Πολυνομοσχέδιο για την υγεία: ΜΥΘΟΣ και ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Πριν λίγες μέρες ψηφίστηκε στη βουλή νομοσχέδιο με τίτλο: « Διαρθρωτικές αλλαγές για την υγεία ». Όλο αυτό το διάστημα η κυβέρνηση, ο υπουργός Υγείας και τα φερέφωνά τους (Μ.Μ.Ε.) προσπαθούν να μας πείσουν ότι: Επιτέλους θα δημιουργήσουν Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Επιτέλους, λένε, μετά από 27 χρόνια οι ασφαλισμένοι και οι « φουκαράδες » συνταξιούχοι θα βρουν την υγειά τους!!!
Είναι αλήθεια ότι ποτέ δεν είχαμε Πρωτοβάθμιο Σύστημα Υγείας, αλλά Δημόσιων Νοσοκομείων, πολυιατρεία του ΙΚΑ, ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα, επιχειρηματικούς ομίλους στο χώρο της υγείας, αυτοαπασχολούμενους γιατρούς ένα συνονθύλευμα από Δημόσια Κέντρα Υγείας, εξωτερικά ιατρεία. Η κυριαρχία του ιδιωτικού τομέα σ’ αυτό το συνονθύλευμα είναι καθοριστική, με ποσοστό 60% .
Οι υπηρεσίες δεν είναι δωρεάν, αλλά οι ασφαλισμένοι πληρώνουν για αυτές , είτε άμεσα είτε έμμεσα, από τις εισφορές τους στα ταμεία.
Αυτή η κατάσταση όμως δεν δημιουργήθηκε …μόνη της ! Την νομοθέτησαν και την διαμόρφωσαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας.
Η σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ λέει πως θα τα διορθώσει και θα κάνει Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Να την πιστέψουμε; ΟΧΙ βέβαια. Είναι γνωστή σε όλους μας η απόσταση λόγων και έργων της. Βιώνουμε όλοι μας καθημερινά τη λαίλαπα των αντιλαϊκών της μέτρων που παίρνει, με την βοήθεια όλων των κομμάτων του Ευρωμονόδρομου. Μέτρα που παίρνονται στο όνομα της καπιταλιστικής κρίσης, μέτρα που στήνουν στο εκτελεστικό απόσπασμα ότι έχει να κάνει με τις λαϊκές ανάγκες. Μέτρα που χαρίζουν ΔΙΣ Ευρω στην πλουτοκρατία και μάλιστα σε περίοδο κρίσης να τοποθετεί με …άνεση 600 ΔΙΣ Ευρώ στις Ελβετικές τράπεζες !!!
Έτσι λοιπόν αυτό που η κυβέρνηση ονομάζει « Ενιαία Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας » αποτελείται από το υπάρχων συνονθύλευμα , στο οποίο θα προστεθούν και οι κοινοπραξίες γιατρών ή και επιχειρηματιών, που θα λειτουργούν τα σημερινά υποκαταστήματα του ΙΚΑ, τα Δημοτικά Ιατρεία με επιχειρηματικά κριτήρια, κάτω από την ομπρέλα του νέουδημιουργηθέντος Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υγείας ( ΕΟΕΠΥΥ ).
Αλήθεια! Τι είναι αυτός ο…πολυδιαφημισμένος ΕΟΕΠΥΥ; Είναι οργανισμός ο οποίος θα χρηματοδοτείται από το κράτος με το …αστρονομικό ποσό 0.6% του ΑΕΠ!!!, από τις εισφορές των ασφαλισμένων, και των συνταξιούχων-οι οποίες θα αυξηθούν- άρα ξανά από χρήματα των ασθενών που θα καλούνται να πληρώνουν πληθώρα εξετάσεων που δεν προβλέπονται από το ελάχιστο πακέτο παροχών.
Αυτά και πολλά άλλα μέτρα που θα τα μαθαίνουμε ένα-ένα , όταν ο κ. Λοβέρδος με υπουργικές αποφάσεις, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, θα τα κάνει νόμους του κράτους, παρακάμπτοντας την Βουλή. Αυτό θα πει ΑΣΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ !!!
Αυτό λοιπόν το νομοσχέδιο πρέπει να καταργηθεί και θα καταργηθεί με πάλη ταξική. Αναγκαία όσο ποτέ είναι η αντιπαράθεση με τα κόμματα που στηρίζουν τέτοιες επιλογές. Με τα κόμματα που υπηρετούν την πλουτοκρατία και τις επιλογές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σήμερα είναι αναγκαίος ο αγώνας για ριζικές αλλαγές στην οικονομία και την εξουσία προς όφελος του λαού.
Προς αυτή την κατεύθυνση πιστεύουμε ότι η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας πρέπει να έχει στο επίκεντρό της την ΠΡΟΛΗΨΗ, που θα υλοποιείται από ένα αποκλειστικά καθολικά Δημόσιο και Δωρεάν σύστημα Υγείας. Αυτό θα είναι οργανωμένο με οικογενειακούς γιατρούς, Κέντρα Υγείας σ’ όλους τους Δήμους, χώρους δουλειάς σχολικές μονάδες.
Στο σύστημα αυτό θα υπάρχουν όλες οι αναγκαίες υπηρεσίες –π.χ. προγεννητικού ελέγχου ,ψυχικής υγείας, υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων, κατ’ οίκον νοσηλεία, κοινωνικές υπηρεσίες, εργαστήρια και υποδομές που δρουν από κοινού για την πλήρη κάλυψη των αναγκών ομάδων ή μεμονωμένων ατόμων- και οι οποίοι θα στελεχώνονται από διεπιστημονικές ομάδες υγειονομικών – γιατροί όλων των ειδικοτήτων, νοσηλευτές, φυσιοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, ψυχολόγοι κλπ.-, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης.
Αυτό το σύστημα θα συνεργάζεται στενά με το Δημόσιο Νοσοκομείο και Πανεπιστημιακές Σχολές για την διεξαγωγή έρευνας στο πεδίο της Υγείας, της επιδημιολογίας.
Επειδή όμως η πολιτική των κομμάτων του Ευρωμονόδρομου κινείται στην κατεύθυνση παράδοσης της Υγείας-Πρόνοιας στους επιχειρηματίες, τα παραπάνω μπορούν να γίνουν πραγματικότητα μέσα στα πλαίσια ενός άλλου δρόμου ανάπτυξης, της Λαϊκής οικονομίας και της Λαϊκής εξουσίας.
Ζιώβας Βασίλης
Περιφερειακός Σύμβουλος της « Λαϊκής Συσπείρωσης»
ΓΙΑΝΝΕΝΑ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ
ΗΠΕΙΡΟΣ των ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ και της ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ
Αγαπητοί φίλοι και φίλες
Κυρίες και Κύριοι
Νέες καταχωρίσεις έγιναν στην ιστοσελίδα μας.
Μπορείτε να πάτε στην διεύθυνση: www.giannena-e.gr και μετά στις νέες καταχωρίσεις
ή κατ’ ευθείαν στην παρακάτω διεύθυνση:
· Έκκληση Για Το Θεατρικό Μουσείο «Στα σκουπίδια του Υπουργείου Πολιτισμού τριών αιώνων Θεατρική Ιστορία»
· Έφυγε από τη ζωή ο ήρωας της Αντίστασης, Λάκης Σάντας 30 Απριλίου 2011
Συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα του Στέλιου Κούλογλου.
· Μανώλης Γλέζος - Λάκης Σάντας
Οι δύο ηρωικές μορφές της Εθνικής Αντίστασης που κατέβασαν τη σβάστικα από την Ακρόπολη στη διάρκεια της Κατοχής. (30 Μαΐου 1941) Video και συνεντεύξεις για την ηρωική πράξη τους.
· Μετά το Πτυχίο: Φιλολογική Εκπαίδευση και Προοπτικές Απασχόλησης
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Τρίτη 10 Μαΐου 2011
· Το Ίδρυμα Κωνσταντίνου Κατσάρη διοργανώνει συναυλία με το Μουσικό Σύνολο "Ελληνικό Τρίο"
το Σάββατο 7 Μαΐου 2011 Γιάννενα
· Δουατζής Γιώργος (ποίηση) - Γιούλη Περβολαράκη (τραγούδι) "ΠΟΛΕΜΟΣ"
· Ο Γιάννης Σπανός κάθε Πέμπτη από 5 Μαΐου 2011 στη ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΧΑΜΑΜ
Τετάρτη 4 Μαΐου 2011
Τρίτη 3 Μαΐου 2011
Ταξική Ενότητα Ιωαννίνων. Πρωτοφανής εργοδοτική αυθαιρεσία την ημέρα της Πρωτομαγιάς!
ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ:ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ
Ο εργασιακός μεσαίωνας τον οποίο βιώνουν όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι γίνεται συνεχώς πιο άγριος καθώς οι εργοδότες αποθρασύνονται και εξαπολύουν άνευ προηγουμένου επίθεση χωρίς να τηρούν ούτε καν τα προσχήματα , ακόμα και την ημέρα της πρωτομαγιάς.
Στις 2 /5 η εργοδοσία της κρεπερί “PIAZZA DEL CAFÉ” προχώρησε σε μία πρωτοφανή σε έκταση και ακρότητα κίνηση ενάντια στους εργαζομένους της.
ΑΠΟΛΥΘΗΚΑΝ ΟΙ 6 DELIVERY TOY KATAΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΠΕΙΔΗ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ.
Συν τοις άλλοις,την ημέρα της απεργίας η εταιρεία προσέλαβε απεργοσπάστες για να αντικαταστήσουν τους απεργούς.
Φυσικά την επόμενη μέρα και ύστερα απο την κινητοποιήση των ίδιων των εργαζόμενων και την κινητοποιήση των αλληλεγγύων προχώρησε σε ελιγμό μειώνωντας τις απολύσεις σε 4 και τους υπολοιπους σε ρεπό...
Οι κινήσεις του εργοδότη είναι εκδικητικές, τρομοκρατικές και κυρίως ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ μιας και η απεργία είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα ενώ και η απασχόληση απεργοσπαστών απαγορεύεται ρητά από την εργατική νομοθεσία.
ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΝΑ ΑΠΕΡΓΟΥΝ:
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΣΤΟ “PIAZZA DEL CAFÉ”
Καλούμε το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και όλα τα σωματεία να αναδείξουν τον αγώνα των απολυμένων απεργών ως μείζον ζήτημα .
Να δώσουμε τη μάχη ώστε η απεργία της 11ης Μάη να είναι ιστορική και νικηφόρα, για να μην έρθουμε ξανά αντιμέτωποι με τέτοιου είδους αυθαιρεσία και εργοδοτική τρομοκρατία.
Ταξική Ενότητα 2/5/2011
http://drasy-norasy.blogspot.com/2011/05/blog-post_02.html
3/5/2011
οι απολύσεις πάρθηκαν πίσω
Οι προφορικές απολύσεις την ημέρα την απεργίας της 1ΜΑΗ στην “PIAZZA DEL CAFÉ” ύστερα από τις αντιδράσεις των εργαζόμενων και των αλληλέγγυων πάρθηκαν πίσω. Και αυτό πάσης αμφιβολίας θέλουμε ή δεν θέλουμε να το πούμε συνιστά μια ταξική νίκη που αφορά όλη την εργατική τάξη και όχι μονάχα τους 6 παραλίγο απολυμένους και τους αλληλέγγυους.
Άλλωστε και το γεγονός της τρομοκρατικής και καταχρηστικής απολύσεις δεν αφορούσε μονάχα τους 6 εργαζόμενους αλλά το σύνολο της εργατικής τάξης.
Έτσι κανένας δεν δικαιούται να έχει ιδιοκτησιακές και συντεχνιακές λογικές στο ζήτημα του αγώνα και της αλληλεγγύης. Ούτε να αποκλείει πολιτικές, κοινωνικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις να παίρνουν θέση και να δημοσιεύσουν άποψη.
ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Ιωαννίνων
http://drasy-norasy.blogspot.com/
Ο εργασιακός μεσαίωνας τον οποίο βιώνουν όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι γίνεται συνεχώς πιο άγριος καθώς οι εργοδότες αποθρασύνονται και εξαπολύουν άνευ προηγουμένου επίθεση χωρίς να τηρούν ούτε καν τα προσχήματα , ακόμα και την ημέρα της πρωτομαγιάς.
Στις 2 /5 η εργοδοσία της κρεπερί “PIAZZA DEL CAFÉ” προχώρησε σε μία πρωτοφανή σε έκταση και ακρότητα κίνηση ενάντια στους εργαζομένους της.
ΑΠΟΛΥΘΗΚΑΝ ΟΙ 6 DELIVERY TOY KATAΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΠΕΙΔΗ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ.
Συν τοις άλλοις,την ημέρα της απεργίας η εταιρεία προσέλαβε απεργοσπάστες για να αντικαταστήσουν τους απεργούς.
Φυσικά την επόμενη μέρα και ύστερα απο την κινητοποιήση των ίδιων των εργαζόμενων και την κινητοποιήση των αλληλεγγύων προχώρησε σε ελιγμό μειώνωντας τις απολύσεις σε 4 και τους υπολοιπους σε ρεπό...
Οι κινήσεις του εργοδότη είναι εκδικητικές, τρομοκρατικές και κυρίως ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ μιας και η απεργία είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα ενώ και η απασχόληση απεργοσπαστών απαγορεύεται ρητά από την εργατική νομοθεσία.
ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΝΑ ΑΠΕΡΓΟΥΝ:
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΣΤΟ “PIAZZA DEL CAFÉ”
Καλούμε το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και όλα τα σωματεία να αναδείξουν τον αγώνα των απολυμένων απεργών ως μείζον ζήτημα .
Να δώσουμε τη μάχη ώστε η απεργία της 11ης Μάη να είναι ιστορική και νικηφόρα, για να μην έρθουμε ξανά αντιμέτωποι με τέτοιου είδους αυθαιρεσία και εργοδοτική τρομοκρατία.
Ταξική Ενότητα 2/5/2011
http://drasy-norasy.blogspot.com/2011/05/blog-post_02.html
3/5/2011
οι απολύσεις πάρθηκαν πίσω
Οι προφορικές απολύσεις την ημέρα την απεργίας της 1ΜΑΗ στην “PIAZZA DEL CAFÉ” ύστερα από τις αντιδράσεις των εργαζόμενων και των αλληλέγγυων πάρθηκαν πίσω. Και αυτό πάσης αμφιβολίας θέλουμε ή δεν θέλουμε να το πούμε συνιστά μια ταξική νίκη που αφορά όλη την εργατική τάξη και όχι μονάχα τους 6 παραλίγο απολυμένους και τους αλληλέγγυους.
Άλλωστε και το γεγονός της τρομοκρατικής και καταχρηστικής απολύσεις δεν αφορούσε μονάχα τους 6 εργαζόμενους αλλά το σύνολο της εργατικής τάξης.
Έτσι κανένας δεν δικαιούται να έχει ιδιοκτησιακές και συντεχνιακές λογικές στο ζήτημα του αγώνα και της αλληλεγγύης. Ούτε να αποκλείει πολιτικές, κοινωνικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις να παίρνουν θέση και να δημοσιεύσουν άποψη.
ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Ιωαννίνων
http://drasy-norasy.blogspot.com/
Κανονικά από Τρίτη η μετακίνηση των μαθητών με το ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας
Κανονικά από Τρίτη η μετακίνηση των μαθητών με το ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας!
Μία μόνο ημέρα (κακός και για αυτήν) κράτησε η ταλαιπωρία για 100άδες μαθητές που μετακινούνται από και προς τις σχολικές μονάδες του Νομού με το ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας.
Όπως μας δήλωσε ο Αντιπεριφερειάρχης Θεσπρωτίας Θωμάς Πιτούλης έχει εξοφληθεί το μεγαλύτερο ποσό προς το ΚΤΕΛ μειωμένο όμως κατά 20% μετά από εντολή του Υπουργείου Εσωτερικών.
Έτσι από αύριο Τρίτη θα μπει ξανά στον προγραμματισμό του ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας η μεταφορά των μαθητών.
http://892fm.blogspot.com/2011/05/blog-post_960.html
Μία μόνο ημέρα (κακός και για αυτήν) κράτησε η ταλαιπωρία για 100άδες μαθητές που μετακινούνται από και προς τις σχολικές μονάδες του Νομού με το ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας.
Όπως μας δήλωσε ο Αντιπεριφερειάρχης Θεσπρωτίας Θωμάς Πιτούλης έχει εξοφληθεί το μεγαλύτερο ποσό προς το ΚΤΕΛ μειωμένο όμως κατά 20% μετά από εντολή του Υπουργείου Εσωτερικών.
Έτσι από αύριο Τρίτη θα μπει ξανά στον προγραμματισμό του ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας η μεταφορά των μαθητών.
http://892fm.blogspot.com/2011/05/blog-post_960.html
Ρίχνουν αστικά λύματα στον παραπόταμο του Αχέροντα Κοκκυτό
Ρίχνουν αστικά λύματα τον παραπόταμο του Αχέροντα Κοκκυτό!
Την έντονη διαμαρτυρία του για την απόφαση που έλαβε η Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας για διάθεση των επεξεργασμένων αστικών λυμάτων από τον βιολογικό καθαρισμό της Παραμυθιάς στον παραπόταμο του Αχέροντα Κοκκυτό, εκφράζει ο Δήμαρχος Πάργας Αθανάσιος Λιόλιος.Ο κ.Λιόλιος εκφράζει την έκπληξή του για το ότι η απόφαση πάρθηκε «ερήμην» της Δημοτικής Αρχής και του Δημοτικού Συμβουλίου της Πάργας και μάλιστα αναιρεί προηγούμενη κοινή απόφαση που είχαν λάβει οι πρώην Νομάρχες Πρέβεζας και Θεσπρωτίας Βασίλης Ιωάννου και Ηλίας Λιάκος απαγορεύοντας οποιοδήποτε ενέργεια που θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόβλημα στον ποταμό Αχέροντα.Ο Δήμαρχος Πάργας αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η μελέτη για τον βιολογικό καθαρισμό του Καναλλακίου προβλέπει εναλλακτικούς τρόπους διάθεσης των επεξεργασμένων λυμάτων (και συγκεκριμένα την διάθεσή τους είτε για άρδευση είτε για εμπλουτισμό του υδροβιότοπου της περιοχής)προκειμένου να προστατευθεί ο ποταμός Αχέροντας.«Ούτε καν διανοηθήκαμε να προτείνουμε ως αποδέκτη τον Αχέροντα και τώρα η Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας έρχεται να το κάνει» συνεχίζει ο κ.Λιόλιος ο οποίος ήδη απέστειλε έγγραφο προς τον Περιφερειάρχη Ηπείρου Αλέκο Καχριμάνη.Δηλώνει δε ότι στο επόμενο Περιφερειακό Συμβούλιο θα παραστεί ο ίδιος προκειμένου να καταθέσει την έντονη διαμαρτυρία του και να ζητήσει ακύρωση της απόφασης την οποία χαρακτηρίζει παράνομη δεδομένου ότι –όπως αναφέρει- έχει ληφθεί μονομερώς και παρανόμως..
http://e-igoumenitsa.gr/news/thesprotia/6479.html
Την έντονη διαμαρτυρία του για την απόφαση που έλαβε η Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας για διάθεση των επεξεργασμένων αστικών λυμάτων από τον βιολογικό καθαρισμό της Παραμυθιάς στον παραπόταμο του Αχέροντα Κοκκυτό, εκφράζει ο Δήμαρχος Πάργας Αθανάσιος Λιόλιος.Ο κ.Λιόλιος εκφράζει την έκπληξή του για το ότι η απόφαση πάρθηκε «ερήμην» της Δημοτικής Αρχής και του Δημοτικού Συμβουλίου της Πάργας και μάλιστα αναιρεί προηγούμενη κοινή απόφαση που είχαν λάβει οι πρώην Νομάρχες Πρέβεζας και Θεσπρωτίας Βασίλης Ιωάννου και Ηλίας Λιάκος απαγορεύοντας οποιοδήποτε ενέργεια που θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόβλημα στον ποταμό Αχέροντα.Ο Δήμαρχος Πάργας αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η μελέτη για τον βιολογικό καθαρισμό του Καναλλακίου προβλέπει εναλλακτικούς τρόπους διάθεσης των επεξεργασμένων λυμάτων (και συγκεκριμένα την διάθεσή τους είτε για άρδευση είτε για εμπλουτισμό του υδροβιότοπου της περιοχής)προκειμένου να προστατευθεί ο ποταμός Αχέροντας.«Ούτε καν διανοηθήκαμε να προτείνουμε ως αποδέκτη τον Αχέροντα και τώρα η Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας έρχεται να το κάνει» συνεχίζει ο κ.Λιόλιος ο οποίος ήδη απέστειλε έγγραφο προς τον Περιφερειάρχη Ηπείρου Αλέκο Καχριμάνη.Δηλώνει δε ότι στο επόμενο Περιφερειακό Συμβούλιο θα παραστεί ο ίδιος προκειμένου να καταθέσει την έντονη διαμαρτυρία του και να ζητήσει ακύρωση της απόφασης την οποία χαρακτηρίζει παράνομη δεδομένου ότι –όπως αναφέρει- έχει ληφθεί μονομερώς και παρανόμως..
http://e-igoumenitsa.gr/news/thesprotia/6479.html
Δευτέρα 2 Μαΐου 2011
Μ-Λ ΚΚΕ: Για το χαρακτήρα του πολέμου στη Λιβύη και τη στάση των κομμουνιστών
Μ-Λ ΚΚΕ: Για το χαρακτήρα του πολέμου στη Λιβύη και τη στάση των κομμουνιστών
Πάλη ενάντια σε αντιδραστικές, επιζήμιες και επικίνδυνες θέσεις
Το πώς στέκονται οι πολιτικές δυνάμεις και μάλιστα αυτές που αναφέρονται στην Αριστερά στο νέο πόλεμο των ιμπεριαλιστών κατά της Λιβύης είναι ένα βασικό, κρίσιμης σημασίας ζήτημα. Η στάση που υιοθετεί κάθε πολιτική δύναμη κρίνει και καθορίζει σε ποιο στρατόπεδο βρίσκεται ή με ποιο στρατόπεδο συντάσσεται στο νέο πόλεμο που ξέσπασε και μαίνεται στη Λιβύη. Βρίσκεται στο στρατόπεδο των ιμπεριαλιστών που εξαπέλυσαν έναν επιθετικό πόλεμο κατάκτησης και υποδούλωσης της Λιβύης και του λαού της ή βρίσκονται στο στρατόπεδο των λαϊκών δυνάμεων που μάχονται για την απόκρουση των επιθετιστών και ενάντια στην ξένη κατοχή; Το κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), οι διάφορες συνιστώσες του, που αποτελούν τα ομογάλακτα κόμματα του ΣΥΝ σε ευρωπαϊκό επίπεδο έσπευσαν να διαλέξουν ξανά το στρατόπεδο που υπηρετούν. Αυτό, των αστικών τάξεων της ΕΕ, του γαλλοβρετανικού και αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.
Αρκετοί ευρωβουλευτές του ΚΕΑ υπερψήφισαν το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου που ενθάρρυνε την εξαπόλυση πολέμου από ΗΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤO κατά της Λιβύης και απαιτούσε τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων, ζητώντας τη χρησιμοποίηση από την ΕΕ «κάθε μέσου επέμβασης στη χώρα» και καλούσε την Κ. Άστον, ύπατη εκπρόσωπο της ΕΕ για θέματα εξωτερικής πολιτικής να αναγνωρίσει το «Προσωρινό Συμβούλιο της Λιβύης», αυτό που προορίζουν για κατοχική κυβέρνηση όλης της Λιβύης την επομένη του πολέμου.
Oι δυνάμεις αυτές που στηρίζουν τις αστικές τάξεις των χωρών τους για την κατάκτηση και υποδούλωση μιας κυρίαρχης χώρας και του λαού της χρησιμοποιούν μάλιστα ιδεολογικά επικαλύμματα για να δικαιολογήσουν την αντιδραστική τους θέση. O Μελανσόν, πρόεδρος του «Κόμματος Αριστεράς» Γαλλίας που είναι ο βασικός εταίρος του Γαλλικού ΚΚ στο «Μέτωπο της Αριστεράς» της Γαλλίας δήλωσε χαρακτηριστικά. «Υποστηρίζω, λοιπόν, την ιδέα να συντριβεί ο τύραννος ώστε να μην μπορέσει να συντρίψει την επανάσταση (...) Ασφαλώς και υπάρχει ένας κίνδυνος κλιμάκωσης, αλλά φοβάμαι ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο σφαγής». Στο ίδιο πάνω - κάτω μήκος κινούνται και οι δηλώσεις μιας σειράς παραγόντων και δυνάμεων του ΚΕΑ, όπως του πρώην προέδρου του, Λ. Μπίσκι, του Γαλλικού ΚΚ, του «Μπλόκου της Αριστεράς» Πορτογαλίας, του «Σοσιαλιστικού Κόμματος Oλλανδίας», της «Κοκκινοπράσινης συμμαχίας Δανίας», του «Αριστερού Κόμματος Νορβηγίας».
Όπως διαπιστώνουμε οι «αριστεροί» ευρωπαίοι υπερθεματίζουν την ιμπεριαλιστική προπαγάνδα και συγκαλύπτουν την πρόσδεσή τους στο άρμα των επιθετιστών στο όνομα της υπεράσπισης... της επανάστασης στη Λιβύη.
Βάφτισαν επαναστάτες στη Λιβύη τους λακέδες των ιμπεριαλιστών και επανάσταση, το μισθοφορικό έργο που τους ανέθεσαν τα αφεντικά τους στον πόλεμο που εξαπέλυσαν και έτσι οι «αριστεροί» Ευρωπαίοι προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες στον ιμπεριαλισμό με την εξόχως ραφιναρισμένη προπαγάνδα τους.
Στην Ελλάδα, δεν θα μπορούσε, θα ήταν δύσκολο στον ΣΥΝ να υποστηρίξει ό,τι και τα ομογάλακτα κόμματα με τα οποία συνεργάζεται «αδελφικά» στα πλαίσια του ΚΕΑ.
Να βγει και να υποστηρίξει δηλαδή ανοιχτά την ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ και της ΕΕ. Δεν είναι βέβαια μικρές οι ευθύνες του όταν δεκαετίες ολόκληρες όντας σημαιοφόρος και θιασώτης της «φιλειρηνικής» και «δημοκρατικής» ΕΕ εξωραΐζει απροκάλυπτα έναν ιμπεριαλιστικό και φιλοπόλεμο συνασπισμό και υποστηρίζει ένθερμα την πρόσδεση της χώρας μας σʼ αυτόν.
Όχι βέβαια πως έλειψαν και οι φωνές στα πλαίσια του ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτές της Ένωσης Oπαδών του ΣΥΡΙΖΑ (ΕOΣ), αλλά και επώνυμων στελεχών αυτού του χώρου με την αρθρογραφία τους στην «Αυγή» και «Εποχή» όπου στο όνομα της «επανάστασης» και της «εξέγερσης» δικαιολογούν την ιμπεριαλιστική επέμβαση ή κρατούν «ίσες αποστάσεις» προβάλλοντας τη θέση «Oύτε Καντάφι - Oύτε βομβαρδισμοί».
Σε κάθε περίπτωση η θέση που υιοθετούν οι δυνάμεις του ΚΕΑ, θέση υποστήριξης της ιμπεριαλιστικής επέμβασης και αποικιοκρατικής κατάκτησης μιας ανεξάρτητης χώρας, είναι θέση αντιδραστική που πρέπει να καταγγελθεί και να ξεσκεπαστεί μέσα στο δημοκρατικό και αριστερό κίνημα.
Αν η θέση αυτών των δυνάμεων είναι ανοιχτή και απροκάλυπτη στο πλευρό των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων δεν είναι λιγότερο επιζήμια και επικίνδυνη για το κίνημα η θέση που υιοθετεί η ηγεσία του ΚΚΕ.
Παραθέτουμε ένα εκτεταμένο απόσπασμα από την ομιλία της γενικής γραμματέας του ΚΚΕ που δημοσιεύτηκε στον Κυριακάτικο «Ριζοσπάστη» 27.3.2011 που αναλύει τη θέση του ΚΚΕ για το συγκεκριμένο πόλεμο.
«O πόλεμος που διεξάγεται σήμερα με πρόσχημα τα ανθρώπινα δικαιώματα, την προστασία των αμάχων και τη δημοκρατία είναι ένας πόλεμος 100% άδικος και ιμπεριαλιστικός. Όχι γιατί στρέφεται εναντίον του Καντάφι, τον οποίο ουδέποτε τον υποστηρίξαμε, ουδέποτε είμαστε σύμμαχοι και ουδέποτε είχαμε κάποιες ιδιαίτερες σχέσεις μαζί του, ως κόμμα.
Είμαστε εξίσου αντίθετοι με τον Καντάφι, όπως είμαστε εξίσου αντίθετοι με το Σαρκοζί, τον Oμπάμα και με τις ελληνικές κυβερνήσεις.
Μόνο πρόσχημα είναι ο Καντάφι. O πόλεμος αυτός, αντικειμενικά και συνειδητά, στρέφεται κατά του λαού της Λιβύης, είναι ένας πόλεμος 100% ιμπεριαλιστικός και από τη σκοπιά που υπερασπίζεται τα συμφέροντά του ο Καντάφι. Είναι η μάχη για τα πετρέλαια, για τους αγωγούς των πετρελαίων... O πόλεμος λοιπόν, και από την πλευρά των επιτιθέμενων και από την πλευρά του Καντάφι είναι ένας πόλεμος ιμπεριαλιστικός.
Μην ξεχνάτε ότι την πρόσκληση για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο την έκαναν οι λεγόμενες αντικαθεστωτικές δυνάμεις της Λιβύης, που είχαν κατά κάποιο τρόπο εδραιωθεί στην Ανατολική Λιβύη, στη Βεγγάζη. Ένας πόλεμος δηλαδή που κατά κάποιο τρόπο πήρε νομιμότητα γιατί οι ηγετικές αντικαθεστωτικές αντι-Κανταφικές δυνάμεις, διεκδικούσαν για λογαριασμό τους ανακατατάξεις στην εξουσία, διαπάλη για το ποιο τμήμα της αστικής τάξης, ας το πούμε έτσι, ή το παλιό ή το εκσυγχρονιστικό θα διεκδικήσει την ιδιοκτησία και τη διαχείριση των πετρελαιοπηγών.
Εμείς λοιπόν υποστηρίζουμε τους δίκαιους πολέμους που πάντα έρχονται ως απάντηση, στις περισσότερες περιπτώσεις στους άδικους πολέμους. Και ο δίκαιος πόλεμος σήμερα, για να έχει ένα θετικό αποτέλεσμα πρέπει να συνδυάζεται με την πάλη κατά της εγχώριας αστικής τάξης και οπωσδήποτε κατά του ξένου ιμπεριαλιστή. Παρόλα αυτά, το ΚΚΕ είναι εναντίον της ιμπεριαλιστικής επέμβασης».
Τι να πρωτοαπαντήσει κανείς σʼ αυτό το πέλαγος της σύγχυσης, σʼ αυτές τις αλλοπρόσαλλες, ψευτοεπαναστατικές θέσεις, που ξεχωρίζει το άγχος και η αγωνία της ηγεσίας του ΚΚΕ να αποκηρύξει κάθε σχέση με τον Καντάφι τρία ουδέποτε χρησιμοποιεί η γενική γραμματέας του ΚΚΕ γιʼ αυτό λες και αισθάνεται την ανάγκη να στείλει μήνυμα σε... κάποιους πως κανένα πρόβλημα δεν έχει το ΚΚΕ αν αυτοί συντρίψουν τον Καντάφι.
Τώρα αν είχε ή δεν είχε το ΚΚΕ και τα «αδελφά» του κόμματα, με πρώτο το μπρεζνιεφικό ΚΚΣΕ, «κάποιες ιδιαίτερες σχέσεις μαζί του», ας ψάξουν τα αρχεία μιας ολόκληρης περιόδου (1970 - 1990) και εκεί θα διαπιστώσουν τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που ισχυρίζονται σήμερα.
Όμως δεν είναι αυτό το ζήτημα που ενδιαφέρει τώρα και πολύ περισσότερο δεν πρόκειται να καθορίσει αυτό τη στάση του καθένα απέναντι στον πόλεμο των ιμπεριαλιστών και απέναντι στο καθεστώς του Καντάφι.
O πόλεμος διακηρύσσει η ηγεσία του ΚΚΕ «είναι ιμπεριαλιστικός και από την πλευρά των επιτιθέμενων και από την πλευρά του Καντάφι». Και γιʼ αυτό το ΚΚΕ είναι εξίσου αντίθετο με τον Καντάφι, όπως είναι εξίσου αντίθετο με το Σαρκοζί και τον Oμπάμα.
Και κατά συνέπεια τα πυρά του κατευθύνονται εξίσου στον Καντάφι, όσο στο Σαρκοζί και τον Oμπάμα.
Από τη μια έχουμε δηλαδή τον ιμπεριαλιστή Καντάφι, και από την άλλη έχουμε τους ιμπεριαλιστές Oμπάμα και Σαρκοζί που έχουν ξεκινήσει έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο «για τα πετρέλαια και τους αγωγούς των πετρελαίων» ίσως σε κάποια τρίτη μακρινή χώρα και η ηγεσία του ΚΚΕ τον θεωρεί άδικο και από τις δύο πλευρές και εναντιώνεται εξίσου απέναντί τους.
Πρόκειται για μια κατάφωρη διαστρέβλωση της πραγματικότητας, για μια πλαστογράφηση του χαρακτήρα του πολέμου, για μια παραχάραξη της αλήθειας που προσπαθεί να κάνει το μαύρο, άσπρο.
Εδώ κίνησε όλη η ιμπεριαλιστική αρμάδα, των ΗΠΑ, της ΕΕ, του ΝΑΤO με μια φοβερή δύναμη πυρός και θανάτου να κατακτήσει και να υποδουλώσει μια ανεξάρτητη και κυρίαρχη χώρα, να αρπάξει και να καταληστεύσει τον πλούτο της. Και από την άλλη έχουμε μια χώρα και ένα λαό θύμα μιας βάρβαρης επίθεσης που αγωνίζεται να μην υποδουλωθεί και να υπερασπιστεί την κυριαρχία του και τον όποιο εθνικό πλούτο διαθέτει.
Και μπροστά σʼ αυτή την πραγματικότητα που βοά, η ηγεσία του ΚΚΕ καταγγέλλει τη χώρα και την κυβέρνηση της Λιβύης που αντιστέκεται στους επιθετιστές και άρπαγες και βαφτίζει το δίκαιο πόλεμο αντίστασης που διεξάγουν από την πλευρά τους ως ιμπεριαλιστικό πόλεμο για τα πετρέλαια, αναφωνώντας: κάτω ο αντιδραστικός ιμπεριαλιστικός πόλεμος και από τις δύο πλευρές, ανατροπή της αστικής εξουσίας του Καντάφι, εμπρός για τη σοσιαλιστική επανάσταση!
Όποιος στις σημερινές συνθήκες του συγκεκριμένου πολέμου εμφανίζεται να κρατά «ίσες αποστάσεις» ανάμεσα στους θύτες και τα θύματα, ανάμεσα στις συνασπισμένες πιο ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις του κόσμου και σε μια αδύναμη χώρα που δεν αντιπροσωπεύει ούτε το ένα εκατοστό της δύναμης των επιδρομέων, αυτός αντικειμενικά, συνειδητά ή ασυνείδητα, καμιά σημασία δεν έχει, ρίχνει νερό στο μύλο των ιμπεριαλιστών ανεξάρτητα αν επενδύει αυτή του τη στάση με ψευτοεπαναστατικές πομφόλυγες.
Στην πραγματικότητα η γραμμή της «πάλης» για την ανατροπή στις σημερινές συνθήκες του καθεστώτος της Λιβύης, είτε στο όνομα της υπεράσπισης των «επαναστατών» - λακέδων του ιμπεριαλισμού, είτε στο όνομα μιας άλλης καθαρόαιμης «σοσιαλιστικής επανάστασης», είναι το φύλλο συκής που έρχεται να καλύψει τη συνθηκολόγηση μπροστά στον αμερικάνικο και γαλλοβρετανικό ιμπεριαλισμό, αποτελεί το πρόσχημα, για να κάνουν πλάτες στους επιθετιστές να ανατρέψουν την κυβέρνηση της Λιβύης και να κατακτήσουν τη χώρα.
Είναι επίσης χαρακτηριστικός ο τρόπος που αντιμετωπίζει η ηγεσία του ΚΚΕ τις αντικαθεστωτικές, αντικα-Κανταφικές δυνάμεις. Δεν είναι μια δράκα ανδρεικέλλων που προσπαθούν οι ιμπεριαλιστές να τη συμμαζέψουν, να την οργανώσουν και να την καθοδηγήσουν ως χερσαία δύναμη εισβολής και που την προορίζουν αύριο ως κατοχική κυβέρνηση ολόκληρης της Λιβύης προς το παρόν είναι μόνο της Βεγγάζης αλλά είναι απλά, σύμφωνα με την ηγεσία του ΚΚΕ, ένα τμήμα της αστικής τάξης, το... εκσυγχρονιστικό, που διεκδικεί την ιδιοκτησία και τη διαχείριση των πετρελαιοαγωγών και που αυτή η διεκδίκησή τους μάλιστα, δίνει «κατά κάποιο τρόπο νομιμότητα» στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Αυτή η πολιτική συνθηκολόγηση μπροστά στην πίεση του ιμπεριαλισμού επενδύεται με ψευτοεπαναστατικές θεωρίες, όπως αυτή που αναπτύσσει ο Κ. Παπαδάκης, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ, στο «Ριζοσπάστη» της Κυριακής 3 Απρίλη σε ένα δισέλιδο άρθρο που ανάμεσα σε άλλα γράφει:
«Συμπεράσματα, ωστόσο, απʼ αυτή τη συζήτηση μπορούν να βγουν και για τα Κομμουνιστικά Κόμματα που εναντιώθηκαν στις αρχές του μαρξισμού - λενινισμού και έχασαν τον επαναστατικό τους χαρακτήρα. Αποκαλύπτεται και στην περίπτωση της Λιβύης ότι η προβολή από ορισμένα ΚΚ της λαθεμένης στρατηγικής ότι μεσολαβεί εθνικοαπελευθερωτικό - δημοκρατικό στάδιο ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό, αποσπώντας την πάλη για εργατικά, λαϊκά, δημοκρατικά δικαιώματα από την πάλη για την ανατροπή της αστικής εξουσίας, αντικειμενικά οδηγεί στην ενσωμάτωση. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική ως προς αυτό είναι η πείρα του ΚΚ Ιράκ, που στήριξε τις κατοχικές κυβερνήσεις».
Κατʼ αρχήν πολύ αργά θυμήθηκε η ηγεσία του ΚΚΕ, το «αδελφό» της κόμμα του Ιράκ που δε στήριξε απλά, αλλά συμμετείχε στην κατοχική κυβέρνηση του Ιράκ, φθάνοντας στο έσχατο σημείο, αυτό της απροκάλυπτης ταύτισης με τους κατακτητές της χώρας του, στο δοσιλογισμό και την εθνοπροδοσία. Και θα πρέπει να ντρέπεται η ηγεσία του ΚΚΕ όχι μόνο για μια τέτοια κατάντια ενός «αδελφού» της κόμματος, αλλά κυρίως γιατί ενώ ήταν εξαρχής φανερές οι κατάπτυστες θέσεις του ΚΚ Ιράκ, ο «Ριζοσπάστης» πρόβαλε τις θέσεις, τις αποφάσεις, τις συνεντεύξεις της ηγεσίας του ΚΚ Ιράκ, τις παραμονές του πολέμου στο Ιράκ (Γενάρης - Φλεβάρης 2003) και στη συνέχεια ενώ το κόμμα αυτό συμμετείχε στην κατοχική κυβέρνηση, η ηγεσία του ΚΚΕ το καλούσε στις διεθνείς συναντήσεις κομμάτων που οργάνωνε στην Ελλάδα, για αρκετά χρόνια συζητώντας μαζί του για τον... αντιιμπεριαλιστικό αγώνα των λαών.
Και μόνο όταν είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες με το κόμμα αυτό σταμάτησε να το προσκαλεί. Αυτά για την ιστορία του ζητήματος.
Ισχυρίζεται η ηγεσία του ΚΚΕ ότι το ΚΚ Ιράκ οδηγήθηκε «αντικειμενικά στην ενσωμάτωση» επειδή αποσπούσε την πάλη για εργατικά, λαϊκά, δημοκρατικά δικαιώματα από την πάλη για την ανατροπή της αστικής εξουσίας και επειδή είχε λαθεμένη στρατηγική ότι μεσολαβεί εθνικοαπελευθερωτικό - δημοκρατικό στάδιο ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό.
Μα η ηγεσία του ΚΚ Ιράκ δεν ενσωματώθηκε στην αστική εξουσία της κυβέρνησης Σαντάμ. Μακάρι με μια έννοια να «ενσωματωνόταν». Γιατί αυτό θα σήμαινε πως θα αντιστέκονταν στους κατακτητές, πως μπορεί να είχαν στήσει και γιʼ αυτούς κρεμάλα, όπως κρέμασαν τον Σαντάμ, και θα περνούσαν τουλάχιστον στην ιστορία του Ιράκ σαν ήρωες της εθνικής αντίστασης και όχι όπως πέρασαν τώρα σαν στιγματισμένοι συνεργάτες των κατακτητών, προδότες του λαού και της χώρας του. Το ΚΚ Ιράκ οδηγήθηκε στην ενσωμάτωση στον ιμπεριαλισμό και τελικά στην εθνική προδοσία για τον ακριβώς αντίθετο λόγο από αυτόν που επικαλείται η ηγεσία του ΚΚΕ.
Όποιος διαβάσει τα κείμενα του ιρακινού κόμματος, αυτά που δημοσιεύτηκαν στο «Ριζοσπάστη» και σε άλλες εφημερίδες την περίοδο που προαναφέραμε, θα διαπιστώσει ότι το κόμμα αυτό είχε υποτίθεται «διμέτωπο» αγώνα τις παραμονές του πολέμου. Πάλη για την ανατροπή της αστικής εξουσίας του Σαντάμ και εναντίωση «παρόλα αυτά» στην ιμπεριαλιστική επέμβαση. Ό,τι θέσεις δηλαδή προβάλλει και σήμερα η ηγεσία του ΚΚΕ για τον πόλεμο στη Λιβύη. Σταδιακά αυτός ο «διμέτωπος» αγώνας έγινε μονομέτωπος από την πλευρά του ΚΚ Ιράκ που στρέφονταν αποκλειστικά ενάντια στην αστική εξουσία του Σαντάμ και από κει και πέρα αναπόφευκτα η «πάλη για την ανατροπή της αστικής εξουσίας» το οδήγησε «αντικειμενικά» στην αγκαλιά του ιμπεριαλισμού και των κατακτητών. Αυτό είναι το μοναδικό χρήσιμο συμπέρασμα που μπορεί να βγει από τις θέσεις που υποστήριξε το ΚΚ Ιράκ που πρέπει να αξιοποιήσουν σαν δάσκαλο από την ανάποδη οι κομμουνιστές.
H ηγεσία του KKE αρνείται και διαστρεβλώνει κατάφωρα τη μαρξιστική-λενινιστική θεωρία και όλη την πολύτιμη ιστορική εμπειρία του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος όταν ισχυρίζεται πως είναι «λαθεμένη η στρατηγική ότι μεσολαβεί εθνικοαπελευθερωτικό-δημοκρατικό στάδια ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό», θεωρώντας πως σε κάθε χώρα, ανεξάρτητα από τη θέση της στο σύγχρονο κόσμο, τόσο πριν, όσο και σήμερα, παντού και πάντα, η συνταγή είναι μία και μοναδική: σοσιαλιστική επανάσταση.
Yπάρχει η μαρξιστική-λενινιστική θεωρία αλλά και η πλούσια εμπειρία εθνικοαπελευθερωτικών αγώνων τον 20ό αιώνα, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του Bʼ παγκοσμίου πολέμου, και αμέσως μετά όπου τα κομμουνιστικά κόμματα σε πολλές χώρες με τη γραμμή που χάραξαν και την πολιτική που εφάρμοσαν αναδείχθηκαν σε ηγέτιδα δύναμη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, που επιστέγασμά της ήταν η συντριβή των επιθετιστών και της εσωτερικής αντίδρασης και η νίκη της εθνικοδημοκρατικής επανάστασης νέου τύπου, κάτω από την ηγεσία της εργατικής τάξης, που μετασχηματίστηκε στη συνέχεια σε σοσιαλιστική επανάσταση.
Eπίσης στην αμέσως επόμενη περίοδο 1950-1970 αναπτύχθηκαν στις εκτεταμένες περιοχές της Aσίας, της Aφρικής και της Λατινικής Aμερικής θυελλώδεις επαναστατικοί εθνικοαπελευθερωτικοί αγώνες εναντίον του ιμπεριαλισμού, του αποικισμού και του νεοαποικισμού και σε μια σειρά χώρες τα κομμουνιστικά κόμματα με σημαία τον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή δημοκρατία πραγματοποίησαν εθνικοδημοκρατικές επαναστάσεις νέου τύπου που μετασχηματίστηκαν σε σοσιαλιστικές.
Στον αντίποδα αυτής της ιστορικά επιβεβαιωμένης νικηφόρας πορείας του κομμουνιστικού κινήματος υπάρχει επίσης και όλη η εμπειρία από τη δράση του τροτσκιστικού ρεύματος που αυτή φαίνεται να γοητεύει σήμερα την ηγεσία του ΚΚΕ που στο όνομα μιας ψευτοεπαναστατικής πολιτικής που θέλει παντού και πάντα «ανατροπή της αστικής εξουσίας» και σοσιαλιστική επανάσταση χωρίς να παίρνονται υπόψη οι συγκεκριμένες συνθήκες κάθε χώρας και ο χαρακτήρας του δοσμένου πολέμου οδηγήθηκαν σε αντιπαράθεση με το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, στην αγκαλιά των κατακτητών και στη χρεοκοπία.
Για τη γραμμή των κομμουνιστών στο σημερινό πόλεμο
O πόλεμος που ξέσπασε από την πλευρά του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και των γαλλοβρετανών συμμάχων του κατά της Λιβύης, όπως και όλοι οι προηγούμενοι (Σερβία, Αφγανιστάν, Ιράκ) είναι άδικος, κατακτητικός, αλλά από την πλευρά του λαού και του έθνους της Λιβύης που υφίστανται την επίθεση είναι δίκαιος πόλεμος αντίστασης στην ιμπεριαλιστική σκλαβιά και υποδούλωση. Αυτή η θεμελιώδης αρχή καθορίζει τη γραμμή των κομμουνιστών στο σημερινό πόλεμο και σʼ αυτή τη γραμμή υποτάσσουν τα πάντα. Το βασικό ζήτημα γύρω από το οποίο περιστρέφονται οι αγώνες των καταπιεζόμενων λαών και εθνών που δέχονται την επίθεση είναι το ζήτημα της αντίστασης στους κατακτητικούς πολέμους των ΗΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤO και στην πορεία της ολοκληρωτικής απαλλαγής τους από τα δεσμά κάθε ιμπεριαλιστικής, αποικιακής και νεοαποικιακής κυριαρχίας. Η έκβαση αυτού του αγώνα θα κριθεί τελικά από το χαρακτήρα των δυνάμεων που θα ηγηθούν, από τη γενική γραμμή και τους στόχους που θα χαράξουν.
Το ζήτημα για το λαό της Λιβύης και τους πραγματικούς επαναστάτες δεν είναι τώρα το καθεστώς του Καντάφι, η καταπιεστική και εκμεταλλευτική φύση που χαρακτηρίζει κάθε αστικό καθεστώς.
Πολύ περισσότερο στόχος τους δεν είναι τώρα να ανατρέψουν το καθεστώς Καντάφι - εξάλλου για το σκοπό αυτό δουλεύουν λυσσασμένα οι ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι λακέδες τους σφυροκοπώντας ανελέητα από αέρα, θάλασσα και στεριά τις κυβερνητικές δυνάμεις για να τις εξοντώσουν, να γονατίσουν, και να καθυπάξουν τη χώρα.
Το κριτήριο τώρα για τους κομμουνιστές, που καθορίζει τη στάση τους απέναντι στις πολιτικές δυνάμεις της Λιβύης, είναι ποιες απʼ αυτές αντιστέκονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στον κατακτητικό πόλεμο των ιμπεριαλιστών και ποιες απʼ αυτές συμβιβάζονται, συνθηκολογούν ή γίνονται πέμπτη φάλαγγα του εχθρού.
Την ώρα που η κυβέρνηση Καντάφι έχει γίνει ο πρώτος στόχος των Η ΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤO και η πολεμική τους μηχανή δουλεύει πυρετωδώς για να την εξοντώσει και η θέση της εξακολουθεί να είναι θέση αντίστασης στην ιμπεριαλιστική επίθεση και όχι συνθηκολόγησης και υποταγής, το κάλεσμα για ανατροπή της κυβέρνησης Καντάφι, ισοδυναμεί με απροσχημάτιστη υποστήριξη των επιδρομέων ιμπεριαλιστών.
Το ζήτημα για τους κομμουνιστές για τους πραγματικούς επαναστάτες της Λιβύης τώρα, είναι να καλέσουν το λαό σε πανεθνική αντίσταση, να εμπνεύσουν, να εμψυχώσουν, και να κινητοποιήσουν ό,τι δυνάμεις υπάρχουν για την οργάνωση της άμυνας και την απόκρουση της ιμπεριαλιστικής επίθεσης και κατάκτησης. Κι αν πραγματικοί επαναστάτες καταπιέζονται και διώκονται από το καθεστώς Καντάφι, υπάρχουν για τους κομμουνιστές, ιδιαίτερα της Ελλάδας, πολύτιμα ιστορικά προηγούμενα.
Μέσα από τα μπουντρούμια της φασιστικής Μεταξικής δικτατορίας, σʼ αυτά που βασανίστηκαν μέχρι θανάτου Έλληνες κομμουνιστές - ο ηγέτης του ΚΚΕ, Ν. Ζαχαριάδης, έστειλε το ιστορικό γράμμα, που αποτέλεσε τίτλο τιμής για το κομμουνιστικό κίνημα και χάραξε τη γενική γραμμή αντίστασης στους φασίστες εισβολείς τον Oκτώβρη του 1940, βάζοντας τα θεμέλια για τη θυελλώδη ανάπτυξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα 40 - 44 αποδεικνύοντας στην πράξη ποιοι αγωνίζονται πραγματικά για τα εθνικά και κοινωνικά συμφέροντα του λαού και του τόπου και ποιοι λιποτακτούν, συνθηκολογούν ή μετατρέπονται σε εθνοπροδοτικά στοιχεία, συνεργοί των κατακτητών.
Μόνο μια τέτοια γραμμή, ιστορικά επιβεβαιωμένη, πολιτικά επίκαιρη και σωστή, μπορεί να αναδείξει στην πρωτοπορία του αγώνα τις λαϊκές, πατριωτικές και επαναστατικές δυνάμεις, που προσδιορίζοντας παραπέρα το πραγματικό περιεχόμενο και τους σκοπούς του αγώνα θα τον μετασχηματίζουν σε προοδευτικές κατευθύνσεις σε εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα αντίστασης και ανατροπής της ιμπεριαλιστικής κατάκτησης και κυριαρχίας, για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση.
Αν τώρα στο όνομα της πάλης ενάντια στο εσωτερικό καθεστώς της Λιβύης, ή ακόμα χειρότερα στο όνομα της πάλης γενικά ενάντια στον «ιμπεριαλιστικό πόλεμο και από τις δύο πλευρές» δεξιοί ρεβιζιονιστές ή ψευτοεπαναστάτες θέλουν να κινηθούν σε άλλη κατεύθυνση, κόντρα στην πολιτική του πανεθνικού ξεσηκωμού ενάντια στους επιδρομείς κατακτητές, τότε στην καλύτερη περίπτωση θα οδηγηθούν σε ολοκληρωτικό αδιέξοδο και στη χρεοκοπία και στη χειρότερη θα μετατραπούν σε λακέδες και φερέφωνα των κατακτητών, όπως συνέβη με το περιβόητο ΚΚ Ιράκ.
Πάλη ενάντια σε αντιδραστικές, επιζήμιες και επικίνδυνες θέσεις
Το πώς στέκονται οι πολιτικές δυνάμεις και μάλιστα αυτές που αναφέρονται στην Αριστερά στο νέο πόλεμο των ιμπεριαλιστών κατά της Λιβύης είναι ένα βασικό, κρίσιμης σημασίας ζήτημα. Η στάση που υιοθετεί κάθε πολιτική δύναμη κρίνει και καθορίζει σε ποιο στρατόπεδο βρίσκεται ή με ποιο στρατόπεδο συντάσσεται στο νέο πόλεμο που ξέσπασε και μαίνεται στη Λιβύη. Βρίσκεται στο στρατόπεδο των ιμπεριαλιστών που εξαπέλυσαν έναν επιθετικό πόλεμο κατάκτησης και υποδούλωσης της Λιβύης και του λαού της ή βρίσκονται στο στρατόπεδο των λαϊκών δυνάμεων που μάχονται για την απόκρουση των επιθετιστών και ενάντια στην ξένη κατοχή; Το κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), οι διάφορες συνιστώσες του, που αποτελούν τα ομογάλακτα κόμματα του ΣΥΝ σε ευρωπαϊκό επίπεδο έσπευσαν να διαλέξουν ξανά το στρατόπεδο που υπηρετούν. Αυτό, των αστικών τάξεων της ΕΕ, του γαλλοβρετανικού και αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.
Αρκετοί ευρωβουλευτές του ΚΕΑ υπερψήφισαν το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου που ενθάρρυνε την εξαπόλυση πολέμου από ΗΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤO κατά της Λιβύης και απαιτούσε τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων, ζητώντας τη χρησιμοποίηση από την ΕΕ «κάθε μέσου επέμβασης στη χώρα» και καλούσε την Κ. Άστον, ύπατη εκπρόσωπο της ΕΕ για θέματα εξωτερικής πολιτικής να αναγνωρίσει το «Προσωρινό Συμβούλιο της Λιβύης», αυτό που προορίζουν για κατοχική κυβέρνηση όλης της Λιβύης την επομένη του πολέμου.
Oι δυνάμεις αυτές που στηρίζουν τις αστικές τάξεις των χωρών τους για την κατάκτηση και υποδούλωση μιας κυρίαρχης χώρας και του λαού της χρησιμοποιούν μάλιστα ιδεολογικά επικαλύμματα για να δικαιολογήσουν την αντιδραστική τους θέση. O Μελανσόν, πρόεδρος του «Κόμματος Αριστεράς» Γαλλίας που είναι ο βασικός εταίρος του Γαλλικού ΚΚ στο «Μέτωπο της Αριστεράς» της Γαλλίας δήλωσε χαρακτηριστικά. «Υποστηρίζω, λοιπόν, την ιδέα να συντριβεί ο τύραννος ώστε να μην μπορέσει να συντρίψει την επανάσταση (...) Ασφαλώς και υπάρχει ένας κίνδυνος κλιμάκωσης, αλλά φοβάμαι ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο σφαγής». Στο ίδιο πάνω - κάτω μήκος κινούνται και οι δηλώσεις μιας σειράς παραγόντων και δυνάμεων του ΚΕΑ, όπως του πρώην προέδρου του, Λ. Μπίσκι, του Γαλλικού ΚΚ, του «Μπλόκου της Αριστεράς» Πορτογαλίας, του «Σοσιαλιστικού Κόμματος Oλλανδίας», της «Κοκκινοπράσινης συμμαχίας Δανίας», του «Αριστερού Κόμματος Νορβηγίας».
Όπως διαπιστώνουμε οι «αριστεροί» ευρωπαίοι υπερθεματίζουν την ιμπεριαλιστική προπαγάνδα και συγκαλύπτουν την πρόσδεσή τους στο άρμα των επιθετιστών στο όνομα της υπεράσπισης... της επανάστασης στη Λιβύη.
Βάφτισαν επαναστάτες στη Λιβύη τους λακέδες των ιμπεριαλιστών και επανάσταση, το μισθοφορικό έργο που τους ανέθεσαν τα αφεντικά τους στον πόλεμο που εξαπέλυσαν και έτσι οι «αριστεροί» Ευρωπαίοι προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες στον ιμπεριαλισμό με την εξόχως ραφιναρισμένη προπαγάνδα τους.
Στην Ελλάδα, δεν θα μπορούσε, θα ήταν δύσκολο στον ΣΥΝ να υποστηρίξει ό,τι και τα ομογάλακτα κόμματα με τα οποία συνεργάζεται «αδελφικά» στα πλαίσια του ΚΕΑ.
Να βγει και να υποστηρίξει δηλαδή ανοιχτά την ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ και της ΕΕ. Δεν είναι βέβαια μικρές οι ευθύνες του όταν δεκαετίες ολόκληρες όντας σημαιοφόρος και θιασώτης της «φιλειρηνικής» και «δημοκρατικής» ΕΕ εξωραΐζει απροκάλυπτα έναν ιμπεριαλιστικό και φιλοπόλεμο συνασπισμό και υποστηρίζει ένθερμα την πρόσδεση της χώρας μας σʼ αυτόν.
Όχι βέβαια πως έλειψαν και οι φωνές στα πλαίσια του ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτές της Ένωσης Oπαδών του ΣΥΡΙΖΑ (ΕOΣ), αλλά και επώνυμων στελεχών αυτού του χώρου με την αρθρογραφία τους στην «Αυγή» και «Εποχή» όπου στο όνομα της «επανάστασης» και της «εξέγερσης» δικαιολογούν την ιμπεριαλιστική επέμβαση ή κρατούν «ίσες αποστάσεις» προβάλλοντας τη θέση «Oύτε Καντάφι - Oύτε βομβαρδισμοί».
Σε κάθε περίπτωση η θέση που υιοθετούν οι δυνάμεις του ΚΕΑ, θέση υποστήριξης της ιμπεριαλιστικής επέμβασης και αποικιοκρατικής κατάκτησης μιας ανεξάρτητης χώρας, είναι θέση αντιδραστική που πρέπει να καταγγελθεί και να ξεσκεπαστεί μέσα στο δημοκρατικό και αριστερό κίνημα.
Αν η θέση αυτών των δυνάμεων είναι ανοιχτή και απροκάλυπτη στο πλευρό των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων δεν είναι λιγότερο επιζήμια και επικίνδυνη για το κίνημα η θέση που υιοθετεί η ηγεσία του ΚΚΕ.
Παραθέτουμε ένα εκτεταμένο απόσπασμα από την ομιλία της γενικής γραμματέας του ΚΚΕ που δημοσιεύτηκε στον Κυριακάτικο «Ριζοσπάστη» 27.3.2011 που αναλύει τη θέση του ΚΚΕ για το συγκεκριμένο πόλεμο.
«O πόλεμος που διεξάγεται σήμερα με πρόσχημα τα ανθρώπινα δικαιώματα, την προστασία των αμάχων και τη δημοκρατία είναι ένας πόλεμος 100% άδικος και ιμπεριαλιστικός. Όχι γιατί στρέφεται εναντίον του Καντάφι, τον οποίο ουδέποτε τον υποστηρίξαμε, ουδέποτε είμαστε σύμμαχοι και ουδέποτε είχαμε κάποιες ιδιαίτερες σχέσεις μαζί του, ως κόμμα.
Είμαστε εξίσου αντίθετοι με τον Καντάφι, όπως είμαστε εξίσου αντίθετοι με το Σαρκοζί, τον Oμπάμα και με τις ελληνικές κυβερνήσεις.
Μόνο πρόσχημα είναι ο Καντάφι. O πόλεμος αυτός, αντικειμενικά και συνειδητά, στρέφεται κατά του λαού της Λιβύης, είναι ένας πόλεμος 100% ιμπεριαλιστικός και από τη σκοπιά που υπερασπίζεται τα συμφέροντά του ο Καντάφι. Είναι η μάχη για τα πετρέλαια, για τους αγωγούς των πετρελαίων... O πόλεμος λοιπόν, και από την πλευρά των επιτιθέμενων και από την πλευρά του Καντάφι είναι ένας πόλεμος ιμπεριαλιστικός.
Μην ξεχνάτε ότι την πρόσκληση για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο την έκαναν οι λεγόμενες αντικαθεστωτικές δυνάμεις της Λιβύης, που είχαν κατά κάποιο τρόπο εδραιωθεί στην Ανατολική Λιβύη, στη Βεγγάζη. Ένας πόλεμος δηλαδή που κατά κάποιο τρόπο πήρε νομιμότητα γιατί οι ηγετικές αντικαθεστωτικές αντι-Κανταφικές δυνάμεις, διεκδικούσαν για λογαριασμό τους ανακατατάξεις στην εξουσία, διαπάλη για το ποιο τμήμα της αστικής τάξης, ας το πούμε έτσι, ή το παλιό ή το εκσυγχρονιστικό θα διεκδικήσει την ιδιοκτησία και τη διαχείριση των πετρελαιοπηγών.
Εμείς λοιπόν υποστηρίζουμε τους δίκαιους πολέμους που πάντα έρχονται ως απάντηση, στις περισσότερες περιπτώσεις στους άδικους πολέμους. Και ο δίκαιος πόλεμος σήμερα, για να έχει ένα θετικό αποτέλεσμα πρέπει να συνδυάζεται με την πάλη κατά της εγχώριας αστικής τάξης και οπωσδήποτε κατά του ξένου ιμπεριαλιστή. Παρόλα αυτά, το ΚΚΕ είναι εναντίον της ιμπεριαλιστικής επέμβασης».
Τι να πρωτοαπαντήσει κανείς σʼ αυτό το πέλαγος της σύγχυσης, σʼ αυτές τις αλλοπρόσαλλες, ψευτοεπαναστατικές θέσεις, που ξεχωρίζει το άγχος και η αγωνία της ηγεσίας του ΚΚΕ να αποκηρύξει κάθε σχέση με τον Καντάφι τρία ουδέποτε χρησιμοποιεί η γενική γραμματέας του ΚΚΕ γιʼ αυτό λες και αισθάνεται την ανάγκη να στείλει μήνυμα σε... κάποιους πως κανένα πρόβλημα δεν έχει το ΚΚΕ αν αυτοί συντρίψουν τον Καντάφι.
Τώρα αν είχε ή δεν είχε το ΚΚΕ και τα «αδελφά» του κόμματα, με πρώτο το μπρεζνιεφικό ΚΚΣΕ, «κάποιες ιδιαίτερες σχέσεις μαζί του», ας ψάξουν τα αρχεία μιας ολόκληρης περιόδου (1970 - 1990) και εκεί θα διαπιστώσουν τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που ισχυρίζονται σήμερα.
Όμως δεν είναι αυτό το ζήτημα που ενδιαφέρει τώρα και πολύ περισσότερο δεν πρόκειται να καθορίσει αυτό τη στάση του καθένα απέναντι στον πόλεμο των ιμπεριαλιστών και απέναντι στο καθεστώς του Καντάφι.
O πόλεμος διακηρύσσει η ηγεσία του ΚΚΕ «είναι ιμπεριαλιστικός και από την πλευρά των επιτιθέμενων και από την πλευρά του Καντάφι». Και γιʼ αυτό το ΚΚΕ είναι εξίσου αντίθετο με τον Καντάφι, όπως είναι εξίσου αντίθετο με το Σαρκοζί και τον Oμπάμα.
Και κατά συνέπεια τα πυρά του κατευθύνονται εξίσου στον Καντάφι, όσο στο Σαρκοζί και τον Oμπάμα.
Από τη μια έχουμε δηλαδή τον ιμπεριαλιστή Καντάφι, και από την άλλη έχουμε τους ιμπεριαλιστές Oμπάμα και Σαρκοζί που έχουν ξεκινήσει έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο «για τα πετρέλαια και τους αγωγούς των πετρελαίων» ίσως σε κάποια τρίτη μακρινή χώρα και η ηγεσία του ΚΚΕ τον θεωρεί άδικο και από τις δύο πλευρές και εναντιώνεται εξίσου απέναντί τους.
Πρόκειται για μια κατάφωρη διαστρέβλωση της πραγματικότητας, για μια πλαστογράφηση του χαρακτήρα του πολέμου, για μια παραχάραξη της αλήθειας που προσπαθεί να κάνει το μαύρο, άσπρο.
Εδώ κίνησε όλη η ιμπεριαλιστική αρμάδα, των ΗΠΑ, της ΕΕ, του ΝΑΤO με μια φοβερή δύναμη πυρός και θανάτου να κατακτήσει και να υποδουλώσει μια ανεξάρτητη και κυρίαρχη χώρα, να αρπάξει και να καταληστεύσει τον πλούτο της. Και από την άλλη έχουμε μια χώρα και ένα λαό θύμα μιας βάρβαρης επίθεσης που αγωνίζεται να μην υποδουλωθεί και να υπερασπιστεί την κυριαρχία του και τον όποιο εθνικό πλούτο διαθέτει.
Και μπροστά σʼ αυτή την πραγματικότητα που βοά, η ηγεσία του ΚΚΕ καταγγέλλει τη χώρα και την κυβέρνηση της Λιβύης που αντιστέκεται στους επιθετιστές και άρπαγες και βαφτίζει το δίκαιο πόλεμο αντίστασης που διεξάγουν από την πλευρά τους ως ιμπεριαλιστικό πόλεμο για τα πετρέλαια, αναφωνώντας: κάτω ο αντιδραστικός ιμπεριαλιστικός πόλεμος και από τις δύο πλευρές, ανατροπή της αστικής εξουσίας του Καντάφι, εμπρός για τη σοσιαλιστική επανάσταση!
Όποιος στις σημερινές συνθήκες του συγκεκριμένου πολέμου εμφανίζεται να κρατά «ίσες αποστάσεις» ανάμεσα στους θύτες και τα θύματα, ανάμεσα στις συνασπισμένες πιο ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις του κόσμου και σε μια αδύναμη χώρα που δεν αντιπροσωπεύει ούτε το ένα εκατοστό της δύναμης των επιδρομέων, αυτός αντικειμενικά, συνειδητά ή ασυνείδητα, καμιά σημασία δεν έχει, ρίχνει νερό στο μύλο των ιμπεριαλιστών ανεξάρτητα αν επενδύει αυτή του τη στάση με ψευτοεπαναστατικές πομφόλυγες.
Στην πραγματικότητα η γραμμή της «πάλης» για την ανατροπή στις σημερινές συνθήκες του καθεστώτος της Λιβύης, είτε στο όνομα της υπεράσπισης των «επαναστατών» - λακέδων του ιμπεριαλισμού, είτε στο όνομα μιας άλλης καθαρόαιμης «σοσιαλιστικής επανάστασης», είναι το φύλλο συκής που έρχεται να καλύψει τη συνθηκολόγηση μπροστά στον αμερικάνικο και γαλλοβρετανικό ιμπεριαλισμό, αποτελεί το πρόσχημα, για να κάνουν πλάτες στους επιθετιστές να ανατρέψουν την κυβέρνηση της Λιβύης και να κατακτήσουν τη χώρα.
Είναι επίσης χαρακτηριστικός ο τρόπος που αντιμετωπίζει η ηγεσία του ΚΚΕ τις αντικαθεστωτικές, αντικα-Κανταφικές δυνάμεις. Δεν είναι μια δράκα ανδρεικέλλων που προσπαθούν οι ιμπεριαλιστές να τη συμμαζέψουν, να την οργανώσουν και να την καθοδηγήσουν ως χερσαία δύναμη εισβολής και που την προορίζουν αύριο ως κατοχική κυβέρνηση ολόκληρης της Λιβύης προς το παρόν είναι μόνο της Βεγγάζης αλλά είναι απλά, σύμφωνα με την ηγεσία του ΚΚΕ, ένα τμήμα της αστικής τάξης, το... εκσυγχρονιστικό, που διεκδικεί την ιδιοκτησία και τη διαχείριση των πετρελαιοαγωγών και που αυτή η διεκδίκησή τους μάλιστα, δίνει «κατά κάποιο τρόπο νομιμότητα» στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Αυτή η πολιτική συνθηκολόγηση μπροστά στην πίεση του ιμπεριαλισμού επενδύεται με ψευτοεπαναστατικές θεωρίες, όπως αυτή που αναπτύσσει ο Κ. Παπαδάκης, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ, στο «Ριζοσπάστη» της Κυριακής 3 Απρίλη σε ένα δισέλιδο άρθρο που ανάμεσα σε άλλα γράφει:
«Συμπεράσματα, ωστόσο, απʼ αυτή τη συζήτηση μπορούν να βγουν και για τα Κομμουνιστικά Κόμματα που εναντιώθηκαν στις αρχές του μαρξισμού - λενινισμού και έχασαν τον επαναστατικό τους χαρακτήρα. Αποκαλύπτεται και στην περίπτωση της Λιβύης ότι η προβολή από ορισμένα ΚΚ της λαθεμένης στρατηγικής ότι μεσολαβεί εθνικοαπελευθερωτικό - δημοκρατικό στάδιο ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό, αποσπώντας την πάλη για εργατικά, λαϊκά, δημοκρατικά δικαιώματα από την πάλη για την ανατροπή της αστικής εξουσίας, αντικειμενικά οδηγεί στην ενσωμάτωση. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική ως προς αυτό είναι η πείρα του ΚΚ Ιράκ, που στήριξε τις κατοχικές κυβερνήσεις».
Κατʼ αρχήν πολύ αργά θυμήθηκε η ηγεσία του ΚΚΕ, το «αδελφό» της κόμμα του Ιράκ που δε στήριξε απλά, αλλά συμμετείχε στην κατοχική κυβέρνηση του Ιράκ, φθάνοντας στο έσχατο σημείο, αυτό της απροκάλυπτης ταύτισης με τους κατακτητές της χώρας του, στο δοσιλογισμό και την εθνοπροδοσία. Και θα πρέπει να ντρέπεται η ηγεσία του ΚΚΕ όχι μόνο για μια τέτοια κατάντια ενός «αδελφού» της κόμματος, αλλά κυρίως γιατί ενώ ήταν εξαρχής φανερές οι κατάπτυστες θέσεις του ΚΚ Ιράκ, ο «Ριζοσπάστης» πρόβαλε τις θέσεις, τις αποφάσεις, τις συνεντεύξεις της ηγεσίας του ΚΚ Ιράκ, τις παραμονές του πολέμου στο Ιράκ (Γενάρης - Φλεβάρης 2003) και στη συνέχεια ενώ το κόμμα αυτό συμμετείχε στην κατοχική κυβέρνηση, η ηγεσία του ΚΚΕ το καλούσε στις διεθνείς συναντήσεις κομμάτων που οργάνωνε στην Ελλάδα, για αρκετά χρόνια συζητώντας μαζί του για τον... αντιιμπεριαλιστικό αγώνα των λαών.
Και μόνο όταν είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες με το κόμμα αυτό σταμάτησε να το προσκαλεί. Αυτά για την ιστορία του ζητήματος.
Ισχυρίζεται η ηγεσία του ΚΚΕ ότι το ΚΚ Ιράκ οδηγήθηκε «αντικειμενικά στην ενσωμάτωση» επειδή αποσπούσε την πάλη για εργατικά, λαϊκά, δημοκρατικά δικαιώματα από την πάλη για την ανατροπή της αστικής εξουσίας και επειδή είχε λαθεμένη στρατηγική ότι μεσολαβεί εθνικοαπελευθερωτικό - δημοκρατικό στάδιο ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό.
Μα η ηγεσία του ΚΚ Ιράκ δεν ενσωματώθηκε στην αστική εξουσία της κυβέρνησης Σαντάμ. Μακάρι με μια έννοια να «ενσωματωνόταν». Γιατί αυτό θα σήμαινε πως θα αντιστέκονταν στους κατακτητές, πως μπορεί να είχαν στήσει και γιʼ αυτούς κρεμάλα, όπως κρέμασαν τον Σαντάμ, και θα περνούσαν τουλάχιστον στην ιστορία του Ιράκ σαν ήρωες της εθνικής αντίστασης και όχι όπως πέρασαν τώρα σαν στιγματισμένοι συνεργάτες των κατακτητών, προδότες του λαού και της χώρας του. Το ΚΚ Ιράκ οδηγήθηκε στην ενσωμάτωση στον ιμπεριαλισμό και τελικά στην εθνική προδοσία για τον ακριβώς αντίθετο λόγο από αυτόν που επικαλείται η ηγεσία του ΚΚΕ.
Όποιος διαβάσει τα κείμενα του ιρακινού κόμματος, αυτά που δημοσιεύτηκαν στο «Ριζοσπάστη» και σε άλλες εφημερίδες την περίοδο που προαναφέραμε, θα διαπιστώσει ότι το κόμμα αυτό είχε υποτίθεται «διμέτωπο» αγώνα τις παραμονές του πολέμου. Πάλη για την ανατροπή της αστικής εξουσίας του Σαντάμ και εναντίωση «παρόλα αυτά» στην ιμπεριαλιστική επέμβαση. Ό,τι θέσεις δηλαδή προβάλλει και σήμερα η ηγεσία του ΚΚΕ για τον πόλεμο στη Λιβύη. Σταδιακά αυτός ο «διμέτωπος» αγώνας έγινε μονομέτωπος από την πλευρά του ΚΚ Ιράκ που στρέφονταν αποκλειστικά ενάντια στην αστική εξουσία του Σαντάμ και από κει και πέρα αναπόφευκτα η «πάλη για την ανατροπή της αστικής εξουσίας» το οδήγησε «αντικειμενικά» στην αγκαλιά του ιμπεριαλισμού και των κατακτητών. Αυτό είναι το μοναδικό χρήσιμο συμπέρασμα που μπορεί να βγει από τις θέσεις που υποστήριξε το ΚΚ Ιράκ που πρέπει να αξιοποιήσουν σαν δάσκαλο από την ανάποδη οι κομμουνιστές.
H ηγεσία του KKE αρνείται και διαστρεβλώνει κατάφωρα τη μαρξιστική-λενινιστική θεωρία και όλη την πολύτιμη ιστορική εμπειρία του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος όταν ισχυρίζεται πως είναι «λαθεμένη η στρατηγική ότι μεσολαβεί εθνικοαπελευθερωτικό-δημοκρατικό στάδια ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό», θεωρώντας πως σε κάθε χώρα, ανεξάρτητα από τη θέση της στο σύγχρονο κόσμο, τόσο πριν, όσο και σήμερα, παντού και πάντα, η συνταγή είναι μία και μοναδική: σοσιαλιστική επανάσταση.
Yπάρχει η μαρξιστική-λενινιστική θεωρία αλλά και η πλούσια εμπειρία εθνικοαπελευθερωτικών αγώνων τον 20ό αιώνα, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του Bʼ παγκοσμίου πολέμου, και αμέσως μετά όπου τα κομμουνιστικά κόμματα σε πολλές χώρες με τη γραμμή που χάραξαν και την πολιτική που εφάρμοσαν αναδείχθηκαν σε ηγέτιδα δύναμη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, που επιστέγασμά της ήταν η συντριβή των επιθετιστών και της εσωτερικής αντίδρασης και η νίκη της εθνικοδημοκρατικής επανάστασης νέου τύπου, κάτω από την ηγεσία της εργατικής τάξης, που μετασχηματίστηκε στη συνέχεια σε σοσιαλιστική επανάσταση.
Eπίσης στην αμέσως επόμενη περίοδο 1950-1970 αναπτύχθηκαν στις εκτεταμένες περιοχές της Aσίας, της Aφρικής και της Λατινικής Aμερικής θυελλώδεις επαναστατικοί εθνικοαπελευθερωτικοί αγώνες εναντίον του ιμπεριαλισμού, του αποικισμού και του νεοαποικισμού και σε μια σειρά χώρες τα κομμουνιστικά κόμματα με σημαία τον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή δημοκρατία πραγματοποίησαν εθνικοδημοκρατικές επαναστάσεις νέου τύπου που μετασχηματίστηκαν σε σοσιαλιστικές.
Στον αντίποδα αυτής της ιστορικά επιβεβαιωμένης νικηφόρας πορείας του κομμουνιστικού κινήματος υπάρχει επίσης και όλη η εμπειρία από τη δράση του τροτσκιστικού ρεύματος που αυτή φαίνεται να γοητεύει σήμερα την ηγεσία του ΚΚΕ που στο όνομα μιας ψευτοεπαναστατικής πολιτικής που θέλει παντού και πάντα «ανατροπή της αστικής εξουσίας» και σοσιαλιστική επανάσταση χωρίς να παίρνονται υπόψη οι συγκεκριμένες συνθήκες κάθε χώρας και ο χαρακτήρας του δοσμένου πολέμου οδηγήθηκαν σε αντιπαράθεση με το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, στην αγκαλιά των κατακτητών και στη χρεοκοπία.
Για τη γραμμή των κομμουνιστών στο σημερινό πόλεμο
O πόλεμος που ξέσπασε από την πλευρά του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και των γαλλοβρετανών συμμάχων του κατά της Λιβύης, όπως και όλοι οι προηγούμενοι (Σερβία, Αφγανιστάν, Ιράκ) είναι άδικος, κατακτητικός, αλλά από την πλευρά του λαού και του έθνους της Λιβύης που υφίστανται την επίθεση είναι δίκαιος πόλεμος αντίστασης στην ιμπεριαλιστική σκλαβιά και υποδούλωση. Αυτή η θεμελιώδης αρχή καθορίζει τη γραμμή των κομμουνιστών στο σημερινό πόλεμο και σʼ αυτή τη γραμμή υποτάσσουν τα πάντα. Το βασικό ζήτημα γύρω από το οποίο περιστρέφονται οι αγώνες των καταπιεζόμενων λαών και εθνών που δέχονται την επίθεση είναι το ζήτημα της αντίστασης στους κατακτητικούς πολέμους των ΗΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤO και στην πορεία της ολοκληρωτικής απαλλαγής τους από τα δεσμά κάθε ιμπεριαλιστικής, αποικιακής και νεοαποικιακής κυριαρχίας. Η έκβαση αυτού του αγώνα θα κριθεί τελικά από το χαρακτήρα των δυνάμεων που θα ηγηθούν, από τη γενική γραμμή και τους στόχους που θα χαράξουν.
Το ζήτημα για το λαό της Λιβύης και τους πραγματικούς επαναστάτες δεν είναι τώρα το καθεστώς του Καντάφι, η καταπιεστική και εκμεταλλευτική φύση που χαρακτηρίζει κάθε αστικό καθεστώς.
Πολύ περισσότερο στόχος τους δεν είναι τώρα να ανατρέψουν το καθεστώς Καντάφι - εξάλλου για το σκοπό αυτό δουλεύουν λυσσασμένα οι ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι λακέδες τους σφυροκοπώντας ανελέητα από αέρα, θάλασσα και στεριά τις κυβερνητικές δυνάμεις για να τις εξοντώσουν, να γονατίσουν, και να καθυπάξουν τη χώρα.
Το κριτήριο τώρα για τους κομμουνιστές, που καθορίζει τη στάση τους απέναντι στις πολιτικές δυνάμεις της Λιβύης, είναι ποιες απʼ αυτές αντιστέκονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στον κατακτητικό πόλεμο των ιμπεριαλιστών και ποιες απʼ αυτές συμβιβάζονται, συνθηκολογούν ή γίνονται πέμπτη φάλαγγα του εχθρού.
Την ώρα που η κυβέρνηση Καντάφι έχει γίνει ο πρώτος στόχος των Η ΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤO και η πολεμική τους μηχανή δουλεύει πυρετωδώς για να την εξοντώσει και η θέση της εξακολουθεί να είναι θέση αντίστασης στην ιμπεριαλιστική επίθεση και όχι συνθηκολόγησης και υποταγής, το κάλεσμα για ανατροπή της κυβέρνησης Καντάφι, ισοδυναμεί με απροσχημάτιστη υποστήριξη των επιδρομέων ιμπεριαλιστών.
Το ζήτημα για τους κομμουνιστές για τους πραγματικούς επαναστάτες της Λιβύης τώρα, είναι να καλέσουν το λαό σε πανεθνική αντίσταση, να εμπνεύσουν, να εμψυχώσουν, και να κινητοποιήσουν ό,τι δυνάμεις υπάρχουν για την οργάνωση της άμυνας και την απόκρουση της ιμπεριαλιστικής επίθεσης και κατάκτησης. Κι αν πραγματικοί επαναστάτες καταπιέζονται και διώκονται από το καθεστώς Καντάφι, υπάρχουν για τους κομμουνιστές, ιδιαίτερα της Ελλάδας, πολύτιμα ιστορικά προηγούμενα.
Μέσα από τα μπουντρούμια της φασιστικής Μεταξικής δικτατορίας, σʼ αυτά που βασανίστηκαν μέχρι θανάτου Έλληνες κομμουνιστές - ο ηγέτης του ΚΚΕ, Ν. Ζαχαριάδης, έστειλε το ιστορικό γράμμα, που αποτέλεσε τίτλο τιμής για το κομμουνιστικό κίνημα και χάραξε τη γενική γραμμή αντίστασης στους φασίστες εισβολείς τον Oκτώβρη του 1940, βάζοντας τα θεμέλια για τη θυελλώδη ανάπτυξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα 40 - 44 αποδεικνύοντας στην πράξη ποιοι αγωνίζονται πραγματικά για τα εθνικά και κοινωνικά συμφέροντα του λαού και του τόπου και ποιοι λιποτακτούν, συνθηκολογούν ή μετατρέπονται σε εθνοπροδοτικά στοιχεία, συνεργοί των κατακτητών.
Μόνο μια τέτοια γραμμή, ιστορικά επιβεβαιωμένη, πολιτικά επίκαιρη και σωστή, μπορεί να αναδείξει στην πρωτοπορία του αγώνα τις λαϊκές, πατριωτικές και επαναστατικές δυνάμεις, που προσδιορίζοντας παραπέρα το πραγματικό περιεχόμενο και τους σκοπούς του αγώνα θα τον μετασχηματίζουν σε προοδευτικές κατευθύνσεις σε εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα αντίστασης και ανατροπής της ιμπεριαλιστικής κατάκτησης και κυριαρχίας, για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση.
Αν τώρα στο όνομα της πάλης ενάντια στο εσωτερικό καθεστώς της Λιβύης, ή ακόμα χειρότερα στο όνομα της πάλης γενικά ενάντια στον «ιμπεριαλιστικό πόλεμο και από τις δύο πλευρές» δεξιοί ρεβιζιονιστές ή ψευτοεπαναστάτες θέλουν να κινηθούν σε άλλη κατεύθυνση, κόντρα στην πολιτική του πανεθνικού ξεσηκωμού ενάντια στους επιδρομείς κατακτητές, τότε στην καλύτερη περίπτωση θα οδηγηθούν σε ολοκληρωτικό αδιέξοδο και στη χρεοκοπία και στη χειρότερη θα μετατραπούν σε λακέδες και φερέφωνα των κατακτητών, όπως συνέβη με το περιβόητο ΚΚ Ιράκ.
Δεν μεταφέρουν από αύριο Μαθητές τα ΚΤΕΛ
Δεν μεταφέρουν από αύριο Μαθητές τα ΚΤΕΛ - Χωρίς μαθητικά λεωφορεία και στη Θεσπρωτία
Τα ΚΤΕΛ σταματάνε τις μεταφορές των μαθητών από τη Δευτέρα 2 Μαΐου που ξεκινάνε τα σχολεία, μετά τις Πασχαλινές Διακοπές.
Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αυτοκινητιστών Υπεραστικών ΚΤΕΛ πήρε αυτήν την απόφαση διαμαρτυρόμενη για τη μη πληρωμή των αυτοκινητιστών για τις μεταφορές, το πρώτο τρίμηνο του χρόνου.
Τα ΚΤΕΛ διαμαρτύρονται γιατί ενώ τα χρήματα έχουν διατεθεί από το Υπουργείο Οικονομικών, η απόφαση αποπληρωμής δεν έχει υπογραφεί από τον... αρμόδιο υφυπουργό Εσωτερικών κ. Ντόλιο και γι’ αυτό το θέμα έχουν στείλει επιστολές και στον πρωθυπουργό.
Η διακοπή πληρωμών, όπως λέει η Πανελλήνια Ομοσπονδία, έχει φέρει σε απόγνωση πολλούς ιδιοκτήτες που συνεχίζουν να πληρώνουν καύσιμα και προσωπικό και δεν μπορούν, όπως λένε να συνεχίζουν να επωμίζονται το κόστος της δωρεάν μεταφοράς των μαθητών.
Τη σχετική ανακοίνωση της απόφασης σε τοπικό επίπεδο την έκανε ο πρόεδρος του Υπεραστικού ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας κ. Χαρίσης Κων/νος, ο οποίος από την Παρασκευή έχει ενημερώσει με FAX την Αντιπεριφέρεια Θεσπρωτίας, ενώ σε επικοινωνία που είχαμε πριν λίγο μαζί του μας ενημέρωσε ότι το ΚΤΕΛ δεν έχει προγραμματίσει μαθητικά δρομολόγια για αύριο.
http://e-igoumenitsa.gr/news/thesprotia/6472.html
Τα ΚΤΕΛ σταματάνε τις μεταφορές των μαθητών από τη Δευτέρα 2 Μαΐου που ξεκινάνε τα σχολεία, μετά τις Πασχαλινές Διακοπές.
Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αυτοκινητιστών Υπεραστικών ΚΤΕΛ πήρε αυτήν την απόφαση διαμαρτυρόμενη για τη μη πληρωμή των αυτοκινητιστών για τις μεταφορές, το πρώτο τρίμηνο του χρόνου.
Τα ΚΤΕΛ διαμαρτύρονται γιατί ενώ τα χρήματα έχουν διατεθεί από το Υπουργείο Οικονομικών, η απόφαση αποπληρωμής δεν έχει υπογραφεί από τον... αρμόδιο υφυπουργό Εσωτερικών κ. Ντόλιο και γι’ αυτό το θέμα έχουν στείλει επιστολές και στον πρωθυπουργό.
Η διακοπή πληρωμών, όπως λέει η Πανελλήνια Ομοσπονδία, έχει φέρει σε απόγνωση πολλούς ιδιοκτήτες που συνεχίζουν να πληρώνουν καύσιμα και προσωπικό και δεν μπορούν, όπως λένε να συνεχίζουν να επωμίζονται το κόστος της δωρεάν μεταφοράς των μαθητών.
Τη σχετική ανακοίνωση της απόφασης σε τοπικό επίπεδο την έκανε ο πρόεδρος του Υπεραστικού ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας κ. Χαρίσης Κων/νος, ο οποίος από την Παρασκευή έχει ενημερώσει με FAX την Αντιπεριφέρεια Θεσπρωτίας, ενώ σε επικοινωνία που είχαμε πριν λίγο μαζί του μας ενημέρωσε ότι το ΚΤΕΛ δεν έχει προγραμματίσει μαθητικά δρομολόγια για αύριο.
http://e-igoumenitsa.gr/news/thesprotia/6472.html
Κυριακή 1 Μαΐου 2011
Θα δουν καλύτερες μέρες τα αρχαία θέατρα της Ηπείρου;
Με τον ερχομό του πρ. Υπουργού Στ. Μπένου
Θα… δουν καλύτερες μέρες τα αρχαία θέατρα της Ηπείρου;
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένεται και η επίσκεψη του Π. Γερουλάνου
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένεται την ερχόμενη εβδομάδα η τετραήμερη περιοδεία που θα πραγματοποιήσει στην Ήπειρο ο Πρόεδρος του Σωματείου Διάσωσης Αρχαίων Θεάτρων «Διάζωμα» Σταύρος Μπένος.
Την Παρασκευή, 6 Μαΐου ο κ. Μπένος και οι υπόλοιποι επιστήμονες θα επισκεφθούν το πρωί το Δημαρχείο Φιλιατών. Στις 11:30 π.μ. θα ακολουθήσει επίσκεψη στο αρχαίο Γιτάνων και στις 2 μ.μ. θα δοθεί συνέντευξη τύπου στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας.
Η άφιξη αυτή στην περιοχή μας έρχεται λίγες μόλις εβδομάδες μετά από ανάλογη επίσκεψη και της γενικής γραμματέως του Υπουργείου Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη, η παρουσία της οποίας ως γνωστόν είναι… προπομπός της επικείμενης επίσκεψης του Υπ. Πολιτισμού Παύλου Γερουλάνου στην Ήπειρο.
Ο πρώην υπουργός Πολιτισμού έρχεται για δεύτερη φορά τα τελευταία χρόνια στην περιοχή μας –είχε ξανάρθει το 2009- και στην περιήγησή του στα σημαντικότερα αρχαία θέατρα της Ηπείρου θα συνοδεύεται από ανθρώπους που γνωρίζουν καλά το αντικείμενο, όπως ο ταμίας του «Διαζώματος» συνθέτης Γιώργος Κουρουπός, η αρχαιολόγος Πολυξένη Βελένη, διευθύντρια του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης και υπεύθυνη έκδοσης για τα αρχαία θέατρα της Ηπείρου και ο σκηνοθέτης Βαγγέλης Ευθυμίου, ο οποίος θα επιμεληθεί ενός ντοκιμαντέρ για τα μνημεία του τόπου μας.
Ιδιαίτερο βάρος στην περιήγηση του κ. Μπένου στα θέατρα της Ηπείρου δίνει και η Περιφέρεια Ηπείρου, η οποία σε χθεσινή της ανακοίνωση σημειώνει μεταξύ άλλων ότι «αποδέχθηκε ένθερμα τις κοινές μας δράσεις με τους θεσμούς της Ηπείρου (αυτοδιοικητικούς, πολιτιστικούς, οικονομικούς) για την ανάδειξη όλων των αρχαίων θεάτρων της περιοχής».
Ο πρώην Υπουργός στα πλαίσια της επίσκεψής του στα θέατρα της Ηπείρου θα έχει την ευκαιρία να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι την κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα μνημεία και αναμένεται να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη να συνεχισθεί με εντονότερους ρυθμούς η προσπάθεια για την ανάδειξή τους.
Η τετραήμερη περιοδεία του Στ. Μπένου στην περιοχή μας θα ξεκινήσει την ερχόμενη Πέμπτη, 5 Μαΐου από τα Γιάννινα και φυσικά απ’ το θέατρο της Δωδώνης που αποτελεί και ένα εκ των σημαντικότερων μνημείων του είδους στην χώρα μας, χωρίς ωστόσο την διεθνή προβολή που του αξίζει!
Θα έχει συναντήσεις και συνεργασία με τους επιστημονικούς υπεύθυνους των θεάτρων, τους προϊσταμένους των κατά τόπους Εφορειών Αρχαιοτήτων, καθώς και με εκπροσώπους της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης.
Η επίσκεψη στα αρχαία θέατρα της Δωδώνης, των Γιτάνων, της Κασσώπης, της Νικόπολης και της Αμβρακίας θα συνδυασθεί με συνεντεύξεις τύπου στα Αρχαιολογικά Μουσεία των Ιωαννίνων, της Ηγουμενίτσας, της Πρέβεζας και της Άρτας αντίστοιχα.
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ
Το αναλυτικό πρόγραμμα της επίσκεψης εργασίας του πρώην Υπουργού, όπως ανακοινώθηκε από την Περιφέρεια Ηπείρου, έχει ως εξής:
Την Πέμπτη, 5 Μαΐου, ώρα 9:30 π.μ., θα γίνει σύσκεψη στην Περιφέρεια Ηπείρου για τα αρχαία θέατρα. Στις 11:30 π.μ. θα ακολουθήσει επίσκεψη στο αρχαίο θέατρο της Δωδώνης και στις 2 μ.μ. θα δοθεί συνέντευξη τύπου στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων.
Την Παρασκευή, 6 Μαΐου ο κ. Μπένος και οι υπόλοιποι επιστήμονες θα επισκεφθούν το πρωί το Δημαρχείο Φιλιατών. Στις 11:30 π.μ. θα ακολουθήσει επίσκεψη στο αρχαίο Γιτάνων και στις 2 μ.μ. θα δοθεί συνέντευξη τύπου στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας.
Το Σάββατο, 7 Μαΐου, στις 10 π.μ. ο κ. Μπένος θα επισκεφθεί το αρχαίο θέατρο Κασσώπης και λίγο αργότερα το Ρωμαϊκό θέατρο Νικόπολης.
Τέλος, την Κυριακή, 8 Μαΐου ο πρώην Υπουργός θα επισκεφθεί αρχικά το Δημαρχείο Άρτας και στη συνέχεια θα βρεθεί στο αρχαίο θέατρο Αμβρακίας και στο Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης όπου θα δώσει συνέντευξη τύπου
http://www.proinoslogos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=4572&catid=13
Θα… δουν καλύτερες μέρες τα αρχαία θέατρα της Ηπείρου;
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένεται και η επίσκεψη του Π. Γερουλάνου
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένεται την ερχόμενη εβδομάδα η τετραήμερη περιοδεία που θα πραγματοποιήσει στην Ήπειρο ο Πρόεδρος του Σωματείου Διάσωσης Αρχαίων Θεάτρων «Διάζωμα» Σταύρος Μπένος.
Την Παρασκευή, 6 Μαΐου ο κ. Μπένος και οι υπόλοιποι επιστήμονες θα επισκεφθούν το πρωί το Δημαρχείο Φιλιατών. Στις 11:30 π.μ. θα ακολουθήσει επίσκεψη στο αρχαίο Γιτάνων και στις 2 μ.μ. θα δοθεί συνέντευξη τύπου στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας.
Η άφιξη αυτή στην περιοχή μας έρχεται λίγες μόλις εβδομάδες μετά από ανάλογη επίσκεψη και της γενικής γραμματέως του Υπουργείου Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη, η παρουσία της οποίας ως γνωστόν είναι… προπομπός της επικείμενης επίσκεψης του Υπ. Πολιτισμού Παύλου Γερουλάνου στην Ήπειρο.
Ο πρώην υπουργός Πολιτισμού έρχεται για δεύτερη φορά τα τελευταία χρόνια στην περιοχή μας –είχε ξανάρθει το 2009- και στην περιήγησή του στα σημαντικότερα αρχαία θέατρα της Ηπείρου θα συνοδεύεται από ανθρώπους που γνωρίζουν καλά το αντικείμενο, όπως ο ταμίας του «Διαζώματος» συνθέτης Γιώργος Κουρουπός, η αρχαιολόγος Πολυξένη Βελένη, διευθύντρια του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης και υπεύθυνη έκδοσης για τα αρχαία θέατρα της Ηπείρου και ο σκηνοθέτης Βαγγέλης Ευθυμίου, ο οποίος θα επιμεληθεί ενός ντοκιμαντέρ για τα μνημεία του τόπου μας.
Ιδιαίτερο βάρος στην περιήγηση του κ. Μπένου στα θέατρα της Ηπείρου δίνει και η Περιφέρεια Ηπείρου, η οποία σε χθεσινή της ανακοίνωση σημειώνει μεταξύ άλλων ότι «αποδέχθηκε ένθερμα τις κοινές μας δράσεις με τους θεσμούς της Ηπείρου (αυτοδιοικητικούς, πολιτιστικούς, οικονομικούς) για την ανάδειξη όλων των αρχαίων θεάτρων της περιοχής».
Ο πρώην Υπουργός στα πλαίσια της επίσκεψής του στα θέατρα της Ηπείρου θα έχει την ευκαιρία να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι την κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα μνημεία και αναμένεται να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη να συνεχισθεί με εντονότερους ρυθμούς η προσπάθεια για την ανάδειξή τους.
Η τετραήμερη περιοδεία του Στ. Μπένου στην περιοχή μας θα ξεκινήσει την ερχόμενη Πέμπτη, 5 Μαΐου από τα Γιάννινα και φυσικά απ’ το θέατρο της Δωδώνης που αποτελεί και ένα εκ των σημαντικότερων μνημείων του είδους στην χώρα μας, χωρίς ωστόσο την διεθνή προβολή που του αξίζει!
Θα έχει συναντήσεις και συνεργασία με τους επιστημονικούς υπεύθυνους των θεάτρων, τους προϊσταμένους των κατά τόπους Εφορειών Αρχαιοτήτων, καθώς και με εκπροσώπους της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης.
Η επίσκεψη στα αρχαία θέατρα της Δωδώνης, των Γιτάνων, της Κασσώπης, της Νικόπολης και της Αμβρακίας θα συνδυασθεί με συνεντεύξεις τύπου στα Αρχαιολογικά Μουσεία των Ιωαννίνων, της Ηγουμενίτσας, της Πρέβεζας και της Άρτας αντίστοιχα.
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ
Το αναλυτικό πρόγραμμα της επίσκεψης εργασίας του πρώην Υπουργού, όπως ανακοινώθηκε από την Περιφέρεια Ηπείρου, έχει ως εξής:
Την Πέμπτη, 5 Μαΐου, ώρα 9:30 π.μ., θα γίνει σύσκεψη στην Περιφέρεια Ηπείρου για τα αρχαία θέατρα. Στις 11:30 π.μ. θα ακολουθήσει επίσκεψη στο αρχαίο θέατρο της Δωδώνης και στις 2 μ.μ. θα δοθεί συνέντευξη τύπου στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων.
Την Παρασκευή, 6 Μαΐου ο κ. Μπένος και οι υπόλοιποι επιστήμονες θα επισκεφθούν το πρωί το Δημαρχείο Φιλιατών. Στις 11:30 π.μ. θα ακολουθήσει επίσκεψη στο αρχαίο Γιτάνων και στις 2 μ.μ. θα δοθεί συνέντευξη τύπου στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας.
Το Σάββατο, 7 Μαΐου, στις 10 π.μ. ο κ. Μπένος θα επισκεφθεί το αρχαίο θέατρο Κασσώπης και λίγο αργότερα το Ρωμαϊκό θέατρο Νικόπολης.
Τέλος, την Κυριακή, 8 Μαΐου ο πρώην Υπουργός θα επισκεφθεί αρχικά το Δημαρχείο Άρτας και στη συνέχεια θα βρεθεί στο αρχαίο θέατρο Αμβρακίας και στο Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης όπου θα δώσει συνέντευξη τύπου
http://www.proinoslogos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=4572&catid=13
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
