Κόβονται τα επιδόματα πρόνοιας στην Θεσπρωτία επειδή δεν μας κάνουν την τιμή να μας επισκεφτούν οι γιατροί από Αθήνα για τις επαναξιολογήσεις ασθενών!
Μετά την θέσπιση του νέου θεσμού του Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α.) ο οποίος ξεκίνησε την 1η Σεπτεμβρίου, αν και έχουν 3 μήνες, η επιτροπή που εξετάζει τα απαραίτητα δικαιολογητικά και τους ασθενείς, δεν έχουν επισκεφτεί το Νομό Θεσπρωτίας, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους Νομούς της Ηπείρου, ούτε μία φορά.
Αποτέλεσμα αυτής της αδιαφορίας είναι να έχουν ήδη κοπεί τα επιδόματα από πολλούς συμπολίτες μας, αφού δεν εγκρίθηκε η συνέχιση καταβολής του, λόγω μη επαναξιολόγησης, με ευθύνη βεβαίως των αρχών, ενώ πολλοί είναι και αυτοί που περιμένουν εδώ και μήνες για να πρωτοεγκριθεί η αίτηση τους.
Πολλοί από τους δικαιούχους είναι είτε ηλικιωμένοι είτε με χρόνια προβλήματα υγείας, και η έλλειψη του μοναδικού τους εισοδήματος θέτει προβλήματα ακόμα και επιβίωσης.
Σε επικοινωνία που είχε το Ράδιο Ηγουμενίτσα με τον υπεύθυνο των προελέγχων στην Θεσπρωτία κ. Βασίλη Γιόγιακα, μας δήλωσε πως παρόλο τις αλλεπάλληλες επικοινωνίες τόσο του ιδίου όσο και του υπολοίπου προσωπικού του ΙΚΑ Ηγουμενίτσας από τα τέλη Σεπτεμβρίου έως και πριν μία εβδομάδα η απάντηση ήταν πως θα σας επισκεφτούμε το συντομότερο.
Το αποτέλεσμα είναι πως δεκάδες πολίτες, με προβλήματα, έχουν μείνει χωρίς το πενιχρό εισόδημα που παίρνουν κάθε δύο μήνες, λόγω της χοντροπετσιάς των υψηλόβαθμων γιατρών που συμμετέχουν στα κλιμάκια ελέγχου αλλά και τις αδιαφορίας κάθε υπεύθυνου!
http://892fm.blogspot.com/2011/11/blog-post_8043.html
Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011
Αφιέρωμα στο Εθνικό Μουσείο Συγχρονης Τέχνης στον ηπειρώτη συνθέτη Δημήτρη Δραγατάκη
e-mail που λάβαμε
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Geistliche Meditation
Πνευματικός στοχασμός
Συναυλία με έργα Φίλιππου Τσαλαχούρη
Αφιέρωμα στα 10 Χρόνια από το θάνατο του συνθέτη
Δημήτρη Δραγατάκη (1914-2001)
Πέμπτη 1η Δεκεμβρίου 2011, 20.30 μ.μ
Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο πλαίσιο της πολιτικής του για την προώθηση διακαλλιτεχνικών συνεργασιών φιλοξενεί στο χώρο της τρέχουσας έκθεσης Νίνα Παπακωνσταντίνου, Αντί γραφής τη συναυλία με τίτλο Geistliche Meditation (Πνευματικός στοχασμός) του Φίλιππου Τσαλαχούρη την Πέμπτη 1η Δεκεμβρίου στις 20.30 μ.μ.
Όπως σημειώνει ο γνωστός Έλληνας συνθέτης Φίλιππος Τσαλαχούρης, οργανωτής της εκδήλωσης, η συναυλία πραγματοποιείται «με αφορμή τη συμπλήρωση 10 χρόνων από το θάνατο του μεγάλου έλληνα συνθέτη Δημήτρη Δραγατάκη», του οποίου υπήρξε μαθητής.
Συμμετέχουν οι πιανίστες Τίτος Γουβέλης και Ελισάβετ Κουναλάκη, οι μεσόφωνες Έλενα Μαραγγού και Ευγενία Καλοφώνου, η βιολονίστα Αγγέλα Γιαννάκη, το γυναικείο φωνητικό σύνολο Opus Femina κ.ά.
Θα ακουστούν τα έργα του Φίλιππου Τσαλαχούρη Εσπερινός, Stabat Mater αλλά και σε πρώτη εκτέλεση ο Πνευματικός στοχασμός (Geistliche Meditation) επάνω σε ένα κοράλ του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ.
Θα ακουστούν επίσης έργα των Παναγιώτη Μπερετζίκη, Κωνσταντίνου Παντελίδη και Φραγκούλη Καραγιαννόπουλου.
Tη συναυλία θα προλογίσει ο συνθέτης και μαέστρος Θεόδωρος Αντωνίου, Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
Κτίριο Ωδείου Αθηνών, Βασ. Γεωργίου Β’ 17 -19 & Ρηγίλλης, Αθήνα, 10675 Τηλέφωνα: 210 92.42.111 – 3, Fax: 210 92.45.200, protocol@emst.gr, pressoffice@emst.gr www.emst.gr, http://fixit-emst.blogspot.com
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Geistliche Meditation
Πνευματικός στοχασμός
Συναυλία με έργα Φίλιππου Τσαλαχούρη
Αφιέρωμα στα 10 Χρόνια από το θάνατο του συνθέτη
Δημήτρη Δραγατάκη (1914-2001)
Πέμπτη 1η Δεκεμβρίου 2011, 20.30 μ.μ
Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο πλαίσιο της πολιτικής του για την προώθηση διακαλλιτεχνικών συνεργασιών φιλοξενεί στο χώρο της τρέχουσας έκθεσης Νίνα Παπακωνσταντίνου, Αντί γραφής τη συναυλία με τίτλο Geistliche Meditation (Πνευματικός στοχασμός) του Φίλιππου Τσαλαχούρη την Πέμπτη 1η Δεκεμβρίου στις 20.30 μ.μ.
Όπως σημειώνει ο γνωστός Έλληνας συνθέτης Φίλιππος Τσαλαχούρης, οργανωτής της εκδήλωσης, η συναυλία πραγματοποιείται «με αφορμή τη συμπλήρωση 10 χρόνων από το θάνατο του μεγάλου έλληνα συνθέτη Δημήτρη Δραγατάκη», του οποίου υπήρξε μαθητής.
Συμμετέχουν οι πιανίστες Τίτος Γουβέλης και Ελισάβετ Κουναλάκη, οι μεσόφωνες Έλενα Μαραγγού και Ευγενία Καλοφώνου, η βιολονίστα Αγγέλα Γιαννάκη, το γυναικείο φωνητικό σύνολο Opus Femina κ.ά.
Θα ακουστούν τα έργα του Φίλιππου Τσαλαχούρη Εσπερινός, Stabat Mater αλλά και σε πρώτη εκτέλεση ο Πνευματικός στοχασμός (Geistliche Meditation) επάνω σε ένα κοράλ του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ.
Θα ακουστούν επίσης έργα των Παναγιώτη Μπερετζίκη, Κωνσταντίνου Παντελίδη και Φραγκούλη Καραγιαννόπουλου.
Tη συναυλία θα προλογίσει ο συνθέτης και μαέστρος Θεόδωρος Αντωνίου, Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
Κτίριο Ωδείου Αθηνών, Βασ. Γεωργίου Β’ 17 -19 & Ρηγίλλης, Αθήνα, 10675 Τηλέφωνα: 210 92.42.111 – 3, Fax: 210 92.45.200, protocol@emst.gr, pressoffice@emst.gr www.emst.gr, http://fixit-emst.blogspot.com
Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2011
Tιμήθηκε χθες στα Γιάννενα η επέτειος του Πολυτεχνειου
Τιμήθηκε χθες στα Γιάννινα η 38η επέτειος
Μικροεπεισόδια και… παρατράγουδα στις εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο
Σε ήρεμο κλίμα χθες το απόγευμα η πορεία…
Διαφορετικοί από εκείνους του παρελθόντος ήταν οι φετινοί εορτασμοί και στα Γιάννινα για την 38η επέτειο από την εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου. Κι αυτό γιατί οι εκδηλώσεις σημαδεύτηκαν από αρκετά ήπια, ευτυχώς, επεισόδια και κάποια… παρατράγουδα.
Οι επίσημες εκδηλώσεις ξεκίνησαν χθες το πρωί με την καθιερωμένη κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο του Πολυτεχνείου, στην οδό Δομπόλη, κοντά δηλαδή στο παλιό Πανεπιστήμιο. Παρόντες εκεί ο περιφερειάρχης Αλέκος Καχριμάνης, ο γενικός διευθυντής της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου – Δυτ. Μακεδονίας Θανάσης Τζάρος, ο δήμαρχος Ιωαννίνων Φίλιππας Φίλιος, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Τριαντάφυλλος Αλμπάνης, η περιφερειακή διευθύντρια Εκπαίδευσης Φιλιώ Νόκα – Ζαράχη, εκπρόσωποι φορέων και εκπαιδευτικών σωματείων, μέλη πανεπιστημιακών παρατάξεων και λίγες δεκάδες φοιτητές.
Λίγο πριν την κατάθεση στεφάνων μέλη της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων συγκεντρώθηκαν στο χώρο κρατώντας πανό και φωνάζοντας αντικυβερνητικά συνθήματα. Όταν άρχισε η διαδικασία, φοιτητές γιούχαραν τον Περιφερειάρχη και τον Δήμαρχο, ενώ στη συνέχεια προσπάθησαν, καθήμενοι μπροστά από το Ηρώο, να εμποδίσουν την προσέγγιση σ’ αυτό, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένταση. Μικροεπεισόδια σημειώθηκαν όταν επιχείρησαν να αφήσουν στεφάνια στο μνημείο μέλη της ΠΑΣΠ και της ΔΑΠ. Οι φοιτητές δεν τους το επέτρεψαν, αρπάζοντάς τους τα στεφάνια απ’ τα χέρια! Σημειώθηκαν μάλιστα και κάποιες φραστικές αντεγκλήσεις.
Η απογευματινή πορεία
Στο μεταξύ, χωρίς επεισόδια πραγματοποιήθηκε χθες το απόγευμα πορεία και συλλαλητήριο στο κέντρο της πόλης από φοιτητές, σωματεία, μέλη του ΠΑΜΕ, αριστερών οργανώσεων κ.α.
Υπό τον φόβο πρόκλησης επεισοδίων υπήρχε ισχυρή αστυνομική δύναμη, γύρω από το Αστυνομικό Μέγαρο, αλλά και σε κεντρικούς δρόμους των Ιωαννίνων.
http://www.proinoslogos.gr/component/content/article/13/8509
Γιάννενα 17Ν
από *** 22:27, Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011
Πορεία 17 Νοέμβρη
Στην πρωινή κατάθεση στεφάνων στο μνημείο για το πολυτεχνείο είχαν συγκεντρωθεί κάπου 50 φοιτητές και διοικητικοί υπάλληλοι του παν/μίου. Στην αρχή γιούχαραν τους φορείς που κατέθεταν (δήμαρχο, περιφεριάρχη και λοιπούς) και στη συνέχεια απέκλεισαν το μνημείο μη επιτρέποντας σε πασπ, δαπ, κυπριους φοιτητες να καταθέσουν τα στεφάνια τους.
Η πασπ θύμωσε τόσο πολύ που δεν κατέβηκε στην απογευματινή πορεία με δικό της μπλοκ, αλλά κρύφτηκε στο φοιτητικό μπλοκ. Κατέβηκε ένα μαζικό φοιτητικό μπλοκ από τους συλλόγους των μηχανικών υλικών, βιολογικών εφαρμογών και ΤΕΙ. Ακολουθούσαν κι άλλοι φοιτητικοί σύλλογοι (είδα της πληροφορικής και ένα μπλοκ φοιτητών ιατρικής). Από πίσω τους ήταν το αναρχικό μπλοκ με κατίμαυρο πανώ. Ακολουθούσαν τα σωματεία (ΝΑΡίτες κυρίως) και κομματικές οργανώσεις. Η πορεία είχε πάνω από 1000 άτομα, τα μεγαλύτερα μπλοκ ήταν το φοιτητικό. Οι αστυνομικοι αν και πάρα πολλοί (διμοιρίες από πίσω και μέσα σε στενά καθώς και αρκετοί ασφαλίτες) έμειναν σε απόσταση. Σε ορισμένες στιγμές υπήρχε καλός παλμός από συνθήματα, αλλά γενικότερα κηδεία για άλλη μια φορά.
Το ΚΚΕ ξεκινούσε πορεία απο άλλο σημείο της πόλης (δημαρχείο) και από ότι έμαθα είχε γύρω στα 500 άτομα.
μια διορθωση
από * 23:24, Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011
οσον αφορα το ΠΑΜΕ το συνολο των διαδηλωτων του δεν ξεπερνουσε τους 200 (περασα απο το σημειο και τους ειδα)
καθε φορα οι ιδιες υπερβολες για τα νουμερα
L.A, L.A fuck the U.S.A
από πορευόμενος 0:04, Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2011
Χίλια άτομα?
Είπαμε να μην υπερβάλουμε με τα νούμερα αλλά είμασταν οι διπλάσιοι τουλάχιστον.
Σαφώς περισσότεροι από πέρυσι. Οταν η κεφαλή πέρναγε το δικαστικό, η ουρα βρισκόταν στο σεράι.
Οσον αφορά το ΚΚΕ, πέρασα και εγώ από εκεί λίγο πριν ξεκινήσουν και τους υπολογίζω σε 400 με 500.
Οσόν αφορά παλμό κλπ υποτονικά ως ψόφια.
athens indymedia
από εφημερίδα ΠΡΙΝ 20/11/2011
Στα Γιάννενα, στις εκδηλώσεις συμμετείχαν πάνω από 3.000 άτομα, ενώ η πορεία που πραγματοποιήθηκε ήταν μαχητική μαζική και αντικυβερνητική. Οι διαδηλωτές συγκρότησαν μία από τις πιό συμπαγείς και αποφασιστικές πορείες των τελευταίων ετών. Την πορεία οδήγησε το μπλοκ των καταλήψεων και συνελεύσεων του πανεπιστημίου, με πάνω από 1.000 φοιτητές, ενώ μαζικά ήταν και τα μπλοκ των πρωτοβάθμιων σωματείων. Τρεις σχολές στο ΑΕΙ καθώς και στο ΤΕΙ στα Γιάννενα είχαν πάρει απόφαση στις φοιτητικές συνελεύσεις για κατάληψη τη μέρα της επαιτείου. Στην πορεία κυριάρχησαν τα συνθήματα κατά της συγκυβέρνησης καθώς και του νόμου Διαμαντοπούλου, με ιδιαίτερες αιχμές για την κατάργηση του ασύλου και την ιδιωτικοποίηση της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Από τα πιό χαρακτηριστικά συνθήματα που ακούστηκαν ήταν το γνωστό πιά "η χούντα δεν τελείωσε το 73", "κάτω τα χέρια από το άσυλο" κ.α. Νωριτερα οι κτηνοτρόφοι πήγαν στη Δωδώνη και κατέλαβαν τα γραφεία της διοίκησης, ξανά, ζητώντας καλύτερες τιμές για το γάλα και να τους καταβληθεί το πριμ εκκαθάρισης. Το ΠΑΜΕ έκανε ξεχωριστή συγκέντρωση την ίδια ώρα στο δημαρχείο Ιωαννίνων.
Μικροεπεισόδια και… παρατράγουδα στις εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο
Σε ήρεμο κλίμα χθες το απόγευμα η πορεία…
Διαφορετικοί από εκείνους του παρελθόντος ήταν οι φετινοί εορτασμοί και στα Γιάννινα για την 38η επέτειο από την εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου. Κι αυτό γιατί οι εκδηλώσεις σημαδεύτηκαν από αρκετά ήπια, ευτυχώς, επεισόδια και κάποια… παρατράγουδα.
Οι επίσημες εκδηλώσεις ξεκίνησαν χθες το πρωί με την καθιερωμένη κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο του Πολυτεχνείου, στην οδό Δομπόλη, κοντά δηλαδή στο παλιό Πανεπιστήμιο. Παρόντες εκεί ο περιφερειάρχης Αλέκος Καχριμάνης, ο γενικός διευθυντής της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου – Δυτ. Μακεδονίας Θανάσης Τζάρος, ο δήμαρχος Ιωαννίνων Φίλιππας Φίλιος, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Τριαντάφυλλος Αλμπάνης, η περιφερειακή διευθύντρια Εκπαίδευσης Φιλιώ Νόκα – Ζαράχη, εκπρόσωποι φορέων και εκπαιδευτικών σωματείων, μέλη πανεπιστημιακών παρατάξεων και λίγες δεκάδες φοιτητές.
Λίγο πριν την κατάθεση στεφάνων μέλη της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων συγκεντρώθηκαν στο χώρο κρατώντας πανό και φωνάζοντας αντικυβερνητικά συνθήματα. Όταν άρχισε η διαδικασία, φοιτητές γιούχαραν τον Περιφερειάρχη και τον Δήμαρχο, ενώ στη συνέχεια προσπάθησαν, καθήμενοι μπροστά από το Ηρώο, να εμποδίσουν την προσέγγιση σ’ αυτό, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένταση. Μικροεπεισόδια σημειώθηκαν όταν επιχείρησαν να αφήσουν στεφάνια στο μνημείο μέλη της ΠΑΣΠ και της ΔΑΠ. Οι φοιτητές δεν τους το επέτρεψαν, αρπάζοντάς τους τα στεφάνια απ’ τα χέρια! Σημειώθηκαν μάλιστα και κάποιες φραστικές αντεγκλήσεις.
Η απογευματινή πορεία
Στο μεταξύ, χωρίς επεισόδια πραγματοποιήθηκε χθες το απόγευμα πορεία και συλλαλητήριο στο κέντρο της πόλης από φοιτητές, σωματεία, μέλη του ΠΑΜΕ, αριστερών οργανώσεων κ.α.
Υπό τον φόβο πρόκλησης επεισοδίων υπήρχε ισχυρή αστυνομική δύναμη, γύρω από το Αστυνομικό Μέγαρο, αλλά και σε κεντρικούς δρόμους των Ιωαννίνων.
http://www.proinoslogos.gr/component/content/article/13/8509
Γιάννενα 17Ν
από *** 22:27, Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011
Πορεία 17 Νοέμβρη
Στην πρωινή κατάθεση στεφάνων στο μνημείο για το πολυτεχνείο είχαν συγκεντρωθεί κάπου 50 φοιτητές και διοικητικοί υπάλληλοι του παν/μίου. Στην αρχή γιούχαραν τους φορείς που κατέθεταν (δήμαρχο, περιφεριάρχη και λοιπούς) και στη συνέχεια απέκλεισαν το μνημείο μη επιτρέποντας σε πασπ, δαπ, κυπριους φοιτητες να καταθέσουν τα στεφάνια τους.
Η πασπ θύμωσε τόσο πολύ που δεν κατέβηκε στην απογευματινή πορεία με δικό της μπλοκ, αλλά κρύφτηκε στο φοιτητικό μπλοκ. Κατέβηκε ένα μαζικό φοιτητικό μπλοκ από τους συλλόγους των μηχανικών υλικών, βιολογικών εφαρμογών και ΤΕΙ. Ακολουθούσαν κι άλλοι φοιτητικοί σύλλογοι (είδα της πληροφορικής και ένα μπλοκ φοιτητών ιατρικής). Από πίσω τους ήταν το αναρχικό μπλοκ με κατίμαυρο πανώ. Ακολουθούσαν τα σωματεία (ΝΑΡίτες κυρίως) και κομματικές οργανώσεις. Η πορεία είχε πάνω από 1000 άτομα, τα μεγαλύτερα μπλοκ ήταν το φοιτητικό. Οι αστυνομικοι αν και πάρα πολλοί (διμοιρίες από πίσω και μέσα σε στενά καθώς και αρκετοί ασφαλίτες) έμειναν σε απόσταση. Σε ορισμένες στιγμές υπήρχε καλός παλμός από συνθήματα, αλλά γενικότερα κηδεία για άλλη μια φορά.
Το ΚΚΕ ξεκινούσε πορεία απο άλλο σημείο της πόλης (δημαρχείο) και από ότι έμαθα είχε γύρω στα 500 άτομα.
μια διορθωση
από * 23:24, Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011
οσον αφορα το ΠΑΜΕ το συνολο των διαδηλωτων του δεν ξεπερνουσε τους 200 (περασα απο το σημειο και τους ειδα)
καθε φορα οι ιδιες υπερβολες για τα νουμερα
L.A, L.A fuck the U.S.A
από πορευόμενος 0:04, Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2011
Χίλια άτομα?
Είπαμε να μην υπερβάλουμε με τα νούμερα αλλά είμασταν οι διπλάσιοι τουλάχιστον.
Σαφώς περισσότεροι από πέρυσι. Οταν η κεφαλή πέρναγε το δικαστικό, η ουρα βρισκόταν στο σεράι.
Οσον αφορά το ΚΚΕ, πέρασα και εγώ από εκεί λίγο πριν ξεκινήσουν και τους υπολογίζω σε 400 με 500.
Οσόν αφορά παλμό κλπ υποτονικά ως ψόφια.
athens indymedia
από εφημερίδα ΠΡΙΝ 20/11/2011
Στα Γιάννενα, στις εκδηλώσεις συμμετείχαν πάνω από 3.000 άτομα, ενώ η πορεία που πραγματοποιήθηκε ήταν μαχητική μαζική και αντικυβερνητική. Οι διαδηλωτές συγκρότησαν μία από τις πιό συμπαγείς και αποφασιστικές πορείες των τελευταίων ετών. Την πορεία οδήγησε το μπλοκ των καταλήψεων και συνελεύσεων του πανεπιστημίου, με πάνω από 1.000 φοιτητές, ενώ μαζικά ήταν και τα μπλοκ των πρωτοβάθμιων σωματείων. Τρεις σχολές στο ΑΕΙ καθώς και στο ΤΕΙ στα Γιάννενα είχαν πάρει απόφαση στις φοιτητικές συνελεύσεις για κατάληψη τη μέρα της επαιτείου. Στην πορεία κυριάρχησαν τα συνθήματα κατά της συγκυβέρνησης καθώς και του νόμου Διαμαντοπούλου, με ιδιαίτερες αιχμές για την κατάργηση του ασύλου και την ιδιωτικοποίηση της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Από τα πιό χαρακτηριστικά συνθήματα που ακούστηκαν ήταν το γνωστό πιά "η χούντα δεν τελείωσε το 73", "κάτω τα χέρια από το άσυλο" κ.α. Νωριτερα οι κτηνοτρόφοι πήγαν στη Δωδώνη και κατέλαβαν τα γραφεία της διοίκησης, ξανά, ζητώντας καλύτερες τιμές για το γάλα και να τους καταβληθεί το πριμ εκκαθάρισης. Το ΠΑΜΕ έκανε ξεχωριστή συγκέντρωση την ίδια ώρα στο δημαρχείο Ιωαννίνων.
Η Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών παρουσίασε το λογοτεχνικό έργο του αντιπρόεδρου της Ενωσης Ηπειρωτών Περιστερίου
e-mail που λάβαμε
ΕΝΩΣΗ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ «Ο ΠΥΡΡΟΣ»
Νέδοντος 11 & Αλίκης, 12134 Περιστέρι
Τηλ. / Fax: 210 57.37.310
E-mail: info@eniper.gr
Περιστέρι 16 - 11 - 2011
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ ΤΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ
ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
ΧΡΗΣΤΟΥ ΑΡ. ΠΑΠΑΚΙΤΣΟΥ
Η παρουσίαση έγινε την 15-11-2011 στην κατάμεστη αίθουσα «Μιχαήλας» Αβέρωφ (Ακαδημίας και Γενναδίου 8) από τον διακεκριμένο φιλόλογο, συγγραφέα και κριτικό λογοτεχνίας κ. Κ. Μαργώνη, Πρόεδρο της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Τζουμέρκων, την καταπληκτική ομιλία του οποίου παραθέτουμε:
«Κυρίες και κύριοι,
Πώς να μιλήσει κανείς, με τυπικά λόγια, για έναν άνθρωπο που τον σέβεται και τον εκτιμά, πώς να συλλάβει τις αποχρώσεις της φωνής ενός φίλου που μια ολάκερη ζωή αναζητά τις ρίζες του στην επικράτεια του μυθικού βασιλιά Αθάμαντα; Πώς να μιλήσει για τον Χρήστο Παπακίτσο, μια μορφή της ζωντανής μας Τζουμερκιώτικης παράδοσης που δεν αποτελεί το τέρμα της, αλλά που προσφέρει διαρκώς καινούριες αρχές;
Οι σκέψεις αυτές μου θύμισαν τον μεγάλο μας δάσκαλο, τον Γιώργο Σεφέρη. Ήρθαν στο νου μου τα λόγια του έλληνα ποιητή, όταν έγραφε για τον Πιραντέλλο, στις Δοκιμές, πως ήταν «ένα από τα πνεύματα που ξεχώρισαν και μας χρησιμεύουν για σημάδια αναγνωρισμού· φάρους του πρόσκαιρου αρχιπελάγους όπου ζούμε» (Δοκιμές, τ.Α σελ.50)
Δε θεωρώ περιττό να επαναλάβω τα λόγια του Τζουμερκιώτη δημοσιογράφου και συγγραφέα, του Βασίλη Μαλισιόβα, που με τρόπο εύστοχο και σύντομο, με απέριττο αλλά ουσιαστικό λόγο, αναφέρεται στον Χρήστο Παπακίτσο. «Πολυσχιδής προσωπικότητα, προικισμένος σκαπανέας της τοπικής λαογραφίας και της ιστοριογραφίας, με τον γλαφυρό του λόγο και τον άριστο χειρισμό της ελληνικής γλώσσας άνοιξε ήδη λεωφόρους για όλους εμάς τους νεότερους μελετητές. Τον ξέρω πολύ καλά. Δεν θέλει επαίνους. Δεν αποζητά ούτε καν το θετικό σχόλιο. Φιλόπονος εργάτης, εργάζεται με μόνο κριτήριο τη δημιουργία μιας παρακαταθήκης για τους νεότερους».
Η σταδιοδρομία του και η συγγραφική του δράση τεκμηριώνουν τον χαρακτηρισμό του ως πολυσχιδούς προσωπικότητας· δάσκαλος αρχικά, υπάλληλος του ΟΤΕ στη συνέχεια που εξελίχθηκε σε διευθυντικό στέλεχος και καθηγητής για 15 χρόνια των Σχολών του ΟΤΕ. Πλούσια και η συγγραφική του δραστηριότητα· ασχολήθηκε και ασχολείται με τη δημοσιογραφία, δημοσιεύοντας άρθρα και σχόλια σε εφημερίδες και περιοδικά. Επιλεκτικά θα αναφέρω την εφημερίδα «Τα Τζουμέρκα» και το περιοδικό της Ι.Λ.Ε.Τ. «Τζουμερκιώτικα Χρονικά». Ταυτόχρονα υπηρέτησε και υπηρετεί τη λογοτεχνία· έγραψε διηγήματα, ποιήματα, δοκίμια, αφηγήματα, βιβλιοκριτικές, ασχολήθηκε με τη λαογραφία και έγραψε ιστορικές και κοινωνικές μελέτες. Εν ολίγοις άνθρωπος της δράσης, με ενεργό συμμετοχή σε κοινωνικούς, πολιτικούς και συνδικαλιστικούς φορείς. Θα περιοριστώ στο ότι υπήρξε συνιδρυτής της Ι.Λ.Ε.Τ. και αντιπρόεδρος της Εταιρείας στην Αττική.
Το καθαρά συγγραφικό του έργο είναι ευρύ: επαγγελματικό, λαογραφικό, λογοτεχνικό και δημοσιογραφικό. Ξεχωριστή θέση έχει η μελέτη με τον τίτλο «Από την Τζουμερκιώτικη Λαλιά στη Λαϊκή μας Παράδοση», έκδοση του πρώην Δήμου Αγνάντων το 2006 και ο «Τζουμερκιώτικος γάμος», λαογραφικό κείμενο που διασκευάστηκε σε θεατρικό έργο και παρουσιάστηκε το 2010 στο «Αράχθειο» Θέατρο της Σκούπας. Απ’ ό,τι γνωρίζω υπάρχουν έργα που πρόκειται να εκδοθούν, ποιητική συλλογή, ιστορική έρευνα, Διηγήματα και Ευθυμογραφήματα, Έθιμα των Τζουμερκιωτών και Θρυλικές παραδόσεις της περιοχής των Τζουμέρκων.
Η αλήθεια είναι πως ο Χρήστος Παπακίτσος αγαπά αυτό που κάνει, αφοσιώνεται στη μελέτη της Τζουμερκιώτικης παράδοσης και δεν παύει να στηλιτεύει, να σχολιάζει, να παρατηρεί την επικαιρότητα με το κριτικό βλέμμα του ανθρώπου που νοιάζεται για τον τόπο του.
Πρόσφατα, στην εφημερίδα «Άγναντα Άρτας», με το δικό του αμίμητο τρόπο, φέρνοντας στην επιφάνεια τα βιώματα και τη γλώσσα του παρελθόντος κατάλληλα συνταιριασμένο με τα προβλήματα του παρόντος, έγραψε τα ακόλουθα:
«Κατά τη Γερμανική Κατοχή του 1941-44 «γλυτώσαμε από τον εξ ασιτίας θάνατο χάρη στα «φτηνά χωράφια» μας, τις «Ξελάστρες». Τώρα, κάποιοι συντοπίτες μας, που έχουν ακουστά για την πείνα εκείνης της εποχής, λένε: «Έρχονται δύσκολες μέρες. Πρέπει να πάμε στα χωριά μας να σπείρουμε τα χωράφια μας και ας μην ξέρουν αρκετοί από αυτούς αν η σπορά γίνεται με άβραστο ή βρασμένο σπόρο! Χώρια που δεν ξέρουν ούτε κατά πού πέφτουν τα χωράφια τους, ούτε αν αυτά «πάρθηκαν» από τα ρέματα ή «καταπατήθηκαν» από κεδρότουφες και βάτα.»
Έτσι απλά διατρέχει, με διαπεραστικό βλέμμα, τα γεγονότα από το 40’- 41 ως σήμερα, κάνει τον απολογισμό των τελευταίων εβδομήντα χρόνων και, όπως οι αρχαίοι σοφοί, μιλά για τα «προσιόντα», τη μυστική βοή .... των πλησιαζόντων γεγονότων. Και την προσέχουν οι ευλαβείς. Ενώ εις την οδόν έξω, ουδέν ακούουν οι λαοί» (Κ. Καβάφης, Θεοί δε προσιόντων, σελ.17), για να θυμηθούμε τον Καβάφη. Η ανεπαίσθητη και υπόρρητη συνάφεια με τον Σεφέρη ή τον Καβάφη αποκαλύπτει το πνευματικό υπόστρωμα του έργου του Χρ. Παπακίτσου, την πλατιά, ουμανιστική του παιδεία. Ως πνευματικός άνθρωπος, θα τολμούσα να πω, έχει αναλάβει ενεργητικό ρόλο στην κοινωνική ζωή. Δεν παραμένει αμέριμνος θεατής δραστηριοτήτων, αλλά υποτάσσεται εκουσίως στο ηθικό αίτημα του σκεπτόμενου ανθρώπου. Εδώ επιβεβαιώνεται η Πλατωνική ρήση «μέγιστον μάθημα ρητόν ουδαμώς έστιν ως άλλα μαθήματα». Η προσωπικότητα του ανθρώπου διδάσκει από μόνη της.
Όποιος γνώρισε τον Χρ. Παπακίτσο το διαπίστωσε· η αγάπη για τη μικρή ορεινή πατρίδα, ο γνήσιος ουμανισμός του, η ζωντανή αίσθηση των πραγμάτων περνούν ανεμπόδιστα στην κουβέντα με τους φίλους, στη χειρονομία, στο στίχο. Στο έργο του δεν ανιχνεύει κανείς ίχνη αναφομοίωτων επιρροών, ιδέες και σκέψεις που δεν είναι συνυφασμένες με τον εαυτό του, την παιδεία του, το πνευματικό του ήθος, τη ζωή στα Τζουμέρκα. Το 2010 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό διηγήματος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών. Ο τίτλος του είναι «Η ζωντανή αφίσα».
Σας διαβάζω ένα απόσπασμα από το αδημοσίευτο αφήγημά του με τον τίτλο «Πλάγιασε στις ρίζες του».
«Κρίμα!... Πάει το χωριό...», συλλογιζόταν και μονολογούσε: «Σε λίγο, λύκοι και αρκούδες θα ουρλιάζουν στις αυλές των σπιτιών μας και μέσα τους θα γεννούν και θα λαλούν κίσσες και κουκουβάγιες»...
Την ημέρα του Αγίου Δημητρίου προστέθηκε και καινούργιο στρώμα χιονιού πάνω στο παλαιό, το κρουσταλλιασμένο. Το χωριό αποκλείστηκε, τα τηλέφωνα σίγησαν, οι άνθρωποι εγκλωβίστηκαν στα σπίτια τους και οι καμπάνες της Εκκλησίας του Αγίου δε σήμαιναν στη γιορτή του. Έγιναν κι αυτές απροσπέλαστες. Ο κυρ-Δημήτρης, τοποθετώντας και τον εαυτό του μέσα σ’ αυτή τη φρικτή εικόνα, ταρακουνήθηκε ψυχικά. Θυμόταν και ψέλλιζε: «Τι ωραία που ήταν παλαιά εδώ! Γεμάτος από ανθρώπους ήταν ο τόπος· γεμάτος ζωή και δράση! Ποτέ δε μας έκλεισε το χιόνι στα σπίτια μας. Οι νέοι με τα φτυάρια ξεχιόνιζαν τους δρόμους και τα μαθητούδια πήγαιναν χαρωπά στο σχολειό τους με τη σάκα στον ώμο και στο χέρι, σαν αντιολισθητικό μπαστούνι, το καυσόξυλο για τη σχολική τους σόμπα. Αλλά και τι καλά περάσαμε πέρυσι στη γιορτή μου στην Αθήνα!...Πόσο το χάρηκαν τα παιδιά και τα εγγόνια μου! Σήμερα η Ρέα μου, τα παιδιά μας και οι φίλοι μου θα προσπαθούν να μου τηλεφωνήσουν για να μου ευχηθούν, και μπορεί να περνούν πολλά απ’ το μυαλό τους για τις αναπάντητες κλήσεις τους...Πού να ξέρουν ότι η χιονοθύελλα γκρέμισε τα τηλεγραφόξυλα και έκοψε τις τηλεφωνικές γραμμές...».
Εκείνο το βράδυ έσβησε στην κορυφή του χωριού και ένα ακόμη τζάκι. Ένα ακόμη καντήλι ξέμεινε από λάδι... Ήταν του Δημήτρη... Ο Κοινοτάρχης, που κατοικούσε αγνάντια, δεν είδε τους συνηθισμένους πρωινούς «αποθρώσκοντας» γκρίζους καπνούς από το τζάκι του Δημήτρη και ανησύχησε. Πώς όμως να φτάσει ως εκεί;
Δύο μέρες πάλευαν τα γεροντάκια να ξεχιονίσουν το δρόμο. Έφτασαν κάποια στιγμή με την ψυχή στο στόμα. Φώναξαν, ξαναφώναξαν, αλλά απόκριση δεν έπαιρναν... Παραβιάζοντας την πόρτα, βρήκαν το σπιτονοικοκύρη πεσμένο στο παράθυρο ν’ αγναντεύει κατά το χωριό με ορθάνοιχτα τα παγωμένα μάτια του!... Ο γιατρός διέγνωσε καρδιακή ανακοπή που επέφερε το μοιραίο πριν από τρεις μέρες. Ο συνονόματός του Άγιος του επιφύλαξε σαν τελευταίο γιορτινό δώρο την παραμονή του στο χωριό για πάντα... Το επίμονο όνειρο της ζωής του εκπληρώθηκε με το θάνατό του...»
Ο Σεφέρης έρχεται ξανά στο νου μας: «... την ύπαρξη αυτή, [της πραγματικότητας του πνευματικού ανθρώπου] ίσως μπορεί να τη δώσει το βαθύ οργανικά αίσθημα της ανάγκης να σωθεί, στη δύσκολη εποχή μας, ό,τι μπορεί να σωθεί από την ανθρώπινη αξιοσύνη». (Δοκιμές). Αυτό πασχίζει να σώσει, με τον λόγο του, και ο Χρ. Παπακίτσος, την ανθρώπινη πλευρά του εαυτού μας, την ξεχασμένη στο μακρινό παρελθόν, να κρατήσει το όνειρο που τον συνόδεψε στη ζωή του, στη συγγραφική και την πνευματική του πορεία.
Διόλου ευκαταφρόνητη δεν είναι η ποιητική παρουσία του Χρ. Παπακίτσου. Οι τίτλοι των ποιημάτων του (Αμφιλογίες, Ωδή για το Γυμνάσιο Αγνάντων, Η Χαλασιά, Το Γέρας, οι Στιγμές, Αν, Συμφυή και Αντίρροπα, Βαβέλ κ.ά.), ο πεζολογικός στίχος, η φιλοσοφική και η στοχαστική διάθεση, η βιωματική σοφία, η ειρωνεία, ο καυστικός τόνος και ο υπαινικτικός λόγος συγκροτούν την ποιητική του τέχνη. Η πλειονότητα των ποιημάτων του δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Άγναντα Άρτας», γεγονός που δηλώνει υπόρρητα την συνάφεια με το επίκαιρο και το τοπικό. Η οπτική γωνία όμως του δημιουργού είναι αυτή που χαρίζει στα ποιήματα τη φιλοσοφική διάθεση. Με τον τρόπο αυτό, τον ευρηματικό, η επικαιρότητα διυλίζεται, συνέχεται με μια διαχρονικότητα της ανθρώπινης φύσης ή συναντά το υπόστρωμα της ανθρώπινης σκέψης στη φιλοσοφία, την ιστορία, στον λαϊκό πολιτισμό. Εγχείρημα ομολογουμένως τολμηρό και δύσκολο, γιατί η ποίηση κινδυνεύει να χάσει τον οίστρο της και η πραγματικότητα να χάσει την αλήθεια της. Όμως ο Χρ. Παπακίτσος τα ισορροπεί, κινείται επί «ξηρού ακμής», ποιητικώ τω τρόπω, με μοναδικό του όπλο τη δύναμη να μεταμορφώνει το γεγονός που αγγίζει σε ποιητική έκφραση που αποτελεί μέσο κάθαρσης, ψυχικής και πνευματικής. Θα έλεγα ότι έτσι δημιουργείται το ύφος της Ανάγκης.
Θα σας διαβάσω μια στροφή από το ποίημα «Αμφιλογίες», που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Άγναντα» Άρτας στο φύλλο 157/2009.
……………………………………
«Μα ούτε και το μάρμαρο, το κρύο, το αθώο,
μου απάντησε ξεκάθαρα σε τούτα που ρωτούσα:
Πού ένιωθε καλύτερα, μέσα στη γη ατόφιο
ή τώρα απέξω σμιλευτό, γυαλιστερό και ακριβό,
σκεπάζοντας τα λείψανα και ιδεών και ύλης;
Και ούτε ποιοι του δίνουνε την πιο πολλή κρυάδα:
Οι από μέσα, οι άπραγοι ή οι απέξω, οι «άρπαγοι»;»
Ένα άλλο ποίημα φέρει τον τίτλο «Μαύρη απελπισιά!» και δημοσιεύτηκε στην ίδια εφημερίδα στο φύλλο 164/2008. Σας το διαβάζω.
«Νιώθω κενός, νιώθω στεγνός, νιώθω ελαφρύς και άδειος!.
Μου λείπουν τα οράματα, τα όνειρα, οι ιδέες…
Στραγγίσαν οι ελπίδες μου, ξεθώριασαν οι στόχοι,
το τούνελ δε φωτίζεται, μπροστά μου φως δε βλέπω,
κι η εμπασιά σφαλίστηκε κι έξοδος δεν υπάρχει!...
Μέσ’ στο σκοτάδι ψηλαφώ, μίτο ν’ αγγίξω να πιαστώ,
μήπως και βρω μια έξοδο, μήπως και αναβλέψω…
Εις μάτην όμως προσπαθώ. Τον πήραν τα λαμόγια!...»
Τα ποιήματα και τα σχόλια στην εφημερίδα «Άγναντα Άρτας» αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία, διαδοχικές μεταμορφώσεις του ανθρώπου που με διεισδυτικό βλέμμα και διακριτικό τρόπο κινείται ανάμεσα στα γεγονότα, αναζητώντας την κρυφή αλληλουχία τους. Δείγμα διανοητικής και πολιτικής ωριμότητας.
Θα έλεγα ότι σχόλια και ποιήματα συγκοινωνούν. Η προσθήκη στο σχόλιο της έκπληξης το καθιστά δυνάμει ποιήμα. Σας θυμίζω την φράση του Οδυσσέα Ελύτη «ψαρεύοντας έρχεται η θάλασσα» που προκαλεί αναμφίβολα έκπληξη στον αναγνώστη με τον αναπάντεχο συνδυασμό των λέξεων.
Θα σας διαβάσω τώρα ένα σχόλιο που αφορά γεγονότα των πρώτων μηνών του 2011.
«Απ’ την αρχή δε μου είχε κάτσει καλά στο μάτι αυτός ο «Καλλικράτης». Είχα διαβάσει ότι στην εποχή του μερικοί του καταμαρτυρούσαν πως έκανε πολύ λιγότερα από όσα έλεγε και δεν αναλάμβανε πρωτοβουλίες. Ζούσε και δρούσε υπό τη σκιά του Ικτίνου. Μου φαίνεται ότι και σήμερα τον «καπελώνουν» οι διορισμένοι Γεν. Γραμματείς των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων. Του σερβίρουν τα αποφάγια του «Καποδίστρια», για να του κοτσάρουν και τη ρετσινιά του «φαταούλα». Όπως ακούγεται, του επιβάλλουν να «καταβροχθίσει» τα λίγα Σχολεία και τις ελάχιστες Δημόσιες Υπηρεσίες που απέμειναν σε μερικές ξεχασμένες περιοχές της χώρας μας που δείχνουν την εκεί, έστω και αναιμική αλλά πολύ χρήσιμη και συμβολική, παρουσία του κράτους. Ελπίζουμε να γλυτώσουν τα Τζουμέρκα από τη βουλιμία του. Καλά που δεν «αναστήθηκε» πριν από 50-60 χρόνια... Οι μισοί Έλληνες, κυρίως εμείς οι Τζουμερκιώτες, θα μέναμε αγράμματοι και θα ζούσαμε ακόμα «πίσω απ’ τον άλλο κόσμο», χωρίς δρόμους, χωρίς φως, χωρίς τηλέφωνο και χωρίς άλλα πολλά από τα αγαθά του λεγόμενου σύγχρονου πολιτισμού... Και όμως, μέχρι πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια, πολλοί από εμάς λέγαμε ότι στην περιοχή μας «δεν έγινε τίποτε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο! Τώρα;;;»
Δεν θα μπορούσαμε όμως να παραγκωνίσουμε το επιστημονικό έργο του Χρ. Παπακίτσου. Παρακάμπτοντας τα ποικίλα άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά, θα εστιάσω στο βιβλίο «Από την Τζουμερκιώτικη λαλιά στη λαϊκή μας παράδοση», μιά από τις εκλεκτές εκδόσεις του Δήμου Αγνάντων, που κυκλοφόρησε το 2006.
Πρόκειται για την πιο αυθεντική καταγραφή του γλωσσικού πλούτου των Τζουμέρκων. Ο ίδιος, με σεμνότητα, το χαρακτηρίζει «λίγες σταγόνες λάδι στο καντήλι των τοπικών μας παραδόσεων για να διατηρηθεί, όσο γίνεται, αναμμένο το τρεμάμενο φως του». Ο μελετητής όμως θαυμάζει το μόχθο του συγγραφέα, που δεκαετίες ολόκληρες συγκέντρωνε όσα άκουγε, για να φτάσει σ’ ένα πληρέστατο κατάλογο με ιδιωματικές λέξεις και να δώσει την ερμηνεία τους. Η εργασία αυτή προϋποθέτει μια σπάνια αρετή, την ανόθευτη αγάπη για τον τόπο, το καθήκον απέναντι στη μικρή πατρίδα.
Είναι μια απόπειρα καταγραφής της γλωσσικής ποικιλοχρωμίας, επαφής με τους ήχους των λέξεων, που παραπέμπουν σε εικόνες και τόπους των Τζουμέρκων, τη στιγμή που εξαφανίζεται η ακουστική σχέση των ανθρώπων με το παρελθόν. Το έργο αυτό αποτελεί αξιόλογη συμβολή στην καταγραφή του λαϊκού πολιτισμού των Τζουμερκιωτών, βιβλίο αναφοράς για τους γλωσσολόγους, τους λαογράφους και τους μελετητές, εν γένει πολύτιμη κιβωτό του ιδιόμορφου πολιτισμού των Τζουμέρκων. Όπως έγραψε ο Ν. Μπριασούλης, «Όλο το βιβλίο του είναι απόσταγμα ενός άγρυπνου νου και μιας ευαίσθητης καρδιάς, που δονείται διαρκώς από την ιερή έγνοια για τον τόπο, από την ασίγαστη αγάπη για τη γενέθλια γη. Η αγάπη του για την παράδοση αγγίζει τα όρια της λατρείας».
Κυρίες και Κύριοι,
Όποιον δρόμο κι αν πάρουμε, βρισκόμαστε πάντα στα χνάρια του ιδιόμορφου πολιτισμού των Τζουμέρκων, ιχνηλάτες της πορείας των ορεσίβιων της Πίνδου στο χρόνο, μυθικό και ιστορικό.
Στην πλούσια ζωντανή μας παράδοση ανήκει και το έργο του Χρ. Παπακίτσου.
Σας ευχαριστώ θερμά!
ΑΝΤΙΦΩΝΗΣΗ του Χρ. Παπακίτσου:
Κύριε Πρόεδρε της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, κ. Λευτέρη Τζόκα και Κύριοι του Δ.Σ, σας ευχαριστώ θερμότατα για την εξαιρετική τιμή που μου κάνετε απόψε. Μακάρι, την ενθάρρυνση που δίνετε εσείς στα μέλη της Ένωσής μας, να την έδιναν και οι γονείς στα παιδιά τους και οι δάσκαλοι στους μαθητές τους και η πολιτεία σε εκείνους τους υπηρέτες της που ξεχωρίζουν απ’ τους πολλούς για την προσφορά και το ήθος τους. Αν γινόταν αυτό από καιρό, ίσως, δε θα φτάναμε στη σημερινή πολλαπλή κρίση, που πρωτίστως είναι κρίση αξιών.
Φίλτατε, Κώστα Μαργώνη, σε ευχαριστώ μέσα απ’ την καρδιά μου. Όσα είπες για το ταπεινό μου έργο, όσο τα άκουγα, με έκαναν να κοκκινίζω. Τώρα που συνήλθα, νιώθω δυο φορές τυχερός και χαρούμενος.
Πρώτον, γιατί το όποιο συγγραφικό έργο μου ανέλαβες να το παρουσιάσεις, σε τούτο το τέμενος των Μουσών, εσύ που αναγνωρίζεσαι ως ένας από τους εκλεκτότερους φιλόλογους, συγγραφείς και κριτικούς λογοτεχνίας του τόπου μας. Και δεύτερον, γιατί άκουσα τόσα πολλά και καλά λόγια που, συνήθως, λέγονται για εκείνους που δεν τα ακούνε… Και από όσους τα ακούνε, οι λίγοι κλαίνε πιο πολύ και οι πολλοί γελάνε!... Να, γιατί με έκανες να νιώθω διπλά τυχερός και χαρούμενος. Σε ευχαριστώ με όλη τη θέρμη της καρδιάς μου.
Κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ πολύ, όλες και όλους, για την ξεχωριστή τιμή που μου κάνετε απόψε με την εδώ παρουσία σας, παρά το τσουχτερό κρύο. Επιπλέον, στους εξ υμών συναδέλφους εν γραφίδι, εύχομαι και στα δικά τους.
Σας ευχαριστώ πολύ και να είστε όλοι καλά.
ΕΝΩΣΗ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ «Ο ΠΥΡΡΟΣ»
Νέδοντος 11 & Αλίκης, 12134 Περιστέρι
Τηλ. / Fax: 210 57.37.310
E-mail: info@eniper.gr
Περιστέρι 16 - 11 - 2011
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ ΤΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ
ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
ΧΡΗΣΤΟΥ ΑΡ. ΠΑΠΑΚΙΤΣΟΥ
Η παρουσίαση έγινε την 15-11-2011 στην κατάμεστη αίθουσα «Μιχαήλας» Αβέρωφ (Ακαδημίας και Γενναδίου 8) από τον διακεκριμένο φιλόλογο, συγγραφέα και κριτικό λογοτεχνίας κ. Κ. Μαργώνη, Πρόεδρο της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Τζουμέρκων, την καταπληκτική ομιλία του οποίου παραθέτουμε:
«Κυρίες και κύριοι,
Πώς να μιλήσει κανείς, με τυπικά λόγια, για έναν άνθρωπο που τον σέβεται και τον εκτιμά, πώς να συλλάβει τις αποχρώσεις της φωνής ενός φίλου που μια ολάκερη ζωή αναζητά τις ρίζες του στην επικράτεια του μυθικού βασιλιά Αθάμαντα; Πώς να μιλήσει για τον Χρήστο Παπακίτσο, μια μορφή της ζωντανής μας Τζουμερκιώτικης παράδοσης που δεν αποτελεί το τέρμα της, αλλά που προσφέρει διαρκώς καινούριες αρχές;
Οι σκέψεις αυτές μου θύμισαν τον μεγάλο μας δάσκαλο, τον Γιώργο Σεφέρη. Ήρθαν στο νου μου τα λόγια του έλληνα ποιητή, όταν έγραφε για τον Πιραντέλλο, στις Δοκιμές, πως ήταν «ένα από τα πνεύματα που ξεχώρισαν και μας χρησιμεύουν για σημάδια αναγνωρισμού· φάρους του πρόσκαιρου αρχιπελάγους όπου ζούμε» (Δοκιμές, τ.Α σελ.50)
Δε θεωρώ περιττό να επαναλάβω τα λόγια του Τζουμερκιώτη δημοσιογράφου και συγγραφέα, του Βασίλη Μαλισιόβα, που με τρόπο εύστοχο και σύντομο, με απέριττο αλλά ουσιαστικό λόγο, αναφέρεται στον Χρήστο Παπακίτσο. «Πολυσχιδής προσωπικότητα, προικισμένος σκαπανέας της τοπικής λαογραφίας και της ιστοριογραφίας, με τον γλαφυρό του λόγο και τον άριστο χειρισμό της ελληνικής γλώσσας άνοιξε ήδη λεωφόρους για όλους εμάς τους νεότερους μελετητές. Τον ξέρω πολύ καλά. Δεν θέλει επαίνους. Δεν αποζητά ούτε καν το θετικό σχόλιο. Φιλόπονος εργάτης, εργάζεται με μόνο κριτήριο τη δημιουργία μιας παρακαταθήκης για τους νεότερους».
Η σταδιοδρομία του και η συγγραφική του δράση τεκμηριώνουν τον χαρακτηρισμό του ως πολυσχιδούς προσωπικότητας· δάσκαλος αρχικά, υπάλληλος του ΟΤΕ στη συνέχεια που εξελίχθηκε σε διευθυντικό στέλεχος και καθηγητής για 15 χρόνια των Σχολών του ΟΤΕ. Πλούσια και η συγγραφική του δραστηριότητα· ασχολήθηκε και ασχολείται με τη δημοσιογραφία, δημοσιεύοντας άρθρα και σχόλια σε εφημερίδες και περιοδικά. Επιλεκτικά θα αναφέρω την εφημερίδα «Τα Τζουμέρκα» και το περιοδικό της Ι.Λ.Ε.Τ. «Τζουμερκιώτικα Χρονικά». Ταυτόχρονα υπηρέτησε και υπηρετεί τη λογοτεχνία· έγραψε διηγήματα, ποιήματα, δοκίμια, αφηγήματα, βιβλιοκριτικές, ασχολήθηκε με τη λαογραφία και έγραψε ιστορικές και κοινωνικές μελέτες. Εν ολίγοις άνθρωπος της δράσης, με ενεργό συμμετοχή σε κοινωνικούς, πολιτικούς και συνδικαλιστικούς φορείς. Θα περιοριστώ στο ότι υπήρξε συνιδρυτής της Ι.Λ.Ε.Τ. και αντιπρόεδρος της Εταιρείας στην Αττική.
Το καθαρά συγγραφικό του έργο είναι ευρύ: επαγγελματικό, λαογραφικό, λογοτεχνικό και δημοσιογραφικό. Ξεχωριστή θέση έχει η μελέτη με τον τίτλο «Από την Τζουμερκιώτικη Λαλιά στη Λαϊκή μας Παράδοση», έκδοση του πρώην Δήμου Αγνάντων το 2006 και ο «Τζουμερκιώτικος γάμος», λαογραφικό κείμενο που διασκευάστηκε σε θεατρικό έργο και παρουσιάστηκε το 2010 στο «Αράχθειο» Θέατρο της Σκούπας. Απ’ ό,τι γνωρίζω υπάρχουν έργα που πρόκειται να εκδοθούν, ποιητική συλλογή, ιστορική έρευνα, Διηγήματα και Ευθυμογραφήματα, Έθιμα των Τζουμερκιωτών και Θρυλικές παραδόσεις της περιοχής των Τζουμέρκων.
Η αλήθεια είναι πως ο Χρήστος Παπακίτσος αγαπά αυτό που κάνει, αφοσιώνεται στη μελέτη της Τζουμερκιώτικης παράδοσης και δεν παύει να στηλιτεύει, να σχολιάζει, να παρατηρεί την επικαιρότητα με το κριτικό βλέμμα του ανθρώπου που νοιάζεται για τον τόπο του.
Πρόσφατα, στην εφημερίδα «Άγναντα Άρτας», με το δικό του αμίμητο τρόπο, φέρνοντας στην επιφάνεια τα βιώματα και τη γλώσσα του παρελθόντος κατάλληλα συνταιριασμένο με τα προβλήματα του παρόντος, έγραψε τα ακόλουθα:
«Κατά τη Γερμανική Κατοχή του 1941-44 «γλυτώσαμε από τον εξ ασιτίας θάνατο χάρη στα «φτηνά χωράφια» μας, τις «Ξελάστρες». Τώρα, κάποιοι συντοπίτες μας, που έχουν ακουστά για την πείνα εκείνης της εποχής, λένε: «Έρχονται δύσκολες μέρες. Πρέπει να πάμε στα χωριά μας να σπείρουμε τα χωράφια μας και ας μην ξέρουν αρκετοί από αυτούς αν η σπορά γίνεται με άβραστο ή βρασμένο σπόρο! Χώρια που δεν ξέρουν ούτε κατά πού πέφτουν τα χωράφια τους, ούτε αν αυτά «πάρθηκαν» από τα ρέματα ή «καταπατήθηκαν» από κεδρότουφες και βάτα.»
Έτσι απλά διατρέχει, με διαπεραστικό βλέμμα, τα γεγονότα από το 40’- 41 ως σήμερα, κάνει τον απολογισμό των τελευταίων εβδομήντα χρόνων και, όπως οι αρχαίοι σοφοί, μιλά για τα «προσιόντα», τη μυστική βοή .... των πλησιαζόντων γεγονότων. Και την προσέχουν οι ευλαβείς. Ενώ εις την οδόν έξω, ουδέν ακούουν οι λαοί» (Κ. Καβάφης, Θεοί δε προσιόντων, σελ.17), για να θυμηθούμε τον Καβάφη. Η ανεπαίσθητη και υπόρρητη συνάφεια με τον Σεφέρη ή τον Καβάφη αποκαλύπτει το πνευματικό υπόστρωμα του έργου του Χρ. Παπακίτσου, την πλατιά, ουμανιστική του παιδεία. Ως πνευματικός άνθρωπος, θα τολμούσα να πω, έχει αναλάβει ενεργητικό ρόλο στην κοινωνική ζωή. Δεν παραμένει αμέριμνος θεατής δραστηριοτήτων, αλλά υποτάσσεται εκουσίως στο ηθικό αίτημα του σκεπτόμενου ανθρώπου. Εδώ επιβεβαιώνεται η Πλατωνική ρήση «μέγιστον μάθημα ρητόν ουδαμώς έστιν ως άλλα μαθήματα». Η προσωπικότητα του ανθρώπου διδάσκει από μόνη της.
Όποιος γνώρισε τον Χρ. Παπακίτσο το διαπίστωσε· η αγάπη για τη μικρή ορεινή πατρίδα, ο γνήσιος ουμανισμός του, η ζωντανή αίσθηση των πραγμάτων περνούν ανεμπόδιστα στην κουβέντα με τους φίλους, στη χειρονομία, στο στίχο. Στο έργο του δεν ανιχνεύει κανείς ίχνη αναφομοίωτων επιρροών, ιδέες και σκέψεις που δεν είναι συνυφασμένες με τον εαυτό του, την παιδεία του, το πνευματικό του ήθος, τη ζωή στα Τζουμέρκα. Το 2010 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό διηγήματος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών. Ο τίτλος του είναι «Η ζωντανή αφίσα».
Σας διαβάζω ένα απόσπασμα από το αδημοσίευτο αφήγημά του με τον τίτλο «Πλάγιασε στις ρίζες του».
«Κρίμα!... Πάει το χωριό...», συλλογιζόταν και μονολογούσε: «Σε λίγο, λύκοι και αρκούδες θα ουρλιάζουν στις αυλές των σπιτιών μας και μέσα τους θα γεννούν και θα λαλούν κίσσες και κουκουβάγιες»...
Την ημέρα του Αγίου Δημητρίου προστέθηκε και καινούργιο στρώμα χιονιού πάνω στο παλαιό, το κρουσταλλιασμένο. Το χωριό αποκλείστηκε, τα τηλέφωνα σίγησαν, οι άνθρωποι εγκλωβίστηκαν στα σπίτια τους και οι καμπάνες της Εκκλησίας του Αγίου δε σήμαιναν στη γιορτή του. Έγιναν κι αυτές απροσπέλαστες. Ο κυρ-Δημήτρης, τοποθετώντας και τον εαυτό του μέσα σ’ αυτή τη φρικτή εικόνα, ταρακουνήθηκε ψυχικά. Θυμόταν και ψέλλιζε: «Τι ωραία που ήταν παλαιά εδώ! Γεμάτος από ανθρώπους ήταν ο τόπος· γεμάτος ζωή και δράση! Ποτέ δε μας έκλεισε το χιόνι στα σπίτια μας. Οι νέοι με τα φτυάρια ξεχιόνιζαν τους δρόμους και τα μαθητούδια πήγαιναν χαρωπά στο σχολειό τους με τη σάκα στον ώμο και στο χέρι, σαν αντιολισθητικό μπαστούνι, το καυσόξυλο για τη σχολική τους σόμπα. Αλλά και τι καλά περάσαμε πέρυσι στη γιορτή μου στην Αθήνα!...Πόσο το χάρηκαν τα παιδιά και τα εγγόνια μου! Σήμερα η Ρέα μου, τα παιδιά μας και οι φίλοι μου θα προσπαθούν να μου τηλεφωνήσουν για να μου ευχηθούν, και μπορεί να περνούν πολλά απ’ το μυαλό τους για τις αναπάντητες κλήσεις τους...Πού να ξέρουν ότι η χιονοθύελλα γκρέμισε τα τηλεγραφόξυλα και έκοψε τις τηλεφωνικές γραμμές...».
Εκείνο το βράδυ έσβησε στην κορυφή του χωριού και ένα ακόμη τζάκι. Ένα ακόμη καντήλι ξέμεινε από λάδι... Ήταν του Δημήτρη... Ο Κοινοτάρχης, που κατοικούσε αγνάντια, δεν είδε τους συνηθισμένους πρωινούς «αποθρώσκοντας» γκρίζους καπνούς από το τζάκι του Δημήτρη και ανησύχησε. Πώς όμως να φτάσει ως εκεί;
Δύο μέρες πάλευαν τα γεροντάκια να ξεχιονίσουν το δρόμο. Έφτασαν κάποια στιγμή με την ψυχή στο στόμα. Φώναξαν, ξαναφώναξαν, αλλά απόκριση δεν έπαιρναν... Παραβιάζοντας την πόρτα, βρήκαν το σπιτονοικοκύρη πεσμένο στο παράθυρο ν’ αγναντεύει κατά το χωριό με ορθάνοιχτα τα παγωμένα μάτια του!... Ο γιατρός διέγνωσε καρδιακή ανακοπή που επέφερε το μοιραίο πριν από τρεις μέρες. Ο συνονόματός του Άγιος του επιφύλαξε σαν τελευταίο γιορτινό δώρο την παραμονή του στο χωριό για πάντα... Το επίμονο όνειρο της ζωής του εκπληρώθηκε με το θάνατό του...»
Ο Σεφέρης έρχεται ξανά στο νου μας: «... την ύπαρξη αυτή, [της πραγματικότητας του πνευματικού ανθρώπου] ίσως μπορεί να τη δώσει το βαθύ οργανικά αίσθημα της ανάγκης να σωθεί, στη δύσκολη εποχή μας, ό,τι μπορεί να σωθεί από την ανθρώπινη αξιοσύνη». (Δοκιμές). Αυτό πασχίζει να σώσει, με τον λόγο του, και ο Χρ. Παπακίτσος, την ανθρώπινη πλευρά του εαυτού μας, την ξεχασμένη στο μακρινό παρελθόν, να κρατήσει το όνειρο που τον συνόδεψε στη ζωή του, στη συγγραφική και την πνευματική του πορεία.
Διόλου ευκαταφρόνητη δεν είναι η ποιητική παρουσία του Χρ. Παπακίτσου. Οι τίτλοι των ποιημάτων του (Αμφιλογίες, Ωδή για το Γυμνάσιο Αγνάντων, Η Χαλασιά, Το Γέρας, οι Στιγμές, Αν, Συμφυή και Αντίρροπα, Βαβέλ κ.ά.), ο πεζολογικός στίχος, η φιλοσοφική και η στοχαστική διάθεση, η βιωματική σοφία, η ειρωνεία, ο καυστικός τόνος και ο υπαινικτικός λόγος συγκροτούν την ποιητική του τέχνη. Η πλειονότητα των ποιημάτων του δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Άγναντα Άρτας», γεγονός που δηλώνει υπόρρητα την συνάφεια με το επίκαιρο και το τοπικό. Η οπτική γωνία όμως του δημιουργού είναι αυτή που χαρίζει στα ποιήματα τη φιλοσοφική διάθεση. Με τον τρόπο αυτό, τον ευρηματικό, η επικαιρότητα διυλίζεται, συνέχεται με μια διαχρονικότητα της ανθρώπινης φύσης ή συναντά το υπόστρωμα της ανθρώπινης σκέψης στη φιλοσοφία, την ιστορία, στον λαϊκό πολιτισμό. Εγχείρημα ομολογουμένως τολμηρό και δύσκολο, γιατί η ποίηση κινδυνεύει να χάσει τον οίστρο της και η πραγματικότητα να χάσει την αλήθεια της. Όμως ο Χρ. Παπακίτσος τα ισορροπεί, κινείται επί «ξηρού ακμής», ποιητικώ τω τρόπω, με μοναδικό του όπλο τη δύναμη να μεταμορφώνει το γεγονός που αγγίζει σε ποιητική έκφραση που αποτελεί μέσο κάθαρσης, ψυχικής και πνευματικής. Θα έλεγα ότι έτσι δημιουργείται το ύφος της Ανάγκης.
Θα σας διαβάσω μια στροφή από το ποίημα «Αμφιλογίες», που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Άγναντα» Άρτας στο φύλλο 157/2009.
……………………………………
«Μα ούτε και το μάρμαρο, το κρύο, το αθώο,
μου απάντησε ξεκάθαρα σε τούτα που ρωτούσα:
Πού ένιωθε καλύτερα, μέσα στη γη ατόφιο
ή τώρα απέξω σμιλευτό, γυαλιστερό και ακριβό,
σκεπάζοντας τα λείψανα και ιδεών και ύλης;
Και ούτε ποιοι του δίνουνε την πιο πολλή κρυάδα:
Οι από μέσα, οι άπραγοι ή οι απέξω, οι «άρπαγοι»;»
Ένα άλλο ποίημα φέρει τον τίτλο «Μαύρη απελπισιά!» και δημοσιεύτηκε στην ίδια εφημερίδα στο φύλλο 164/2008. Σας το διαβάζω.
«Νιώθω κενός, νιώθω στεγνός, νιώθω ελαφρύς και άδειος!.
Μου λείπουν τα οράματα, τα όνειρα, οι ιδέες…
Στραγγίσαν οι ελπίδες μου, ξεθώριασαν οι στόχοι,
το τούνελ δε φωτίζεται, μπροστά μου φως δε βλέπω,
κι η εμπασιά σφαλίστηκε κι έξοδος δεν υπάρχει!...
Μέσ’ στο σκοτάδι ψηλαφώ, μίτο ν’ αγγίξω να πιαστώ,
μήπως και βρω μια έξοδο, μήπως και αναβλέψω…
Εις μάτην όμως προσπαθώ. Τον πήραν τα λαμόγια!...»
Τα ποιήματα και τα σχόλια στην εφημερίδα «Άγναντα Άρτας» αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία, διαδοχικές μεταμορφώσεις του ανθρώπου που με διεισδυτικό βλέμμα και διακριτικό τρόπο κινείται ανάμεσα στα γεγονότα, αναζητώντας την κρυφή αλληλουχία τους. Δείγμα διανοητικής και πολιτικής ωριμότητας.
Θα έλεγα ότι σχόλια και ποιήματα συγκοινωνούν. Η προσθήκη στο σχόλιο της έκπληξης το καθιστά δυνάμει ποιήμα. Σας θυμίζω την φράση του Οδυσσέα Ελύτη «ψαρεύοντας έρχεται η θάλασσα» που προκαλεί αναμφίβολα έκπληξη στον αναγνώστη με τον αναπάντεχο συνδυασμό των λέξεων.
Θα σας διαβάσω τώρα ένα σχόλιο που αφορά γεγονότα των πρώτων μηνών του 2011.
«Απ’ την αρχή δε μου είχε κάτσει καλά στο μάτι αυτός ο «Καλλικράτης». Είχα διαβάσει ότι στην εποχή του μερικοί του καταμαρτυρούσαν πως έκανε πολύ λιγότερα από όσα έλεγε και δεν αναλάμβανε πρωτοβουλίες. Ζούσε και δρούσε υπό τη σκιά του Ικτίνου. Μου φαίνεται ότι και σήμερα τον «καπελώνουν» οι διορισμένοι Γεν. Γραμματείς των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων. Του σερβίρουν τα αποφάγια του «Καποδίστρια», για να του κοτσάρουν και τη ρετσινιά του «φαταούλα». Όπως ακούγεται, του επιβάλλουν να «καταβροχθίσει» τα λίγα Σχολεία και τις ελάχιστες Δημόσιες Υπηρεσίες που απέμειναν σε μερικές ξεχασμένες περιοχές της χώρας μας που δείχνουν την εκεί, έστω και αναιμική αλλά πολύ χρήσιμη και συμβολική, παρουσία του κράτους. Ελπίζουμε να γλυτώσουν τα Τζουμέρκα από τη βουλιμία του. Καλά που δεν «αναστήθηκε» πριν από 50-60 χρόνια... Οι μισοί Έλληνες, κυρίως εμείς οι Τζουμερκιώτες, θα μέναμε αγράμματοι και θα ζούσαμε ακόμα «πίσω απ’ τον άλλο κόσμο», χωρίς δρόμους, χωρίς φως, χωρίς τηλέφωνο και χωρίς άλλα πολλά από τα αγαθά του λεγόμενου σύγχρονου πολιτισμού... Και όμως, μέχρι πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια, πολλοί από εμάς λέγαμε ότι στην περιοχή μας «δεν έγινε τίποτε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο! Τώρα;;;»
Δεν θα μπορούσαμε όμως να παραγκωνίσουμε το επιστημονικό έργο του Χρ. Παπακίτσου. Παρακάμπτοντας τα ποικίλα άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά, θα εστιάσω στο βιβλίο «Από την Τζουμερκιώτικη λαλιά στη λαϊκή μας παράδοση», μιά από τις εκλεκτές εκδόσεις του Δήμου Αγνάντων, που κυκλοφόρησε το 2006.
Πρόκειται για την πιο αυθεντική καταγραφή του γλωσσικού πλούτου των Τζουμέρκων. Ο ίδιος, με σεμνότητα, το χαρακτηρίζει «λίγες σταγόνες λάδι στο καντήλι των τοπικών μας παραδόσεων για να διατηρηθεί, όσο γίνεται, αναμμένο το τρεμάμενο φως του». Ο μελετητής όμως θαυμάζει το μόχθο του συγγραφέα, που δεκαετίες ολόκληρες συγκέντρωνε όσα άκουγε, για να φτάσει σ’ ένα πληρέστατο κατάλογο με ιδιωματικές λέξεις και να δώσει την ερμηνεία τους. Η εργασία αυτή προϋποθέτει μια σπάνια αρετή, την ανόθευτη αγάπη για τον τόπο, το καθήκον απέναντι στη μικρή πατρίδα.
Είναι μια απόπειρα καταγραφής της γλωσσικής ποικιλοχρωμίας, επαφής με τους ήχους των λέξεων, που παραπέμπουν σε εικόνες και τόπους των Τζουμέρκων, τη στιγμή που εξαφανίζεται η ακουστική σχέση των ανθρώπων με το παρελθόν. Το έργο αυτό αποτελεί αξιόλογη συμβολή στην καταγραφή του λαϊκού πολιτισμού των Τζουμερκιωτών, βιβλίο αναφοράς για τους γλωσσολόγους, τους λαογράφους και τους μελετητές, εν γένει πολύτιμη κιβωτό του ιδιόμορφου πολιτισμού των Τζουμέρκων. Όπως έγραψε ο Ν. Μπριασούλης, «Όλο το βιβλίο του είναι απόσταγμα ενός άγρυπνου νου και μιας ευαίσθητης καρδιάς, που δονείται διαρκώς από την ιερή έγνοια για τον τόπο, από την ασίγαστη αγάπη για τη γενέθλια γη. Η αγάπη του για την παράδοση αγγίζει τα όρια της λατρείας».
Κυρίες και Κύριοι,
Όποιον δρόμο κι αν πάρουμε, βρισκόμαστε πάντα στα χνάρια του ιδιόμορφου πολιτισμού των Τζουμέρκων, ιχνηλάτες της πορείας των ορεσίβιων της Πίνδου στο χρόνο, μυθικό και ιστορικό.
Στην πλούσια ζωντανή μας παράδοση ανήκει και το έργο του Χρ. Παπακίτσου.
Σας ευχαριστώ θερμά!
ΑΝΤΙΦΩΝΗΣΗ του Χρ. Παπακίτσου:
Κύριε Πρόεδρε της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, κ. Λευτέρη Τζόκα και Κύριοι του Δ.Σ, σας ευχαριστώ θερμότατα για την εξαιρετική τιμή που μου κάνετε απόψε. Μακάρι, την ενθάρρυνση που δίνετε εσείς στα μέλη της Ένωσής μας, να την έδιναν και οι γονείς στα παιδιά τους και οι δάσκαλοι στους μαθητές τους και η πολιτεία σε εκείνους τους υπηρέτες της που ξεχωρίζουν απ’ τους πολλούς για την προσφορά και το ήθος τους. Αν γινόταν αυτό από καιρό, ίσως, δε θα φτάναμε στη σημερινή πολλαπλή κρίση, που πρωτίστως είναι κρίση αξιών.
Φίλτατε, Κώστα Μαργώνη, σε ευχαριστώ μέσα απ’ την καρδιά μου. Όσα είπες για το ταπεινό μου έργο, όσο τα άκουγα, με έκαναν να κοκκινίζω. Τώρα που συνήλθα, νιώθω δυο φορές τυχερός και χαρούμενος.
Πρώτον, γιατί το όποιο συγγραφικό έργο μου ανέλαβες να το παρουσιάσεις, σε τούτο το τέμενος των Μουσών, εσύ που αναγνωρίζεσαι ως ένας από τους εκλεκτότερους φιλόλογους, συγγραφείς και κριτικούς λογοτεχνίας του τόπου μας. Και δεύτερον, γιατί άκουσα τόσα πολλά και καλά λόγια που, συνήθως, λέγονται για εκείνους που δεν τα ακούνε… Και από όσους τα ακούνε, οι λίγοι κλαίνε πιο πολύ και οι πολλοί γελάνε!... Να, γιατί με έκανες να νιώθω διπλά τυχερός και χαρούμενος. Σε ευχαριστώ με όλη τη θέρμη της καρδιάς μου.
Κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ πολύ, όλες και όλους, για την ξεχωριστή τιμή που μου κάνετε απόψε με την εδώ παρουσία σας, παρά το τσουχτερό κρύο. Επιπλέον, στους εξ υμών συναδέλφους εν γραφίδι, εύχομαι και στα δικά τους.
Σας ευχαριστώ πολύ και να είστε όλοι καλά.
Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011
Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος τίμησε την εξέγερση του Πολυτεχνείου με κατάθεση στεφάνου
e-mail που λάβαμε
Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος τίμησε την εξέγερση του Πολυτεχνείου με κατάθεση στεφάνου.
Αντιπροσωπεία του Διοικητικού Συμβουλίου της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος με επικεφαλής τον Πρόεδρο Γιώργο Οικονόμου και τον Αντιπρόεδρο Κώστα Κωνή,
ταπεινοί προσκυνητές μπροστά στην μνήμη των αγώνων και των αγωνιστών της ηρωικής προσπάθειας των νέων του Πολυτεχνείου, αναλογιζόμενοι το πόσο μεγάλο είναι
το χρέος να διαφυλαχθούν τα αγαθά της ελευθερίας και της δημοκρατίας, έδωσε και πάλι φέτος το παρόν, στο χώρο που τα νιάτα της Ελλάδας το 1973 πάλεψαν για ''ψωμί-
παιδεία- ελευθερία'' και έκλεινε ταπεινά το γόνυ, για αυτούς που έδωσαν την ζωή τους για παναθρώπινα ιδανικά και αξίες, καταθέτοντας στεφάνι στο μνημείο που έχει στηθεί
στον χώρο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος τίμησε την εξέγερση του Πολυτεχνείου με κατάθεση στεφάνου.
Αντιπροσωπεία του Διοικητικού Συμβουλίου της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος με επικεφαλής τον Πρόεδρο Γιώργο Οικονόμου και τον Αντιπρόεδρο Κώστα Κωνή,
ταπεινοί προσκυνητές μπροστά στην μνήμη των αγώνων και των αγωνιστών της ηρωικής προσπάθειας των νέων του Πολυτεχνείου, αναλογιζόμενοι το πόσο μεγάλο είναι
το χρέος να διαφυλαχθούν τα αγαθά της ελευθερίας και της δημοκρατίας, έδωσε και πάλι φέτος το παρόν, στο χώρο που τα νιάτα της Ελλάδας το 1973 πάλεψαν για ''ψωμί-
παιδεία- ελευθερία'' και έκλεινε ταπεινά το γόνυ, για αυτούς που έδωσαν την ζωή τους για παναθρώπινα ιδανικά και αξίες, καταθέτοντας στεφάνι στο μνημείο που έχει στηθεί
στον χώρο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011
Συγκεντρώσεις Τετάρτη Πέμπτη στην Πρέβεζα
ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΠΡΕΒΕΖΑΣ
Ενημερώνουμε ότι την Τετάρτη 16/11/11 στις 17.30 στο Δημοτικό Συμβούλιο Πρέβεζας θα συζητηθεί το θέμα που εισηγηθήκαμε για το «Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών» (ηλεκτροχαράτσι).
Πάνω από 30 Δήμοι πανελλαδικά αποφάσισαν να σταθούν στο πλευρό των δημοτών τους που αδυνατούν να πληρώσουν ή δε θέλουν να πληρώσουν το αντισυνταγματικό αυτό τέλος, που εκτός των άλλων παραβιάζει τρία άρθρα της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του ανθρώπου.
Με βάση την πεποίθηση ότι η αλληλεγγύη κι η αλληλοβοήθεια είναι η μόνη στάση που μπορεί να εμποδίσει την περαιτέρω υποβάθμιση της ζωής μας, ζητήσαμε σε συνάντησή μας με τον κ. Δήμαρχο και έγινε αποδεκτό, να έρθει το θέμα προς συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο Πρέβεζας.
Θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε με κάθε τρόπο το δικαίωμα στη ζωή και θα αντιπαλέψουμε την προσπάθεια της Κυβέρνησης και των προθύμων του μνημονίου να χρησιμοποιούν την πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά (πχ ενέργεια), για τη συγκρότηση μηχανισμών επιβολής και είσπραξης αντισυνταγματικών και αβάστακτων φόρων.
Καλούμε λοιπόν τους συμπολίτες μας να ανταποκριθούν στο κάλεσμά μας και στο ραντεβού που δίνουμε την Τετάρτη 16/11/11 στις 17.00 στην είσοδο του Δημαρχείου.
Μας αφορά όλους! Κανείς μόνος στην κρίση!
ΔΕΝ χρωστάμε! ΔΕΝ πουλάμε! ΔΕΝ πληρώνουμε!
ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΡΕΒΕΖΑΣ
• Αριστερή Παρέμβαση δ. Πρέβεζας από ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη ΠΡΕΒΕΖΑ
Στην Πρέβεζα 17/11 ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΙΣ 6 μ.μ
ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΕΝΩΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΘΕΟΦΑΝΕΙΟ
Ενημερώνουμε ότι την Τετάρτη 16/11/11 στις 17.30 στο Δημοτικό Συμβούλιο Πρέβεζας θα συζητηθεί το θέμα που εισηγηθήκαμε για το «Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών» (ηλεκτροχαράτσι).
Πάνω από 30 Δήμοι πανελλαδικά αποφάσισαν να σταθούν στο πλευρό των δημοτών τους που αδυνατούν να πληρώσουν ή δε θέλουν να πληρώσουν το αντισυνταγματικό αυτό τέλος, που εκτός των άλλων παραβιάζει τρία άρθρα της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του ανθρώπου.
Με βάση την πεποίθηση ότι η αλληλεγγύη κι η αλληλοβοήθεια είναι η μόνη στάση που μπορεί να εμποδίσει την περαιτέρω υποβάθμιση της ζωής μας, ζητήσαμε σε συνάντησή μας με τον κ. Δήμαρχο και έγινε αποδεκτό, να έρθει το θέμα προς συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο Πρέβεζας.
Θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε με κάθε τρόπο το δικαίωμα στη ζωή και θα αντιπαλέψουμε την προσπάθεια της Κυβέρνησης και των προθύμων του μνημονίου να χρησιμοποιούν την πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά (πχ ενέργεια), για τη συγκρότηση μηχανισμών επιβολής και είσπραξης αντισυνταγματικών και αβάστακτων φόρων.
Καλούμε λοιπόν τους συμπολίτες μας να ανταποκριθούν στο κάλεσμά μας και στο ραντεβού που δίνουμε την Τετάρτη 16/11/11 στις 17.00 στην είσοδο του Δημαρχείου.
Μας αφορά όλους! Κανείς μόνος στην κρίση!
ΔΕΝ χρωστάμε! ΔΕΝ πουλάμε! ΔΕΝ πληρώνουμε!
ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΡΕΒΕΖΑΣ
• Αριστερή Παρέμβαση δ. Πρέβεζας από ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη ΠΡΕΒΕΖΑ
Στην Πρέβεζα 17/11 ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΙΣ 6 μ.μ
ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΕΝΩΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΘΕΟΦΑΝΕΙΟ
Στεφάνια και πορείες στα Γιάννενα και στην Ήπειρο για το Πολυτεχνείο
Οι εκδηλώσεις στα Γιάννινα
Στεφάνια, πορείες, συλλαλητήριο και… μουσική για το Πολυτεχνείο
Αύριο στις 11 π.μ. η κατάθεση στεφάνων
Τριάντα οκτώ ολόκληρα χρόνια πέρασαν από την περίφημη εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο, το Νοέμβριο του 1974.
Η ιστορική αυτή επέτειος, σηματοδοτεί τόσο για όσους βίωσαν από πρώτο χέρι τα γεγονότα της ταραγμένης εκείνης περιόδου, όσο και για αυτούς που τα διδάχθηκαν μέσα από τις σελίδες της ιστορίας, μία κορυφαία στιγμή αγώνα για την υπεράσπιση ιδανικών όπως η ελευθερία και η δημοκρατία.
Ιδιαίτερα δε στις σημερινές κρίσιμες στιγμές, αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία, καθώς αποτελεί αφορμή προβληματισμού για όσα συμβαίνουν γύρω μας, ενώ παράλληλα αφήνει και μία νότα αισιοδοξίας και ελπίδας για το μέλλον.
Στα Γιάννινα η 38η επέτειος από την εξέγερση του Πολυτεχνείου θα εορταστεί με σειρά εκδηλώσεων που διοργανώνουν το Πανεπιστήμιο και ο Δήμος Ιωαννιτών, ενώ δεν θα λείψουν τα συλλαλητήρια και οι πορείες από εργατικά σωματεία και οργανώσεις.
ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ
Η κορύφωση των εορτασμών θα γίνει με την καθιερωμένη κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο Πολυτεχνείου της οδού Δομπόλη, αύριο, Πέμπτη και ώρα 11 π.μ.. Εκδήλωση που διοργανώνει το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.
Στο μεταξύ, με αφορμή την επέτειο, σήμερα, Τετάρτη, ώρα 9 μ.μ., θα πραγματοποιηθεί μουσική εκδήλωση στο Πνευματικό Κέντρο, με διοργανωτές το Δήμο Ιωαννιτών και το Πανεπιστήμιο. Στην εκδήλωση συμμετέχουν η Συμφωνική Ορχήστρα του Δημοτικού Ωδείου και το Γυναικείο Φωνητικό Σύνολο Cantus. Την ενορχήστρωση και τη μουσική διεύθυνση έχει ο Φοίβος Παπαδόπουλος. Η διδασκαλία της χορωδίας ανήκει στην Κωνσταντίνα Μήλια. Τραγουδούν οι Νίκος Ανδρουλάκης και Σοφία Μιχαηλίδη. Μπουζούκι παίζουν οι Μανώλης Γεωργοστάθης και Άρης Κούκος. Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.
ΑΛΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Αύριο, Πέμπτη και ώρα 6 μ.μ. με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου το ΠΑΜΕ και τα σωματεία ΠΑΣΥ, ΠΑΣΕΒΕ, ΜΑΣ και ΟΓΕ διοργανώνουν συλλαλητήριο μπροστά από το Δημαρχείο. Σ’ αυτό θα συμμετάσχει, όπως ανακοίνωσε και το τοπικό Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων και λοιπών Ιδιωτικών Υπαλλήλων.
Παράλληλα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα πραγματοποιήσει αύριο, ώρα 11 π.μ. συγκέντρωση συμπαράστασης στην γαλακτοβιομηχανία «Δωδώνη», ενώ στις 6 μ.μ. θα κάνει πορεία από την οδό Δομπόλη, με κατεύθυνση προς το κέντρο.
ΣΤΗΝ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ
Συλλαλητήριο στην Πλατεία Δημαρχείου της Ηγουμενίτσας θα πραγματοποιήσουν αύριο, ώρα 6 μ.μ. φορείς και σωματεία της γειτονικής πόλης. Ανάμεσά τους η ΕΛΜΕ Θεσπρωτίας, ο Σύλλογος υπαλλήλων Π. Ε. Θεσπρωτίας, ο Σύλλογος Φοιτητών του ΤΕΙ Ηγουμενίτσας κ.α..
* * *
http://www.proinoslogos.gr/component/content/article/13/8455
Στεφάνια, πορείες, συλλαλητήριο και… μουσική για το Πολυτεχνείο
Αύριο στις 11 π.μ. η κατάθεση στεφάνων
Τριάντα οκτώ ολόκληρα χρόνια πέρασαν από την περίφημη εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο, το Νοέμβριο του 1974.
Η ιστορική αυτή επέτειος, σηματοδοτεί τόσο για όσους βίωσαν από πρώτο χέρι τα γεγονότα της ταραγμένης εκείνης περιόδου, όσο και για αυτούς που τα διδάχθηκαν μέσα από τις σελίδες της ιστορίας, μία κορυφαία στιγμή αγώνα για την υπεράσπιση ιδανικών όπως η ελευθερία και η δημοκρατία.
Ιδιαίτερα δε στις σημερινές κρίσιμες στιγμές, αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία, καθώς αποτελεί αφορμή προβληματισμού για όσα συμβαίνουν γύρω μας, ενώ παράλληλα αφήνει και μία νότα αισιοδοξίας και ελπίδας για το μέλλον.
Στα Γιάννινα η 38η επέτειος από την εξέγερση του Πολυτεχνείου θα εορταστεί με σειρά εκδηλώσεων που διοργανώνουν το Πανεπιστήμιο και ο Δήμος Ιωαννιτών, ενώ δεν θα λείψουν τα συλλαλητήρια και οι πορείες από εργατικά σωματεία και οργανώσεις.
ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ
Η κορύφωση των εορτασμών θα γίνει με την καθιερωμένη κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο Πολυτεχνείου της οδού Δομπόλη, αύριο, Πέμπτη και ώρα 11 π.μ.. Εκδήλωση που διοργανώνει το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.
Στο μεταξύ, με αφορμή την επέτειο, σήμερα, Τετάρτη, ώρα 9 μ.μ., θα πραγματοποιηθεί μουσική εκδήλωση στο Πνευματικό Κέντρο, με διοργανωτές το Δήμο Ιωαννιτών και το Πανεπιστήμιο. Στην εκδήλωση συμμετέχουν η Συμφωνική Ορχήστρα του Δημοτικού Ωδείου και το Γυναικείο Φωνητικό Σύνολο Cantus. Την ενορχήστρωση και τη μουσική διεύθυνση έχει ο Φοίβος Παπαδόπουλος. Η διδασκαλία της χορωδίας ανήκει στην Κωνσταντίνα Μήλια. Τραγουδούν οι Νίκος Ανδρουλάκης και Σοφία Μιχαηλίδη. Μπουζούκι παίζουν οι Μανώλης Γεωργοστάθης και Άρης Κούκος. Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.
ΑΛΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Αύριο, Πέμπτη και ώρα 6 μ.μ. με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου το ΠΑΜΕ και τα σωματεία ΠΑΣΥ, ΠΑΣΕΒΕ, ΜΑΣ και ΟΓΕ διοργανώνουν συλλαλητήριο μπροστά από το Δημαρχείο. Σ’ αυτό θα συμμετάσχει, όπως ανακοίνωσε και το τοπικό Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων και λοιπών Ιδιωτικών Υπαλλήλων.
Παράλληλα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα πραγματοποιήσει αύριο, ώρα 11 π.μ. συγκέντρωση συμπαράστασης στην γαλακτοβιομηχανία «Δωδώνη», ενώ στις 6 μ.μ. θα κάνει πορεία από την οδό Δομπόλη, με κατεύθυνση προς το κέντρο.
ΣΤΗΝ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ
Συλλαλητήριο στην Πλατεία Δημαρχείου της Ηγουμενίτσας θα πραγματοποιήσουν αύριο, ώρα 6 μ.μ. φορείς και σωματεία της γειτονικής πόλης. Ανάμεσά τους η ΕΛΜΕ Θεσπρωτίας, ο Σύλλογος υπαλλήλων Π. Ε. Θεσπρωτίας, ο Σύλλογος Φοιτητών του ΤΕΙ Ηγουμενίτσας κ.α..
* * *
http://www.proinoslogos.gr/component/content/article/13/8455
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
