε στην προσπάθεια ανατίναξης από τους ναζί το 1943, με το ίδιο κουράγιο έχει αντιμετωπίσει φαινόμενα ακόμα πιο ακραία και μεγάλες κατεβασιές νερού από τον ορμητικό Άραχθο. Και ασφαλώς θα εξακολουθούσαμε να το χαιρόμαστε, υπό την προϋπόθεση ότι οι υπεύθυνοι θα είχαν εκπληρώσει τα στοιχειώδη καθήκοντα απέναντί του.

Από το 2006 είχε συνταχθεί η μελέτη συντήρησης και αποκατάστασης της γέφυρας, η δεύτερη φάση της οποίας προέβλεπε την προστασία των βάθρων της, τα οποία, σύμφωνα με τον μελετητή, «έχουν υποστεί διάβρωση και σημειακά έχουν υποσκαφθεί (νεροφαγώματα)», κάτι που είχαν επισημάνει επανειλημμένα και οι κάτοικοι της περιοχής. Ο μοναδικός αυτόπτης μάρτυρας της χτεσινής καταστροφής επιβεβαιώνει ότι πρώτο «έσπασε» το ανατολικό βάθρο και μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα όλη η κατασκευή βυθίστηκε στο θολό ποτάμι. Ενδεχομένως ένας πρόσθετος λόγος είναι η επίδραση ενός νεαρού πλατάνου στο σώμα της γέφυρας.

Επί 8 χρόνια η παραπάνω μελέτη κυκλοφορεί από γραφείο σε γραφείο, από την Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων στις κεντρικές του Υπουργείου Πολιτισμού και στην Περιφέρεια Ηπείρου, χωρίς να υλοποιηθεί ούτε αυτούσια η δεύτερη φάση ούτε κάποια τροποποίηση - επικαιροποιήσή της. Οι διαδοχικοί Υπουργοί Πολιτισμού και μεταξύ αυτών ασφαλώς ο τελευταίος συντοπίτης μας, ο οποίος τόσο πολύ επένδυσε σε μια καμπάνια πολιτικής «αξιοποίησης» της πολιτιστικής κληρονομιάς, ο Περιφερειάρχης, ο οποίος δεν άφησε ούτε μία εκκλησία της Ηπείρου, παλιά και σύγχρονη, χωρίς προγραμματική σύμβαση, και ασφαλώς κάμποσοι υπηρεσιακοί παράγοντες αγνόησαν τις αγωνιώδεις, προφορικές και έγγραφες, εκκλήσεις του Συλλόγου Προστασίας Αράχθου, άλλων φορέων και πολλών κατοίκων της περιοχής, απέφυγαν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και φανέρωσαν το αληθινό πρόσωπο της αντιμετώπισης της πολιτιστικής κληρονομιάς στη σημερινή Ελλάδα και μετά αλλά και πριν από το μνημόνιο. 

Η επόμενη μέρα για τα Τζουμέρκα και για όλη την Ήπειρο είναι σκληρή, γεμάτη πένθος και ορφάνια, όμοια με την απώλεια ενός στενού συγγενή. Η ακαριαία αντίδραση του Πρωθυπουργού και η δέσμευση για την αποκατάσταση του μνημείου, κατά το προηγούμενο της γέφυρας του Μόσταρ, γεννάει την ελπίδα ότι τα παιδιά μας θα μπορέσουν να το καμαρώσουν στο άμεσο μέλλον. Βεβαίως ούτε η τεχνογνωσία των πετράδων υπάρχει σήμερα ούτε πέτρες με πατίνα 150 χρόνων. Κυρίως όμως για όλους εμάς, που με το γεφύρι της Πλάκας μας συνδέουν έντονα βιώματα, αγώνες και προσωπικές στιγμές, δεν θα είναι ποτέ το ίδιο.   

*Δικηγόρος, πρώην Περιφερειακός Σύμβουλος Ηπείρου, μέλος του Συλλόγου Προστασίας Αράχθου