Οι σημερινοί Αλβανοί είναι Ασιάτες και δεν έχουν σχέση με τους Ιλλυριούς!

Oι σημερινοί Αλβανοί είναι Ασιάτες και δεν έχουν σχέση με τους Ιλλυριούς!
Αναγνώστης, σχολιάζοντας την ανάρτησή μας με τίτλο: "Ο Μάρκος Μπότσαρης είναι Αλβανός, λένε στην Αλβανία", μας έστειλε κείμενο, επισημαίνοντας ότι οι σημερινοί Αλβανοί κατάγονται από τους Άβαρους και όχι από τους Ιλλυριούς, είναι δηλαδή ασιατικής καταγωγής. Και παραθέτει αναφορές ιστορικών! Γράφει συγκεκριμένα: "Είναι στα χρόνια της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπου για πρώτη φορά καταγράφεται ιστορικά ένα -εχθρικό- έθνος με την ονομασία Αλβανοί, και με τη χώρα τους
να βρίσκεται στη δυτική όχθη της Κασπίας. (Αρριανός). Τις ίδιες αναφορές συναντάμε στον Πλούταρχο, τον Στράβωνα, τον Κλαύδιο Πτολεμαίο, τον Διόδωρο το Σικελιώτη, τον Διονύσιο τον περιηγητή, καθώς και τον Στέφανο Βυζάντιο. Λίγο αργότερα, με την παρακμή της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και την ανάδειξη του Βυζαντίου, το ίδιο έθνος εμφανίζεται μακριά από την κοιτίδα του στην περιοχή του Καυκάσου, φτάνοντας μέχρι την καρδιά του Βυζαντίου. Πρόκειται για ένα σύμπλεγμα φυλών που προέρχεται από την ασιατική Αλβανία ,το σημερινό Dagestan. Το όνομα αυτών: Άβαροι. Η πρώτη κάθοδος τους γίνεται σταδιακά με κατάληξη νότια του Δούναβη, ενώ στη συνέχεια εγκαθίστανται μόνιμα στην Παννονία και την Παιονία. Μέχρι τον 5ο και 6ο αι. μ. Χ οι Άβαροι αναμιγνύονται με τους Σκορδίσκους και εγκαθίστανται στην περιοχή Σάλωνα της Δαλματίας, σημερινό Solin. Τότε ξεκίνησε και η ανάμιξη των Αβάρων με τα βόρεια Ιλλυρικά φύλλα, που λίγο παλαιότερα είχαν σπρώξει νοτιότερα γότθοι επιδρομείς. Ωστόσο η ονομασία Αλβανοί και Αλβανία παγιώθηκε πολύ αργότερα με αναφορές από την Άννα Κομνηνή καθώς και άλλους βυζαντινούς ιστορικούς. Και ενώ φαίνεται να μην υπάρχει καμία σχέση μεταξύ της παλαιάς Καυκάσιας Αλβανίας με τη σημερινή, στην πραγματικότητα η ιστορία μας δείχνει πως μερικές φορές οι φαινομενικές πλάνες συστήνουν εν τέλει η ιστορική αλήθεια. Η περιοχή της αρχαίας Ιλλυρίας και της σημερινής Αλβανίας, έχει άμεση σχέση με τους Άβαρους. Δεν γνωρίζουμε το μέγεθος της επιρροής που άσκησαν αυτοί στην περιοχή, ωστόσο μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ήταν μεγάλο λόγω του πληθυσμιακού όγκου μετανάστευσης από την Αλβανία του Καυκάσου. Το σημερινό Νταγκεστάν βρίσκεται δυτικά της Αρμενίας και αποτελεί ανεξάρτητη δημοκρατία της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Επίσης η ονομασία Νταγκεστάν σημαίνει ‘υψηλά ευρισκόμενη χώρα’, ή όπως θα λέγαμε και στα ελληνικά ‘Αλπική χώρα’. Σήμερα ο πληθυσμός του Νταγκεστάν σύμφωνα με την επίσημη απογραφή του 2002 αποτελείται απο 30% Αβάρους (Avars), ακολουθούν οι Dargins με 16% οι Kumiks οι Lezgins με 13% καθώς και άλλες μικρότερες εθνότητες. Το Νταγκεστάν απο την εποχή της Ρωμαϊκης αυτοκρατορίας μέχρι και τα πρωϊμα χρόνια του Βυζαντίου αποκαλούνταν Αλβανία οι δε κάτοικοι της Αλβανοί, γεγονός που είναι γνωστό από τις αναφορές των μεγάλων Ελλήνων και Λατίνων ιστορικών και γεωγράφων της κλασικής και ελληνιστικής περιόδου.
Στις αρχές του 20αι. ο πρωθυπουργός της Σερβίας Πάσιτς δήλωνε περί του Αλβανικού ζητήματος, σε συνέντευξη που έδωσε στην Γαλλική εφημερίδα “Χρόνος”:
“Οι Αλβανοί ουδέποτε είχαν ιστορικό βίο και ουδέποτε υπήρξε Αλβανία με την γεωγραφική έννοια. Ανεξαρτήτως από το ζήτημα της καταγωγής και της γλώσσης των Αλβανών, είναι βέβαιο ότι είτε Ιλλυριοί ήταν αυτοί είτε μετανάστες εξ Ασίας, πολιτικό βίο δεν είχαν ποτέ".
Βεβαίως τα λεγόμενα του Σέρβου πολιτικού και μάλιστα πρωθυπουργού, ο καθένας θα περίμενε να κρύβουν πολιτικές σκοπιμότητες. Ωστόσο σε αυτό που πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή είναι η αναφορά του Πάσιτς στην Ασιατική καταγωγή των Αλβανών. Στο Βιβλίο “Χρονογραφία της Ηπείρου και των όμορων Ελληνικών και Ιλλυρικών”, Ο Παναγιώτης Αραβαντινος επικεντρώνοντας στους Βούλγαρους, γράφει: Βούλγαροι: Εθνος σκυθικόν κατοικούν παρά τον Βόλναν ποταμόν της Σαρματίας, τον παρά Ελλησι Βορυσθένην. Κατά το έτος 485 το βάρβαρον αυτό έθνος άγρίως και ληστρικώς έπεσκέφθη την Θράκην και κατά της ιδίας αυτής επαρχίας επανέλαβε τάς λεηλασίας και έπιδρομάς του, κατά τα έτη 479 και 501. Μετά ταϋτα συνενωθέντες μετά των Αβάρων καί Σλαβίνων συγκατώκουν εις Παιονίαν και Δακίαν. Εν έτει δε 538 έπι της βασιλείας του Ιουστιανού επιδραμόντες μετά των Αβάρων την Μοισίαν…
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ
Ιστορικές αναφορές και αποδείξεις για την καταγωγή των Αλβανών είναι τα παρακάτω: Ο Πλούταρχος (βίοι παράλληλοι) γράφει:
“Καταλιπών δέ φρουρόν Αρμενίας Αφράνιον αυτός εβάδιζε δια τών περιοικούντων τον Καύκασον εθνών άναγκαίως έπϊ Μιθριδάτην. Μέγιστα δε αυτών εστίν έθνη, Αλβανοί και Ίβηρες”. Στράβωνος Γεωγραφία.
"Εν αυτή δέ τη Αρμενία πολλά μέν όρη, πολλά δέ οροπέδια, έν οις ουδ αμπελος φύεται ραδίως. Πολλοί δε αύλωνες οί μέν μέαως, οι δέ και σφόδρα εύδαίμονες.. Καθάπερ τό Άραξηνόν πεδίον, δι ού ο Άράξης ποταμός ρέων εις τά άκρα της Αλβανίας και την Κασπίαν εκπίπτει θάλασσαν". Άλλες αναφορές για την Αλβανία της Κασπίας γίνονται από τον Αρριανό στο έργο του ‘Αλεξάνδρου Ανάβασις ‘, όπου οι Αλβανοί βρίσκονται αντιμέτωποι ως εχθρικό τμήμα ενταγμένο στις περσικές δυνάμεις του Δαρείου κατά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. “Ώς δέ ομού ήδη τά στρατότεδα έγίγνετο, ώφθη Δαρείος και οί άμφ΄ αυτόν, οί τε μηλοφόροι Πέρσαι και Ινδοί και Αλβανοί και Κάρες οι ανάσπαστοι και οί Μάρδοι τοξόται κατ΄ αυτόν Άλέξανδρον τεταγμένοι και την ίλην την βασιλικην.” Από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο διαβάζουμε : Αλβανοί, Σκύθαι Από τον Στέφανο Βυζάντιο, φιλόσοφο και γεωγράφο (4ου αιώνα μ.Χ.). διαβάζουμε:
Αλβανία χώρα προς τοις ανατολικοίς Ίβηρσιν. Εκεί δε και το έθνος οι Αλβανοί, ποιμενικοί και μετρίως πολεμικοί μεταξύ Ιβήρων και Κασπίας. Υπόκειται δε τη Σαρματία προς μεν τω Πόντω η Κολχική προς δε τή Κασπία η Αλβανία. Υποστηρίζεται ότι οι πρώτοι κάτοικοι της Παννονίας υπήρξαν οι Ιλλυριοί (πελασγικός λαός και συγγενής των Ελλήνων). Η Παννονία σήμερα περιέχεται στα εδάφη των κρατών της Σερβίας, Βοσνίας, Μαυροβουνίου, Κοσσυφοπεδίου και βορείου Αλβανίας. Ωστόσο από το βιβλίο “Ιστορία του Βασιλείου της Βαυαρίας και του εν αυτή Άρχοντος Οίκου” (επιτομή της Ιστορίας του Μιλβιλέρου, αρχές 19ου αιώνα), διαβάζουμε: Ή των Λογγοβάρδων μετανάστασις παρέσχεν εις την Βοϊαρίαν νέους γείτονας διότι εις τά εν Παννονία οικητήρια των Λογγοβάρδων εισεχώρησαν οί Άβαροι, άγριον Ούννικον έθνος. Προεχώρουν οί Άβαροι επί μάλλον καί μάλλον εξ ανατολών ώστε περί τα μέσα της ογδόης έκατονταετηρίδος ειχον ηδη έκταθη μέχρι τοϋ Ένσου ποταμου έν Αυστρία. Τούτοις παρηκολούθησαν οί Σλάβοι, έθνος Σαρματικόν κατοικήσαντες την σημερινήν Καρινθίαν, Καρνίαν και Στυρίαν, και τελουντες υπό τον Χάνην των Άβάρων…
Από την Μενάνδρου Ιστορία ‘ Έρουλοι και Άβαροι’, μαθαίνουμε: "Ότι έδέξατο Ιουστινιανός παρά Αβάρων πρέσβεις, έφ ώ σφάς περιαθρήσαι γήν οποί το φύλον θήσονται τας οικήσεις. Και ο μεν βασιλεύς Ιουστίνου του στρατηγού σημήναντός οι, έν βουλή έποιήσατο ές την Έρούλων χώραν κατοικίσαι το έθνος, ένθα προ του ώκουν οι Ερούλοι. δευτέρα δε προσαγορεύεται Παιονία…". Ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος για την εποχή του Ηράκλειου γράφει: …”Και επειδή η νυν Σερβλία καί παγανία καί η ονομαζομένη Ζαχλούμων χώρα καί Τερβουνία καί η των Καναλιτών υπό την εξουσίαν του βασιλέως Ρωμαίων υπήρχον, εγένοντο δε αι τοιούιαι χώραι έρημαι παρά τών Αβάρων από των εκείσε γαρ Ρωμάνους τους νύν Δελματίαν καί τό Δυρράχιον οίκούντας απήλασαν”… Εδώ περιγράφεται η ερήμωση της Ιλλυρίας μέχρι και του Δυρραχίου και ο εποικισμός υπο των Αβάρων. Ο Λαονικος Χαλκοκονδύλης (1430-1490), γράφει: Ουδόλως φρονώ ότι οί Αλβανοί ύπάρχουσιν Ίλλυρικόν γένος ώς τίνες λέγουσιν … Απο την Γαλλική εγκυκλοπαίδεια, γραμμένη από επιτροπή Σοφών υπό την εποπτεία του Ιππότη D’ Arteau, μεταφρασμένη κατ΄ επιτομή από τη Γαλλική, το έτος 1862, διαβάζουμε: ΑΛΒΑΝΙΑ: Υπό των νεωτέρων γεωγράφων καλείται μία των επαρχιών της Ευρωπαϊκής Τουρκίας εκτεινομένη παρά το Αδριατικόν και το Ιόνιον πέλαγος και περιλαμβάνουσα δύο διακεκριμένας Επαρχίας των αρχαίων γεωγράφων την Ιλλυρίαν και Ήπειρο Η χώοα αυτή κατά τόν μεταίωνα εκαλείτο Αρβανέσση νύν δε καλείται Αρναούτ μέν υπο των Οθωμανών, Σκίπερη δέ υπό τών εγχωρίων ήτοι των Αλβανών οίτινες και εαυτούς όνομάζουσι σκιπετάρους. Οί κάτοικοι της εκτεταμένης ταύτης επαρχίας διαφέρουσιν από αλλήλων κατά τε την εθνικότητα την γλώσσαν και την θρησκείαν διότι το μέν μεσημβρινόν μέρος της Αλβανίας ήτοι την κυρίως Ήπειρον οικούσιν οί Ηπειρώται, όντες ομόγλωσσοι και Ομόθρησκοι με τους λοιπούς Έλληνας, το δε αρκτικόν ήτοι την Ιλλυρίαν, ήτις και δύναται νά ονομασθεί κυρίως Αλβανία κατοικούσιν οί Αλβανοί ανάμικτοι οντες μετά Σέρβων καϊ Οθωμανών καί Έλλήνων. Εκτός της αλβανικής γλώσσης η οποία διαιρείται εις πολλάς διαλέκτους και ιδιώματα, λαλείται έτι εν τη Αλβανία καί η Ελληνική, η τουρκική κ. λπ."
http://www.katoci.com/2012/01/o_16.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2FaohVa+%28K%CE%AC%CF%84%CE%BF%CF%88%CE%B7%29

Ματαιώθηκαν προχθές οι εκλογές στο ΤΕΙ Ηπείρου

Ματαιώθηκαν χθες οι εκλογές στο ΤΕΙ ηπείρου
Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012
Ματαιώθηκαν χθες οι εκλογές για το εσωτερικό συμβούλιο στο ΤΕΙ Ηπείρου. Περίπου 20 φοιτητές μπήκαν στην αίθουσα όπου είχε στηθεί η κάλπη, στο διοικητήριο του ΤΕΙ στην Άρτα και την πήραν, σκίζοντας και τα ψηφοδέλτια (περί τα 70) που είχαν πέσει μέσα ήδη, χθες το μεσημέρι.
Οι φοιτητές προέρχονταν κυρίως από παρατάξεις της Αριστεράς και αντιτίθενται στο νέο νόμο πλαίσιο. Δεν έλειψαν οι έντονες αντεγκλήσεις μεταξύ φοιτητών και καθηγητών, καθώς και τα σπρωξίματα και οι προπηλακισμοί εκατέρωθεν.
Το σχεδόν… εντυπωσιακό, είναι ότι για να αποτρέψουν τις εκλογές συγκεντρώθηκαν και 50 περίπου μέλη της ΔΑΠ, παρότι το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας έχει ψηφίσει το νόμο-πλαίσιο και ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας Κώστας Αρβανιτόπουλος είναι αυτός που πέτυχε το πλήγμα προχθές, στο μέτωπο των πρυτάνεων, οι οποίοι υποχώρησαν από τις θέσεις τους. Ωστόσο, οι φοιτητές της ΔΑΠ δεν επενέβησαν στη διαδικασία. Έχουν όμως και πάλι ραντεβού σήμερα, στον ίδιο χώρο, καθώς η σημερινή ημερομηνία έχει οριστεί για τις επαναληπτικές εκλογές του ιδρύματος, εάν δεν γίνονταν για οποιοδήποτε λόγο χθες.
Κακό ξεκίνημα…
Κάπως έτσι ξεκίνησε, με καθόλου καλούς οιωνούς, η υπόθεση των εκλογών για τα εσωτερικά συμβούλια. Το ΤΕΙ Ηπείρου ήταν από τα πρώτα και λίγα ιδρύματα που όρισαν εκλογές εντός του τελεσιγράφου που έθεσε η υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου μέχρι τις 15 Ιανουαρίου. Η υπουργός απείλησε τα ιδρύματα ότι εάν δεν αντικαταστήσουν με τις εκλογές τις σημερινές τους διοικήσεις, δεν θα λάβουν χρηματοδότηση. Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν κυρίως διοικήσεις ΤΕΙ και μόλις 4 πανεπιστημίων. Προχθές όμως, στη συνάντηση που είχαν οι πρυτάνεις με τον αναπληρωτή υπουργό κ. Αρβανιτόπουλο, ουσιαστικά «ανέκρουσαν πρύμνα» καθώς υποχώρησαν από το αίτημά τους για να απεμπλακεί το θέμα της χρηματοδότησης από τις εκλογές. Ούτως ή άλλως, το καθηγητικό μέτωπο ειδικά στα Γιάννενα «διερράγη» όταν έθεσαν υποψηφιότητα για το εσωτερικό συμβούλιο ακόμα και ο αντιπρύτανης Βενετσάνος Μαυρέας ή καθηγητές που έχουν αντιταχθεί στο νόμο όπως ο πρόεδρος του τμήματος Βιολογικών Εφαρμογών και Τεχνολογιών, Γιώργος Θυφρονίτης.
Από ό,τι συμβεί σήμερα στις επαναληπτικές εκλογές του ΤΕΙ στους Κωστακιούς, θα εξαρτηθούν πολλά και για τις εκλογές στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, όταν αυτές γίνουν. Σίγουρα, τα πρώτα μηνύματα πάντως δεν είναι «ειρηνικά». Η ημερομηνία των εκλογών αναμένεται, όταν το πρυτανικό συμβούλιο αποστείλει στην οργανωτική επιτροπή τους εκλογικούς καταλόγους του ιδρύματος. Οι εκλογές θα οριστούν για 20 μέρες μετά την παραλαβή των καταλόγων. Στο μεταξύ, το πανεπιστήμιο θα χρηματοδοτείται από τα δωδεκατημόρια του προύπολογισμού του 2011, σύμφωνα με όσα είπε στους πρυτάνεις ο κ. Αρβανιτόπουλος.
από τον ηπειρωτικό αγώνα, εδώ:
http://www.agon.gr/news/117/ARTICLE/15002/2012-01-13.html

Αρχαιολογική Υπηρεσία Άρτας. Συνέχεια των εργασιών στο Μικρό Θέατρο

Άρτα: Συνέχεια εργασιών στο Μικρό Θέατρο
Η ΛΓ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Πρέβεζας - Άρτας, στο πλαίσιο του ενταγμένου στο ΕΣΠΑ έργου που υλοποιεί στην πόλη της Άρτας με τίτλο «Ανάδειξη – ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων της αρχαίας Αμβρακίας: δυτική νεκρόπολη – μικρό θέατρο – ναός Απόλλωνα», προϋπολογισμού 2.000.000 ευρώ, πρόκειται να προχωρήσει προσεχώς, από τις 16 Ιανουάριου, σε εργασίες στο Μικρό Θέατρο, επί της οδού Αγίου Κωνσταντίνου, στο κέντρο της πόλης της Άρτας».
Το Μικρό Θέατρο, που ήρθε στο φως το 1976, έχει κατασκευασθεί επάνω σε λείψανα λουτρικών εγκαταστάσεων του 4ου αιώνα π.Χ. και θεμέλια οικιών της κλασικής και αρχαϊκής πόλης. Πρόκειται για το μικρότερο από τα έως τώρα γνωστά αρχαία ελληνικά θέατρα, έργο πιθανόν της εποχής του Πύρρου, όταν η πόλη γνώρισε μεγάλη οικιστική, καλλιτεχνική και οικονομική άνθηση. Κατασκευάστηκε στα τέλη του 4ου με αρχές του 3ου αι. π.Χ. στο ΒΔ τμήμα της αρχαίας πόλης.
Από την αρχαιολογική έρευνα της δεκαετίας του 1970 είχαν αποκαλυφθεί η ορχήστρα, το κοίλο, τμήμα των παρόδων και το προσκήνιο του θεάτρου, την πρόσοψη του οποίου κοσμούσαν έξι ιωνικοί ημικίονες. Μπροστά και κατά μήκος του προσκηνίου βρίσκεται αποχετευτικός αγωγός που έφερε μεγάλες καλυπτήριες πλάκες. Με την πρόσφατη έρευνα που διενεργήθηκε στο πλαίσιο του έργου « Ανάδειξη – ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων της αρχαίας Αμβρακίας: δυτική νεκρόπολη – μικρό θέατρο – ναός Απόλλωνα» αποκαλύφθηκαν χώροι στα νότια του προσκηνίου, οι οποίοι αντιστοιχούν στους χώρους της σκηνής και των παρασκηνίων. Στα δυτικά του θεάτρου βρέθηκε τμήμα αρχαίας πλακόστρωτης οδού και πέντε ακόμη χώροι, τμήματα του πολεοδομικού ιστού της αρχαίας πόλης.
Για την επέκταση της ανασκαφής, η Αρχαιολογική Υπηρεσία θα κάνει χρήση των οικοπέδων που είχε απαλλοτριώσει προ ετών, προκειμένου να διασωθεί ένα μικρό αλλά σημαντικό κομμάτι της αρχαίας Αμβρακίας, της πόλης που βρίσκεται κυριολεκτικά κάτω από τη σύγχρονη πόλη της Άρτας. Θα γίνει ρύθμιση της κυκλοφορίας και θα διακοπεί εντελώς η κά-θοδος των οχημάτων από την οδό Βασιλέως Πύρρου προς την οδό Αγίου Κωνσταντίνου καθώς και η στάθμευσή τους στο σημείο, ενώ για τους πεζούς προβλέπεται πρόσβαση περιμετρικά της ανασκαφής.
Στην παρούσα φάση του έργου, ο χώρος θα περιφραχτεί με προσωρινά στοιχεία, ώστε να πληροί τους κανονισμούς υγιεινής και ασφάλειας για τα εργοτάξια. Παράλληλα, θα ξεκινήσουν εργασίες καλλωπισμού των κτηρίων περιμετρικά του Μικρού Θεάτρου. Σκοπός είναι η βελτίωση του περιβάλλοντος του μνημείου, ώστε να δημιουργηθεί ένα ήπιο φόντο που δε θα ανταγωνίζεται τον ίδιο το χώρο. Μόλις ολοκληρωθούν οι ερευνητικές εργασίες, θα ολοκληρωθούν και οι εργασίες ανάδειξης του συνόλου του αρχαιολογικού χώρου. Προβλέπεται να κατασκευαστεί πεζογέφυρα επάνω από το χώρο, που θα επιτρέπει τη διέλευση των πεζών από την οδό Βασιλέως Πύρρου προς το κέντρο της πόλης. Η πεζογέφυρα θα αποτελεί τμήμα μίας προτεινόμενης διαδρομής, στα πλαίσια της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων, που θα σηματοδοτείται από πλακίδια στο έδαφος και από πινακίδες με πληροφορίες.
Σκοπός των επεμβάσεων δεν είναι μόνο η ανάδειξη των αρχαιολογικών χώρων, αλλά και η ένταξή τους στο αστικό περιβάλλον. Στόχος είναι, αφενός, να διαμορφωθούν ασφαλείς και ενδιαφέρουσες διαδρομές για τους επισκέπτες και αφετέρου, οι αρχαιολογικοί χώροι να ενσωματωθούν στην καθημερινότητα των κατοίκων. Όσοι μένουμε στην πόλη, να αντι-λαμβανόμαστε τους χώρους αυτούς σαν κομμάτι της ιστορίας μας και να ενδιαφερόμαστε για αυτούς, και όχι να τους αντιμετωπίζουμε σαν κενά οικόπεδα ανάμεσα στο -πυκνά- δομημένο περιβάλλον. Δεν είναι χώροι σε κατάσταση αναμονής, είναι χώροι ενεργοί, αποδείξεις της αέναης προσπάθειας του ανθρώπου για την αναζήτηση του ιδανικού περιβάλλοντος κατοίκησης.
Η ίδια η πόλη αποτελεί ιστορικό χρονολόγιο που παρατηρεί κανείς συνειδητά ή ασυνείδητα καθώς τη διασχίζει. Εμφανή τμήματα από την ιστορία της Άρτας, από την αρχαία Αμβρακία, βρίσκονται διασκορπισμένα σε διάφορα σημεία της σύγχρονης πόλης.
Η Αμβρακία ιδρύεται το 625π.Χ. από Κορίνθιους αποίκους στις δυτικές υπώρειες του λόφου της Περάνθης, δίπλα στην όχθη του πλωτού ποταμού Αράχθου. Κτισμένη σε θέση με ιδιαίτερα στρατηγικά και εμπορικά πλεονεκτήματα, στον κύριο χερσαίο και θαλάσσιο –μέσω του Αμβρακικού κόλπου- δρόμο από τη νότια Ελλάδα προς την ενδοχώρα της Ηπείρου, σύντομα εξελίσσεται στη σημαντικότερη πόλη-κράτος της περιοχής.
Προστατευμένη από ισχυρή οχύρωση, οργανώνεται με βάση ένα αυστηρά γεωμετρικό ρυμοτομικό σχέδιο. Το διοικητικό και θρησκευτικό κέντρο της πόλης, κοσμημένο με δημόσια κτήρια και ναούς, εντοπίζεται στο βορειοδυτικό τμήμα της, εκεί όπου βρίσκεται ο Ναός του Απόλλωνα (οδός Βασιλέως Πύρρου) και το Μικρό Θέατρο. Εκτός από το μικρό θέατρο, κοντά στο οποίο βρισκόταν ιερό της Αφροδίτης και του Αινεία σύμφωνα με μαρτυρία του Διονυσίου Αλικαρνασσέως, στην Αμβρακία υπήρχε και μεγάλο θέατρο, που έχει εντοπιστεί στην οδό Τσακάλωφ. Στην υπόλοιπη έκταση της πόλης αναπτύσσονται οι ιδιωτικές οικίες σε ορθογώνιες νησίδες, ενώ τα νεκροταφεία εκτείνονται έξω από τα τείχη της.
"Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης μέσω του χώρου, των κειμένων και κυρίως μέσω της έκθεσης κάποιων εκ των σημαντικότερων ευρημάτων των ανασκαφικών εργασιών, γίνεται μία λεπτομερής παρουσίαση όλων των παραπάνω (περιοχή «Τρίγωνο», δίπλα στο διοικητήριο των ΤΕΙ, ωράριο λειτουργίας Τρίτη με Κυριακή: 8.30-15.00 / πληροφορίες: 26810-71700).
Ζητούμε τη συνεργασία και την κατανόηση των κατοίκων της Άρτας για το διάστημα που θα εξελίσσονται οι ανασκαφικές εργασίες και επιφυλασσόμαστε για την ταχύτερη δυνατή ολοκλήρωσή τους καθώς και για το τελικό αποτέλεσμα της ανά-δειξης των ιστορικών μνημείων της πόλης μας», σημειώνεται σε ανακοίνωση της εφορίας.
http://thesprotia-news.blogspot.com/2012/01/blog-post_4745.html

Κοπή της "Πίτας του Ηπειρώτη" στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας την Κυριακή 5/2/2012

e-mail που λάβαμε



Οι Ηπειρώτες «ποτίζουν» το δέντρο της παράδοσης.
Μουσικοχορευτικό υπερθέαμα στη γιορτή, κοπής της «Πίτας του Ηπειρώτη»,στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, την Κυριακή 05-02-2012.
«Η παράδοση δεν είναι μια κούφια λέξη στο στόμα δασκάλου. Είναι το καταστάλαγμα σοφίας αιώνων. Για να μη χαθούμε ακουμπάμε στην παράδοση. Είναι δέντρο με βαθιές ρίζες και καθιερωμένες αξίες.»
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ
Αυτή την παράδοση, αυτές τις αξίες κι αυτές τις ρίζες καλούμαστε να τιμήσουμε στις 5 Φεβρουαρίου στην πανηγυρική εκδήλωση κοπής της «Πίτας του Ηπειρώτη» που διοργανώνει η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στο Νέο Φάληρο Αττικής.
Σύσσωμοι οι απόδημοι Ηπειρώτες καλούνται ν΄αγκαλιάσουν την εκδήλωση, όπως άλλωστε κάνουν όλα τα χρόνια, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά πως στα δύσκολα φαίνονται.
Για να δουν και να χειροκροτήσουν τα παιδιά τους, τους συγγενείς, τους χωριανούς, τους συμπατριώτες που συμμετέχουν στα δεκάδες χορευτικά που λαμβάνουν μέρος στην εκδήλωση, στριφογυρίζοντας τα βήματά τους σε ήχους, ρυθμούς και τραγούδια από κάθε γωνιά της Ηπείρου.
Να παραβρεθούν στο μεγάλο πατριωτικό αντάμωμα που διοργανώνεται κάθε χρόνο από τη δραστήρια Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας με στόχο τη σφυρηλάτηση της ενότητας των απανταχού Ηπειρωτών, τη σύσφιγξη των σχέσεων, τη συνεργασία και την αναβίωση των πατροπαράδοτων εθίμων, των χορών, των τραγουδιών, του προαιώνιου πολιτισμού τους, ανεκτίμητη παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.
Οι απόδημοι Ηπειρώτες καλούνται να δώσουν βροντερό «παρών», ενισχύοντας με την παρουσία τους το έργο της «μητέρας» Πανηπειρωτικής που δίνει καθημερινές μάχες για το κοινό καλό, την πρόοδο και ευημερία όλων των συμπατριωτών.
Επιδιώκοντας με παραστάσεις, παρεμβάσεις, υπομνήματα, κινητοποιήσεις, διαμαρτυρίες και εκδηλώσεις τη λύση κάθε προβλήματος που απασχολεί τους απανταχού απόδημους Ηπειρώτες.
Την Πανηπειρωτική που συμπαραστέκεται σε όλες τις αδελφότητες, τους συλλόγους και τα σωματεία που υπάγονται σ΄ αυτήν, ενισχύει τις δραστηριότητές τους, -προωθεί την ενότητα και τη συμμετοχή στα κοινά.
Ενισχύει τις προσπάθειες της Νομαρχιακής και Δημοτικής Αυτοδιοίκησης και παρεμβαίνει σε υπηρεσίες για θέματα που χρήζουν άμεση αντιμετώπιση από την πολιτεία.
Η Πανηπειρωτική έχει αποδείξει πως βρίσκεται πάνω από όλα και από όλους: κόμματα, παρατάξεις, συμφέροντα και πως ενεργεί αποκλειστικά και μόνο για το καλό των συμπατριωτών.
Το έχει αποδείξει με το σχηματισμό διαπαραταξιακών προεδρείων, με τη συμπαράστασή της προς όλα τα σωματεία.
Ακόμα και προς αυτά που δεν εκπληρώνουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις δυσχεραίνοντας τοιουτοτρόπως το έργο της.
Το έχει αποδείξει με την πραγματοποίηση εκδηλώσεων σε πόλεις της χώρας μας όπου υπάρχουν ηπειρώτικοι σύλλογοι, αγκαλιάζοντας τους απανταχού της γης συμπατριώτες μας, αν και οι διοικήσεις τους την αγνοούν, σε ορισμένες περιπτώσεις, επιδιώκοντας αποκλειστικά προσωπικό όφελος, προβολή και δόξα χωρίς στην ουσία να προσφέρουν τίποτα στο κοινό όραμα των απόδημων Ηπειρωτών.
Αντιθέτως καρπώνονται χορηγίες από μυστικά κρατικά κονδύλια, υπουργεία, Περιφέρειες, νομαρχιακές και δημοτικές αυτοδιοικήσεις, ιδιώτες χορηγούς. Και όλα αυτά χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν.
Οι καιροί σίγουρα ου μενετοί. Αλλά οι Ηπειρώτες στα δύσκολα φαίνονται. Φάνηκαν στα δύσκολα χρόνια της σκλαβιάς, στο ηρωικό έπος του ΄40, όταν έκτιζαν και στόλιζαν με περίφημα κτίρια την πρωτεύουσα και άλλες πόλεις, όταν στήριζαν την Παιδεία.
Ας αφήσουμε λοιπόν τις όποιες προσωπικές πικρίες και τις μεμψιμοιρίες, ας σταθούμε στο πλευρό της και ας ενισχύσουμε το έργο της.
Κι αυτό θα γίνει αν πρωτίστως αγκαλιάσουμε και πυκνώσουμε τα πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σωματεία αποδήμων που έχουν αποδεκατιστεί από μέλη, φέρουμε κοντά σ΄ αυτά τα παιδιά μας νουθετώντας τα στα ήθη, έθιμα και την παράδοση του τόπου μας και παραχωρώντας τους τις θέσεις μας στις διοικήσεις των συλλόγων μας, μπολιάζοντάς τα με νέο αίμα, νέες ιδέες, νέες δυνάμεις. Χρίζοντάς τους παράλληλα διαδόχους στις διοικήσεις και το έργο της Πανηπειρωτικής.
Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε πως τα μέλη των εκάστοτε διοικήσεων της Συνομοσπονδίας μας είναι δικοί μας άνθρωποι, αφού είναι εκπρόσωποι αδελφοτήτων και συλλόγων μας. Και όταν αβασάνιστα κατευθύνομε τα βέλη μας προς αυτούς τα στρέφουμε και εναντίον μας, αφού τους έχουμε επιλέξει και εκλέξει.
Κι επειδή απ΄ έξω απ΄ το χορό πολλά τραγούδια ξέρουμε, ας προσέλθουμε στο χορευτικό πανόραμα που διοργανώνει η Πανηπειρωτική με πολύ αγάπη για τον τόπο, τους ανθρώπους του και την παράδοση.
Εκεί από τις 10 το πρωί θα έχετε την ευκαιρία ν΄απολαύσετε ήχους και ρυθμούς από τις κομπανίες των «Λαλητάδων», Ηλ. Πλαστήρα, Ν. Φιλιππίδη, Κ. Βέρδη και Λ. Γκιόκα.
Και φυσικά να χειροκροτήσετε μικρούς και μεγάλους, λεβεντόκορμους γιούς και λυγερόκορμες κόρες σε παραδοσιακούς χορούς.
Όσο για τη σπουδαιότητα της παρουσίας σας στην εκδήλωση σας μεταφέρω λίγα ακόμη λόγια του κορυφαίου Ηπειρώτη φωτογράφου της Αντίστασης και της υπαίθρου Κώστα Μπαλάφα που σταχυολόγησα από συνέντευξή του που παραχώρησε στον πρόεδρο της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρίας Τζουμέρκων Κώστα Μαργώνη στις 8 Σεπτεμβρίου 2006 και δημοσιεύτηκε στο τεύχος Οκτωβρίου, Νοεμβρίου, Δεκεμβρίου 2011 της εφημερίδας «Το Βουργαρέλι».
«Παράδοση και τραγούδι τα καλύτερά μας όπλα», «χωρίς όπλα μπορεί να πολεμήσαμε, αλλά χωρίς τραγούδια ποτέ», «να μην αφήσουμε τη γενιά μας, τις επόμενες γενιές να ορφανέψουν από την παράδοση».Αυτά και καλή διασκέδαση, γιατί μπορεί να μας έκλεψαν τα όνειρά μας, ας μην τους αφήσουμε να μας κλέψουν και τις ζωές μας.

Μαζικοί θάνατοι ψαριών στο Ιόνιο

Μαζικοί Θάνατοι ψαριών στο Ιόνιο
Έντονη ανησυχία έχουν προκαλέσει οι μαζικοί θάνατοι ψαριών που καταγράφονται το τελευταίο διάστημα σχεδόν σε όλο το Ιόνιο πέλαγος. Το φαινόμενο, που έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις ειδικά στη Λευκάδα, αποδίδεται, σύμφωνα με τις αρμόδιες υπηρεσίες της περιφερειακής ενότητας του νησιού, στην ιογενή εγκεφαλοπάθεια και αμφιβληστροειδοπάθεια, έναν ιό που πλήττει τα μάτια και το κεντρικό νευρικό σύστημα των ψαριών. Αν και η αιτία έχει εξακριβωθεί, καμία από τις αρμόδιες Αρχές δεν μπορεί να απαντήσει για τους λόγους εμφάνισης του ιού, με αποτέλεσμα η Συνομοσπονδία Αλιέων Ελλάδας αλλά και το τμήμα αλιείας της Κέρκυρας να εξετάζουν αιτίες που σχετίζονται με τη θαλάσσια ρύπανση.
Τα είδη ψαριών που έχουν βρεθεί νεκρά ανήκουν σε εκείνα που ζουν σε μεγάλο βάθος -όπως οι σφυρίδες και οι ροφοί- και τα οποία ξαφνικά ανεβαίνουν στην επιφάνεια είτε νεκρά είτε σε ημιθανή κατάσταση. Το φαινόμενο, που έχει ανησυχήσει τους ψαράδες του Ιονίου, οι οποίοι βλέπουν τις ήδη μειωμένες ψαριές να ελαττώνονται, σε συνδυασμό με το ότι δεν υπάρχει απάντηση για την αιτία εμφάνισης του ιού, έχει οδηγήσει, σε συνεργασία με ιδιωτικό ερευνητικό ινστιτούτο, προκειμένου η συνομοσπονδία να λάβει μια επιπλέον απάντηση για τα αίτια που οδηγούν στους μαζικούς θανάτους των ψαριών.
http://www.e-igoumenitsa.gr/news/hellas-news/7337-2012-01-13-07-11-27.html

thesprotos-panta. Πιθανότατα, είναι η ίδια ιστορία, με τον εκβρασμό φαλαινών στην Κέρκυρα πριν κάνα μήνα. Από ότι ειπώθηκε τότε, οφείλετε στα σόναρ των ιταλικών υποβρυχίων και πολεμικών πλοίων. Αλλά δεν αποκλείεται να οφείλεται και στα πυρηνικά κατάλοιπα που έχει ρίξει παράνομα η ιταλική μαφία στα νερά του Ιονίου.

Απάντηση της Περιφέρειας στον Γρ. Τζιοβάρα για την μελέτη του οδικού άξονα Ηγουμενίτσα-Σαγιάδα-Μαυρομάτι

Απάντηση της Περιφέρειας στον Γρ. Τζιοβάρα για τη μελέτη του οδικού άξονα «Ηγουμενίτσα – Σαγιάδα – Μαυρομάτι»

Αναφορικά με το θέμα, που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012 με τίτλο: «Η Εγνατία οδός θα φθάσει τελικά μέχρι το Μαυρομάτι Θεσπρωτίας;», στην εφημερίδα «Πρωινός Λόγος Ιωαννίνων» - που περιλαμβάνει δηλώσεις του Περιφερειακού Συμβούλου κ. Γρ. Τζοβάρα - και το οποίο αναπαρήχθη από άλλα Μέσα Ενημέρωσης της Ηπείρου, γίνονται γνωστά τα εξής:
Η Περιφερειακή Αρχή με την ανάληψη των καθηκόντων της, είχε ξεκινήσει επαφές με τη διοίκηση της ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ Α.Ε. για την εκπόνηση της μελέτης που αφορά την οδική σύνδεση της Εγνατίας Οδού με το Μαυρομάτι Θεσπρωτίας.
Αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας ήταν η ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ Α.Ε. να κάνει δεκτή την πρόταση για την εκπόνηση της μελέτης και έτσι προχώρησε στη σύνταξη σχεδίου προγραμματικής σύμβασης, το οποίο έχει κατατεθεί στην Περιφέρεια Ηπείρου.
Ωστόσο υπάρχει μια σημαντική οικονομική εκκρεμότητα που πρέπει να αντιμετωπιστεί:
Αφορά την αξίωση της Εταιρίας, να αναλάβει την ευθύνη η Περιφέρεια για τη διάθεση των 50 εκατομμύριων ευρώ που απαιτούνται- κατ΄ εκτίμηση – για την κατασκευή του οδικού άξονα.
Η Διοίκηση της Περιφέρειας έχει ενημερώσει την «ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ Α.Ε.», ότι σήμερα υπάρχει διαθέσιμο μόνο το ποσό των 3.000.000 για την εκπόνηση της μελέτης μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Έργων, (που σε περίπτωση περαιτέρω καθυστέρησης είναι εξαιρετικό αμφίβολο αν θα εξακολουθήσει να υπάρχει), και ότι δεν μπορεί να δεσμευτεί για το ποσό των 50 εκατομμυρίων ευρώ που απαιτείται για το έργο, χρήματα που πρέπει να ζητήσει η ίδια από το Υπουργείο Υποδομών – Μεταφορών, στο οποίο υπάγεται.
Οι συζητήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη και θεωρούμε ότι σύντομα θα βρεθεί λύση, ώστε να προχωρήσει η εκπόνηση της μελέτης.Είναι απαραίτητο να διευκρινισθεί επίσης ότι το έργο δεν έχει περιληφθεί στον Επιχειρησιακό Σχεδιασμό της Περιφέρειας, καθώς ανήκει στην κατηγορία των έργων «Ενίσχυσης προσπελασιμότητας» του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών.Αυτά έχουν αναφερθεί στο Περιφερειακό Συμβούλιο.
Ο κ. Γρ. Τζοβάρας, μπορεί να μην τα έχει κατανοήσει, ωστόσο αυτό δεν του δίνει το δικαίωμα να μιλά για «ανακολουθίες κλπ» του Περιφερειάρχη και της Περιφερειακής Αρχής που συστηματικά και αθόρυβα εργάζεται για την προώθηση του έργου, το οποίο δεν προσφέρεται για ασκήσεις μικροπολιτικής.
http://892fm.blogspot.com/2012/01/blog-post_7826.html

΄Εξοδος από το ευρώ. Αυθαίρετη και αστεία κινδυνολογία!

EΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ: Αυθαίρετη και αστεία κινδυνολογία
του Λ. Βατικιώτη
Με μια άγαρμπη επιχείρηση καλλιέργειας φόβου έκανε ποδαρικό ο νέος χρόνος. «Είτε θα μείνουμε στο ευρώ μειώνοντας το επίπεδο διαβίωσης όλοι μας, είτε θα αποχωρήσουμε από το ευρώ γυρνώντας δεκαετίες πίσω» είπε ο Β. Ράπανος, πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών και...
της Εθνικής Τράπεζας, κατά την κοπή της πίτας στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Γ. Προβόπουλος, διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας στην Καθημερινή που παρομοίασε την επιστροφή στην δραχμή με έναν όρο από την αθλητική δημοσιογραφία: «αληθινή κόλαση»! Αυτό το ενδεχόμενο «θα ισοδυναμούσε στην πρώτη κρίσιμη φάση με επάνοδο στη δεκαετία του 50», ήταν τα λόγια του.
Κατ’ αρχάς, τόσο ο Β. Ράπανος όσο και ο Γ. Προβόπουλος μόνο για να απολογηθούν έπρεπε να διαθέτουν σήμερα δικαίωμα δημόσιου λόγου. Γιατί και οι δύο, από την δεκαετία του ’80 κιόλας, έχουν εργαστεί σε νευραλγικές και πολύ υψηλής ευθύνης θέσεις του τραπεζικού τομέα και του κράτους με αποτέλεσμα να φέρουν ευθύνη για το καθεστώς άτυπης χρεοκοπίας στο οποίο ζούμε τα τελευταία δύο χρόνια. Οι πολιτικές τις οποίες οι ίδιοι σχεδίασαν, υπηρέτησαν και προπαγάνδισαν επί δεκαετίες έφεραν την χρεοκοπία. Έχοντας δε εργαστεί τα περισσότερα χρόνια της ζωής τους σε τράπεζες όφειλαν επιπλέον να απολογηθούν και για το χάλι στο οποίο βρίσκεται ο τραπεζικός τομέας, με αποτέλεσμα να είναι ο μεγάλος ασθενής, στη διάθεση του οποίου έχουν τεθεί μέχρι σήμερα 155 δισ. ευρώ ή το 70% του ελληνικού ΑΕΠ! Κι αυτά την ίδια στιγμή που μειώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις και το σύστημα υγείας βρίσκεται στα πρόθυρα της διάλυσης.
Σε ένα σημείο μόνο έχουν δίκιο οι ισχυρισμοί τους: Ότι «αληθινή κόλαση» θα ακολουθήσει την έξοδο από το ευρώ αν αυτή ανακοινωθεί από την Μέρκελ και το παραπάνω δίδυμο εξακολουθεί να βρίσκεται στη διοίκηση της τράπεζας που είναι ήδη ή κάποιας άλλης. Γιατί, δεν φθάσαμε στα πρόθυρα της εξόδου από την ευρωζώνη επειδή ήμασταν «κακοί μαθητές». Αντίθετα, οδηγηθήκαμε λόγω των ανταγωνισμών που απελευθερώθηκαν στο πλαίσιο της νομισματικής ενοποίησης. Η παραπέρα όξυνσή τους επομένως είναι θέμα χρόνου και θα συμβεί ανεξάρτητα από το αν οι εργαζόμενοι της Ελλάδας θα δεχθούν τα βάρβαρα μέτρα που αποφάσισε το υπουργικό συμβούλιο της Πέμπτης και τα οποία δεν σχετίζονται φυσικά με την επίλυση του δημοσιονομικού προβλήματος. Πρέπει να είναι κρετίνος κάποιος σήμερα για να συνεχίζει να πιστεύει ότι αυτά τα μέτρα σχετίζονται με το δημόσιο χρέος και τα δημοσιονομικά ελλείμματα ή υπηρετούν την ανάγκη παραμονής της Ελλάδας στο ευρώ. Κατ’ επιταγή του κεφαλαίου λαμβάνονται! Και όσο για τις απειλές περί δημοσιονομικής κατάρρευσης ή εξόδου από το ευρώ είναι ωμοί εκβιασμοί για να αποτραπούν οι αντιδράσεις που εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι ακόμη και σήμερα η πλειοψηφία του κόσμου είναι υπέρ του ευρώ.
Η ανάγκη επομένως εξόδου από την ευρωζώνη είναι επιτακτική και άμεση ως πρώτο βήμα για την απόκρουση του αντεργατικού πραξικοπήματος το οποίο είναι σε εξέλιξη τα δύο τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα η ζωή εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων να έχει ήδη μετατραπεί σε «αληθινή κόλαση». Δεν περιμένει την έξοδο από το ευρώ.
Από κει και πέρα: Η εκτύπωση των νέων χαρτονομισμάτων και κερμάτων που θα αντικαταστήσουν το ευρώ είναι υπόθεση ενός μήνα. Μέχρι τότε οι ανάγκες των καθημερινών συναλλαγών θα καλύπτονται από τα ευρώ που κυκλοφορούν ήδη. Επίσης, από υποσχετικές οι οποίες θα τυπωθούν γι αυτό το σκοπό με καθορισμένη ημερομηνία λήξης που θα είναι η ημερομηνία που εκτιμάται ότι θα έχει ολοκληρωθεί η εκτύπωση. Οι ανάγκες σε καύσιμα μπορούν να καλυφθούν με διακρατικές συμφωνίες με την Ρωσία του Πούτιν ή το Ιράν του Αχμαντινετζάντ, καταγγέλλοντας παράλληλα το σχεδιαζόμενο, δολοφονικό και πολιτικά υποκινούμενο εμπάργκο της ΕΕ εναντίον του Ιράν. Οι βραχυπρόθεσμες ανάγκες σε τρόφιμα μπορούν να καλυφθούν από διακρατικές συμφωνίες ενώ σε λίγους μήνες η στροφή στην εγχώρια παραγωγή τροφίμων θα καλύψει τις βιοποριστικές ανάγκες όπως συνέβαινε μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του ’80. (Εδώ δεν πείνασε η παγωμένη Ισλανδία που προχώρησε σε παύση πληρωμών γιατί να πεινάσει η Ελλάδα;). Όσοι δε εμφανίζουν την Ελλάδα ως Ψωροκώσταινα ας κρατήσουν πως ακόμη και σήμερα το κατά κεφαλήν ετήσιο ΑΕΠ είναι περίπου 22.000 ευρώ! Η νέα, υποτιμημένη ισοτιμία μπορεί κάλλιστα να μη σημάνει απώλειες στον εργατικό μισθό αν συνοδευτεί από αντίστοιχες μισθολογικές αυξήσεις και πάγωμα τιμών σε βασικά είδη. Ο υπαρκτός κίνδυνος μαζικής αγοράς από το εξωτερικό των υποτιμημένων ελληνικών περιουσιακών στοιχείων εξαλείφεται αν επιβληθούν φραγμοί στην εισαγωγή κεφαλαίων. Αντίστοιχοι φραγμοί στην εξαγωγή κεφαλαίων θα αποτρέψουν την μαζική μετανάστευση των καταθέσεων. Σε κάθε περίπτωση όμως τους δύο τελευταίους κινδύνους δεν έχουν δικαίωμα να τους σείουν απειλητικά αυτοί που εμφανίζουν ως αναγκαίο σήμερα το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας για να αποπληρωθεί το δημόσιο χρέος κι όσοι διευκόλυναν την φυγή των καταθέσεων στην Ελβετία και άλλους φορολογικούς παραδείσους τα τελευταία χρόνια. Η κάλυψη των δημοσιονομικών ελλειμμάτων μπορεί να γίνει με την εκτύπωση επιπλέον (πληθωριστικού) χρήματος, την αύξηση της φορολογίας των ΑΕ και εσωτερικό δανεισμό.
Πολιτική βούληση απαιτείται. Τίποτε άλλο!
εφημερίδα ΠΡΙΝ 7/1/2012









Nα πώς μπορούμε να ανατρέψουμε την επίθεση
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΕΣΥΛΛΑΣ
εφημερίδα ΠΡΙΝ 7/1/2012
ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
Η πάλη για ανυπακοή, ρήξη και αντικαπιταλιστική αποδέσμευση της Ελλάδας και κάθε χώρας αποτελεί άμεσα όρο για την επιβίωση του λαού
Οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε. για το «Δημοσιονομικό Σύμφωνο» (2ο πολύ χειρότερο Μάαστριχτ), όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν την κρίση και τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, αντίθετα, τους οξύνουν, τους ανεβάζουν σε ανώτερο επίπεδο (προοίμιο το βρετανικό βέτο). Συγκροτούν μια αντιδραστική «τομή βάθους» στη μέχρι τώρα καπιταλιστική - ιμπεριαλιστική ολοκλήρωση της Ε.Ε. Τομή, που στην πράξη φέρνει σ΄ όλη την Ευρώπη: «Κινεζοποίηση» - «Βουλγαροποίηση» μισθών και εργασιακών σχέσεων, «Γερμανοποίηση» των συντάξεων (σύνταξη στα 67 ή και αργότερα, με βάση το «προσδόκιμο θανάτου»), «Δανοποίηση» του Φ.Π.Α. (25% σε όλα τα αγαθά και υπηρεσίες), «Ιρλανδοποίηση» της φοροασυλίας του κεφαλαίου (συντελεστής φορολογίας κεφαλαίου στο 12,5% αντί 16% στην Ελλάδα - πραγματικός συντελεστής - και 32% μ.ό. στην Ε.Ε.), ραγδαία υποτίμηση – ιδιωτικοποίηση - τεχνοκρατικοποίηση της πολιτικής και κυβερνητικής εκπροσώπησης αλά «Ελληνικά» και «Ιταλικά» (Παπαδήμος, Μόντι)!
Όλα αυτά συγκροτούν την αστική απάντηση του δυτικο-ευρωπαϊκού και ελληνικού κεφαλαίου στη βαθιά και δομική, ιστορικών διαστάσεων, διεθνή καπιταλιστική κρίση. Κρίση που όχι μόνο δεν ξεπερνιέται (παρά τα πολλά τρις δολάρια και ευρώ στις τράπεζες) αλλά εξαπλώνεται και κλιμακώνεται. Κρίση, που στην ΕΕ συνολικά έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις και στις περιφερειακές χώρες - μέλη της, όπως είναι η Ελλάδα, οξύτατες μορφές, λόγω του ιμπεριαλιστικού χαρακτήρα της ΕΕ, της ανισομετρίας και των ανταγωνισμών (εντός και εκτός ΕΕ) και της ληστρικής φύσης του ευρώ, πραγματικού Καιάδα για τα λαϊκά δικαιώματα. Ήδη στη Γερμανία 7,5 εκ. εργαζόμενοι αμείβονται με λιγότερα από 400 ευρώ/μήνα, ενώ στην Ελλάδα 60.000 Έλληνες (0,5% του πληθυσμού) κατέχουν 300 δισ. ευρώ κινητή περιουσία και 740 δισ. ευρώ ακίνητη περιουσία σε 4.000 υπεράκτιες (οφ σορ) εταιρείες, ενώ οι καταθέσεις Ελλήνων στις ξένες τράπεζες φτάνουν τα 600 δισ. ευρώ. Δείγμα των ταξικών ανισοτήτων που έφερε το ευρώ.
Η μετατροπή της νομισματικής και σε δημοσιονομική ενοποίηση της ΕΕ, διαλύει και τις τελευταίες φιλο-ΕΕ αυταπάτες περί «μεταρρύθμισης» ή «επανίδρυσης» της ΕΕ! Συνδέει βαθύτερα το «έξω από το ευρώ» με το «έξω από την Ε.Ε.». Η πάλη για ανυπακοή, ρήξη και αντικαπιταλιστική αποδέσμευση της Ελλάδας και κάθε χώρας αποτελεί άμεσα όρο για την επιβίωση του λαού. Αποτελεί διεθνιστική συμβολή στη διάλυση της ΕΕ, αλλά και δρόμο προσέγγισης της επανάστασης. Για μια άλλη, αντικαπιταλιστική διεθνοποίηση και συνεργασία των λαών, με προοπτική την εθελοντική συνένωση και συγχώνευση όλων των εθνών στην κομμουνιστική κοινωνία. Η συνολική θέση κατά της ΕΕ, επομένως, αποτελεί «Λυδία λίθο» για κάθε αριστερή δύναμη! Ιδιαίτερα τώρα, που διευρύνεται στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη, η λαϊκή οργή και αγανάκτηση κατά της ΕΕ. Γι’ αυτό πρέπει να αποκρούσουμε πειστικά την τρομοκρατία, του Παπαδήμου και των ΜΜΕ, ότι τάχα, έξω από το ευρώ και την ΕΕ θα ζούμε με προβιές και θα πυρωνόμαστε γύρω απ’ τις φωτιές (ότι θα γίνουμε Αλβανία κ.α.). Γι’ αυτό πρέπει να πουν τη γνώμη τους οι εργαζόμενοι και οι λαοί για ζητήματα της ΕΕ με δημοψηφίσματα και κυρίως με τους αγώνες τους. Γιατί όπου ρωτήθηκαν είπαν «όχι» στα δημοψηφίσματα. (Οι Νορβηγοί είπαν δύο φορές «όχι» στην ένταξη στην ΕΕ, οι Δανοί δύο «όχι», το 1992 στο Μάαστριχτ και το 2000 στο Ευρώ, οι Ιρλανδοί 2 «όχι», στη Νίκαια και στη Λισαβόνα, οι Γάλλοι και οι Ολλανδοί όχι στο Ευρωσύνταγμα το 2005 και το πέταξαν στα ευρω-σκουπίδια, οι Κύπριοι «όχι» στο Σχέδιο Ανάν κ.α.)
Στο νέο σκηνικό της ταξικής πάλης που διαμορφώνεται, στη νέα κανιβαλική αντεργατική - αντιλαϊκή επίθεση που επέρχεται και στις πολιτικές εξελίξεις που επιταχύνονται, καλούμαστε να συμβάλουμε σε τρία μεγάλα ζητούμενα των εργαζομένων, της συγκυρίας, της εποχής μας!
Πρώτο: Άμεσα και κυρίως, σε ένα μεγάλο, ενωτικό και νικηφόρο, πανεργατικό - παλλαϊκό αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής της επίθεσης, της συγκυβέρνησης του μαύρου μνημονιακού μετώπου, κάθε κυβέρνησης που θα διαχειριστεί την επίθεση.
Θεμέλια του αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής είναι πρώτο η ταξική αγωνιστική ανασυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος (ενάντια στον υποταγμένο συνδικαλισμό ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ κ.ά.) και δεύτερο η έμπρακτη προώθηση της ενότητας της εργατικής τάξης (ενάντια στην πολυδιάσπαση και τον κατακερματισμό, την αποπολιτικοποίηση και τον αποσυντονισμό), το συντεχνιασμό και τον κοινωνικό αυτοματισμό).
Καρδιά και βηματοδότης του αγωνιστικού μετώπου είναι η κοινή δράση της Αριστεράς μέσα στο μαζικό λαϊκό κίνημα (ενάντια στον αδιέξοδο και καταστροφικό ενδοαριστερό εμφύλιο, που εμποδίζει σοβαρά την ανατροπή της επίθεσης και που γι΄αυτό ακριβώς τον αναζωπυρώνουν τα αστικά κέντρα και επιτελεία). Γι΄αυτό, εμείς, ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ, απευθυνόμαστε στη βάση και τις κορυφές όλων των κοινωνικών και πολιτικών ρευμάτων του αγώνα και σε όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς για κοινή δράση, στο μαζικό κίνημα και στα μέτωπα της περιόδου (με όρους ισοτιμίας και σεβασμό στις απόψεις, με βάση τα κεκτημένα του κινήματος), που θα κινείται στην παρακάτω πολιτική κατεύθυνση :
Όχι στη νέα δανειακή σύμβαση, στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και στο νέο, αγριότερο Μνημόνιο διαρκείας. Αγώνας για να φύγει η μαύρη μνημονιακή συγκυβέρνηση, η Τρόϊκα, η εποπτεία και κάθε διαχειριστής της επίθεσης. Στάση πληρωμών στους δανειστές - τοκογλύφους και διαγραφή του χρέους σε αυτούς. Προστασία της περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων. Έξοδος από το ευρώ και την ΟΝΕ, ρήξη και αποδέσμευση από την Ε.Ε., το ΔΝΤ και το ΝΑΤΟ. Εθνικοποίηση τραπεζών και στρατηγικών επιχειρήσεων, χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο.
Ριζική αναδιανομή του πλούτου υπέρ του εργατικού εισοδήματος σε βάρος των κερδών. Φορολόγηση του κεφαλαίου και της εκκλησίας. Ριζική μείωση των στρατιωτικών δαπανών και εξοπλισμών. Όχι στη ΝΑΤΟποίηση του Αιγαίου, εφαρμογή του διεθνούς δικαίου.
Στήριξη, ενίσχυση και συντονισμός των απεργιακών επιτροπών και των επιτροπών αγώνα, που αναδεικνύονται μέσα από το απεργιακό κίνημα. Συμβολή στην ταξική αγωνιστική ανασυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος.
Δεύτερο: Να συμβάλουμε στο πολιτικό μέτωπο της άλλης Αριστεράς, που απαιτούν οι ανάγκες της ταξικής πάλης και η εποχή μας. Δηλαδή, στο Μέτωπο της αντικαπιταλιστικής - επαναστατικής - σύγχρονα κομμουνιστικής Αριστεράς, που η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί σημαντικό πρώτο βήμα του, κατάκτηση, προώθηση, πρόπλασμά του.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συμβάλει στο Μέτωπο αυτό πολύπλευρα: Με το βάθεμα του πολιτικού - προγραμματικού κεκτημένου της, με την αυτοτελή πολιτική δράση και πολιτική εξόρμησή της, με τη διεύρυνσή της (με οργανώσεις και αγωνιστές), με την ανώτερη δημοκρατική οργάνωση και λειτουργία της, με τις μετωπικές πολιτικές πρωτοβουλίες της, με περιεχόμενο αντικυβερνητικό, αντιΕΕ, αντικαπιταλιστικό - αντιϊμπεριαλιστικό (όπως π.χ. η Πρωτοβουλία κατά Ευρώ - ΕΕ).
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπως αποφάσισε η Πρώτη Συνδιάσκεψή της (29-30/10/11), θα απευθυνθεί με μετωπική λογική και θα αναλάβει πολιτικές πρωτοβουλίες, με στόχο να οικοδομηθεί μια μετωπική αντικαπιταλιστική Αριστερά της ανατροπής, με βάση το αναγκαίο αντικαπιταλιστικό πολιτικό πρόγραμμα που απαιτεί η εποχή μας. Η μετωπική αυτή κατεύθυνση είναι σε ρήξη με τις διάφορες λογικές μετώπων που σήμερα προτείνονται (πατριωτικό, αντι-νεοφιλελεύθερο, αντι-μνημονιακό κ.ά.).
Τρίτο: Να συμβάλουμε στο θεωρητικό μέτωπο, στο διάλογο μπροστά στους εργαζόμενους, στην επίπονη θεωρητική προσπάθεια για την κατάκτηση και την επαναθεμελίωση του σύγχρονου επαναστατικού κομμουνιστικού προγράμματος της εποχής μας.
Ανάγκη, που υπογραμμίζεται αφενός αρνητικά. Από τη βαρβαρότητα και βιαιότητα της σημερινής επίθεσης, ακριβώς λόγω της απουσίας συγκροτημένου, συνολικού, ανατρεπτικού «αντίπαλου δέους». Επίθεση που δεν ανατρέπεται ούτε με τη «γραμμή» του αριστερού συνασπισμού εξουσίας και της κυβέρνησης της Αριστεράς που θα προκύψει από εκλογές, ούτε με τη λογική της λαϊκής εξουσίας στο έδαφος του καπιταλισμού (χωρίς επανάσταση). Ούτε πολύ περισσότερο με τις «προτάσεις» της Γαλλο-Γερμανικής Αριστεράς για «Ευρωπαϊκό Ταμείο Κοινωνικής Ανάπτυξης – Αλληλεγγύης – Οικολογίας».
Η ανάγκη όμως αυτή προβάλλει κυρίως θετικά. Σήμερα κυοφορούνται νέες υλικές προϋποθέσεις, δημιουργούνται μεγαλύτερες δυνατότητες για ένα σχετικά μαζικό εργατικό ρεύμα σύγχρονης επαναστατικής στρατηγικής και κομμουνιστικής προοπτικής. Που θα διεκδικεί «όλο τον πλούτο» που παράγει, αξίζει και δικαιούται ο κόσμος της εργασίας, το πανανθρώπινο «βασίλειο της Ελευθερίας», τη σύγχρονη κομμουνιστική κοινωνία. Αντίληψη, που θεμελίωσαν οι κλασικοί του Μαρξισμού. Αντίληψη, που οι Μπολσεβίκοι και ο Λένιν, με την οκτωβριανή επανάσταση, την έκαναν υπόθεση του ίδιου του εργατικού κινήματος. Αντίληψη, που δεν είχε, ούτε μπορεί να έχει σχέση με τα μεταλλαγμένα καθεστώτα του ανύπαρκτου σοσιαλισμού, όπου κυριάρχησαν τελικά η εκμετάλλευση και η καταπίεση και γι΄ αυτό κατέρρευσαν. Αντίληψη, που βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση και με τη στρατηγική του λεγόμενου «δημοκρατικού σοσιαλισμού», που στην πράξη ήταν άρνηση του επαναστατικού δρόμου της Αριστεράς και της κομμουνιστικής προοπτικής.
Η εποχή μας είναι εποχή εκρηκτικών αντιθέσεων, πρωτόγνωρων δυσκολιών αλλά και μεγάλων, νέων δυνατοτήτων, για να απελευθερωθεί και να ευτυχήσει ο εργαζόμενος άνθρωπος, να ζήσει σε αρμονία με τη φύση, με «το ανόργανο σώμα του».
Μπορούμε να ανατρέψουμε την επίθεση, μπορούμε να νικήσουμε!
Η αισιοδοξία μας πηγάζει και την αντλούμε, από το δίκιο των εργαζομένων, από τη βαθιά πίστη στις ιδέες μας, από τις επαναστατικές υλικές δυνατότητες της εποχής μας. Παλεύουμε με όλες μας τις δυνάμεις για να ανατρέψουμε την επίθεση, όχι για να εισπράξουμε εκλογικά και εκ των υστέρων από το πέρασμά της και τα συντρίμμια της. Θέλουμε κόμμα και μέτωπο για το κίνημα και όχι κίνημα για το μέτωπο και για το κόμμα. Υποτάσσουμε τα μέσα (κόμμα, μέτωπο, κίνημα) στο σκοπό που είναι η πλήρης απελευθέρωση των εργαζομένων και όχι το σκοπό στα μέσα, ακυρώνοντας έτσι το σκοπό!





Σαν να μη πέρασε μια μέρα…
Αναρτήθηκε από το eamgr.wordpress.com 11 Ιανουαρίου, 2012
ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ ΜΕ ΠΕΤΡΟΥΛΑ ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ,
ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ’73
Αυτά τα συνθήματα κυριάρχησαν στη συγκέντρωση και τη πορεία για τον Νίκο Τεμπονέρα, το απόγευμα της Δευτέρας 9/1, που διοργάνωσε για τρίτη χρονιά η ΟΛΜΕ και ΔΟΕ στη Πάτρα.
Φορείς, συλλογικότητες, σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι και πλήθος εργαζομένων και νεολαίας, συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν τον αγωνιστή δάσκαλο Νίκο Τεμπονέρα, καθώς συμπληρώθηκαν 21 χρόνια από τη δολοφονία του.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με χαιρετισμό του γραμματέα του ΕΑΜ Μιχάλη Βασιλάκη και ακολούθησαν οι ομιλίες του Πετράκη Σταύρου Γεν.Γραμμ. του ΔΣ της (ΔΟΕ) και του Κοτσιφάκη Θέμη, Γεν.Γραμμ. του ΔΣ της ΟΛΜΕ.
Και έκλεισε με χαιρετισμό εκ μέρους φοιτητικών Συλλόγων του Πανεπιστημίου.Στη συνέχεια επακολούθησε πορεία μέχρι το παράρτημα του πανεπιστήμιου.
Δημοσιεύουμε την ομιλία του Μ. Βασιλάκη
Φίλοι, συναγωνιστές, σύντροφοι, νέοι και νέες
21 χρόνια από το Γενάρη του ‘91 και κάθε χρόνο σε τούτο εδώ το μέρος, αποτιμούμε τα πεπραγμένα του πολιτικού συνασπισμού εξουσίας εκείνης της εποχής, γραμμένα γύρω από το κρατήρα στο κρανίο του Νίκου Τεμπονέρα από τους σιδερολοστούς του κράτους και του παρακράτους.
Για 21 χρόνια μετά συνεχώς και σταθερά αυτός ο πολιτικός συνασπισμός εξουσίας εξελίσσεται, ανανεώνεται, διευρύνεται σε έκταση και σε βάθος για να διαμορφωθεί και τυπικά πια σε ΜΑΥΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ το Φλεβάρη του 2010 με την εσπευσμένη και προωρη εκλογή προέδρου δημοκρατίας επιβάλλοντας στη συνέχεια στο λαό και στη χώρα χωρίς πολιτικά προβλήματα τη γραμμή των μνημονίων με κοινοβουλευτική νομιμοποίηση τον Απρίλιο του 2010.
Στη πορεία του αυτή, αυτός ο πολιτικός συνασπισμός εξουσίας από την νεοφιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατία (ηγεμονική δύναμη του συνασπισμού εξουσίας) μέχρι και το νεοφασιστικό πόλο, δημιουργεί και την κοινωνική του βάση με την αντίστοιχη κοινωνική ηγεμονία, θεμελιωμένη στη διαφθορά, την κλοπή χρήματος, στο παρασιτισμό της προμήθειας, που απογυμνώνει την παραγωγική διάρθρωση της χώρας, αποδυναμώνει κοινωνικά και πολιτικά την εργατική τάξη την κοινωνία της εργασίας. Το «άρπαξε να φας και κλέψε να χεις» δεν εκπέμπεται απλά σαν υπολανθάνουσα ιδεολογία του εξουσιαστικού συστήματος, αλλά υλοποιείται προκλητικά σε κάθε επίπεδο των θεσμών και λειτουργιών του νεοελληνικού κράτους.
Το ΕΥΡΩ υψώθηκε από την παρασιτική ιθύνουσα τάξη στη θέση του απόλυτου φετίχ του νεοελληνικού κοινωνικού σχηματισμού, για να χρησιμοποιηθεί σαν δίαυλος καταλήστευσης του λαού και του τόπου, από τις συμμοριακές ομάδες των λαθρεμπόρων στα πεδία της οικονομίας, της πολιτικής, της κουλτούρας, του πνεύματος.
Αναπόδραστα έτσι φτάνουμε στην Ελλάδα του 2012 με τις συμμοριακές ομάδες και στα ανώτερα επίπεδα τους να συναλλάσσονται ανοικτά και χωρίς αιδώ, να παζαρεύουν για μερικά εκατομμύρια ευρώ τις τύχες ενός λαού και μιας χώρας, να αλληλοκαταγγέλονται και να αλληλοαποκαλύπτονται!!!
Η Ελλάδα του 2012 πολύ λίγο προσιδιάζει ακόμη και σε μια ταξική καπιταλιστική κοινωνία έστω και σε βαθιά κρίση!
Ούτε καν σε μια χώρα υπό πολιτική επιτήρηση, διαφέρει ακόμα και από καθεστώς αποικίας!
Περισσότερο προσιδιάζει και εξελίσσεται ραγδαία σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας και σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στα οποία το φετιχοποιημένο ευρώ έχει αντικαταστήσει την αγκαθωτή και ηλεκτροφόρα περίφραξη καθώς και τα θανατηφόρα αέρια των κρεματορίων του, για την εργατική τάξη.
Στο κουκούλι του εξωσυνταγματικού υβριδίου του ιδιόμορφου πολιτικού ολοκληρωτισμού που ακούει στο όνομα κυβέρνηση Παπαδήμου επωάζεται όχι απλά μια νέα μορφή κυβέρνησης και διαχείρισης αλλά η νέα ταξική εξουσία των στρατοπεδαρχών, η ακραία αντιδραστική ανατροπή και του σημερινού ακόμη συνταγματικού χάρτη στις βασικές του διατάξεις. Ο διαγωνισμός για μια θέση στο κάδρο των στρατοπεδαρχών έχει ήδη ξεκινήσει ανάμεσα στους Καρατζαφύρερ, τους παραπλανημένους από τον Εφραίμ και τα πολιτικά υποπροϊόντα του Παπανδρεισμού με την μάχη αποκαθήλωσης του.
Αναμφίβολα η κατάσταση που βρίσκεται χώρα και λαός είναι περίπλοκη.
Η παραγωγική συγκρότηση, η κοινωνικοταξική της διάρθρωση, το πολιτικό σύστημα, το πλαίσιο των διεθνών οικονομικών και πολιτικών της σχέσεων, η γεωπολιτική της θέση, στο κεντρικό θέατρο των ανταγωνισμών για παγκόσμια ηγεμονία ΕΥΡΩΠΗ και Μεσογειακή λεκάνη συγκροτούν ένα δίκτυο εκρηκτικών αντιθέσεων που μόνο η βαθειά γνώση και η πολιτική κατανόηση τους μπορεί να οδηγήσει και στη χάραξη μιας διεξόδου χωρίς την εξαθλίωση του λαού και τη διάλυση της χώρας.
Δημοκρατική, προοδευτική διέξοδος υπάρχει ακόμη και σήμερα…
Απέναντι στην εξουσία των στρατοπεδαρχών ας ορθώθει ο προοδευτικός, δημοκρατικός, αντινεοφιλελεύθερος συνασπισμός των δυνάμεων της εργασίας.
Σε αυτό τον αγώνα ας διεκδικήσουμε θέση και ευθύνη με την ίδια αποφασιστικότητα και θέληση που ο Νίκος Τεμπονέρας αντιμετώπισε τους σιδερολοστούς το Γεναριάτικο βράδυ του ΄91.
Σε αυτόν τον αγώνα ας διεκδικήσουμε θέση και ευθύνη με όλο το είναι του μικρού ανώνυμου αγωνιστή όπως τον βλέπει ο ποιητής στο ελεγείο πάνω στον τόπο της θυσίας του:
«…Έπαιξες τους δείχτες του ρολογιού που κατεβαίνουν από τα μεσάνυχτα.
Έπαιξες τη φωνή της ελπίδας εκεί που δεν υπήρχε φωνή.
Η πλατεία ήταν έρημη. Η πατρίδα είχε φύγει.
Ήταν καιρός! Δε βάσταξε η καρδιά του περισσότερο!
Άναψες κάτω από το σακάκι σου το πρώτο κλεφτοφάναρο.
Καρδιά των καρδιών! Σκέφτηκες τον ήλιο και προχώρησες.
Ανέβηκες στο πεζοδρόμιο και έπαιξες τον Άνθρωπο!»
ΝΙΚΟ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ







Το ανατρεπτικό πεδίο της κοινωνικής αλληλεγγύης
ΠΡΙΝ 7/1/2012
Δημήτρης Αργυρός
Αλήθεια πόσο συμπληρωματικό ήταν το «ΕΑΜ μας έσωσε από την πείνα» στην κύρια αποστολή του ΕΑΜ, δηλαδή στο να μας ελευθερώσει από την σκλαβιά;
Το ερώτημα δεν είναι μόνο ιστορικό, είναι πρωτίστως πολιτικό και αφορά την σχέση του πολιτικού με το κοινωνικό, την σχέση επαναστατικής στρατηγικής με την τακτική. Αφορά τις μορφές που θα πάρει ο άμεσος κομμουνιστικός αγώνας στην κατεύθυνση του εκβιασμού και της ανατροπής του συστήματος.
Το γνωστό τραγούδι λέει: «Το ΕΑΜ μας έσωσε από την πείνα θα μας σώσει και από την σκλαβιά..». Το γεγονός πως βάζει πρώτα την σωτηρία από πείνα και μετά από την σκλαβιά δεν νομίζω πως είναι και τόσο τυχαίο. Όπως λέει και ο σοφός λαός: Το νηστικό αρκούδι δεν χορεύει, πόσο μάλλον δεν πολεμάει για να πάψει να είναι σκλάβος.
Και επειδή το ΕΑΜ δεν ήταν μια μ.κ.ο της εποχής, αλλά ήταν ένα ένοπλο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα η παρέμβαση του στο κοινωνικό και πολιτικό πεδίο συνιστούσε μια πολιτικοποίηση του κοινωνικού και ταυτόχρονα μια κοινωνικοποίηση του πολιτικού.
Με στόχο την εθνική και την κοινωνική χειραφέτηση, άλλο που υπόταξε την επαναστατική διαδικασία στην εθνική ενότητα με τα γνωστά αποτελέσματα. Οικοδομώντας σε μικρογραφία και αντιφατικά θεσμούς λαϊκής αυτοδιοίκησης, λαϊκά συμβούλια, λαϊκά δικαστήρια και τη κυβέρνηση του βουνού.
Ας πάμε στο σήμερα: Κατά την ταπεινή μου άποψη είναι αναγκαιότητα να μην αφήνουμε την κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη, την αλληλοβοήθεια ακόμη και την φιλανθρωπία στις μ.κ.ο, την εκκλησία, τους Δήμους και στους φιλάνθρωπους, με ή χωρίς εισαγωγικά.
Θα πρέπει την ταξική και κοινωνική αλληλεγγύη να την πάρει στα χέρια του το επαναστατικό εργατικό κίνημα. Στην κατεύθυνση της οικοδόμησης λαϊκών και εργατικών αντιεξουσιών που θα παράγει- με αντιφατικό και μερικό τρόπο βέβαια, πως θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά- την διαφορετική πρόταση εξουσίας και ζωής.
Οικοδομώντας δηλαδή ένα πραγματικό κίνημα που θα αίρει την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων , δημιουργώντας μια νέα τάξη πραγμάτων, πρόκειται για το κίνημα που ο Μαρξ ονόμασε κομμουνισμό.
Το που θα βρούμε να θρέψουμε το λαό είναι μια μεγάλη κουβέντα και έχει να κάνει με τις μεθόδους που θα χρησιμοποιηθούν. Και σε κάθε περίπτωση θα είναι μέθοδοι επαναστατικοί που θα φτάνουν στο όρια της υπέρβασης της αστικής νομιμότητας, χρησιμοποιώντας όπου χρειάζεται μορφές λαϊκής αντιβίας. Μαυραγορίτες υπάρχουν και σήμερα κατά μια έννοια, είναι τα μονοπώλια, τα πολυκαταστήματα και τα σούπερ μάρκετ.
Και σε κάθε περίπτωση ο στόχος αυτού του αγωνιστικού μετώπου αντίστασης, ρήξης και ανατροπής δεν είναι να σώσει το λαό από την πείνα αλλά να κάνει το λαό άμεσο συμμέτοχο στο αγώνα για την οικονομική-πολιτική και κοινωνική σωτήρια του.
Ταυτόχρονα είναι αναγκαίο να οικοδομηθούν τόποι που η οικονομία του δώρου και η χαριστικότητα θα διαμορφώνουν όρους κοινοκτημοσύνης. Ενώ δεν πρέπει να αποφεύγονται εργατικές και αγροτικές κολεκτίβες, αυτοδιαχειριζόμενες παραγωγικές μονάδες που θα δουλεύουν σε δίκτυα μιας οικονομίας των αναγκών.
Πρόκειται για μια πολύμορφη και αδιάκοπη επαναστατική διαδικασία που συγκροτεί μια αντικοινωνία που στοχεύει να διαχωριστεί από την καπιταλιστική ψευδοκοινωνία, σπάζοντας τον κόσμο της γενικευμένης αλλοτρίωσης, δυναμώνοντας την ταξική αλληλεγγύη και την τάση χειραφέτησης.
Όχι δεν πιστεύουμε πως μπορεί να αδειάσουμε ειρηνικά τον καπιταλισμό. Αυτό θα μας οδηγούσε από ένα διαφορετικό δρόμο στο ρεφορμισμό, μένοντας στα μισά του δρόμου, όπως συνέβη στην Αργεντινή.
Αυτό το πολύμορφο επαναστατικό κίνημα στην πορεία οικοδόμησης δυαδικής εξουσίας, δικτύων κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης, τόπων κοινοκτημοσύνης και εργατικής- κοινωνικής αυτοδιαχείρισης θα συγκρούετε καθημερινά με το κεφάλαιο και το κράτος του με στόχο την κατάλυση του και την οικοδόμηση της κοινωνίας των ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγώγων εδώ, περιφερειακά και παγκόσμια.
Ναι δεν φοβόμαστε να λερωθούμε με την εξουσία, αλλά ούτε να περιμένουμε να καταλάβουμε την κρατική εξουσία για να σώσουμε τον κόσμο από την πείνα. Πόσο μάλλον να εκβιάσουμε το κράτος και το κεφάλαιο για να κάνει παραχωρήσεις, όταν δεν έχει συγκροτηθεί μια επαναστατική αντιπρόταση. Δίχως να έχει μπει σε δράση η πολεμική μηχανή του άμεσου επαναστατικού αγώνα. Στο ερώτημα πως θα γίνει αυτό η απάντηση είναι ξεκάθαρη στο κείμενο: Με την συγκρότηση πολιτικών και κοινωνικών δομών του άμεσου επαναστατικού αγώνα στην κατεύθυνση της γενικευμένης κοινωνικής αυτοδιαχείρισης Αν και αργήσαμε, ακόμη δεν τελείωσε τίποτε.
Μέσα στην κρίση μας δίνεται η μοναδική ευκαιρία να δοκιμάσουμε τα εργαλεία μας, αποδομώντας ακόμη πιο αποτελεσματικά την κεφαλαιακή σχέση, συγκροτώντας πολιτικά, κοινωνικά, φιλοσοφικά και οντολογικά μια κομμουνιστική συνθήκη που σαφώς θα ολοκληρωθεί πολύ αργότερα και παγκόσμια. Αν δεν το πράξουμε τώρα πότε θα το πράξουμε, όταν το κεφάλαιο καταστρέψει τα πάντα και επαναδομήσει την σχέση και την εξουσία του.




Πριν - ίσματα εποχής
Δέκα χρόνια ευρώ – με πνεύμα από Αστερίξ...
του Διονύση Ελευθεράτου
Ακόμη και τα μικρά παιδιά που μπέρδευαν τα λόγια στα κάλαντα λιγότερη αμηχανία είχαν από τους τηλε- παρουσιαστές οι οποίοι, στην εκπνοή του 2011 και στη χαραυγή του 2012 υπενθύμιζαν τα δέκατα γενέθλια του ευρώ! Κάτι περί «γιορτής» εκστόμισε ένας εξ αυτών και αμέσως στο πρόσωπό του σχηματίστηκε μια γκριμάτσα- λες και ζητούσε συγγνώμη... Προφανώς ο άνθρωπος συνειδητοποίησε ότι ήταν σαν να συμμετέχει στις περιπέτειες του Αστερίξ: Σαν να μακαρίζει την τύχη των λεγεωνάριων την ώρα που εκείνοι, παραζαλισμένοι από το ξύλο, απεγνωσμένοι και οργισμένοι, ψέλλιζαν το κλασσικό «καταταγείτε, μας έλεγαν». (Τουλάχιστον εκείνοι δεν κατατάσσονταν υποχρεωτικώς).
Ας θυμηθούμε λοιπόν τι έλεγαν οι απανταχού ... Κακοφωνίξ προτού γεννηθεί αυτό το ΟΝΕιρεμένο τέκνο του «ευρωπαϊκού ιδεώδους». Τις κοινωνίες του ευρωπαϊκού Βορρά οι αντίστοιχες οικονομικές και πολιτικές ελίτ τις διαβεβαίωναν πως το ευρώ θα έριχνε τις τιμές των αγροτικών προϊόντων. Στον ευρωπαϊκό Νότο το παραμύθι ήταν χονδροειδέστερο, αλλά και δελεαστικότερο: «Θα επιτευχθεί σύγκλιση μισθών με τους Βόρειους». Ως γνωστόν, ... «επαληθεύθηκαν» αμφότερα τα μυθεύματα. Εμείς εδώ, με το δικό μας «καλημέρα» στο κοινό νόμισμα (δυο χρόνια αργότερα από άλλους) κληθήκαμε να πούμε «αντίο» στις οποιεσδήποτε ελπίδες – άγνωστο πόσοι αφελείς τις έτρεφαν. Παρεξήγηση ήταν, μωρέ ... Δεν είχαμε αντιληφθεί ότι το «Σ» της «σύγκλισης» -αποδοχών- προσέκρουε πάνω στο διπλό «Σ» του Συμφώνου Σταθερότητας, του οποίου η γέννηση προηγήθηκε εκείνης του ευρώ. Βλέπετε, το μαγικό φίλτρο των Πανοραμίξ του μονεταρισμού και της λιτότητας εμπεριείχε διάφορα υλικά, σημασία δε είχε και η σειρά με την οποία ρίχνονταν στη χύτρα. Τι άλλο μας έλεγαν προτού «καταταγούμε» στο ευρώ; Να κλείσουμε τα αφτιά μας, για να μην ακούμε τις Κασσάνδρες που διατείνονταν ότι μαζί με το κοινό νόμισμα θα κατέφθανε ανελέητη ακρίβεια. Τελικά κι εκείνοι που έκλεισαν τα αφτιά τους αναγκάστηκαν να γουρλώσουν τα μάτια τους: Οι ανατιμήσεις - «στρογγυλοποιήσεις» των τιμών αποδείχθηκαν πιο τροφαντές κι από την κοιλιά του Οβελίξ. Όμως – όλα κι όλα- η λέξη «ακρίβεια» παρέμενε απαγορευμένη στο λεξιλόγιο των «ευρωπαϊστών» μας. Περίπου σαν τους Γαλάτες που καμώνονταν ότι δεν ήξεραν τίποτε για την Αλεσία και την ομώνυμη μάχη του 52 π.Χ...
Τι άλλο ακούγαμε τότε; Διάφορους καθεστωτικούς «εκσυγχρονιστικούς» παιάνες του τύπου «κατάκτηση», «άθλος η ένταξή μας στην ΟΝΕ», κλπ. Ανοησίες ολκής. Εκτός νυμφώνος έμειναν μόνο οι χώρες που επέλεξαν να μείνουν – ξέρετε, κάτι Δανίες και Σουηδίες, γνωστές θλιβερές, απομονωμένες «Αλβανίες του Βορρά». Επρόκειτο για έναν εικονικό αγώνα, στον οποίο εξ ορισμού θα «νικούσαν» όσοι λάμβαναν μέρος («για μένα αθλητισμός σημαίνει σιγουριά», έλεγε ο Μοναρχίξ στην περιπέτεια «ο Αστερίξ Ολυμπιονίκης»).
Με την πάροδο των ετών το εκκρεμές της καθεστωτικής αρλουμπολογίας χρειάστηκε να μετακινηθεί από την κοσμοπολίτικη αλαζονεία στον υστερικό ραγιαδισμό. Ένας από τους λόγους για τους οποίους «έπρεπε» να αποδεχθούμε με στωικότητα την καρατόμηση μισθών, συντάξεων, ονείρων και αξιοπρέπειας ήταν – λεει- μια ολέθρια ιδιότητά μας: είμαστε υπήκοοι χώρας που μπήκε με «μαγειρεμένα» στοιχεία στην ευρωζώνη. Ε, όσο κι αν δεν θα μπορούσε να μας πει ο Πάγκαλος «μαζί τα μαγειρέψαμε», μια επιπλέον ποινή μας αναλογεί – πεπρωμένο φυγείν αδύνατον... Μόνο που οι πάντες με ανάλογες αλχημείες υποδέχθηκαν το ευρώ, της Γερμανίας συμπεριλαμβανομένης, όπως προκύπτει πλέον και από τα στοιχεία της AMECO, της γενικής διεύθυνσης οικονομικών υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
«Καταταγείτε, μας έλεγαν»... Κι οι προ δεκαετίας παραμυθάδες παριστάνουν σήμερα τους «δασκάλους» και τους «σωτήρες»- αντί να κρύβονται!
πηγή: Εφημερίδα ΠΡΙΝ 7/1/2012

http://litlepost.blogspot.com/