Όταν η αριστερά στα συνδικάτα επικαλείται τον 1264

Όταν η αριστερά στα συνδικάτα επικαλείται τον 1264

Ανακοίνωση – Καταγγελία της Αγωνιστικής Παρέμβασης στον επισιτισμό (Σωματείο Επισιτισμού Τουρισμού Θεσσαλονίκης)

Τη Δευτέρα 15/12, τελευταία μέρα του εκλογικού μαραθώνιου (5+1 μέρες), από αλλού το περιμέναμε κι από αλλού μας ήρθε. Την ώρα της καταμέτρησης των ψήφων και της διανομής των εδρών, κοντέψαμε να ξεχάσoυμε όσα ξέραμε για τον εργατικό συνδικαλισμό και τις αρχές της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Συγκεκριμένα, αφότου έγιναν οι πρώτοι υπολογισμοί (σε σύνολο 11 εδρών, 9 η Ταξική Ενότητα με 483 ψήφους, 1 η Αντεπίθεση με 72 και 1 η Αγωνιστική Παρέμβαση με 29), η παράταξη της Αντεπίθεσης υποστήριξε ότι η Αγωνιστική Παρέμβαση δεν πρέπει να πάρει έδρα, καθώς δεν πρέπει να εφαρμοστεί το καταστατικό και η απλή αναλογική, αλλά ο νόμος 1264 που την καταστρατηγεί, προβλέποντας μια αντιδημοκρατική κρατική παρέμβαση στα συνδικάτα! Παρότι υποστηρίξαμε ότι δεν πρέπει να εφαρμοστεί κάτι τέτοιο, καθώς ο παμπάλαιος νόμος είναι στην ουσία του αντιδημοκρατικός καθώς, μεταξύ άλλων, αποκλείει με ευκολία συνδυασμούς στις εκλογές, λάβαμε απαντήσεις όπως «Άμα ήταν έτσι εμείς θα έπρεπε να πάρουμε έδρα από την πρώτη φορά που κατεβήκαμε και πήραμε 10 ψήφους». Μάλλον στα δέκα χρόνια συμμετοχής στο συνδικάτο δικαιούσαι μια έδρα, γιατί τότε έχεις συμπληρώσει τα απαραίτητα ένσημα αγωνιστικότητας σύμφωνα με τους συναδέλφους. Στην ερώτηση μας αν δε συμφωνούν με το καταστατικό και τη συνέλευση, αλλά με τους αστικούς νόμους, πήραμε για απάντηση μιααπειλή μήνυσης και προσφυγής στο πρωτοδικείο για μη τήρηση του καταστατικού γιατί πολλοί από μας γράφτηκαν και ψήφισαν τις μέρες των εκλογών και έτσι «νοθεύσαμε» το εκλογικό αποτέλεσμα. Με τις 29 μας ψήφους στις εκλογές προκαλέσαμε «τεράστια αλλοίωση», όπως μπορεί κανείς να φανταστεί.

Ειδικά σήμερα, με την επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι και η συνδικαλιστική δράση, απαιτείται περισσότερο από ποτέ συνέπεια στην υπεράσπιση της δημοκρατίας στα σωματεία και τις οργανώσεις των εργαζομένων και αντίσταση στις κρατικές παρεμβάσεις που αλλοιώνουν την ανεξαρτησία και τη δημοκρατική τους λειτουργία. Απαιτείται συνέπεια χωρίς όρους και προϋποθέσεις, ειδικά από τις δυνάμεις που θέλουν να μιλάνε για κοινωνική απελευθέρωση και αντικαπιταλιστική Αριστερά.

Το σχήμα μας αποτελείται από νέους κατά κύριο λόγο ανθρώπους που δουλεύουν στον επισιτισμό και παλεύουν για να τα βγάλουν πέρα. Δε χρειάζονται αποδείξεις για τα χρόνια που βρισκόμαστε στο κίνημα και τους δεσμούς μας με την Αντικαπιταλιστική Αριστερά συνολικά στην κοινωνία. Ο κόσμος μας ξέρει και μας εμπιστεύτηκε για άλλη μια φορά, στην πρώτη δύσκολη εκλογική μάχη σε ένα συνδικάτο ενός ιδιόμορφου χώρου εργασίας του ιδιωτικού τομέα, όπου η επιβίωση είναι καθημερινό στοίχημα. Η απώλεια της έδρας στο ΔΣ του συνδικάτου λόγω της επίκλησης της συνδικαλιστικής νομοθεσίας, είναι πολύ μικρή για να κάνουμε πίσω. Δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε δυναμικά όπως ξεκινήσαμε και να ανατρέψουμε την εκμετάλλευση από μικρά και μεγάλα αφεντικά, να δυναμώσουμε το Συνδικάτο μας και να κάνουμε τη ζωή μας αξιοβίωτη. Όποιος προσπαθήσει να μας φιμώσει θα μας βρει μπροστά του, από όπου κι αν προέρχεται. Ήρθαμε για να μείνουμε.

Ραντεβού στις συνελεύσεις και στις απεργίες

Σχολιο.- Πραγματικά κρίμα και ντροπή για τους συναγωνιστές της ΟΚΔΕ (Αντεπίθεση) να τυφλώνονται από κρετινισμούς τέτοιου τύπου και να φέρονται με τέτοια ηθική και τέτοιο τρόπο! Πραγματικά κρίμα!

Σχολιο.- Τα ίδια ισχύουν και για τα σούργελα των τροτσικιστών του ΕΕΚ, που κάποιοι στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ συζητάνε σοβαρά μαζί τους για εκλογική σύμπραξη! Μαζί με τους γελοίους και τα σούργελα του ΕΕΚ!

Αποστασία και νοθεία...

Αποστασία και νοθεία... Σήμερα η ζυγαριά έγειρε κι ο φόβος ηττήθηκε. Γι αυτό τώρα είναι η ευκαιρία να τελειώσουμε επιτέλους με τους φαύλους!

Το δοσίλογο κάθαρμα που κυβερνά το γνώρισες. Τα τελευταία χρόνια ρήμαξε τα ταμεία, εκτόξευσε χρέος και ανεργία, καταπάτησε δικαιώματα, έκλεψε μισθούς και συντάξεις, έβαλε τα πιο άδικα χαράτσια. Ξέρεις επίσης ότι την πολιτική μιας χώρας την καθορίζει η κυβέρνηση, άσχετα αν στη δική μας μπανανία κάνουν ότι θέλουν τα μεγάλα συμφέροντα και οι τοκογλύφοι. Αλλά κι αυτό ευθύνη της κυβέρνησης είναι. Επομένως η παραδοχή ότι η οικονομία έχει μαύρα χάλια είναι εις βάρος της γαλάζιας και πράσινης συμμορίας, οι οποίοι παρά τις αιματηρές θυσίες του κόσμου, τα έκαναν σαν τα αποκρουστικά μούτρα τους. Ο δε εκβιασμός των πλουτοκρατών είναι στην ουσία: Θα πάρουμε τα κλεμμένα και θα την κάνουμε στο εξωτερικό. Αλλιώς συνεχίστε να στηρίζετε τις μαριονέτες, ώστε να συνεχιστεί η... λεηλασία και το ξεπούλημα. Μόνο εντελώς ηλίθιοι ή βολεμένα κτήνη θα είχαν ως επιχείρημα αυτή την ανοησία. Η απάντηση είναι θα πάρουμε πίσω όσα βουτήξατε, αφού "σας κόψουμε τα ξερά σας". Αλλά για να γίνει αυτό, χρειάζονται πολιτικοί που θα τολμούν, που είναι συνεπείς στους αγώνες κι ειλικρινείς με τους ψηφοφόρους τους. Τώρα όμως πες μου: Πιστεύεις ότι ο σαμαράς, που κατέστρεψε τη χώρα, θα φύγει από μόνος του; Πιστεύεις, ότι θέλει να λογοδοτήσει για τα εγκλήματά του; Η Ιστορία δείχνει, ότι κάθε φορά που το παρακράτος στριμώχνονταν, είχαμε βρώμικο παιχνίδι, για να μην αλλάξει τίποτα. Η αποστασία ήταν ένας τρόπος. Ο Κουβέλης έδωσε το ΟΚ να ψηφίσουν τη νέα γλάστρα. Που σημαίνει ότι "ψήνεται" εκτροπή. Οι εκλογές, κορυφαία εκδήλωση της δημοκρατίας, κηρύχτηκαν ουσιαστικά παράνομες. Ακριβώς για να συνεχίσουν το ξεπούλημα. Ακόμα όμως κι αν εξαναγκαστούν να προσφύγουν στις κάλπες, έχουν έτοιμη τη νοθεία, που θα είναι πιο χοντροκομμένη παρά ποτέ. Αυτά δείχνει το παρελθόν, αυτά είναι τα πιστεύω της δεξιάς κι αυτό είναι σίγουρο, ότι θα αποτολμήσουν. Ούτε λοιπόν με εκλογές, όπως διεξάγονται σήμερα, αλλάζει σίγουρα και ριζικά η κατάσταση. Χρειάζεται κάτι πολύ καλύτερο, κάτι οριστικό. Ο μόνος τρόπος να αποφύγουμε τα χειρότερα είναι οι μαζικές αγωνιστικές κινητοποιήσεις που θα καταδείξουν περίτρανα τη θέληση της πλειοψηφίας. Πρέπει να γίνει κατανοητό στους δοσίλογους, ότι πρακτικές ανωμαλίας του παρελθόντος δε θα περάσουν, δε θα γίνουν σε καμιά περίπτωση αποδεκτές. Μην επαναπαύεσαι, ιδιαίτερα τώρα που η νίκη είναι πολύ κοντά. Αντιστάσου και αγωνίσου για ένα καλύτερο μέλλον και μην περιμένεις τις αστικές εκλογές με τον άδικο εκλογικό νόμο. Μα μπορεί να γίνει; Θα ρωτήσεις. Αναμφισβήτητα ναι! Σήμερα ο κόσμος δεν τρομοκρατείται, ούτε έχει τις ξεπερασμένες αντιλήψεις του παρελθόντος. Αυτό έχει πανικοβάλει τους κηφήνες. Η αποδοκιμασία στον πρωθυπουργό - μαριονέτα, όπου βρίσκεται, ακόμα και σε πόλεις που θεωρούσε δικά του "κάστρα", είναι αποδείξεις αυτής της αλλαγής. Μάλιστα ο κόσμος θέλει πιο ριζοσπαστικές λύσεις, πιο σκληρή αντιπολίτευση, πιο αποτελεσματική απάντηση στο ψέμα και την προπαγάνδα. Σήμερα περισσότερο παρά ποτέ οι εργαζόμενοι κατανοούν πράγματα, που λίγα χρόνια πριν αγνοούσαν ή φοβόντουσαν. Σήμερα η ζυγαριά έγειρε κι ο φόβος ηττήθηκε. Γι αυτό τώρα είναι η ευκαιρία να τελειώσουμε επιτέλους με τους φαύλους.

http://litlepost.blogspot.gr/2014/12/16-2014.html

Δύο χρόνια χωρίς τον Άλκη Αλκαίο

“Δυό χρόνια χωρίς τον Άλκη Αλκαίο»
Εκδήλωση μνήμης και τιμής στον Ηπειρώτη ποιητή

Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου, 6 μμ, Πνευματικό Κέντρο Ηπειρωτών στην Αθήνα

Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας, ο Σύλλογος Παργινών Αθήνας και η Αδελφότητα Κοκκινιωτών Θεσπρωτίας, προσκαλούν στην εκδήλωση "Δύο χρόνια χωρίς τον Άλκη Αλκαίο", την Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου και ώρα 6 μ.μ. στο Πνευματικό κέντρο Ηπειρωτών, (Κλεισθένους 15, 7ος όροφος).
Μια πολιτιστική εκδήλωση μνήμης και τιμής, λόγου και μέλους, για τον Ηπειρώτη ποιητή Άλκη Αλκαίο που τραγουδήσαμε όλοι μας. Τον Άλκη της "Πιρόγας", της "Ρόζας", του "Πρωινού τσιγάρου". Για τον Άλκη Αλκαίο της Πάργας, τον Βαγγέλη Λιάρο της Κοκκινιάς Θεσπρωτίας.
“Ο Βαγγέλης Λιάρος είναι γέννημα της Κοκκινιάς, ο Άλκης Αλκαίος είναι γέννημα- θρέμμα της Πάργας”, έγραφε ο ίδιος, δίνοντας στοιχεία της καταγωγικής του ταυτότητας, περιγράφοντας την Ηπειρώτικη ρίζα του. Αφετηρία αλλά και αέναη επιστροφή η Ήπειρος για τον ποιητή που τραγούδησαμε όλοι μας, μέσα από τις μελοποιήσεις των στίχων του. Στην Ήπειρο “επέστρεψε” για πάντα, στην αγαπημένη του Πάργα, πριν από δύο χρόνια, όταν ξεκίνησε για το ανεπίστρεπτο ταξίδι, στις 10 Δεκεμβρίου 2012.
Τιμώντας τη μνήμη και το έργο του η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας απευθύνθηκε στους φορείς αποδημίας των τόπων του, στο Σύλλογο Παργινών Αθήνας και την Αδελφότητα Κοκκινιωτών Θεσπρωτίας, συνδιοργανώνοντας από κοινού αυτή την τόσο ξεχωριστή εκδήλωση. Απευθύνθηκε, επίσης, σε όλους τους ανθρώπους του ποιητή, οικογένεια, επιστήθιους φίλους και συνεργάτες. Πολλοί από αυτούς τιμούν με τη συμμετοχή τους την εκδήλωση, φωτίζοντας με τις μαρτυρίες και το λόγο τους μια αυθεντική προσωπογραφία του. Παράλληλα, αναδεικνύεται το έντονο κοινωνικό περιεχόμενο και φορτίο που ελλοχεύει στην ποιητική του γραφή.
Προσωπικές μαρτυρίες καταθέτουν στην εκδήλωση οι
Θάνος Μικρούτσικος, Μίλτος Πασχαλίδης, Ηλίας Γεράκης, Θοδωρής Βουρεκάς, Γιώργος Γιάγκας ενώ, ανάμεσά μας θα βρίσκεται ταξιδεύοντας από την Πάργα ο αδελφός του ποιητή Γρηγόρης Λιάρος.
Ο Αλέξης Μάκος θα μας ταξιδέψει στην ποίηση του Άλκη Αλκαίου
με τη σπουδή "Φωτόνια στην παλάμη να κρατάς".
Άλκη Αλκαίο θα τραγουδήσει ο φίλος του ποιητή, γνωστός κι αγαπητός τραγουδοποιός Μίλτος Πασχαλίδης ενώ ο συντοπίτης του ποιητή Λευτέρης Τσάτσης με το συγκρότημά του θα ερμηνεύσουν μερικά από τα πιο γνωστά τραγούδια σε στίχους του ποιητή. Ο Παργινός Τάσος Καλαφάτης θα ερμηνεύσει τραγούδι του αφιερωμένο στη μνήμη του Άλκη Αλκαίου. Στην εκδήλωση που θα διανθιστεί από ποιητικό αναλόγιο, θα προβληθεί, τέλος, αρχειακό φωτογραφικό και κινηματογραφικό υλικό, αφιερωμένα στον ποιητή.
Ο Αλέξανδρος Λαμπρίδης υπογράφει τη σκηνοθετική επιμέλεια. Η εκδήλωση, σε διοργάνωση του Δ.Σ. της Π.Σ.Ε., συνδιοργάνωση της Αδελφότητας Κοκκινιωτών και του Συλλόγου Παργινών Αθήνας, πραγματοποιείται με ελεύθερη είσοδο, στο πλαίσιο των τόσο πετυχημένων, φετινών εκδηλώσεων του Πνευματικού Κέντρου Ηπειρωτών.

Το Γραφείο τύπου της ΠΣΕ.

Πρόσκληση σε παρουσίαση βιβλίου με μαρτυρίες 20 αγωνιστών της Αριστεράς

Αγαπητοί συνάδελφοι και συμπατριώτες

Σας παρακαλώ να ενημερώσετε το κοινό σας (αναγνώστες- ακροατές- τηλεθεατές), για την παρουσίαση του βιβλίου μου με τίτλο «ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ- Μαρτυρίες συλληφθέντων αγωνιστών 40 χρόνια μετά το χτύπημα στο κλιμάκιο του ΚΚΕ το 1974», που κυκλοφόρησε φέτος από τις εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ και διατίθετε στα βιβλιοπωλεία. Το βιβλίο αποτελεί ένα ντοκουμέντο της σύγχρονης ιστορίας, καθώς 20 απο τους αγωνιστές που συνελήφθησαν το Φλεβάρη του 1974 για την αντιδικτατορική τους δράσημιλούν για τα βασανιστήρια που υπέστησαν ενώ παράλληλα ο καθένας τους δίνει τη δική του απάντηση για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το επίκαιρο θέμα της κοινής δράσης και των συμμαχιών της Αριστεράς. 

Την ερχόμενη εβδομάδα έχω προγραμματίσει να γίνει παρουσίαση του βιβλίου μου, στην Παραμυθιά (17/12), στα Γιάννενα (19/12) και στηνΚέρκυρα (20/12). 

Με την ελπίδα ότι θα προβάλετε τις ημερομηνίες των εκδηλώσεων καθώς και ενημερωτικό υλικό, σχετικό με το περιεχόμενο του βιβλίου μου αλλά καιθα καλύψετε δημοσιογραφικά τη συζήτηση που θα γίνει, σας στέλνω σε συνημμένα αρχεία:

1) 3 προσκλήσεις, που αναφέρονται στις ημερομηνίες των εκδηλώσεων (ημέρα και ώρα) στην Παραμυθιά, τα Γιάννενα και την Κέρκυρα καθώς και τους συμπατριώτες μας που θα μιλήσουν για το βιβλίο μου.

2) Το Δελτίο Τύπου των εκδόσεων ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ

3) Τα ονόματα των 20 συλληφθέντων αγωνιστών που δέχτηκαν να μιλήσουν για τα βασανιστήρια που υπέστησαν καθώς και τις αγωνίες τους για την κοινή δράση των κομμάτων της Αριστεράς.

4) Συνοπτικό ρεπορτάζ που έγραψα ο ίδιος και συμπεριλαμβάνει όλα τα παραπάνω (στοιχεία για την βιβλιπαρουσίαση).

Εκ των προτέρων σας ευχαριστώ.

Λάμπρος Τόκας

(συνταξιούχος δημοσιογράφος)

Για οποιαδήποτε διευκρίνηση ή τυχόν ενδιαφέρον για συνέντευξη μαζί μου, καλέστε με στο τηλέφωνο 6973737653

Πρόσκληση στην παρουσίαση βιβλίου με μαρτυρίες 20 αγωνιστών της Αριστεράς

Ο συμπατριώτης μας Λάμπρος Τόκας- συνταξιούχος δημοσιογράφος από τη Σαμωνίβα Θεσπρωτίας- παρουσιάζει την ερχόμενη εβδομάδα στην Παραμυθιά Θεσπρωτίας, τα Γιάννενα και την Κέρκυρα, το βιβλίο του με τίτλο «ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ- Μαρτυρίες συλληφθέντων αγωνιστών 40 χρόνια μετά το χτύπημα στο κλιμάκιο του ΚΚΕ το 1974». Πρόκειται, στην ουσία, για ένα ντοκουμέντο, καθώς στις σελίδες του βιβλίου φιλοξενούνται οι προσωπικές μαρτυρίες 20 συλληφθέντων αγωνιστών (*) για τα βασανιστήρια που υπέστησανγια την αντιδικτατορική τους δράση καθώς επίσης και οι απαντήσεις που δίνει ο καθένας τους στο ερώτημα στα προβλήματα που αντιμετώπισαν και συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν οι προσπάθειες για την κοινή δράση και τις συμμαχίες των κομμάτων της Αριστεράς.

Συγκεκριμένα, εκδηλώσεις για την παρουσίαση του βιβλίου θα γίνουν:

Ø  Την Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου και ώρα 8 μμ στην  Παραμυθιά, στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεωνΚαρκαμίσι.Στην εκδήλωση, που διοργανώνει  ο Φιλοπρόοδος Όμιλος Παραμυθιάς  και θα συντονίσει ο πρόεδρός του κ. Νίκος Γώγος, θα μιλήσουν ο δικηγόρος κ. Κώστας Γεωργίου και ο συγγραφέας.

Ø  Την Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου και ώρα 7 μμ, στα Γιάννενα, στην αίθουσα του Συνεδριακού Κέντρου της Περιφέρειας Ηπείρου (οδός Ναπολέοντος Ζέρβα 28-30). Στην εκδήλωση  θα μιλήσουν ο κ. ΑπόστολοςΠαπαϊωάννου(ομότιμος καθηγητής ιστορίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων), ο κ Ζώης Γαλατάς ( γραμματέας του Συλλόγου Υπαλλήλων ΟΤΑ Νομού Ιωαννίνων) και ο συγγραφέας. Τη συζήτηση που θα συντονίσει ο δημοσιογράφος κ. Γιώργος Γκόντζος.

Ø  Το Σάββατο 20 Δεκέμβρηκαι ώρα 8 μμ στην Κέρκυρα στο βιβλιοπωλείο «ΠΛΟΥΣ» (Νικηφόρου Θεοτόκη 91). Στην εκδήλωση- αποσπάσματα του βιβλίου θα διαβάσει η ηθοποιός κ. Αλεξάνδρα Παγιατάκη-  θα μιλήσουν οι κ.κ. Μίλτος Βασιλείου(πανεπιστημιακός , ιατρός- πνευμονολόγος) και Γιώργος Κατσαΐτης(δημοσιογράφος, εκδότης της εφημερίδας «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ» και ο συγγραφέας.

Και στις 3 εκδηλώσεις, μετά τις ομιλίες των εισηγητών για το βιβλίο, θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινόγια το περιεχόμενο του βιβλίου και άλλα θέματα που θίγει ο συγγραφέας.

(*) Στο βιβλίο καταθέτουν τις προσωπικές τους μαρτυρίες οι αγωνιστές: Δημήτρης Τόκας, Πάνος Παπαδόπουλος, Κάλλια Τουρνάκη, Κατερίνα Παπαγκίκα, Σπύρος Κουρσάρης, Στέφανος Πάντος-Κίκκος, Ιωάννα Μακρή, Άγγελος Βλάσσης, ΑρουσιάκΑϊδινιάν, Δημήτρης Παντάκας, Αρκάδιος Κατσικάκης-Μανουσάκης, Τάκης Κοντογιάννης, Χρηστός Ράπτης, Δημήτρης Μπουρνούς, Νίκος Τσικόπουλος, Στέλιος Ορφανός, Νάντια Βαλαβάνη, Δημήτρης Τσοπανίδης, Θανάσης Αποστολάς. Επίσης, υπάρχει προφορική μαρτυρία του Κώστα Κάππου, συνοπτικές μαρτυρίες άλλων 4 αγωνιστών, αποσπάσματα από την απολογία της Μίνας Γιάννου στο Στρατοδικείο, αποσπάσματα από την απολογία του Νίκου Καλούδη στο Στρατοδικείο καθώς και η μαρτυρία ενός πρώην ΕΣΑτζή. Τέλος παρατίθενται αναλυτικά βιογραφικά των συλληφθέντων.

Αποστολή φωτογραφιών στον Δήμο Ηγουμενίτσας

Αποστολή και παραχώρηση φωτογραφιών στον Δήμο Ηγουμενίτσας

Δελτίο Τύπου
11-12-2014

Όλοι μαζί, ο καθένας από την δική του οπτική γωνία,
θα αναδείξουμε τις ομορφιές του τόπου μας …

Στα πλαίσια του επανασχεδιασμού της ιστοσελίδας του Δήμου Ηγουμενίτσας αλλά και της ολοκληρωμένης προβολής του Δήμου μας τόσο μέσα από το διαδίκτυο όσο και μέσα από άλλες δράσεις, καλούμε όλους όσους διαθέτουν φωτογραφίες ή και βίντεο από τον Δήμο Ηγουμενίτσας, να τα αποστείλουν ώστε να αναδείξουμε τις ομορφιές του τόπου μας. Στο υλικό που θα επιλεγεί να χρησιμοποιηθεί θα αναφέρετε υποχρεωτικά και ο δημιουργός του.

Μαζί με τις φωτογραφίες, το όνομα σας ή κάποιο nickname με μια περιγραφή της φωτογραφίας στείλτε τα στο e-mail:igoumweb@gmail.com *

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στο Γραφείο Τύπου του Δήμου Ηγουμενίτσας (2665361151) ή στο e-mail,  igoumweb@gmail.com

*Με την αποστολή των φωτογραφιών, θα παραχωρείτε στο Δήμο Ηγουμενίτσας την δυνατότητα να τις αξιοποιήσει σε όλες τις προωθητικές του δράσεις, πάντα όμως με αναφορά στο δημιουργό τους.

Εφαρμογή του Κανονισμού Λειτουργίας Κοιμητηρίων ψηφίστηκε στον Δήμο Ηγουμενίτσας

Δελτίο Τύπου Δήμου Ηγουμενίτσας
11/12/2014

Εφαρμογή του Κανονισμού Λειτουργίας Κοιμητηρίων 

Το πρόβλημα που σχετίζεται με την μη ύπαρξη διαθέσιμου χώρου ταφής στο Δημοτικό Κοιμητήριο Ηγουμενίτσας έχει καταστεί οξύ με αποτέλεσμα η τέλεση νέων ενταφιασμών να γίνεται με δυσκολία.

Η λειτουργία του Κοιμητηρίου Ηγουμενίτσας διέπεται από τον Κανονισμό Λειτουργίας Κοιμητηρίων του Δήμου Ηγουμενίτσαςο οποίος υιοθετήθηκε με την απόφαση 236/2012 του Δημοτικού Συμβουλίου και υπάρχει αναρτημένος στην ιστοσελίδα του Δήμου (www.igoumenitsa.gr)

Ο Κανονισμός προβλέπει, μεταξύ άλλων

·        την υποχρεωτική επταετή (7) ταφή του νεκρού με δυνατότητα παράτασης για ακόμη τρία (3) έτηύστερα από αίτηματων συγγενών του και στη συνέχεια την ανακομιδή των οστών (εκταφή) του και την τοποθέτησή τους στο οστεοφυλάκιο.

·        η αναγκαστική εκταφή νεκρού μετά τη λήξη της επταετούς ταφής ή της παρόδου της πρόσθετης τριετίας εφόσον παρέλθει ένα τρίμηνο από την έγγραφο ειδοποίηση των συγγενών του, από το Γραφείο Εσόδων του Δήμου, και αυτοί δεν επιδείξουν κανένα ενδιαφέρον.

·        τη δυνατότητα απόκτησης δικαιώματος τάφου διαρκούς χρήσης (ατομικός – οικογενειακός) υπό τις προϋποθέσεις του εν λόγω Κανονισμού.

Η ανάληψη οποιασδήποτε ενέργειας από την αρμόδιαυπηρεσία του Δήμουγια τη ρύθμιση θεμάτων αναφορικά με τη λειτουργία του Δημοτικού Κοιμητηρίουπαρουσιάζει ιδιομορφίες και τα θέματαχρήζουν ιδιαίτερης αντιμετώπισης.

Η κρατούσα κατάσταση με τα δημιουργηθέντα προβλήματα που σχετίζονται με τη μη επάρκειαδιαθέσιμου χώρου στο Δημοτικό Κοιμητήριο της Δημοτικής Ενότητας Ηγουμενίτσας επιβάλλειάμεσα την πιστή  εφαρμογή του ΚανονισμούΛειτουργίαςΚοιμητηρίων, για την απρόσκοπτη διενέργεια νέων ενταφιασμών.

Κατά συνέπεια,οι δημότες που έχουν εκκρεμότητες αναφορικά με τα παραπάνω θέματα (πάροδος νόμιμου χρόνου ταφής, εκταφή νεκρών) ή επιθυμούν ν’ αποκτήσουν δικαίωμα τάφου διαρκούς χρήσης καλούνται να τις ρυθμίσουν,ή ανάλογανα εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους μέχρι τις 16Ιανουαρίου 2015.

H θυσία των μαχητών του αρχηγείου Τζουμέρκων του ΔΣΕ

Η θυσία των μαχητών του αρχηγείου Τζουμέρκων του ΔΣΕ στους Μελάτες

Στους Μελάτες των Τζουμέρκων Άρτας διαδραματίστηκε το συγκλονιστικό χρονικό της σφαγής δεκάδων ανταρτών του Αρχηγείου Τζουμέρκων, που πιά­στηκαν αιχμάλωτοι, το Πάσχα του 1947, από τον κυβερνητικό στρατό και τις παρακρατικές συμμορίες της περιοχής, και παρά τον Διεθνή Νόμο περί σεβα­σμού των αιχμαλώτων, τον οποίο είχαν αποδεχτεί όλα τα πολιτισμένα έθνη, μεταξύ αυτών και η χώρα μας, οι αιχμάλωτοι αντάρτες μας του ΔΣΕ σφαγιάστη­καν συγκλονίζοντας ολόκληρη την περιοχή.

Οι Μελάτες ήταν από τις ανταρτοκρατούμενες περιοχές που επισκέφθηκε ο Γάλλος ποιητής Ανρί ΜπασΙς και εμπνεύστηκε το ποίημα «Αντάρτες εμπρός»

Το ιστορικό της τραγωδίας

Μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας, η εξόντωση του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ, Άρη Βελουχιώτη, η αποκεφάλισή του και το κρέμασμα του κεφαλιού του σε κεντρικό φανοστάτη των Τρικάλων, σηματο­δότησε την τύχη χιλιάδων αγωνιστών. Το τρομοκρατικό μοναρχοφασιστικό όργιο του αστικού κράτους εντείνε­ται ακόμη πιο πολύ. Οι διωγμοί είναι ανείπωτοι. Όσοι γλιτώνουν καταφεύ­γουν στα βουνά. Αρχίζουν να συγκε­ντρώνονται οι πρώτες ομάδες ένο­πλων αγωνιστών. Τα Τζουμέρκα ―όπως και όλα τα βουνά της Ελλάδας― άρχισαν να υποδέχονται τους καταδιωκόμενους αγωνιστές. Μικρές ομάδες εμφανίζονται παντού.

Οι καταδιωκόμενοι του νομού Άρτας, που ήταν αρκετοί και κρύβο­νταν στα δάση κοντά στα χωριά τους, είχαν ανάγκη αρχικά να οργανώσουν την αυτοάμυνά τους από κοινού, αφού έτσι θα αντιμετωπίζανε πιο αποτελεσματικά τα αποσπάσματα της Χωροφυλακής και τους παρακρατικούς. Το 1946, μετά τα τρομα­κτικά γεγονότα που έγιναν στα χωριά Άνω Πέτρα και Κλειστό, η κατάσταση οξύνθηκε σημαντικά.

Τον Ιούλη του 1946, ο Κώστας Μπαλαδήμας πήγε στην περιοχή των Τζουμέρκων να συναντηθεί με την πρόσφατα συγκροτημένη ομάδα καταδιωγμένων με επικεφαλής των Κώστα Μίντζα. Στόχο είχε να οργανώσει σύσκεψη κομματικών στελε­χών στην περιοχή των Τζουμέρκων, με βασικό θέμα την συγκέντρωση των καταδιωκόμενων αγωνιστών σε ομάδες και τη συγκρότηση ένοπλου τμήματος.

Στις αρχές του φθινοπώρου του 1946, η ομάδα του μόνιμου ανθυπολοχαγού Θόδωρου Ζαλοκώστα, γνω­στού στο λαό ως «καπετάν Παλιούρας», μετά το χτύπημα του σταθμού χωροφυλακής στον Πεντάλοφο, κατέβηκε στα Τζουμέρκα την άγρια περιοχή, γεμάτη τώρα από εχθρικά σε αυτούς στοιχεία. Ενώθηκαν με τις άλλες ένοπλες ομάδες και έστησαν την έδρα τους στα Τζουμέρκα. Γρή­γορα αναπτύχθηκαν φτάνοντας σε δύναμη τα 180 άτομα περίπου. Με την ίδρυση του Γενικού Επιτελείου Ανταρτών έγινε πραγματικότητα το αρχηγείο Τζουμέρκων του ΔΣΕ. Η δράση φούντωσε. Το αρχηγείο Τζου­μέρκων μπήκε σε πολλά χωριά: Γαρδίκι, Μουτσιαρά, Μεσοχώρα, Θεοδώριανα, Καλαρύτες, Ματσούκι, Κυψέλη και άλλα χωριά. Εκκαθάρισαν την περιοχή από συμμορίες, αφόπλισαν μοναρχοφασίστες από 16 χωριά, και αποτέλεσαν γέφυρα προώθησης αποστολών από το Μπούλκες στη Ρούμελη. Τροφοδότησαν με αρκετά στελέχη το λόχο γενικού αρχηγείου και με εκπαιδευτές τη Σχολή αξιω­ματικών.

Ο «Ριζοσπάστης» στις 19 Δεκέμ­βρη του 1946 έκανε εκτενή αναφορά στην επίθεση που έγινε από το αρχη­γείο Τζουμέρκων στους Καλαρύτες και τα γύρω χωριά της Άρτας.

Τον Απρίλη του 1947, είχαν αρχί­σει οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του κυβερνητικού στρατού. Ο καπετάνιος Παλιούρας έλαβε διαταγή από το γενικό αρχηγείο του ΔΣΕ να σπεύσει σε βοήθεια άλλων τμημάτων του ΔΣΕ που μάχονταν στα Άγραφα. Πήρε την απόφαση με το επιτελείο του και χώρισε στα τρία την δύναμη των ανταρτών. Το πρώτο με επικεφαλής τους Μανιώτη και Λιούκα και δύναμη 60 ανταρτών, μέσω μονής Ροβέλιστας ακολούθησε το συμφωνημένο δρομολόγιο, έδωσε μάχες στα υψώματα «Βοϊδαρέικα» και έφτασε στον προορισμό του χωρίς απώλειες.

Τα αλλά δύο τμήματα ένα με τον Χάρη Παπαγιάννη, και ένα με τον Παλιούρα και με δύναμη 60 ανταρ­τών το καθένα, ακολούθησαν το δρομολόγιο τους στις περιοχές των συνοικισμών Ανεμορράχης παλιάς Ελλάδας, κάτω Αθαμανίου και Μελα­των. Βρέθηκαν όμως μπροστά σε πολυάριθμες ομάδες ΜΑΥδων και του κυβερνητικού στρατού, που έφτασαν από την Άρτα. Τους είχαν στήσει ενέδρα σε διάφορα περάσματα της δασωμένης και δύσβατης αυτής περιοχής.

Πολέμησαν γενναία κατά πολύ υπέρτερων δυνάμεων για δύο ολό­κληρες μέρες. Τα πυρομαχικά τους είχαν τελειώσει και νηστικοί και άυπνοι αποφάσισαν να μοιρασθούν σε μικρές ομάδες και με τον τρόπο αυτό να διασπάσουν τον εχθρικό κλοιό και να συναντηθούν, όσοι επι­ζήσουν, στον προκαθορισμένο χώρο των βορειοανατολικών υψωμάτων του συνοικισμού Ζυγός.

Κατά την τελευταία αυτή προσπά­θεια αρκετοί σκοτώθηκαν, ιδίως από το τμήμα του Χάρη Παπαγιάννη, και οι υπόλοιποι τραυματίες και ζωντα­νοί, πιάστηκαν αιχμάλωτοι και οδηγή­θηκαν στο μοναστήρι Μελατών που ήταν η έδρα του στρατού και των συμμοριών του Παπαδόπουλου και του Βόιδαρου και άλλων παρακρατι­κών που έφταναν με αυτοκίνητα από την Άρτα.

Μόλις νύχτωσε καλά, δόθηκε η εντολή των βασανιστηρίων και της σφαγής των κρατουμένων αιχμαλώ­των ανταρτών στο μοναστήρι Μελα­τών. Άρχισαν με τα μαχαίρια και τις λόγ­χες των όπλων τους να τρυπάνε τα σώματα των αιχμαλώτων και τελικά έκοψαν τα κεφάλια από τους περισσότερους αντάρτες. Στη συνέχεια, άνοιξαν ομαδικό τάφο στη σμίξη του χειμάρρου που βρίσκεται βορειοανα­τολικά στην είσοδο του συνοικισμού με τον Μελατιώτικο ποταμό και εκεί τους έριξαν όλους και τους σκέπα­σαν.

Αρκετά από τα κομμένα κεφάλια τα 'ριξαν μέσα σε τσουβάλια και τα μετέφεραν με αυτοκίνητο στην πόλη της Άρτας. Με διαταγή των κρατούντων στην πόλη της Άρτας, αρκετά κεφάλια τα παλούκωσαν και τα ακούμπησαν σε κεντρικά σημεία της πόλης. Ακόμα στη διασταύρωση της εθνικής οδού με το δρόμο που πηγαίνει στο Πέτα και μπροστά στο εκεί καφενείο του «Μπούση» ήταν σταματημένο στρα­τιωτικό τζιπ και στο μπροστινό προ­φυλακτήρα ήταν κρεμασμένα με σύρμα τέσσερα κεφάλια ανταρτών.

Τη χωρίς προηγούμενο σφαγή, της οποίας την έκταση, χωρίς να υπάρχουν μάρτυρες, αφού σφάχτη­καν όλοι, δίνουν οι αφηγήσεις χωρι­κών στους οποίους έμειναν έντονα χαραγμένες εικόνες της εποχής. Πρόχειροι λάκκοι που πέταγαν ακέφαλα κορμιά, φορτηγά του στρα­τού που κουβαλούσαν δεκάδες κομ­μένα κεφάλια, συνέθεταν ένα εφιαλ­τικό τοπίο ανήκουστων σφαγών.

Παιδιά εκείνης της εποχής λέγανε τη φρίκη τους, όταν αντίκρισαν το σχολείο τους στις Μελάτες γεμάτο αίματα. Ίσως ποτέ δεν θα μαθευτούν τα γεγονότα σε όλες τους τις λεπτο­μέρειες. Από τους 180 αντάρτες του Αρχηγείου Τζουμέρκων, σώθηκε από τους Μελάτες το ένα τμήμα με 60 άντρες και 10 περίπου από τα άλλα δύο τμήματα. Και οι οποίοι, στην συνέχεια έπεσαν σε άλλες μάχες του Δημοκρατικού Στρατού, εκτός από λίγους που επέζησαν και οδηγήθη­καν είτε στην προσφυγιά, είτε στις φυλακές, είτε στις εξορίες.