New York Times : «Το πρόβλημα της Ελλάδας; Ρωτήστε έναν επιχειρηματία»
Τις απίστευτες (για τους ξένους) περιπέτειες του έλληνα επιχειρηματία Δημήτρη Πολιτόπουλου(φωτο) διεκτραγωδεί η εφημερίδα New York Times σε σημερινό πρωτοσέλιδο δημοσίευμά της με τίτλο «Το πρόβλημα της Ελλάδας; Ρωτήστε έναν επιχειρηματία». Ο κ. Πολιτόπουλος, ιδιοκτήτης της ζυθοποιίας Βεργίνα, αναφέρεται διεξοδικά στον πόλεμο που έχει δεχθεί επί 12 ολόκληρα χρόνια από τον ολλανδικό κολοσσό Heineken, ο οποίος έχει οιονεί μονοπωλιακή θέση στην ελληνική αγορά ζύθου.
Σημειώνει ότι όταν επιχείρησε να δημιουργήσει τη Βεργίνα η Heineken κατείχε ποσοστό 90% στην ελληνική αγορά μπίρας (τώρα το ποσοστό της έπεσε στο 72% και, όπως αναφέρουν οι ΝΥΤ, είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στον κόσμο μετά το 99% που κατέχει στην αγορά της Αιγύπτου, γεγονός που δίνει στην εταιρεία τη δυνατότητα να επιβάλλει στην ελληνική αγορά τιμές κατά 30% υψηλότερες από τις τιμές στην ολλανδική).
Αλλωστε, οι πωλήσεις της Heineken στην ελληνική αγορά συνεισφέρουν κατά το 7,1% στο σύνολο των λειτουργικών κερδών του ομίλου, γράφουν οι ΝΥΤ.
Εν πάση περιπτώσει, ο κ. Πολιτόπουλος αναφέρει ότι τα προβλήματα που αντιμετώπισε κατά την εμπλοκή του στον ελληνικό κλάδο ζύθου ξεκίνησαν από τη διακίνηση του προϊόντος του (δεν έβρισκε διανομείς) και κατέληξαν στο... σκάσιμο των ελαστικών του προσωπικού αυτοκινήτου του και σε απειλητικά τηλεφωνήματα στην επιχείρησή του, όταν, το 2006, διαμαρτυρήθηκε με επιστολή του στην Ευρωπαϊκή Ενωση για την κατάσταση που επικρατεί στην ελληνική αγορά μπίρας.
«Ενα δαιδαλώδες νομικό καθεστώς επιτρέπει τη δημιουργία μονοπωλιακών συνθηκών σε πολλούς επιχειρηματικούς κλάδους, όπως επιτρέπει τη δημιουργία επαγγελματικών διακρίσεων», γράφει η αμερικανική κωλοφυλλάδα αναφερόμενη στα λεγόμενα «κλειστά» επαγγέλματα του δικηγόρου, του συμβολαιογράφου, του φαρμακοποιού, «ακόμη και του οδηγού φορτηγού αυτοκινήτου», ενώ είναι καταφανές στον οποιονδήποτε, εκτός από τους αλήτες πουλημένους δημοσιοκάφρους της ΝΥΤ ότι όλα τα προβλήματα απορρέουν από την μονοπολιακή θέση της Heineken στην ελληνική αγορά, και κάθε ξένου πολυεθνικού ομίλου, που έχει δημιουργήσει ένα ολόκληρο παρακράτος στην Ελλάδα σε στιλ Μαφίας! Και όλα αυτά «πλήττουν τον ανταγωνισμό σε μια χώρα που τόσο απελπισμένα προσπαθεί να γίνει ανταγωνιστική», σημειώνουν η κωλοφυλλάδα ΝΥΤ και η ευρωπαϊκή έκδοση της κωλοφυλλάδας International Herald Tribune.
http://thesprotia-news.blogspot.com/2011/02/new-york-times.html
Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011
Συνάντηση ΑΡΠΗ με τις επιτροπές αγώνα των κατοίκων σε Πέρδικα και Πάργα
Συνάντηση ΑρΠΗ με τις επιτροπές αγώνα των κατοίκων σε Πέρδικα και Πάργα
Τα τελευταία τέσσερα χρόνια σχεδιάζεται η διέλευση ενός αγωγού φυσικού αερίου στην περιοχή μεταξύ Σύβοτα και Πάργας. Το 2006 κυρώθηκε η σύμβαση μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας με την οποία τα συμβαλλόμενα μέρη ανέλαβαν την υποχρέωση να κατασκευάσουν υποθαλάσσιο αγωγό για την διασύνδεση των συστημάτων φυσικού αερίου των δυο χωρών και την σύνδεση με την Τουρκία (αγωγός ITGI, νόμος 3441/2006). Στο τμήμα του αγωγού που θα καταλήγει στη θάλασσα έχει σχεδιαστεί η κατασκευή και η λειτουργία σταθμού συμπίεσης φυσικού αερίου.
Την εκτέλεση του έργου έχει αναλάβει η ΔΕΠΑ (μέσω κοινοπραξίας με την Ιταλική Edison και την Τουρκική Botas) η οποία προτείνει τη χωροθέτηση του σταθμού σε τοποθεσίες της κοινότητας Πέρδικας και του Δήμου Πάργας μη λαμβάνοντας υπ’ όψη τις ενστάσεις των τοπικών φορέων και των κατοίκων της περιοχής.
Οι κάτοικοι της Πέρδικας και της Πάργας εδώ και καιρό έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους στην χωροθέτηση των εγκαταστάσεων των αγωγών φυσικού αερίου στην περιοχή τους.
Αντιπροσωπεία της «ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ στην ΗΠΕΙΡΟ» από Γιάννενα, Πρέβεζα και Θεσπρωτία με επικεφαλή τον περιφερειακό σύμβουλο Νίκο Ζήκο (φωτο), πραγματοποίησε στη Πάργα στις 29/1 συνάντηση με τις επιτροπές αγώνα των κατοίκων από Πέρδικα και Πάργα. Οι επιτροπές αγώνα παρουσίασαν τις θέσεις τους και μετά από συζήτηση διαπιστώθηκε ταύτιση απόψεων. Η «ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στην ΗΠΕΙΡΟ» δεσμεύτηκε να στηρίξει τον αγώνα των κατοίκων της περιοχής τόσο μέσα όσο και έξω από το περιφερειακό συμβούλιο.
Σε μια περιοχή που ζεί χάρη στον τουρισμό, που είναι άμεσα συνδεδεμένος με την υψηλή ποιότητα του φυσικού περιβάλλοντος και τις όμορφες απόμερες παραλίες η κατασκευή εργοστασίου θα είναι καταστροφική για το φυσικό περιβάλλον αφού η θερμοκρασία της περιοχής θα ανέβει, οι όξινες βροχές θα καταστρέψουν τη γεωργική παραγωγή και ένα τυχαίο συμβάν μπορεί να αποβεί μοιραίο για την περιοχή, τους κατοίκους και τους επισκέπτες.
Τασσόμαστε άμεσα στο πλευρό των κατοίκων της περιοχής και καλούμε όλες τις συλλογικότητες και φορείς της περιφέρειας Ηπείρου να κάνουν το ίδιο, αρχικά με ψηφίσματα και έπειτα με τη φυσική τους παρουσία στις εκδηλώσεις αντίστασης στη
περιοχή. Καλούμε τα συνδικάτα και τους συλλόγους της Ηπείρου να στηρίξουν τις τοπικές επιτροπές αγώνα. Καλούμε το περιφερειακό συμβούλιο να σταματήσει την καταστροφή.
Οι καπιταλιστές της κοινοπραξίας λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο!
Θα μας βρουν μπροστά τους!
Όχι στον αγωγό και στο εργοστάσιο συμπίεσης φυσικού αερίου στα παράλια Θεσπρωτίας(Πέρδικα, Σύβοτα)-Πάργας-Πρέβεζας-
Αριστερή Παρέμβαση στην Ήπειρο
http://thesprotia-news.blogspot.com/2011/01/blog-post_8200.html
Τα τελευταία τέσσερα χρόνια σχεδιάζεται η διέλευση ενός αγωγού φυσικού αερίου στην περιοχή μεταξύ Σύβοτα και Πάργας. Το 2006 κυρώθηκε η σύμβαση μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας με την οποία τα συμβαλλόμενα μέρη ανέλαβαν την υποχρέωση να κατασκευάσουν υποθαλάσσιο αγωγό για την διασύνδεση των συστημάτων φυσικού αερίου των δυο χωρών και την σύνδεση με την Τουρκία (αγωγός ITGI, νόμος 3441/2006). Στο τμήμα του αγωγού που θα καταλήγει στη θάλασσα έχει σχεδιαστεί η κατασκευή και η λειτουργία σταθμού συμπίεσης φυσικού αερίου.
Την εκτέλεση του έργου έχει αναλάβει η ΔΕΠΑ (μέσω κοινοπραξίας με την Ιταλική Edison και την Τουρκική Botas) η οποία προτείνει τη χωροθέτηση του σταθμού σε τοποθεσίες της κοινότητας Πέρδικας και του Δήμου Πάργας μη λαμβάνοντας υπ’ όψη τις ενστάσεις των τοπικών φορέων και των κατοίκων της περιοχής.
Οι κάτοικοι της Πέρδικας και της Πάργας εδώ και καιρό έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους στην χωροθέτηση των εγκαταστάσεων των αγωγών φυσικού αερίου στην περιοχή τους.
Αντιπροσωπεία της «ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ στην ΗΠΕΙΡΟ» από Γιάννενα, Πρέβεζα και Θεσπρωτία με επικεφαλή τον περιφερειακό σύμβουλο Νίκο Ζήκο (φωτο), πραγματοποίησε στη Πάργα στις 29/1 συνάντηση με τις επιτροπές αγώνα των κατοίκων από Πέρδικα και Πάργα. Οι επιτροπές αγώνα παρουσίασαν τις θέσεις τους και μετά από συζήτηση διαπιστώθηκε ταύτιση απόψεων. Η «ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στην ΗΠΕΙΡΟ» δεσμεύτηκε να στηρίξει τον αγώνα των κατοίκων της περιοχής τόσο μέσα όσο και έξω από το περιφερειακό συμβούλιο.
Σε μια περιοχή που ζεί χάρη στον τουρισμό, που είναι άμεσα συνδεδεμένος με την υψηλή ποιότητα του φυσικού περιβάλλοντος και τις όμορφες απόμερες παραλίες η κατασκευή εργοστασίου θα είναι καταστροφική για το φυσικό περιβάλλον αφού η θερμοκρασία της περιοχής θα ανέβει, οι όξινες βροχές θα καταστρέψουν τη γεωργική παραγωγή και ένα τυχαίο συμβάν μπορεί να αποβεί μοιραίο για την περιοχή, τους κατοίκους και τους επισκέπτες.
Τασσόμαστε άμεσα στο πλευρό των κατοίκων της περιοχής και καλούμε όλες τις συλλογικότητες και φορείς της περιφέρειας Ηπείρου να κάνουν το ίδιο, αρχικά με ψηφίσματα και έπειτα με τη φυσική τους παρουσία στις εκδηλώσεις αντίστασης στη
περιοχή. Καλούμε τα συνδικάτα και τους συλλόγους της Ηπείρου να στηρίξουν τις τοπικές επιτροπές αγώνα. Καλούμε το περιφερειακό συμβούλιο να σταματήσει την καταστροφή.
Οι καπιταλιστές της κοινοπραξίας λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο!
Θα μας βρουν μπροστά τους!
Όχι στον αγωγό και στο εργοστάσιο συμπίεσης φυσικού αερίου στα παράλια Θεσπρωτίας(Πέρδικα, Σύβοτα)-Πάργας-Πρέβεζας-
Αριστερή Παρέμβαση στην Ήπειρο
http://thesprotia-news.blogspot.com/2011/01/blog-post_8200.html
Βουλή. Άσυλο για παρανομήσαντες βουλευτές
Βουλή : Άσυλο για παρανομήσαντες βουλευτές
Με επιστολή που διένειμαν στον Τύπο, οι συγγραφείς Μάρω Δούκα και Ιωάννα Καρυστιάνη και παίρνουν θέση για τα γεγονότα της Νομικής του 2011. «Τελικά μόνον ένα άσυλο λειτουργεί τέλεια στον τόπο μας, το Κοινοβούλιο, και μόνο για παρανομήσαντες βουλευτές, που δεν αίρεται η ασυλία τους, και παρανομήσαντες υπουργούς, που προστατεύονται από τον κατάπτυστο και κραταιό νόμο τους. Το Σύνταγμα κατοχυρώνει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών παντού. Το πανεπιστημιακό άσυλο έχει ευρύτερο νόημα, την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όταν πλήττονται βάναυσα και ιδίως στις μέρες μας, αποδεκατίζονται ραγδαία, σε βάρος όλων, Ελλήνων και μεταναστών, ηλικιωμένων και νέων. Ισως οι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι και φοιτητές στο σύνολό τους θα έπρεπε να σκεφτούν ότι η κοινωνία στρέφεται προς αυτούς προσδοκώντας πιο γενναία υπεράσπιση των δημοκρατικών θεσμών και του ρόλου των πανεπιστημίων στις ταραγμένες δύσκολες εποχές. Ο,τι συμβαίνει στη Νομική δεν είναι μια δυσάρεστη κατάσταση, είναι μια δραματική κατάσταση. Αλλά αυτές τις μέρες κυριάρχησαν φωνές του τύπου "γιατί δεν συνέλαβαν τους μετανάστες στα Χανιά", "γιατί δεν τους πιάσανε στο βαπόρι μαζί με τον καπετάνιο", "γιατί δεν τους πέταξαν έξω από το κτήριο αμέσως", "ποιος τους υποκίνησε;", "ποιος έφερε το ΄κοπάδι΄ στην πρωτεύουσα". Η ομαδική απεργία πείνας μέχρις εσχάτων είναι απόφαση απελπισμένων ανθρώπων. Το μεταναστευτικό, με τις πολλές όψεις και πολλαπλές συνέπειες, δεν το δημιούργησαν οι ίδιοι οι μετανάστες, για να στοχοποιούνται ως υπαίτιοι δεινών. Θα είναι ντροπή για τους Ελληνες πολίτες να στραφούνε εναντίον τους, εναντίον θυμάτων. Χάσαμε πολλά, ας μη χάσουμε και την ανθρωπιά μας. Θα είναι η έσχατη ταπείνωση και ήττα. Ισως δεν μας πολυαρέσει που κάποιοι άλλοι στις τωρινές συνθήκες αγωνίζονται με αποφασιστικότητα.
Η πανεπιστημιακή κοινότητα έχει σπουδαίο και πολύπλευρο ρόλο να διαδραματίσει, να φωτίσει αιτίες, να συμβάλει θετικά. Η Νομική Σχολή θα μπορούσε να αναλάβει πρωτοβουλίες επιστημονικού χαρακτήρα για τη διεθνοποιήση του μεταναστευτικού προβλήματος. Ηδη συμβαίνουν πολλά. Θα συμβούν και άλλα. Η Ελλάδα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αυτή τη μεγάλη ανθρωπιστική και οικονομική κρίση μόνη της. Είναι άδικο και άθλιο να αφήνεται από την Ε.Ε., τον ΟΗΕ, και τις μεγάλες χώρες να πληρώνει τα σπασμένα από τους πολέμους και τις ληστρικές οικονομικές επεμβάσεις τους».
http://antiratsistikihg.blogspot.com/2011/01/blog-post_31.html
Με επιστολή που διένειμαν στον Τύπο, οι συγγραφείς Μάρω Δούκα και Ιωάννα Καρυστιάνη και παίρνουν θέση για τα γεγονότα της Νομικής του 2011. «Τελικά μόνον ένα άσυλο λειτουργεί τέλεια στον τόπο μας, το Κοινοβούλιο, και μόνο για παρανομήσαντες βουλευτές, που δεν αίρεται η ασυλία τους, και παρανομήσαντες υπουργούς, που προστατεύονται από τον κατάπτυστο και κραταιό νόμο τους. Το Σύνταγμα κατοχυρώνει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών παντού. Το πανεπιστημιακό άσυλο έχει ευρύτερο νόημα, την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όταν πλήττονται βάναυσα και ιδίως στις μέρες μας, αποδεκατίζονται ραγδαία, σε βάρος όλων, Ελλήνων και μεταναστών, ηλικιωμένων και νέων. Ισως οι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι και φοιτητές στο σύνολό τους θα έπρεπε να σκεφτούν ότι η κοινωνία στρέφεται προς αυτούς προσδοκώντας πιο γενναία υπεράσπιση των δημοκρατικών θεσμών και του ρόλου των πανεπιστημίων στις ταραγμένες δύσκολες εποχές. Ο,τι συμβαίνει στη Νομική δεν είναι μια δυσάρεστη κατάσταση, είναι μια δραματική κατάσταση. Αλλά αυτές τις μέρες κυριάρχησαν φωνές του τύπου "γιατί δεν συνέλαβαν τους μετανάστες στα Χανιά", "γιατί δεν τους πιάσανε στο βαπόρι μαζί με τον καπετάνιο", "γιατί δεν τους πέταξαν έξω από το κτήριο αμέσως", "ποιος τους υποκίνησε;", "ποιος έφερε το ΄κοπάδι΄ στην πρωτεύουσα". Η ομαδική απεργία πείνας μέχρις εσχάτων είναι απόφαση απελπισμένων ανθρώπων. Το μεταναστευτικό, με τις πολλές όψεις και πολλαπλές συνέπειες, δεν το δημιούργησαν οι ίδιοι οι μετανάστες, για να στοχοποιούνται ως υπαίτιοι δεινών. Θα είναι ντροπή για τους Ελληνες πολίτες να στραφούνε εναντίον τους, εναντίον θυμάτων. Χάσαμε πολλά, ας μη χάσουμε και την ανθρωπιά μας. Θα είναι η έσχατη ταπείνωση και ήττα. Ισως δεν μας πολυαρέσει που κάποιοι άλλοι στις τωρινές συνθήκες αγωνίζονται με αποφασιστικότητα.
Η πανεπιστημιακή κοινότητα έχει σπουδαίο και πολύπλευρο ρόλο να διαδραματίσει, να φωτίσει αιτίες, να συμβάλει θετικά. Η Νομική Σχολή θα μπορούσε να αναλάβει πρωτοβουλίες επιστημονικού χαρακτήρα για τη διεθνοποιήση του μεταναστευτικού προβλήματος. Ηδη συμβαίνουν πολλά. Θα συμβούν και άλλα. Η Ελλάδα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αυτή τη μεγάλη ανθρωπιστική και οικονομική κρίση μόνη της. Είναι άδικο και άθλιο να αφήνεται από την Ε.Ε., τον ΟΗΕ, και τις μεγάλες χώρες να πληρώνει τα σπασμένα από τους πολέμους και τις ληστρικές οικονομικές επεμβάσεις τους».
http://antiratsistikihg.blogspot.com/2011/01/blog-post_31.html
Ψύχραιμο σχόλιο για την πορεία και τους μετανάστες της Ηγουμενίτσας
ΤΟ ΠΙΟ ΨΥΧΡΑΙΜΟ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ & ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ
Η παρουσία μεταναστών στη χώρα μας δεν είναι άσχετη με την πολιτική της δικής μας χώρας.
Δε φταίει μόνο η γεωγραφική μας θέση.
Αυτό ας μην το ξεχνάμε.
Πως βρίσκονται στρατεύματα ελληνικά στο Αφγανιστάν.
Πως περιπολούν φρεγάτες ελληνικές στα ανοιχτά της Σομαλίας.
Και πως η χώρα μας είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
Στην πορεία πάντως των αναρχικών δεν πήγα.
Συνειδητά.
Δε θεωρώ πως μέσα από τέτοιες διαδικασίες θα λυθεί το πρόβλημα των μεταναστών.
Μέσα από το να κάνεις μπάχαλο μια πόλη για λίγες ώρες... και με διαδηλωτές εκδρομείς που ήρθαν, είδαν και απήλθαν.
Η παρουσία τους σε τίποτε δεν άλλαξε την καθημερινότητα των μεταναστών.
Μόνο αγρίεψαν τους κατοίκους.
Όπως το διαπιστώσαμε και στα σχόλια που προηγήθηκαν.
Από κει και πέρα. Πήγα σήμερα στη γέφυρα στο Λαδοχώρι.
Όπως πάνε και πολλοί άλλοι κάτοικοι αυτής της πόλης.
Ναι, κι εμένα μου έχουν περικόψει το μισθό.
Αλλά δε θα γίνω φτωχότερη αν πάω λίγα φαγώσιμα στους συνανθρώπους μου που τους βλέπω δίπλα μου να στερούνται τα πάντα.
Στο κάτω κάτω προερχόμαστε οι περισσότεροι Ηπειρώτες από πατεράδες και παππούδες μετανάστες.
Όπως τώρα αυτοί οι άνθρωποι στην άκρη της πόλης μας έτσι και οι δικοί μας κάποτε βρέθηκαν στα ξένα χωρίς να έχουν στον ήλιο μοίρα.
Το ίδιο κάνουν, το τονίζω, πολλοί άλλοι κάτοικοι της Ηγουμενίτσας.
Ξέρουμε πως έτσι δεν μπορούμε να απαλείψουμε τη δυστυχία αυτών των ανθρώπων.
Αλλά και δεν είναι λόγος αυτός να μένεις στις φραστικές κατηγορίες κατά των ενόχων που προκαλούν το πρόβλημα.
Και που δεν είναι σε καμία περίπτωση οι ίδιοι οι μετανάστες.
Αυτοί είναι θύματα όπως κι εμείς. Είναι αδέρφια μας.
Πιέζουμε λοιπόν - πρέπει να πιέζουμε - και για πολιτικές πρωτοβουλίες που θα δώσουν πραγματική λύση.
Όχι με κραυγές...
Αλλά μέσα από τους φορείς που συμμετέχουμε.
Με το να δημιουργείς μπάχαλο όμως κανένα πρόβλημα των μεταναστών δε λύνεις.
Ίσα ίσα που εξωθείς σε ενέργειες εναντίον τους.
Και δίνεις λαβή να παρθούν μέτρα για σκληρότερη στάση.
Η παρουσία τόσων αστυνομικών προχτές στην Ηγουμενίτσα είναι απόδειξη.
Για μένα μόνο η οργανωμένη πάλη μπορεί να δώσει λύση.
Και η συνεχής δουλειά στο να αλλάξεις τη νοοτροπία των ανθρώπων.
Ξέρω πως δεν είναι εύκολο.
Μα ακριβώς για τούτο και το επιλέγω.
Γιατί και το πρόβλημα των μεταναστών είναι δύσκολο και τεράστιο.
Και δε λύνεται με εκδρομούλες της μιας μέρας.
Και ώσπου να λυθεί έχει θέση και η ανθρωπιστική βοήθεια.
Όση και όποια μπορεί ο καθένας μας να προσφέρει.
Είτε ατομικά είτε και συλλογικά.
Πχ η κ. Πολυξένη Ανδρεάδου στο Κέντρο Υγείας προσφέρει ιατρικές υπηρεσίες στους μετανάστες. Μπορεί κανείς να έρθει σε επαφή μαζί της και να συνδράμει τον αγώνα της με φάρμακα και άλλο υγειονομικό υλικό.
Ο παπα - Θόδωρος στον άγιο Σπυρίδωνα διοργανώνει συσσίτια.
Το ίδιο και κάποιες συλλογικότητες που έχουν δημιουργηθεί στην Ηγουμενίτσα για συμπαράσταση στους μετανάστες.
Αλλά και εκπαιδευτικοί της πόλης προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν τους μαθητές και να συγκεντρώσουν τρόφιμα.
Το σίγουρο είναι πως δεν μπορείς να λέγεσαι άνθρωπος μένοντας στο ζεστό σου σπιτάκι και παραγεμίζοντας την κοιλιά σου χωρίς να ενδιαφέρεσαι για το συνάνθρωπο που λίγα μέτρα πιο πέρα δεν έχει ούτε τα απαραίτητα να επιβιώσει.
Ήδη αρκετοί συμπολίτες έχουν συνηθίσει να κρεμάνε σε καθαρές τσάντες τρόφιμα που τους περισσεύουν έξω από τους κάδους.
Αυτά που για μας θεωρούνται σκουπίδια, δυστυχώς για τους μετανάστες θεωρούνται τροφή...
Ντροπή μας που έτσι συμβαίνει, αλλά είναι γεγονός. Αλλιώς δε θα μπαίνανε μέσα στους κάδους...
Κι όλα αυτά, το είπα, δεν αναιρούν την υποχρέωσή μας να παλεύουμε και σε πολιτικό επίπεδο για αντιμετώπιση των αιτιών που προκαλούν τη μετανάστευση και την προσφυγιά...
Λέω λοιπόν πως οι μετανάστες πρέπει να βρεθεί τρόπος να γυρίσουν στις πατρίδες τους και οι ξένοι στρατιώτες που τώρα βρίσκονται εκεί να γυρίσουν στις δικές τους.
Και να σταματήσει η εκμετάλλευση αυτών των χωρών από τους μεγάλους της γης.
Να μπορέσουν να ορθοποδήσουν και να μην αναγκάζονται οι λαοί τους να μεταναστεύουν.
Το λέω εδώ και το λέω και με την ψήφο μου και την καθημερινή μου δράση ως πολίτης και ως εργαζόμενη.
Όταν όμως βλέπω να αριβάρουν εδώ εκδρομείς - διαδηλωτές αγριεύομαι.
Και σε καμία περίπτωση δε με πείθουν ότι ήρθαν εδώ να λύσουν το πρόβλημα των μεταναστών.
Η παρουσία τους και μόνο εδώ, έτσι όπως οργανώθηκε και έγινε, πρόσβαλε το λαό της Ηγουμενίτσας.
Και το επιβεβαίωσαν και με τα σχόλια που άφησαν σ' αυτό εδώ το ποστ.
Φτάνοντας να χρησιμοποιήσουν ακόμη και το κατάπτυστο προβοκατόρικο σύνθημα για κονσερβοκούτια.
Ακόμη και αν ανάμεσα στους διαδηλωτές υπήρξαν και κάποιοι αγνοί και ιδεολόγοι άνθρωποι και πάλι θα πρέπει να προβληματιστούν για το αν η διαδήλωση αυτή συνέβαλε στο ελάχιστο να λυθεί το πρόβλημα των μεταναστών.
Ή για το ακριβώς αντίθετο...
Μ.Λ.
Σ.Σ. Θα συμφωνήσω σε όλα με τον φίλο Μ.Λ. και προσυπογράφω μαζί του το παραπάνω κείμενο. Ράδιο Ηγουμενίτσα!
Πηγή: ΡΑΔΙΟ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ 89,2
Μ.Λ. Says
Κατ' αρχάς να ευχαριστήσω το Ράδιο Ηγουμενίτσα που αναδημοσίευσε το σχόλιό μου. Και κατά δεύτερο να απαντήσω σε όσους σχολίασαν στη συνέχεια, αρχίζοντας από το τελευταίο σχόλιο. Που διαμαρτύρεται για το χαρακτηρισμό εκδρομείς.
Αγαπητέ μου, στην Ηγουμενίτσα είμαι λίγους μόλις μήνες. Το ρόλο αυτών των ανθρώπων που ήρθαν προχτές εδώ τον έχω ζήσει σε μεγάλες διαδηλώσεις στην Αθήνα. Και εκεί το μόνο που έκαναν ήταν να δημιουργούν μπάχαλο με καταστροφικά αποτελέσματα για τις πορείες χιλιάδων ανθρώπων. Ευτυχώς εδώ στην Ηγουμενίτσα δεν τόλμησαν να φτάσουν στις ακρότητες που δημιουργούν στις μεγάλες πόλεις. Δεν τους το επέτρεπαν και οι συνθήκες.
Και για το άλλο σχόλιο, να πηγαίνουμε στις χώρες τους. Ναι, έχω πάει. Και επειδή είδα να δείχνουν περισσότερη ανθρωπιά στους ξένους από όση δείχνουμε εμείς, θεωρώ πως χρωστάω να τους το ανταποδίδω. Εσύ πήγες ποτέ εκεί; Για να δεις με τα μάτια σου τι συμβαίνει; Και δε λέμε στα μεγάλα ξενοδοχεία. Να πας στα λιμάνια που γύρναγα κι εγώ στα νιάτα μου.
Και το έγραψα και το εννοώ. Πως το σόι μου μετανάστες ήταν. Άλλοι στην Αίγυπτο, άλλοι στη Νότια Αφρική. Και στο Κόγκο και στο Ζαΐρ και στο Σουδάν. Ξέρω λοιπόν πολύ καλά τι συμβαίνει εκεί. Και γιατί τώρα εγκαταλείπουν οι άνθρωποι αυτοί τις πατρίδες τους. Εσύ ξέρεις τι σημαίνει απαρντχάιντ; Ποιοι το δημιούργησαν;
Και συμβαίνει ακόμη να έχω δυο στενούς συγγενείς νεκρούς από επιθέσεις μαύρων. Κι όμως καταφέρνω να βλέπω ποιος είναι ο αληθινός ένοχος αυτών των καταστάσεων. Και να λέω πως η βία φέρνει βία. Και να την καταδικάζω από όπου και αν προέρχεται.
Κι ακόμη. Έζησα τα τελευταία τριάντα χρόνια δίπλα δίπλα στην Αθήνα με μια γυναίκα από την Κωνσταντινούπολη. Αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει όταν ο όχλος παρακινήθηκε να τα βάλει με τους ρωμιούς. Τους αλλόθρησκους και άπιστους... Και ήταν ένας Τούρκος που σε κρίσιμες ώρες τους βοήθησε να γλιτώσουν. Που αντιστάθηκε στον τυφλό ρατσισμό και κατάφερε να μείνει άνθρωπος.
Έχω ζήσει ένα φεγγάρι και στην Κύπρο. Κι έχω γνωρίσει από κοντά τους ανθρώπους που έζησαν τα γεγονότα του '74. Το φανατισμό και τη μισαλλοδοξία Που έντεχνα καλλιεργούν στους απλούς ανθρώπους οι μεγάλοι και οι δυνατοί αυτού του κόσμου για τα δικά τους συμφέροντα. Θύμα εγώ στα δικά τους σχέδια δε θα γίνω. Ούτως ή άλλως με εκμεταλλεύονται οικονομικά. Και λέω πως όλοι οι κατατρεγμένοι αυτού του κόσμου είναι αδέρφια μου. Και έχουμε τον ίδιο εχθρό.
Μα δε θα τον νικήσουμε ποτέ αυτόν τον εχθρό όσο επιμένουμε να τον πολεμάμε με τα δικά του όπλα. Δεν μπορούμε και να θέλουμε να τον συναγωνιστούμε σε απανθρωπιά. Το δικό μας όπλο είναι η απαρέγκλιτη πίστη στον άνθρωπο! Και η αταλάντευτη προάσπιση των δικαιωμάτων του κάθε ανθρώπινου πλάσματος.
Και κάτι ακόμη. Δεν τους πήγα γάλα. Το σκέφτηκα κι εγώ πως θα χαλάσει... Μην ανησυχείς λοιπόν. Δε θα μαζευτούν μύγες...
M.Λ. Says
Βλέποντας και το άλλο σχόλιο που δημοσιεύτηκε όσο έγραφα την προηγούμενη απάντηση. Φίλε μου, σκουπίδια 1 η ώρα τη νύχτα ούτε και στις γειτονιές της Αθήνας τολμάνε να κατεβάσουν. Προσωπικά ήταν κι αυτός ένας λόγος που εγκατέλειψα την Αθήνα και ήρθα εδώ, στην πόλη που μεγάλωσα. Και δε μας έφταιγαν οι μετανάστες. Μια χαρά τα κατάφερναν και τα δικά μας μπουμπούκια. Κοριτσάκι του γυμνασίου μαχαίρωσαν στην παλιά μου γειτονιά και μέρα μεσημέρι για να της αρπάξουν το κινητό. Στο διαμέρισμα της αποκάτω μου, μπήκαν νύχτα για να κλέψουν σκαρφαλώνοντας από το μπαλκόνι... Εδώ; Στην Ηγουμενίτσα; Προσωπικά δε φοβάμαι να βγω για τσιγάρα ό,τι ώρα και αν είναι. Ούτε φοβάμαι να αφήσω την τσάντα μου στο κάθισμα του συνοδηγού. Την εγκληματικότητα της Αθήνας η Ηγουμενίτσα δεν τη φτάνει ούτε στο μικρό της ... δαχτυλάκι...
Λες για σκουπίδια 1 τη νύχτα. Καλέ εγώ δεν τολμούσα στην Αθήνα να πάω στο ATM ούτε απόγευμα από τη μέρα που με απειλή μαχαιριού ληστέψανε συνάδελφό μου... Κι έτσι και γύρναγα μετά τη δύση του ήλιου στο σπίτι φρόντιζα να μην κρατάω καθόλου τσάντα.
http://892fm.blogspot.com/2011/01/blog-post_1547.html
Η παρουσία μεταναστών στη χώρα μας δεν είναι άσχετη με την πολιτική της δικής μας χώρας.
Δε φταίει μόνο η γεωγραφική μας θέση.
Αυτό ας μην το ξεχνάμε.
Πως βρίσκονται στρατεύματα ελληνικά στο Αφγανιστάν.
Πως περιπολούν φρεγάτες ελληνικές στα ανοιχτά της Σομαλίας.
Και πως η χώρα μας είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
Στην πορεία πάντως των αναρχικών δεν πήγα.
Συνειδητά.
Δε θεωρώ πως μέσα από τέτοιες διαδικασίες θα λυθεί το πρόβλημα των μεταναστών.
Μέσα από το να κάνεις μπάχαλο μια πόλη για λίγες ώρες... και με διαδηλωτές εκδρομείς που ήρθαν, είδαν και απήλθαν.
Η παρουσία τους σε τίποτε δεν άλλαξε την καθημερινότητα των μεταναστών.
Μόνο αγρίεψαν τους κατοίκους.
Όπως το διαπιστώσαμε και στα σχόλια που προηγήθηκαν.
Από κει και πέρα. Πήγα σήμερα στη γέφυρα στο Λαδοχώρι.
Όπως πάνε και πολλοί άλλοι κάτοικοι αυτής της πόλης.
Ναι, κι εμένα μου έχουν περικόψει το μισθό.
Αλλά δε θα γίνω φτωχότερη αν πάω λίγα φαγώσιμα στους συνανθρώπους μου που τους βλέπω δίπλα μου να στερούνται τα πάντα.
Στο κάτω κάτω προερχόμαστε οι περισσότεροι Ηπειρώτες από πατεράδες και παππούδες μετανάστες.
Όπως τώρα αυτοί οι άνθρωποι στην άκρη της πόλης μας έτσι και οι δικοί μας κάποτε βρέθηκαν στα ξένα χωρίς να έχουν στον ήλιο μοίρα.
Το ίδιο κάνουν, το τονίζω, πολλοί άλλοι κάτοικοι της Ηγουμενίτσας.
Ξέρουμε πως έτσι δεν μπορούμε να απαλείψουμε τη δυστυχία αυτών των ανθρώπων.
Αλλά και δεν είναι λόγος αυτός να μένεις στις φραστικές κατηγορίες κατά των ενόχων που προκαλούν το πρόβλημα.
Και που δεν είναι σε καμία περίπτωση οι ίδιοι οι μετανάστες.
Αυτοί είναι θύματα όπως κι εμείς. Είναι αδέρφια μας.
Πιέζουμε λοιπόν - πρέπει να πιέζουμε - και για πολιτικές πρωτοβουλίες που θα δώσουν πραγματική λύση.
Όχι με κραυγές...
Αλλά μέσα από τους φορείς που συμμετέχουμε.
Με το να δημιουργείς μπάχαλο όμως κανένα πρόβλημα των μεταναστών δε λύνεις.
Ίσα ίσα που εξωθείς σε ενέργειες εναντίον τους.
Και δίνεις λαβή να παρθούν μέτρα για σκληρότερη στάση.
Η παρουσία τόσων αστυνομικών προχτές στην Ηγουμενίτσα είναι απόδειξη.
Για μένα μόνο η οργανωμένη πάλη μπορεί να δώσει λύση.
Και η συνεχής δουλειά στο να αλλάξεις τη νοοτροπία των ανθρώπων.
Ξέρω πως δεν είναι εύκολο.
Μα ακριβώς για τούτο και το επιλέγω.
Γιατί και το πρόβλημα των μεταναστών είναι δύσκολο και τεράστιο.
Και δε λύνεται με εκδρομούλες της μιας μέρας.
Και ώσπου να λυθεί έχει θέση και η ανθρωπιστική βοήθεια.
Όση και όποια μπορεί ο καθένας μας να προσφέρει.
Είτε ατομικά είτε και συλλογικά.
Πχ η κ. Πολυξένη Ανδρεάδου στο Κέντρο Υγείας προσφέρει ιατρικές υπηρεσίες στους μετανάστες. Μπορεί κανείς να έρθει σε επαφή μαζί της και να συνδράμει τον αγώνα της με φάρμακα και άλλο υγειονομικό υλικό.
Ο παπα - Θόδωρος στον άγιο Σπυρίδωνα διοργανώνει συσσίτια.
Το ίδιο και κάποιες συλλογικότητες που έχουν δημιουργηθεί στην Ηγουμενίτσα για συμπαράσταση στους μετανάστες.
Αλλά και εκπαιδευτικοί της πόλης προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν τους μαθητές και να συγκεντρώσουν τρόφιμα.
Το σίγουρο είναι πως δεν μπορείς να λέγεσαι άνθρωπος μένοντας στο ζεστό σου σπιτάκι και παραγεμίζοντας την κοιλιά σου χωρίς να ενδιαφέρεσαι για το συνάνθρωπο που λίγα μέτρα πιο πέρα δεν έχει ούτε τα απαραίτητα να επιβιώσει.
Ήδη αρκετοί συμπολίτες έχουν συνηθίσει να κρεμάνε σε καθαρές τσάντες τρόφιμα που τους περισσεύουν έξω από τους κάδους.
Αυτά που για μας θεωρούνται σκουπίδια, δυστυχώς για τους μετανάστες θεωρούνται τροφή...
Ντροπή μας που έτσι συμβαίνει, αλλά είναι γεγονός. Αλλιώς δε θα μπαίνανε μέσα στους κάδους...
Κι όλα αυτά, το είπα, δεν αναιρούν την υποχρέωσή μας να παλεύουμε και σε πολιτικό επίπεδο για αντιμετώπιση των αιτιών που προκαλούν τη μετανάστευση και την προσφυγιά...
Λέω λοιπόν πως οι μετανάστες πρέπει να βρεθεί τρόπος να γυρίσουν στις πατρίδες τους και οι ξένοι στρατιώτες που τώρα βρίσκονται εκεί να γυρίσουν στις δικές τους.
Και να σταματήσει η εκμετάλλευση αυτών των χωρών από τους μεγάλους της γης.
Να μπορέσουν να ορθοποδήσουν και να μην αναγκάζονται οι λαοί τους να μεταναστεύουν.
Το λέω εδώ και το λέω και με την ψήφο μου και την καθημερινή μου δράση ως πολίτης και ως εργαζόμενη.
Όταν όμως βλέπω να αριβάρουν εδώ εκδρομείς - διαδηλωτές αγριεύομαι.
Και σε καμία περίπτωση δε με πείθουν ότι ήρθαν εδώ να λύσουν το πρόβλημα των μεταναστών.
Η παρουσία τους και μόνο εδώ, έτσι όπως οργανώθηκε και έγινε, πρόσβαλε το λαό της Ηγουμενίτσας.
Και το επιβεβαίωσαν και με τα σχόλια που άφησαν σ' αυτό εδώ το ποστ.
Φτάνοντας να χρησιμοποιήσουν ακόμη και το κατάπτυστο προβοκατόρικο σύνθημα για κονσερβοκούτια.
Ακόμη και αν ανάμεσα στους διαδηλωτές υπήρξαν και κάποιοι αγνοί και ιδεολόγοι άνθρωποι και πάλι θα πρέπει να προβληματιστούν για το αν η διαδήλωση αυτή συνέβαλε στο ελάχιστο να λυθεί το πρόβλημα των μεταναστών.
Ή για το ακριβώς αντίθετο...
Μ.Λ.
Σ.Σ. Θα συμφωνήσω σε όλα με τον φίλο Μ.Λ. και προσυπογράφω μαζί του το παραπάνω κείμενο. Ράδιο Ηγουμενίτσα!
Πηγή: ΡΑΔΙΟ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ 89,2
Μ.Λ. Says
Κατ' αρχάς να ευχαριστήσω το Ράδιο Ηγουμενίτσα που αναδημοσίευσε το σχόλιό μου. Και κατά δεύτερο να απαντήσω σε όσους σχολίασαν στη συνέχεια, αρχίζοντας από το τελευταίο σχόλιο. Που διαμαρτύρεται για το χαρακτηρισμό εκδρομείς.
Αγαπητέ μου, στην Ηγουμενίτσα είμαι λίγους μόλις μήνες. Το ρόλο αυτών των ανθρώπων που ήρθαν προχτές εδώ τον έχω ζήσει σε μεγάλες διαδηλώσεις στην Αθήνα. Και εκεί το μόνο που έκαναν ήταν να δημιουργούν μπάχαλο με καταστροφικά αποτελέσματα για τις πορείες χιλιάδων ανθρώπων. Ευτυχώς εδώ στην Ηγουμενίτσα δεν τόλμησαν να φτάσουν στις ακρότητες που δημιουργούν στις μεγάλες πόλεις. Δεν τους το επέτρεπαν και οι συνθήκες.
Και για το άλλο σχόλιο, να πηγαίνουμε στις χώρες τους. Ναι, έχω πάει. Και επειδή είδα να δείχνουν περισσότερη ανθρωπιά στους ξένους από όση δείχνουμε εμείς, θεωρώ πως χρωστάω να τους το ανταποδίδω. Εσύ πήγες ποτέ εκεί; Για να δεις με τα μάτια σου τι συμβαίνει; Και δε λέμε στα μεγάλα ξενοδοχεία. Να πας στα λιμάνια που γύρναγα κι εγώ στα νιάτα μου.
Και το έγραψα και το εννοώ. Πως το σόι μου μετανάστες ήταν. Άλλοι στην Αίγυπτο, άλλοι στη Νότια Αφρική. Και στο Κόγκο και στο Ζαΐρ και στο Σουδάν. Ξέρω λοιπόν πολύ καλά τι συμβαίνει εκεί. Και γιατί τώρα εγκαταλείπουν οι άνθρωποι αυτοί τις πατρίδες τους. Εσύ ξέρεις τι σημαίνει απαρντχάιντ; Ποιοι το δημιούργησαν;
Και συμβαίνει ακόμη να έχω δυο στενούς συγγενείς νεκρούς από επιθέσεις μαύρων. Κι όμως καταφέρνω να βλέπω ποιος είναι ο αληθινός ένοχος αυτών των καταστάσεων. Και να λέω πως η βία φέρνει βία. Και να την καταδικάζω από όπου και αν προέρχεται.
Κι ακόμη. Έζησα τα τελευταία τριάντα χρόνια δίπλα δίπλα στην Αθήνα με μια γυναίκα από την Κωνσταντινούπολη. Αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει όταν ο όχλος παρακινήθηκε να τα βάλει με τους ρωμιούς. Τους αλλόθρησκους και άπιστους... Και ήταν ένας Τούρκος που σε κρίσιμες ώρες τους βοήθησε να γλιτώσουν. Που αντιστάθηκε στον τυφλό ρατσισμό και κατάφερε να μείνει άνθρωπος.
Έχω ζήσει ένα φεγγάρι και στην Κύπρο. Κι έχω γνωρίσει από κοντά τους ανθρώπους που έζησαν τα γεγονότα του '74. Το φανατισμό και τη μισαλλοδοξία Που έντεχνα καλλιεργούν στους απλούς ανθρώπους οι μεγάλοι και οι δυνατοί αυτού του κόσμου για τα δικά τους συμφέροντα. Θύμα εγώ στα δικά τους σχέδια δε θα γίνω. Ούτως ή άλλως με εκμεταλλεύονται οικονομικά. Και λέω πως όλοι οι κατατρεγμένοι αυτού του κόσμου είναι αδέρφια μου. Και έχουμε τον ίδιο εχθρό.
Μα δε θα τον νικήσουμε ποτέ αυτόν τον εχθρό όσο επιμένουμε να τον πολεμάμε με τα δικά του όπλα. Δεν μπορούμε και να θέλουμε να τον συναγωνιστούμε σε απανθρωπιά. Το δικό μας όπλο είναι η απαρέγκλιτη πίστη στον άνθρωπο! Και η αταλάντευτη προάσπιση των δικαιωμάτων του κάθε ανθρώπινου πλάσματος.
Και κάτι ακόμη. Δεν τους πήγα γάλα. Το σκέφτηκα κι εγώ πως θα χαλάσει... Μην ανησυχείς λοιπόν. Δε θα μαζευτούν μύγες...
M.Λ. Says
Βλέποντας και το άλλο σχόλιο που δημοσιεύτηκε όσο έγραφα την προηγούμενη απάντηση. Φίλε μου, σκουπίδια 1 η ώρα τη νύχτα ούτε και στις γειτονιές της Αθήνας τολμάνε να κατεβάσουν. Προσωπικά ήταν κι αυτός ένας λόγος που εγκατέλειψα την Αθήνα και ήρθα εδώ, στην πόλη που μεγάλωσα. Και δε μας έφταιγαν οι μετανάστες. Μια χαρά τα κατάφερναν και τα δικά μας μπουμπούκια. Κοριτσάκι του γυμνασίου μαχαίρωσαν στην παλιά μου γειτονιά και μέρα μεσημέρι για να της αρπάξουν το κινητό. Στο διαμέρισμα της αποκάτω μου, μπήκαν νύχτα για να κλέψουν σκαρφαλώνοντας από το μπαλκόνι... Εδώ; Στην Ηγουμενίτσα; Προσωπικά δε φοβάμαι να βγω για τσιγάρα ό,τι ώρα και αν είναι. Ούτε φοβάμαι να αφήσω την τσάντα μου στο κάθισμα του συνοδηγού. Την εγκληματικότητα της Αθήνας η Ηγουμενίτσα δεν τη φτάνει ούτε στο μικρό της ... δαχτυλάκι...
Λες για σκουπίδια 1 τη νύχτα. Καλέ εγώ δεν τολμούσα στην Αθήνα να πάω στο ATM ούτε απόγευμα από τη μέρα που με απειλή μαχαιριού ληστέψανε συνάδελφό μου... Κι έτσι και γύρναγα μετά τη δύση του ήλιου στο σπίτι φρόντιζα να μην κρατάω καθόλου τσάντα.
http://892fm.blogspot.com/2011/01/blog-post_1547.html
Παράπονα για το ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας
Παράπονα συμπολίτη μας για το ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας
Διαβάστε παρακάτω μήνυμα παράπονων συμπολίτη μας για τις τιμές και τις υπηρεσίες του ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας
Δεν είμαι ντόπιος, απλά δουλεύω στην Ηγουμενίτσα. Το ένα πράγμα που μου έκανε τρομερή εντύπωση όταν ξεκίνησα να εργάζομαι εδώ ήταν οι τιμές των ΚΤΕΛ.
Ειδικά μετά τις αυξήσεις της Πρωτοχρονιάς τα πράγματα είναι πλέον ανεξέλεγκτα. Ενδεικτικά αναφέρω πως η τιμή του εισιτηρίου για Αθήνα είναι 44.5 ευρώ και για Θεσσαλονίκη 41.3 ευρώ!!! Ειδικά για τη Θεσσαλονίκη η κατάσταση είναι ιδιαίτερα αστεία αν σκεφτεί κανείς πως με τη μείωση της απόστασης λόγω Εγνατίας και παρά τα διόδια του Πολύμυλου και των Μαλγάρων και παρά την πανάκριβη (πλέον) βενζίνη το κόστος του εισιτηρίου του ΚΤΕΛ είναι σχεδόν το ίδιο με αυτό της χρήσης Ι.Χ. Κοστίζει δηλαδή το ΚΤΕΛ περίπου τα ίδια λεφτά σε κάποιον με το να ταξιδέψει μόνος με το Ι.Χ. του, χωρίς να μοιραστεί βενζίνες και διόδια με συνεπιβάτες, κάτι που πρέπει να αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία...Συγχαρητήρια λοιπόν στους υπεύθυνους του ΚΤΕΛ, ίσως πρέπει να ενημερωθεί και το βιβλίο ρεκόρ Guinness και να δοξάσετε έτσι τη Θεσπρωτία με αυτή σας την πρωτιά...
Το ακόμα πιο αστείο με το συγκεκριμένο ΚΤΕΛ είναι πως σε αντίθεση με την πλειοψηφία των άλλων ΚΤΕΛ της χώρας δεν εκδίδει μειωμένα εισιτήρια σε μετ'επιστροφής διαδρομές αλλά εκδίδει μόνο απλά εισιτήρια. Ούτε έχει κάποια άλλη προσφορά, π.χ. στα 4 εισιτήρια δώρο άλλο 1, κτλ. Ενδεικτικά αναφέρω: ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης/Αττικής, εισιτήριο Αθήνα-Θεσσαλονίκη απλή μετάβαση 42 ευρώ, τιμή εισιτηρίου μετ'επιστροφής 65 (συνολική έκπτωση δηλαδή σχεδόν 25% στα δύο δρομολόγια), ΚΤΕΛ Πιερίας, στα 4 εισιτήρια μετ'επιστροφής για Αθήνα, δώρο 1 εισιτήριο.
Να μη μιλήσω για τις υπηρεσίες που σου προσφέρουν τα ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας με την πλειοψηφία των οδηγών να καπνίζουν ασταμάτητα ή να μιλούν στο κινητό τους τηλέφωνο και οι υπεύθυνοι των ΚΤΕΛ να σφυρίζουν αδιάφορα όταν καταγγέλεις συγκεκριμένα περιστατικά.
Προσωπικά από αντίδραση έχω σταματήσει να χρησιμοποιώ το συγκεκριμένο ΚΤΕΛ και είτε συνταξιδεύω με γνωστούς/φίλους με Ι.Χ. είτε χρησιμοποιώ το ΚΤΕΛ Κέρκυρας όταν βολεύει που εκδίδει μειωμένα μετ'επιστροφής εισιτήρια. Και ασφαλώς ελπίζω πως του χρόνου δεν θα βρίσκομαι στην Ηγουμενίτσα, πως θα έχω φύγει με μετάθεση. Λυπάμαι όμως τους ντόπιους που παραμένουν και δέχονται αδιαμαρτύρητα και παθητικά την όλη κατάσταση...
ZETA
Φεβρουάριος 01, 2011
N'αγιάσει το στόμα σου φίλε. Επιτέλους κάποιος τα είπε και δημόσια!!! Πολύ καιρό ήθελα να καταγγείλω ακριβώς τα ίδια πράγματα που καταγγέλεις. Είμαι 2 χρόνια φοιτήτρια εδώ, η καταγωγή μου είναι από τη Θεσσαλονίκη. Σε αυτά τα 2 χρόνια δεν έχει έρθει άνθρωπος να με επισκεφθεί λόγω του απλησίαστου εισιτηρίου. Και εγώ αναγκαστικά πηγαινοέρχομαι μόνο για Χριστούγεννα, Πάσχα και καλοκαίρι. Δυστυχώς ο νομός δεν διαθέτει σιδηρόδρομο και αυτό το μονοπώλιο που δημιουργείται από τα ΚΤΕΛ τους δίνει το ελεύθερο να χρεώνουν ό,τι θέλουν. Όταν μάλιστα τους ρωτάς αν εκδίδουν μειωμένα εισιτήρια μετ'επιστροφής σε κοιτούν σαν να τους μιλάει εξωγήινος. Πολύ ενδιαφέρουσα η πληροφορία που παραθέτεις για το ΚΤΕΛ Κέρκυρας, θα το δοκιμάσω και εγώ. Να προσθέσω σε αυτά που γράφεις ότι και το ΚΤΕΛ Ιωαννίνων δίνει στα 4 εισιτήρια (που εκδίδονται μέσα σε διάστημα 2 μηνών) 1 δώρο, είναι λίγο δύσκολο βεβαια να ταξιδεύεις κάθε 15νθήμερο, αλλά είναι κι αυτό ένα κίνητρο του ΚΤΕΛ προς το επιβατικό κοινό. Και τέλος, υπάρχουν και ιδιωτικά ταξιδιωτικά γραφεία που πραγματοποιούν αυθημερόν εκδρομές κάποια Σάββατα προς 25 ευρώ (60 ευρώ κέρδος σε σχέση με το ΚΤΕΛ) και εννοείται ότι στηρίζω κάθε τέτοια προσφορά. Συγγνώμη αν σας κούρασα αλλά ήθελα πολύ καιρό να διατυπώσω αυτό το 'παράπονο' και με παρακίνησαν τα όσα έγραψε ο/η φίλος,-η.
http://e-igoumenitsa.gr/news/igoumenitsa/6044.html
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ!!! ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ ΤΗΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ
Πηγή: ΡΑΔΙΟ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ 89,2 - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ!!!
Έντονο προβληματισμό μου προκάλεσε η παρακάτω επιστολή, ως προς τη ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών στον χώρο του λιμανιού:
«Κύριε εκδότη. Επιβάτης ων, προερχόμενος από
Ευρωπαϊκό Κράτος, αποβιβάστηκα στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας, συνοδευόμενος από συγγενικό μου πρόσωπο.Διευκρινίζω πως είμαι Άτομο με Ειδικές Ανάγκες, σαν ανάπηρος, που τον μεγαλύτερο χρόνο μου τον ζω σε Ευρωπαϊκή Χώρα.
Στο καράβι μας ενημέρωσαν πως στο λιμάνι αναμένει λεωφορείο που θα μας μεταφέρει στην έξοδο, χωρίς άλλη επιβάρυνση.
Πράγματι ήταν στη θέση του το Λεωφορείο. Μόνο που αυτό ήταν απροσπέλαστο για ανάπηρο άνθρωπο αφ’ ενός και αφ’ ετέρου η φόρτωση των αποσκευών ξεκαθαρίστηκε από τους υπεύθυνους πως ήταν υποχρέωση του επιβάτη. Με ντροπή και πικρία και με τη βοήθεια του συγγενούς μου και άλλων δύο συνεπιβατών, κατόρθωσα και επιβιβάστηκα στο Λεωφορείο και με την ίδια δυσκολία με κατέβασαν στην έξοδο του λιμανιού. Όταν ζητήσαμε πληροφορίες για τη μετάβασή μας στην πόλη προορισμού, μας παρέπεμψαν στην πιάτσα ΤΑΧΙ, όπου μάθαμε πως θα έπρεπε να πάμε στη Μακεδονία με ΤΑΧΙ, γιατί δεν υπήρχε η δυνατότητα να εξυπηρετηθούμε με λεωφορείο Υπεραστικών Συγκοινωνιών.
Κύριε Διευθυντά.Σας τα γράφω αυτά για να πιέσετε την ηγεσία του Λιμανιού, να επισκεφθεί όποιο λιμάνι Κράτος της Ευρώπης επιθυμεί για να δει πως εξυπηρετούνται οι συνάνθρωποί μας.Μήπως και γίνει και το δικό μας λιμάνι Ευρωπαϊκών προδιαγραφών ως προς την ποιότητα παροχής των υπηρεσιών του.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία
Χριστοφορίδης Χρυσόστομος
Μετά την παραλαβή της παραπάνω επιστολής, επειδή είχα την εντύπωση πως το λεωφορείο που εξυπηρετεί το λιμάνι, ανήκε στο ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας, απευθύνθηκα στη Διοίκηση του για εξηγήσεις.
Ω, του θαύματος.
Έμεινα άναυδος με τις πληροφορίες που συγκέντρωσα.
•Ο διαγωνισμός για την ενοικίαση Λεωφορείων δεν γνωστοποιήθηκε από τη Διοίκηση του λιμανιού στο ΚΤΕΛ!
•Ο διαγωνισμός προέβλεπε λεωφορείο χαμηλού επιπέδου, Αστικό Τύπου ΕΥΡΩ 5, με θέσεις καθημένων και κυρίως, με ειδική ράμπα, για την εξυπηρέτηση ΑμεΑ.
•Το λεωφορείο που τελικά επιλέχθηκε για να νοικιαστεί για τις ανάγκες του λιμανιού, δεν διαθέτει καμιά από τις προϋποθέσεις του λιμανιού.
•Με αυτά τα δεδομένα και αν φυσικά ευσταθούν οι πληροφορίες που πήρα από το ΚΤΕΛ, μάλλον η διοίκηση του λιμανιού είναι εκτεθειμένη.
Δεν γνωρίζω αν ο διαγωνισμός έγινε από την παρούσα ή την προηγούμενη Διοίκηση. Αυτό όμως που γνωρίζω είναι πως η σημερινή Διοίκηση, οφείλει ΑΜΕΣΑ να προβεί τόσο στον έλεγχο, όσο και στην αποκατάσταση της όποιας παρανομίας ή παρατυπίας.
Επίσης δεν γνωρίζω αν η καταγγελία σε βάρος της έλλειψης πληροφοριών και ενημέρωσης έχει να κάνει και με εσκεμμένη παραπληροφόρηση. Γιατί ο Σταθμός του ΚΤΕΛ απέχει ελάχιστα από το λιμάνι. Για το θέμα αυτό όμως θα επανέλθω, αφού τύχω της απαραίτητης ενημέρωσης από πλευράς Διοίκησης ΟΛΗΓ.
http://892fm.blogspot.com/2011/01/blog-post_7903.html
Διαβάστε παρακάτω μήνυμα παράπονων συμπολίτη μας για τις τιμές και τις υπηρεσίες του ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας
Δεν είμαι ντόπιος, απλά δουλεύω στην Ηγουμενίτσα. Το ένα πράγμα που μου έκανε τρομερή εντύπωση όταν ξεκίνησα να εργάζομαι εδώ ήταν οι τιμές των ΚΤΕΛ.
Ειδικά μετά τις αυξήσεις της Πρωτοχρονιάς τα πράγματα είναι πλέον ανεξέλεγκτα. Ενδεικτικά αναφέρω πως η τιμή του εισιτηρίου για Αθήνα είναι 44.5 ευρώ και για Θεσσαλονίκη 41.3 ευρώ!!! Ειδικά για τη Θεσσαλονίκη η κατάσταση είναι ιδιαίτερα αστεία αν σκεφτεί κανείς πως με τη μείωση της απόστασης λόγω Εγνατίας και παρά τα διόδια του Πολύμυλου και των Μαλγάρων και παρά την πανάκριβη (πλέον) βενζίνη το κόστος του εισιτηρίου του ΚΤΕΛ είναι σχεδόν το ίδιο με αυτό της χρήσης Ι.Χ. Κοστίζει δηλαδή το ΚΤΕΛ περίπου τα ίδια λεφτά σε κάποιον με το να ταξιδέψει μόνος με το Ι.Χ. του, χωρίς να μοιραστεί βενζίνες και διόδια με συνεπιβάτες, κάτι που πρέπει να αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία...Συγχαρητήρια λοιπόν στους υπεύθυνους του ΚΤΕΛ, ίσως πρέπει να ενημερωθεί και το βιβλίο ρεκόρ Guinness και να δοξάσετε έτσι τη Θεσπρωτία με αυτή σας την πρωτιά...
Το ακόμα πιο αστείο με το συγκεκριμένο ΚΤΕΛ είναι πως σε αντίθεση με την πλειοψηφία των άλλων ΚΤΕΛ της χώρας δεν εκδίδει μειωμένα εισιτήρια σε μετ'επιστροφής διαδρομές αλλά εκδίδει μόνο απλά εισιτήρια. Ούτε έχει κάποια άλλη προσφορά, π.χ. στα 4 εισιτήρια δώρο άλλο 1, κτλ. Ενδεικτικά αναφέρω: ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης/Αττικής, εισιτήριο Αθήνα-Θεσσαλονίκη απλή μετάβαση 42 ευρώ, τιμή εισιτηρίου μετ'επιστροφής 65 (συνολική έκπτωση δηλαδή σχεδόν 25% στα δύο δρομολόγια), ΚΤΕΛ Πιερίας, στα 4 εισιτήρια μετ'επιστροφής για Αθήνα, δώρο 1 εισιτήριο.
Να μη μιλήσω για τις υπηρεσίες που σου προσφέρουν τα ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας με την πλειοψηφία των οδηγών να καπνίζουν ασταμάτητα ή να μιλούν στο κινητό τους τηλέφωνο και οι υπεύθυνοι των ΚΤΕΛ να σφυρίζουν αδιάφορα όταν καταγγέλεις συγκεκριμένα περιστατικά.
Προσωπικά από αντίδραση έχω σταματήσει να χρησιμοποιώ το συγκεκριμένο ΚΤΕΛ και είτε συνταξιδεύω με γνωστούς/φίλους με Ι.Χ. είτε χρησιμοποιώ το ΚΤΕΛ Κέρκυρας όταν βολεύει που εκδίδει μειωμένα μετ'επιστροφής εισιτήρια. Και ασφαλώς ελπίζω πως του χρόνου δεν θα βρίσκομαι στην Ηγουμενίτσα, πως θα έχω φύγει με μετάθεση. Λυπάμαι όμως τους ντόπιους που παραμένουν και δέχονται αδιαμαρτύρητα και παθητικά την όλη κατάσταση...
ZETA
Φεβρουάριος 01, 2011
N'αγιάσει το στόμα σου φίλε. Επιτέλους κάποιος τα είπε και δημόσια!!! Πολύ καιρό ήθελα να καταγγείλω ακριβώς τα ίδια πράγματα που καταγγέλεις. Είμαι 2 χρόνια φοιτήτρια εδώ, η καταγωγή μου είναι από τη Θεσσαλονίκη. Σε αυτά τα 2 χρόνια δεν έχει έρθει άνθρωπος να με επισκεφθεί λόγω του απλησίαστου εισιτηρίου. Και εγώ αναγκαστικά πηγαινοέρχομαι μόνο για Χριστούγεννα, Πάσχα και καλοκαίρι. Δυστυχώς ο νομός δεν διαθέτει σιδηρόδρομο και αυτό το μονοπώλιο που δημιουργείται από τα ΚΤΕΛ τους δίνει το ελεύθερο να χρεώνουν ό,τι θέλουν. Όταν μάλιστα τους ρωτάς αν εκδίδουν μειωμένα εισιτήρια μετ'επιστροφής σε κοιτούν σαν να τους μιλάει εξωγήινος. Πολύ ενδιαφέρουσα η πληροφορία που παραθέτεις για το ΚΤΕΛ Κέρκυρας, θα το δοκιμάσω και εγώ. Να προσθέσω σε αυτά που γράφεις ότι και το ΚΤΕΛ Ιωαννίνων δίνει στα 4 εισιτήρια (που εκδίδονται μέσα σε διάστημα 2 μηνών) 1 δώρο, είναι λίγο δύσκολο βεβαια να ταξιδεύεις κάθε 15νθήμερο, αλλά είναι κι αυτό ένα κίνητρο του ΚΤΕΛ προς το επιβατικό κοινό. Και τέλος, υπάρχουν και ιδιωτικά ταξιδιωτικά γραφεία που πραγματοποιούν αυθημερόν εκδρομές κάποια Σάββατα προς 25 ευρώ (60 ευρώ κέρδος σε σχέση με το ΚΤΕΛ) και εννοείται ότι στηρίζω κάθε τέτοια προσφορά. Συγγνώμη αν σας κούρασα αλλά ήθελα πολύ καιρό να διατυπώσω αυτό το 'παράπονο' και με παρακίνησαν τα όσα έγραψε ο/η φίλος,-η.
http://e-igoumenitsa.gr/news/igoumenitsa/6044.html
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ!!! ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ ΤΗΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ
Πηγή: ΡΑΔΙΟ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ 89,2 - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ!!!
Έντονο προβληματισμό μου προκάλεσε η παρακάτω επιστολή, ως προς τη ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών στον χώρο του λιμανιού:
«Κύριε εκδότη. Επιβάτης ων, προερχόμενος από
Ευρωπαϊκό Κράτος, αποβιβάστηκα στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας, συνοδευόμενος από συγγενικό μου πρόσωπο.Διευκρινίζω πως είμαι Άτομο με Ειδικές Ανάγκες, σαν ανάπηρος, που τον μεγαλύτερο χρόνο μου τον ζω σε Ευρωπαϊκή Χώρα.
Στο καράβι μας ενημέρωσαν πως στο λιμάνι αναμένει λεωφορείο που θα μας μεταφέρει στην έξοδο, χωρίς άλλη επιβάρυνση.
Πράγματι ήταν στη θέση του το Λεωφορείο. Μόνο που αυτό ήταν απροσπέλαστο για ανάπηρο άνθρωπο αφ’ ενός και αφ’ ετέρου η φόρτωση των αποσκευών ξεκαθαρίστηκε από τους υπεύθυνους πως ήταν υποχρέωση του επιβάτη. Με ντροπή και πικρία και με τη βοήθεια του συγγενούς μου και άλλων δύο συνεπιβατών, κατόρθωσα και επιβιβάστηκα στο Λεωφορείο και με την ίδια δυσκολία με κατέβασαν στην έξοδο του λιμανιού. Όταν ζητήσαμε πληροφορίες για τη μετάβασή μας στην πόλη προορισμού, μας παρέπεμψαν στην πιάτσα ΤΑΧΙ, όπου μάθαμε πως θα έπρεπε να πάμε στη Μακεδονία με ΤΑΧΙ, γιατί δεν υπήρχε η δυνατότητα να εξυπηρετηθούμε με λεωφορείο Υπεραστικών Συγκοινωνιών.
Κύριε Διευθυντά.Σας τα γράφω αυτά για να πιέσετε την ηγεσία του Λιμανιού, να επισκεφθεί όποιο λιμάνι Κράτος της Ευρώπης επιθυμεί για να δει πως εξυπηρετούνται οι συνάνθρωποί μας.Μήπως και γίνει και το δικό μας λιμάνι Ευρωπαϊκών προδιαγραφών ως προς την ποιότητα παροχής των υπηρεσιών του.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία
Χριστοφορίδης Χρυσόστομος
Μετά την παραλαβή της παραπάνω επιστολής, επειδή είχα την εντύπωση πως το λεωφορείο που εξυπηρετεί το λιμάνι, ανήκε στο ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας, απευθύνθηκα στη Διοίκηση του για εξηγήσεις.
Ω, του θαύματος.
Έμεινα άναυδος με τις πληροφορίες που συγκέντρωσα.
•Ο διαγωνισμός για την ενοικίαση Λεωφορείων δεν γνωστοποιήθηκε από τη Διοίκηση του λιμανιού στο ΚΤΕΛ!
•Ο διαγωνισμός προέβλεπε λεωφορείο χαμηλού επιπέδου, Αστικό Τύπου ΕΥΡΩ 5, με θέσεις καθημένων και κυρίως, με ειδική ράμπα, για την εξυπηρέτηση ΑμεΑ.
•Το λεωφορείο που τελικά επιλέχθηκε για να νοικιαστεί για τις ανάγκες του λιμανιού, δεν διαθέτει καμιά από τις προϋποθέσεις του λιμανιού.
•Με αυτά τα δεδομένα και αν φυσικά ευσταθούν οι πληροφορίες που πήρα από το ΚΤΕΛ, μάλλον η διοίκηση του λιμανιού είναι εκτεθειμένη.
Δεν γνωρίζω αν ο διαγωνισμός έγινε από την παρούσα ή την προηγούμενη Διοίκηση. Αυτό όμως που γνωρίζω είναι πως η σημερινή Διοίκηση, οφείλει ΑΜΕΣΑ να προβεί τόσο στον έλεγχο, όσο και στην αποκατάσταση της όποιας παρανομίας ή παρατυπίας.
Επίσης δεν γνωρίζω αν η καταγγελία σε βάρος της έλλειψης πληροφοριών και ενημέρωσης έχει να κάνει και με εσκεμμένη παραπληροφόρηση. Γιατί ο Σταθμός του ΚΤΕΛ απέχει ελάχιστα από το λιμάνι. Για το θέμα αυτό όμως θα επανέλθω, αφού τύχω της απαραίτητης ενημέρωσης από πλευράς Διοίκησης ΟΛΗΓ.
http://892fm.blogspot.com/2011/01/blog-post_7903.html
Το αντάρτικο μέσα από τον φακό του Κώστα Μπαλάφα
Το αντάρτικο μέσα από τον φακό του Κώστα Μπαλάφα
Τέλη του 1940. Ενα ιταλικό βοµβαρδιστικό καταρρίπτεται από ελληνικά αντιαεροπορικά πυρά λίγο έξω από τα Γιάννινα. Στα συντρίµµια του εντοπίζεται ένα στρογγυλό κουτί. Στα µάτια όλων φαντάζει µε νάρκη. Ωστόσο, ο νέος τότε Κώστας Μπαλάφας – ένας από τους µετέπειτα µεγάλους της ελληνικής φωτογραφίας – διαπιστώνει πως εκεί µέσα κρύβεται κάτι πολύτιµο. Και δυσεύρετο για την εποχή. Ενα κινηµατογραφικό φιλµ.
Λίγες οκάδες καλαµποκάλευρο είναι αρκετές για να αγοράσει το καρούλι ώστε να «ταΐζει» τη γερµανική φωτογραφική µηχανή που είχε αγοράσει από έναν ιταλό στρατιώτη.
Μ΄αυτά τα λίγα εφόδια και µε πολύ κέφι και µεράκι βγήκα από τα Γιάννινα στο βουνό. Ξεκίνησα να απαθανατίσω τα κατορθώµατα εκείνων των ηµίθεων, όπως τους έπλαθα στη φαντασία µου, πριν τους γνωρίσω από κοντά», θυµάται, όπως αναφέρουν «ΤΑ ΝΕΑ», ο Κώστας Μπαλάφας που ανέβηκε στο βουνό το 1943 και εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ Ηπείρου, ένοπλος και φωτογράφος µαζί.
Συνειδητοποιεί πως καταγράφει ιστορικές στιγµές που θα πρέπει να παραδώσει στις επόµενες γενιές. Και τολµά. Οι δυνάµεις Κατοχής µπορεί να τιµωρούν όποιον παραβαίνει τη ρητή εντολή απαγόρευσης των φωτογραφήσεων. Εκείνος όµως σηκώνει τον φακό του για να απαθανατίσει τους απαγχονισµένους από τους Γερµανούς Τόδουλου και Φαρίδη, δίπλα στη λίµνη των Ιωαννίνων.
Φωτογραφίζει τη δράση των ανταρτών. Τις πορείες τους. Τα λάφυρα. Τους καπετάνιους. Το τυπογραφείο. Τον ασύρµατο. Τις λαϊκές συνελεύσεις. Τις θεατρικές παραστάσεις της «Λαϊκής Σκηνής» του Γιώργου Κοτζιούλα. Τις κηδείες.Την είσοδο στα Γιάννενα, έφιππους, του Άρη Βελουχιώτη με τον στρατηγό Σαράφη το 1944.... Μεταµορφώνεται σε φωτορεπόρτερ της Αντίστασης. Και τραβά κάπου 2.000 στιγµιότυπα, εκ των οποίων έχει εκθέσει ελάχιστα και σποραδικά µέσα στις κατά καιρούς εκθέσεις του. Εικόνες που 68 χρόνια µετά τη γέννησή τους για πρώτη φορά θα εκτεθούν ως σύνολο στο Μουσεί ο Μπενάκη, όπου ο φωτογράφος έχει δωρίσει το αρχείο του.Τα Γιάννινα απελευθερώνονται τον Οκτώβριο του1944 από τους Γερµανούς. Ο Εµφύλιος όµως µαίνεται. Ο κρατικός µηχανισµός αναζητά τον φωτογράφο, όπως και σχεδόν όλους τους ΕΛΑΣίτες. Και τα ίχνη του Κώστα Μπαλάφα εξαφανίζονται.
Πριν φύγει όµως διαισθάνεται τον κίνδυνο που διατρέχει το υλικό του. Το εµπιστεύεται στην οικογενειακή του φίλη Ιουλία Γοργόλη. Εκείνη το κρύβει κάτω από το ξύλινο πάτωµα ενός γιαννιώτικου σπιτιού. Το 1974 – µετά την πτώση της χούντας –ο Κώστας Μπαλάφας βλέπει την έκθεση του Σπύρου Μελετζή µε στιγµιότυπα από το αντάρτικο. Εκµυστηρεύεται πως έχει κι εκείνος ανάλογο υλικό και το αναζητά. Κι ανακαλύπτει ύστερα από 30 χρόνια τα 2.000 αρνητικά, ταλαιπωρηµένα από την υγρασία, να περιµένουν καρτερικά να αποκαλύψουν τη δική τους αλήθεια.
INFO
«Kώστας Μπαλάφας, το αντάρτικο στην Ηπειρο 1940-1944» στο Μουσείο Μπενάκη (Αθήνα, Πειραιώς 138 και Ανδρονίκου) από 11 Φεβρουαρίου έως 30 Απριλίου.
http://thesprotia-news.blogspot.com/2011/01/blog-post_31.html
Τέλη του 1940. Ενα ιταλικό βοµβαρδιστικό καταρρίπτεται από ελληνικά αντιαεροπορικά πυρά λίγο έξω από τα Γιάννινα. Στα συντρίµµια του εντοπίζεται ένα στρογγυλό κουτί. Στα µάτια όλων φαντάζει µε νάρκη. Ωστόσο, ο νέος τότε Κώστας Μπαλάφας – ένας από τους µετέπειτα µεγάλους της ελληνικής φωτογραφίας – διαπιστώνει πως εκεί µέσα κρύβεται κάτι πολύτιµο. Και δυσεύρετο για την εποχή. Ενα κινηµατογραφικό φιλµ.
Λίγες οκάδες καλαµποκάλευρο είναι αρκετές για να αγοράσει το καρούλι ώστε να «ταΐζει» τη γερµανική φωτογραφική µηχανή που είχε αγοράσει από έναν ιταλό στρατιώτη.
Μ΄αυτά τα λίγα εφόδια και µε πολύ κέφι και µεράκι βγήκα από τα Γιάννινα στο βουνό. Ξεκίνησα να απαθανατίσω τα κατορθώµατα εκείνων των ηµίθεων, όπως τους έπλαθα στη φαντασία µου, πριν τους γνωρίσω από κοντά», θυµάται, όπως αναφέρουν «ΤΑ ΝΕΑ», ο Κώστας Μπαλάφας που ανέβηκε στο βουνό το 1943 και εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ Ηπείρου, ένοπλος και φωτογράφος µαζί.
Συνειδητοποιεί πως καταγράφει ιστορικές στιγµές που θα πρέπει να παραδώσει στις επόµενες γενιές. Και τολµά. Οι δυνάµεις Κατοχής µπορεί να τιµωρούν όποιον παραβαίνει τη ρητή εντολή απαγόρευσης των φωτογραφήσεων. Εκείνος όµως σηκώνει τον φακό του για να απαθανατίσει τους απαγχονισµένους από τους Γερµανούς Τόδουλου και Φαρίδη, δίπλα στη λίµνη των Ιωαννίνων.
Φωτογραφίζει τη δράση των ανταρτών. Τις πορείες τους. Τα λάφυρα. Τους καπετάνιους. Το τυπογραφείο. Τον ασύρµατο. Τις λαϊκές συνελεύσεις. Τις θεατρικές παραστάσεις της «Λαϊκής Σκηνής» του Γιώργου Κοτζιούλα. Τις κηδείες.Την είσοδο στα Γιάννενα, έφιππους, του Άρη Βελουχιώτη με τον στρατηγό Σαράφη το 1944.... Μεταµορφώνεται σε φωτορεπόρτερ της Αντίστασης. Και τραβά κάπου 2.000 στιγµιότυπα, εκ των οποίων έχει εκθέσει ελάχιστα και σποραδικά µέσα στις κατά καιρούς εκθέσεις του. Εικόνες που 68 χρόνια µετά τη γέννησή τους για πρώτη φορά θα εκτεθούν ως σύνολο στο Μουσεί ο Μπενάκη, όπου ο φωτογράφος έχει δωρίσει το αρχείο του.Τα Γιάννινα απελευθερώνονται τον Οκτώβριο του1944 από τους Γερµανούς. Ο Εµφύλιος όµως µαίνεται. Ο κρατικός µηχανισµός αναζητά τον φωτογράφο, όπως και σχεδόν όλους τους ΕΛΑΣίτες. Και τα ίχνη του Κώστα Μπαλάφα εξαφανίζονται.
Πριν φύγει όµως διαισθάνεται τον κίνδυνο που διατρέχει το υλικό του. Το εµπιστεύεται στην οικογενειακή του φίλη Ιουλία Γοργόλη. Εκείνη το κρύβει κάτω από το ξύλινο πάτωµα ενός γιαννιώτικου σπιτιού. Το 1974 – µετά την πτώση της χούντας –ο Κώστας Μπαλάφας βλέπει την έκθεση του Σπύρου Μελετζή µε στιγµιότυπα από το αντάρτικο. Εκµυστηρεύεται πως έχει κι εκείνος ανάλογο υλικό και το αναζητά. Κι ανακαλύπτει ύστερα από 30 χρόνια τα 2.000 αρνητικά, ταλαιπωρηµένα από την υγρασία, να περιµένουν καρτερικά να αποκαλύψουν τη δική τους αλήθεια.
INFO
«Kώστας Μπαλάφας, το αντάρτικο στην Ηπειρο 1940-1944» στο Μουσείο Μπενάκη (Αθήνα, Πειραιώς 138 και Ανδρονίκου) από 11 Φεβρουαρίου έως 30 Απριλίου.
http://thesprotia-news.blogspot.com/2011/01/blog-post_31.html
H Aίγυπτος της καρδιάς μας!!!
Η Αίγυπτος της καρδιάς μας!!!!
http://www.youtube.com/watch?v=ThvBJMzmSZI&feature=player_embedded
http://litlepost.blogspot.com/
http://www.youtube.com/watch?v=ThvBJMzmSZI&feature=player_embedded
http://litlepost.blogspot.com/
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
