Αν και λιγότεροι από το περσινό Πάσχα
Επισκέπτες και απόδημοι λιγότεροι στην Ήπειρο
Πάσχα "φτώχειας"
Οι Ηπειρώτες γιόρτασαν το Πάσχα με σύμμαχο τον καλό καιρό και παρά την οικονομική κρίση, το φαγοπότι και το γλέντι δεν έλειψαν.
Εκτός από ένα θανατηφόρο τροχαίο στην Πέρδικα Θεσπρωτίας το Μεγ. Σάββατο, ευτυχώς στην Ήπειρο μέχρι χθες δεν θρηνήσαμε άλλα θύματα των τροχών.
Οι απόδημοι που ήρθαν στα χωριά μας ήταν λιγότεροι από πέρυσι, αλλά και οι επισκέπτες. Ωστόσο χάρηκαν τα Ηπειρωτικά ήθη και έθιμα και απόλαυσαν τις ομορφιές του τόπου.
Αξιοσημείωτο είναι ότι η μείωση στις κρατήσεις τις ημέρες του Πάσχα έφτασε το 40%, σύμφωνα με τους ιδιοκτήτες των καταλυμάτων της περιοχής μας. Μειωμένη κατά 4% ήταν φέτος και η έξοδος των εκδρομέων από τα μεγάλα αστικά κέντρα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τροχαίας.
Στα Γιάννινα χαρακτηριστική ήταν η εικόνα στις καφετέριες και στα μπαρ των Ιωαννίνων το τριήμερο του Πάσχα. Ενώ ήταν γεμάτα, εντούτοις οι παραγγελίες σε ποτά ήταν λίγες και τα έσοδα μικρά
ΜΙΚΡΗ H ΔΙAPKEIA
Αλλά και η περίοδος διακοπών του Πάσχα σμικρύνθηκε. Ενώ παλαιότερα ήταν γύρω στις 10 ημέρες, τώρα περιορίστηκε στις τρεις.
Η πλειοψηφία του κόσμου, επειδή τα οικονομικά δεν είναι ανθηρά, περιορίστηκε σε βραχεία έξοδο
ΠΑΣΧΑ «ΦΤΩΧΕΙΑΣ»
Για πολλούς αυτό το Πάσχα ήταν λιγότερο καταναλωτικό. Η ευχή «Καλή Ανάσταση» απέκτησε και δεύτερο νόημα, αυτό των δύσκολων ημερών που θα θέλαμε να οδηγήσουν σε καλύτερη ζωή.
Πάσχα «φτώχειας» με τους νεόπτωχους άνεργους ή μεροκαματιάρηδες της μιζέριας. Και με τους χωρίς ρίζες εδώ, και γιʼ αυτό πιο έκθετους από όλους, μετανάστες, που επιζούν, κυρίως οι πρόσφατοι, όλο και πιο δύσκολα.
Με την κρίση όλα πάντως γίνονται πολύ πιο δύσκολα για τους περισσότερους. Άνισα όμως.
Άλλη είναι η περίπτωση ενός μικρέμπορα που κατεβάζει τα ρολά ή ενός υπαλλήλου που με τα τελευταία μέτρα περιορισμού των πραγματικών αποδοχών του δεν ξέρει τι να περικόψει: το σχολείο των παιδιών, το φαγητό, τα έξοδα στέγασης (πώς να πληρώσει πια και το νοίκι και τις τόσες δόσεις για τα πάντα).
Και άλλη η περίπτωση ενός άνεργου που δεν του μένει σχεδόν τίποτε. Ίσως η οικογενειακή αλληλεγγύη
proinoslogos
Τετάρτη 7 Απριλίου 2010
३ οι δήμοι με τον Καλλικράτη στη Θεσπρωτία
17 ΟΙ ΝΕΟΙ ΔΗΜΟΙ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ 3 ΣΤΗ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ
Δεκαεπτά (από 76 σήμερα) θα είναι οι νέοι Δήμοι στην Ήπειρο, βάσει του σχεδίου «Καλλικράτης», που προωθείται τις επόμενες ημέρες από την κυβέρνηση.
Έτσι έρχονται τα πάνω-κάτω και στον αυτοδιοικητικό χάρτη της Ηπείρου.
Οι πληροφορίες του «Τύπου της Κυριακής» θέλουν πανελλαδικά να προκύπτουν, σε πρώτη φάση, 366 Δήμοι.
Αυτή θα είναι η πρόταση της αρμόδιας επιτροπής, η οποία θα δοθεί στους δημάρχους προς συζήτηση. Θα συγκληθούν οι τοπικές ενώσεις δήμων και κοινοτήτων, θα επεξεργαστούν τις προτάσεις και στη συνέχεια θα κληθούν να αποφασίσουν. Οι αντιπροτάσεις θα δοθούν εκ νέου στην κυβέρνηση, θα ληφθούν υπόψη και ανανεωμένο το πρόγραμμα Καλλικράτης θα έρθει στη Βουλή ως προσχέδιο νόμου. Θα συζητηθεί στην αρμόδια Επιτροπή Θεσμών της Βουλής και, μετά τις νέες διορθώσεις θα έρθει στην ολομέλεια του Σώματος.
ΝΟΜΟΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ
Στο Νομό Θεσπρωτίας οι ΟΤΑ από 10 που ήταν, μένουν 3.
• Ο Δήμος Ηγουμενίτσας ενώνεται με το Δήμο Συβότων, το Δήμο Μαργαριτίου, το Δήμο Παραποτάμου και την Κοινότητα Πέρδικας.
• Ο Δήμος Φιλιατών με το Δήμο Σαγιάδας.
• Ο Δήμος Παραμυθιάς με το Δήμο Αχέροντα και την Κοινότητα Σουλίου.
ΑΝΟΙΧΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
Παραμένουν, ωστόσο, ανοιχτά ορισμένα ζητήματα. Όπως είναι οι έδρες των Δήμων και τα οικονομικά τους. Μάλιστα αυτά τα δύο ζητήματα κυριάρχησαν και στις συζητήσεις στα χωριά κατά την περίοδο του Πάσχα. Φαίνεται πως τα ονόματα των νέων Δήμων έχουν προαποφασιστεί, ενώ για τις έδρες μάλλον θα αποφανθούν οι τοπικές Δημοτικές αρχές.
ΛΙΓΟΣΤΕΥΟΥΝ ΤΑ 4 ΔΙΣ.
Είναι γεγονός ότι τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα της χώρας δίνουν ένα εξαιρετικό άλλοθι στην κυβέρνηση να προχωρήσει τον Καλλικράτη με μειωμένη …προίκα. Τα 4 δισ. ευρώ που αρχικά ανακοινώθηκαν βαίνουν συνεχώς μειούμενα, ενώ επιμερίζονται όλο και περισσότερο στο βάθος της τετραετίας.
Οι αυτοδιοικητικοί γνωρίζουν καλά ότι χωρίς τη σωστή προετοιμασία το σχέδιο θα αποτύχει. Όπς λέει ο δήμαρχος Τρικκαίων Μιχάλης Ταμήλος «η κυβέρνηση θα εξοικονομήσει αρκετά χρήματα από το συμμάζεμα. Όμως δεν πρέπει επʼ ουδενί να είναι αυτός ο στόχος της προσπάθειας. Όλοι περιμέναμε να εξορθολογιστεί ο τρόπος λειτουργίας των ΟΤΑ προκειμένου να μπορέσουν να λειτουργήσουν με αναπτυξιακά κριτήρια. Εάν η προσπάθεια αποτύχει, η Αυτοδιοίκηση θα έχει χάσει το μεγάλο στοίχημα!».
proinoslogos
Δεκαεπτά (από 76 σήμερα) θα είναι οι νέοι Δήμοι στην Ήπειρο, βάσει του σχεδίου «Καλλικράτης», που προωθείται τις επόμενες ημέρες από την κυβέρνηση.
Έτσι έρχονται τα πάνω-κάτω και στον αυτοδιοικητικό χάρτη της Ηπείρου.
Οι πληροφορίες του «Τύπου της Κυριακής» θέλουν πανελλαδικά να προκύπτουν, σε πρώτη φάση, 366 Δήμοι.
Αυτή θα είναι η πρόταση της αρμόδιας επιτροπής, η οποία θα δοθεί στους δημάρχους προς συζήτηση. Θα συγκληθούν οι τοπικές ενώσεις δήμων και κοινοτήτων, θα επεξεργαστούν τις προτάσεις και στη συνέχεια θα κληθούν να αποφασίσουν. Οι αντιπροτάσεις θα δοθούν εκ νέου στην κυβέρνηση, θα ληφθούν υπόψη και ανανεωμένο το πρόγραμμα Καλλικράτης θα έρθει στη Βουλή ως προσχέδιο νόμου. Θα συζητηθεί στην αρμόδια Επιτροπή Θεσμών της Βουλής και, μετά τις νέες διορθώσεις θα έρθει στην ολομέλεια του Σώματος.
ΝΟΜΟΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ
Στο Νομό Θεσπρωτίας οι ΟΤΑ από 10 που ήταν, μένουν 3.
• Ο Δήμος Ηγουμενίτσας ενώνεται με το Δήμο Συβότων, το Δήμο Μαργαριτίου, το Δήμο Παραποτάμου και την Κοινότητα Πέρδικας.
• Ο Δήμος Φιλιατών με το Δήμο Σαγιάδας.
• Ο Δήμος Παραμυθιάς με το Δήμο Αχέροντα και την Κοινότητα Σουλίου.
ΑΝΟΙΧΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
Παραμένουν, ωστόσο, ανοιχτά ορισμένα ζητήματα. Όπως είναι οι έδρες των Δήμων και τα οικονομικά τους. Μάλιστα αυτά τα δύο ζητήματα κυριάρχησαν και στις συζητήσεις στα χωριά κατά την περίοδο του Πάσχα. Φαίνεται πως τα ονόματα των νέων Δήμων έχουν προαποφασιστεί, ενώ για τις έδρες μάλλον θα αποφανθούν οι τοπικές Δημοτικές αρχές.
ΛΙΓΟΣΤΕΥΟΥΝ ΤΑ 4 ΔΙΣ.
Είναι γεγονός ότι τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα της χώρας δίνουν ένα εξαιρετικό άλλοθι στην κυβέρνηση να προχωρήσει τον Καλλικράτη με μειωμένη …προίκα. Τα 4 δισ. ευρώ που αρχικά ανακοινώθηκαν βαίνουν συνεχώς μειούμενα, ενώ επιμερίζονται όλο και περισσότερο στο βάθος της τετραετίας.
Οι αυτοδιοικητικοί γνωρίζουν καλά ότι χωρίς τη σωστή προετοιμασία το σχέδιο θα αποτύχει. Όπς λέει ο δήμαρχος Τρικκαίων Μιχάλης Ταμήλος «η κυβέρνηση θα εξοικονομήσει αρκετά χρήματα από το συμμάζεμα. Όμως δεν πρέπει επʼ ουδενί να είναι αυτός ο στόχος της προσπάθειας. Όλοι περιμέναμε να εξορθολογιστεί ο τρόπος λειτουργίας των ΟΤΑ προκειμένου να μπορέσουν να λειτουργήσουν με αναπτυξιακά κριτήρια. Εάν η προσπάθεια αποτύχει, η Αυτοδιοίκηση θα έχει χάσει το μεγάλο στοίχημα!».
proinoslogos
Κυριακή 4 Απριλίου 2010
Πάσχα στα ελληνόφωνα χωριά της Καλαβρίας στη Νότιο Ιταλία
Πάσχα στα ελληνόφωνα χωριά της Καλαβρίας στη Νότιο Ιταλία
Καλαβρέζικο ευωδιαστό, μυρωδάτο μ' αγριολούλουδα και μύρα ελληνορθόδοξο Πάσχα - Ανάσταση στο βουνίσιο Ασπρομόντε, στη Λευκόπετρα, στην Γκρεκάνικη Όαση, στην Καλαβρία, στη Νότια Ιταλία, και ξεχωριστά στο Γκαλιτσιανό, στην "ακρόπολη" Μεγάλη Ελλάδα (Μάγκνα Γκρέτσια), στο μοναστήρι για τον Όσιο Ιωάννη τον Θεριστή, στο Μπιβόντζι.
Γκαλιτσιανό, το πιο απομονωμένο, φτωχό και μικρό χωριό, στη μικρή Μεγάλη Ελλάδα, με εκατόν σαράντα κατοίκους.
Ο παπάς στο χωριό, ώς το 1950, εξομολογούσε τους πιστούς χριστιανούς στα ελληνικά, γιατί δεν καταλάβαιναν ιταλικά. Στο Γκαλιτσιανό μιλάνε την αρχαία δωρική γλώσσα οι Γκαλιτσιανοί, όταν κάποιος ξένος δεν θέλουνε να τους καταλάβει ή να πούνε κάτι ξεχωριστά μεταξύ τους. Ο αγιορείτης Πατροκοσμάς φροντίζει το μοναστήρι, ανάβει τα καντήλια μπροστά στα "όρια" (ωραία) Μαντόνα - Παναγιά και στ' άλλα κονίσματα, τις καμπάνες, τα σήμαντρα, τις λαμπάδες, τα κεριά, τ' αναλόγια, το λιβανιστήρι και το κόνισμα με τον Αναστημένο Χριστό, γύρω από το μοναστήρι, στον αυλόγυρο, και παρακαλεί τους εκατοντάδες Ελλαδίτες επισκέπτες - προσκυνητές που θα πασχάσουνε στο Ασπρομόντε, "όχι κροτίδες και βαρελότα, εδώ είναι ελληνορθόδοξο μοναστήρι και βαστούμε τις παραδόσεις μας".
Σ' αυτή τη λιτή και κατανυχτική νυχτιά σε ρυθμό πραγματικά βυζαντινό, μοναστηριακό, μετά το "Δεύτε λάβετε φως", όπου όλοι ανάβουνε τις λαμπάδες τους, στο βαθύ σκοτάδι ψέλνουνε το "Χριστός ανέστη". Κάποιοι ελληνόφωνοι την "Πασιούνα", τα πασχαλιάτικα κάλαντα:
"Και καλημέρα να σας ειπώ
να σας κουντέσω μα την Πασιούνα
για πόσα πάτετσε ο Χριστό μα
τσε κούσετε η μα ντεβοτσιούνα.
Ε, μας τσερέοντα ο Παντρετέρνο
να μας σαλβέσει μα τη φσυχή
τσε να μη πάμε στο(ν) αλιφέρνο
τσε αμεριτεάμο όλοι ιμεί...
Μεταγλώτισση:
Και καλημέρα να σας πω
να σας διηγηθώ με την Πασιούνα
τα πόσα έπαθε ο Χριστός μας
κι ακούστε την προσεκτικά.
Επειδή μας ήξερε ο Αιώνιος Πατέρας
να μας σώσει την ψυχή μας
και να μην πάμε στην Κόλαση
κι έπρεπε (να πάμε) όλοι εμείς...".
Η "Πασιούνα" είναι μακρόσυρτο διηγηματικό τραγούδι (πάνω από εξήντα τετράστιχα), που ιστορεί τα πάθη του Χριστού. Σαν το δικό μας "Μοιρολόγι της Παναγιάς", που τραγουδιέται τη Μεγάλη Πέμπτη. Η "Πασιούνα" τραγουδιέται από ηλικιωμένους (παλιά μόνο άντρες) και συνοδεύεται με μουσικά όργανα ή όχι όλη τη Μεγαλοβδομάδα, έξω από την εκκλησιά, στον αυλόγυρο και στην πλατεία στο χωριό. Οι καλαντιστές βαστούνε λιόκλαδο στολισμένο με καρπούς και κορδέλες, "δρώμενο" που θυμίζει την "Ειρεσιώνη" στην αρχαία Ελλάδα. Το τραγούδι τελειώνει με συμβουλές για φιλοδωρήματα "τουρνίσια" (χρήματα) και "αγκουά" (αβγά).
"Ειρεσιώνη" (από τη λέξη "είρος", δηλαδή έριον-μαλλί). Λιόκλαδο ή δαφνόκλαδο, στολισμένος με καρπούς -εκτός από μήλο κι αχλάδι- δεμένους με ταινίες από μαλλιά (έρια). Από αυτό κρεμότανε και μικρές φιάλες που περιείχανε κρασί, γάλα και μέλι. Στην Αθήνα, όταν γιορτάζανε τα "Πυανέψια" [αττική γιορτή σα μαζεύανε τα όσπρια, μ' ευετηριακό χαρακτήρα-ευετηρία (ευ-έτος) καλό έτος, καλή εποχή, "καλή χρονιά", δηλαδή καλή σοδιά, για να τιμήσουνε τον Απόλλωνα, τη Σκιάδα Αθηνά κι αργότερα τον Διόνυσο, παρασκευάζανε και τρώγανε φαγητό από κουκιά], αφιέρωναν ειρεσιώνη στον Απόλλωνα, στις Ώρες και στον Ήλιο. Στην Αθηνά Πολιάδα, όταν γιορτάζανε τα "Θεργήλια" (γιορτή για τον Απόλλωνα και την Άρτεμη, στην Αθήνα και σ' αρκετές ιωνικές πόλεις κι είχε ευετηριακό, σχετικό με την καρποφορία, και καθαρτικό χαρακτήρα). Έτσι εκφράζανε τις ευχαριστίες τους στη θεά για τη γόνιμη χρονιά που πέρασε, παρακαλούσανε να συνεχιστεί και την άλλη περίοδο και νά 'χουνε τη βοήθειά της σ' εποχή με πείνα, επιδημία, ή άλλη δυσκολία. Το κλαδί κοβότανε όταν γιορτάζανε τα Παναθήναια από την ιερή "μορία" (ιερό λιόδεντρο για τη θεά Αθηνά, που λεγότανε "Μορία"). Το βαστούσε ένας "αμφιθαλής παις" (γεννημένος από τον ίδιο πατέρα και την ίδια μητέρα), και γύριζε με πομπή (Δαφνηφορία). Στο γύρισμα λέγανε τραγούδι, που μας παράδωσε ο Πλούταρχος κι είχε κι αυτό την ονομασία "Ειρεσιώνη".
"Ειρεσιώνη σύκα φέρει
και πίονας άρτους
και μέλι εν κοτύλη
και έλαιον αποψήσασθαι
και κύλικ' εύζωρον,
ως αν μεθύουσα καθεύδη.
Η ειρεσιώνη φέρνει τα σύκα
και το ψωμί που μας τρέφει
και το μέλι στο κύπελλο
και το λάδι ν' αλείφουμε το σώμα μας
και την κούπα με αγνό κρασί
που φέρνει ύπνο από το μεθύσι".
Αμφιθαλή παιδιά, καθώς λέγανε το τραγούδι, γυρίζανε στην πόλη στεφάνια, τα κρεμούσανε στις πόρτες, στα σπίτια (όπως το "Μάη"), ευχότανε στον νοικοκύρη "πλούτον, ευφροσύνην, ειρήνην αγαθήν, άγγεα μεστά" και παίρνανε μικρά δώρα. Τα στεφάνια μένανε κρεμασμένα όλο τον χρόνο. Η ειρεσιώνη, που αλλού λέγεται "κορυθάλη", ήτανε το σύμβολο για την ευφορία, τη γονιμότητα και τη ζωή, που ξαναγεννιέται μετά τον χειμωνιάτικο "θάνατό" της. Ήταν η παράσταση για την ίδια τη γη, γι' αυτό η παρουσία της και η επαφή μαζί της μεταδίδανε στον άνθρωπο τις γονιμικές δυνάμεις που υπήρχανε σ' αυτήν.
Η Καλαβρία και γενικά η Νότια Ιταλία υπαγότανε για αιώνες στην αυτοκρατορία που είχε η Ρωμιοσύνη και η ανατολική πνευματικότητα σ' αυτήν ήτανε φανερή και καρποφόρα. Ένας από τους πολλούς οσίους που ανάδειξε είναι και ο όσιος Ιωάννης. Γεννήθηκε σ' ένα χαρέμι, στο παλέρμο, στη Σικελία, γύρω στο 1.000 μ.Χ. από μια σκλάβα Καλαβρέζα. Τότε τη Σικελία εξουσίαζαν οι Άραβες. Όταν το παιδί έφτασε στα δεκατέσσερα χρόνια η μητέρα του φανέρωσε την αληθινή του καταγωγή και το συμβούλεψε να περάσει στην Καλαβρία και να βαφτιστεί χριστιανός. Τελικά έφτασε στο Στύλο και πήρε τ' άγιο βάφτισμα από τον τοπικό επίσκοπο. Κατόπι, καθώς ποθούσε την έντονη πνευματική ζωή, έγινε μοναχός με πνευματικούς οδηγούς τους γέροντες Αμβρόσιο και Νικόλα. Πρόκοψε πολύ στα πνευματικά κι ο Θεός τον αξίωσε να κάνει πολλά θαύματα, όπως πληροφορεί το συναξάρι του. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει αυτό, που με τρόπο θαυμαστό μάζεψε τα στάχυα για τους θεριστούς, κι έτσι πήρε το πρόσθετο όνομα "Θεριστής". Η μνήμη του τιμάται στις 24 Φλεβάρη.
Η Μονή Όσιος Ιωάννης ο Θεριστής στο Μπιβόντζι υπήρξε μεγάλο κέντρο για τον μοναχισμό και είναι χτισμένη τον 10ο αιώνα. Το καθολικό χτίστηκε γύρω στο 1120. Έχει ανατολικά και δυτικά αρχιτεκτονικά στοιχεία. Στον αριστερό χορό σώζονται τοιχογραφίες στον 13ο αιώνα, ενώ η τοιχογραφία με τον όσιο στην αψίδα, στο Ιερό βήμα, στον 16ο αι. Το μοναστήρι γνώρισε μεγάλη ακμή κι απόχτησε πολλά μετόχια κι εκτάσεις. Η διαρκής απομάκρυνση από την Ανατολή κι ο επιτεινόμενος εκλατινισμός φέρανε την παρακμή.
Ξεκίνημα στον εκλατινισμό στάθηκε το Σύμφωνο Μέλφι (23 Αυγούστου 1059) ανάμεσα στον Πάπα και στους Νορμανδούς. Έτσι αυτοί πήρανε την άδεια από τον ποντίφηκα να υποτάξουνε τη Νότια Ιταλία και στη συνέχεια να την πάνε στη Ρώμη. Όταν τον Νοέμβρη 1457 έφτασε στο μοναστήρι ο επιθεωρητής από τη Ρώμη Αθανάσιος Χαλκιόπουλος, πρώην αγιορείτης, το βρήκε σε παρακμή.
Οι τελευταίοι παπικοί μοναχοί το εγκαταλείψανε το 1662, αφού φέρανε τα λείψανα από τρεις άγιους σε γειτονική κωμόπολη στο Στύλο. Το μοναστήρι στη συνέχεια έγινε γεωργοκτηνοτροφική κατοικία και το καθολικό φιλοξενούσε διάφορα ζώα. Από τον Νοέμβρη 1944 κάθησαν ορθόδοξοι καλόγεροι, ενώ τον Γενάρη 1995 οι τοπικές αρχές παραχωρήσανε τη μονή στην Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Ιταλίας με έδρα τη Βενετία. Γρήγορα είχε πολλούς επισκέπτες Ελλαδίτες κι Ιταλιώτες. Ανάμεσα σ' αυτούς και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, στις 21 Μάη 2001. Η επίσκεψη αυτή ήτανε σημαντική για πολλούς λόγους, μια ξεχωριστή ευλογία. Τον Οκτώβρη, τον ίδιο χρόνο, άρχισαν εργασίες ν' ανακαινιστεί το καθολικό, που τελειώσανε τον Ιούλη 2002. Η επίσκεψη αυτή ήτανε σημαντική για πολλούς λόγους, μια ξεχωριστή ευλογία. Τον Οκτώβρη, τον ίδιο χρόνο, άρχισαν εργασίες ν' ανακαινιστεί το καθολικό, που τελειώσανε τον Ιούλη 2002. Συνεχίζεται το χτίσιμο για κελιά και τράπεζα.
Το πασχαλιάτικο πανηγύρι γίνεται στο Γκαλιτσιανό και στη Μπόβα Μαρίνα, ανάμεσα σε λουλουδιασμένες αμυγδαλιές, λεμονιές, πορτοκαλιές, νερατζιές με οργανέτα, ταμπαρέλα και κιθάρες. Η ταραντέλα είναι ο αγαπημένος παραδοσιακός χορός, που σέρνεται με ζευγάρια, άντρες με γυναίκες και μόνο άντρες. Έχει σχέση με τον ταραντισμό. Το τσίμπημα από αράχνη, που πήρε τ' όνομά της από την πόλη Τάραντα. Στη Μάγκνα Γκρέτσια τραγουδάνε:
"Ώρια μου πιτσουλίνα τσε γκαλάντα-
Ωραία και χαριτωμένη μου μικρούλα,
που πάντα είσαι χαρούμενη
και πας γελώντας.
Μοιάζεις με το λουλούδι/γαρίφαλο,
πουλάκι της άνοιξης.
Και πας πετώντας,
πας πετώντας μικρή μου!
Εδώ και δέκα χρόνια
σε κοιτάζω πάντα
και δε σε χορταίνω ποτέ.
Κοιτάζοντας σε μικρή μου".
"Οι αγκούτσι είναι τα γλυκά της Πασκαλία, γκεναμένε με ένα τζυμώμα σε αλεύρι, αγκά τσε μέλι. Στο μισή του τζυμώμου βάλλουσι ένα ο πλέο αγκά (βιάτα περιτά) τσε φουρίτζουσι όλο στο φούρνο". Οι αγκούτες είναι τα πασχαλιάτικα γλυκά, γινωμένα με ζύμωνα σε αλεύρι, με αβγά και μέλι. Στη μέση της ζύμης, βάζουν ένα αβγό που πήζει στο φούρνο όσο ψήνεται το γλυκό.
Η Καλαβρία στην αρχαιότητα λεγόταν Ιαπυγία ή Μεσσαπία και την κατοικούσαν οσκικές κι ιλλυρικές φυλές. Υπήρξε κέντρο με δυνατές και πλούσιες ελληνικές αποικίες, όπως ο Κρότωνας, η Σύβαρη και το Ρήγιο. Όταν πέρασε στους Βυζαντινούς πήρε τη σημερινή της ονομασία, Καλαβρία. Η ξακουστή τοπική Μάφια ονομάζεται "Ντρατζέτα" κι είναι διάσημη από παλιά σε απαγωγές με πρόσωπα. Η ελληνοσαλεντίνικη μεγαλόψυχη πασχαλιάτικη ευχή είναι: "Αουγγούρι", που σημαίνει πολλές ευχές!
avgi
Καλαβρέζικο ευωδιαστό, μυρωδάτο μ' αγριολούλουδα και μύρα ελληνορθόδοξο Πάσχα - Ανάσταση στο βουνίσιο Ασπρομόντε, στη Λευκόπετρα, στην Γκρεκάνικη Όαση, στην Καλαβρία, στη Νότια Ιταλία, και ξεχωριστά στο Γκαλιτσιανό, στην "ακρόπολη" Μεγάλη Ελλάδα (Μάγκνα Γκρέτσια), στο μοναστήρι για τον Όσιο Ιωάννη τον Θεριστή, στο Μπιβόντζι.
Γκαλιτσιανό, το πιο απομονωμένο, φτωχό και μικρό χωριό, στη μικρή Μεγάλη Ελλάδα, με εκατόν σαράντα κατοίκους.
Ο παπάς στο χωριό, ώς το 1950, εξομολογούσε τους πιστούς χριστιανούς στα ελληνικά, γιατί δεν καταλάβαιναν ιταλικά. Στο Γκαλιτσιανό μιλάνε την αρχαία δωρική γλώσσα οι Γκαλιτσιανοί, όταν κάποιος ξένος δεν θέλουνε να τους καταλάβει ή να πούνε κάτι ξεχωριστά μεταξύ τους. Ο αγιορείτης Πατροκοσμάς φροντίζει το μοναστήρι, ανάβει τα καντήλια μπροστά στα "όρια" (ωραία) Μαντόνα - Παναγιά και στ' άλλα κονίσματα, τις καμπάνες, τα σήμαντρα, τις λαμπάδες, τα κεριά, τ' αναλόγια, το λιβανιστήρι και το κόνισμα με τον Αναστημένο Χριστό, γύρω από το μοναστήρι, στον αυλόγυρο, και παρακαλεί τους εκατοντάδες Ελλαδίτες επισκέπτες - προσκυνητές που θα πασχάσουνε στο Ασπρομόντε, "όχι κροτίδες και βαρελότα, εδώ είναι ελληνορθόδοξο μοναστήρι και βαστούμε τις παραδόσεις μας".
Σ' αυτή τη λιτή και κατανυχτική νυχτιά σε ρυθμό πραγματικά βυζαντινό, μοναστηριακό, μετά το "Δεύτε λάβετε φως", όπου όλοι ανάβουνε τις λαμπάδες τους, στο βαθύ σκοτάδι ψέλνουνε το "Χριστός ανέστη". Κάποιοι ελληνόφωνοι την "Πασιούνα", τα πασχαλιάτικα κάλαντα:
"Και καλημέρα να σας ειπώ
να σας κουντέσω μα την Πασιούνα
για πόσα πάτετσε ο Χριστό μα
τσε κούσετε η μα ντεβοτσιούνα.
Ε, μας τσερέοντα ο Παντρετέρνο
να μας σαλβέσει μα τη φσυχή
τσε να μη πάμε στο(ν) αλιφέρνο
τσε αμεριτεάμο όλοι ιμεί...
Μεταγλώτισση:
Και καλημέρα να σας πω
να σας διηγηθώ με την Πασιούνα
τα πόσα έπαθε ο Χριστός μας
κι ακούστε την προσεκτικά.
Επειδή μας ήξερε ο Αιώνιος Πατέρας
να μας σώσει την ψυχή μας
και να μην πάμε στην Κόλαση
κι έπρεπε (να πάμε) όλοι εμείς...".
Η "Πασιούνα" είναι μακρόσυρτο διηγηματικό τραγούδι (πάνω από εξήντα τετράστιχα), που ιστορεί τα πάθη του Χριστού. Σαν το δικό μας "Μοιρολόγι της Παναγιάς", που τραγουδιέται τη Μεγάλη Πέμπτη. Η "Πασιούνα" τραγουδιέται από ηλικιωμένους (παλιά μόνο άντρες) και συνοδεύεται με μουσικά όργανα ή όχι όλη τη Μεγαλοβδομάδα, έξω από την εκκλησιά, στον αυλόγυρο και στην πλατεία στο χωριό. Οι καλαντιστές βαστούνε λιόκλαδο στολισμένο με καρπούς και κορδέλες, "δρώμενο" που θυμίζει την "Ειρεσιώνη" στην αρχαία Ελλάδα. Το τραγούδι τελειώνει με συμβουλές για φιλοδωρήματα "τουρνίσια" (χρήματα) και "αγκουά" (αβγά).
"Ειρεσιώνη" (από τη λέξη "είρος", δηλαδή έριον-μαλλί). Λιόκλαδο ή δαφνόκλαδο, στολισμένος με καρπούς -εκτός από μήλο κι αχλάδι- δεμένους με ταινίες από μαλλιά (έρια). Από αυτό κρεμότανε και μικρές φιάλες που περιείχανε κρασί, γάλα και μέλι. Στην Αθήνα, όταν γιορτάζανε τα "Πυανέψια" [αττική γιορτή σα μαζεύανε τα όσπρια, μ' ευετηριακό χαρακτήρα-ευετηρία (ευ-έτος) καλό έτος, καλή εποχή, "καλή χρονιά", δηλαδή καλή σοδιά, για να τιμήσουνε τον Απόλλωνα, τη Σκιάδα Αθηνά κι αργότερα τον Διόνυσο, παρασκευάζανε και τρώγανε φαγητό από κουκιά], αφιέρωναν ειρεσιώνη στον Απόλλωνα, στις Ώρες και στον Ήλιο. Στην Αθηνά Πολιάδα, όταν γιορτάζανε τα "Θεργήλια" (γιορτή για τον Απόλλωνα και την Άρτεμη, στην Αθήνα και σ' αρκετές ιωνικές πόλεις κι είχε ευετηριακό, σχετικό με την καρποφορία, και καθαρτικό χαρακτήρα). Έτσι εκφράζανε τις ευχαριστίες τους στη θεά για τη γόνιμη χρονιά που πέρασε, παρακαλούσανε να συνεχιστεί και την άλλη περίοδο και νά 'χουνε τη βοήθειά της σ' εποχή με πείνα, επιδημία, ή άλλη δυσκολία. Το κλαδί κοβότανε όταν γιορτάζανε τα Παναθήναια από την ιερή "μορία" (ιερό λιόδεντρο για τη θεά Αθηνά, που λεγότανε "Μορία"). Το βαστούσε ένας "αμφιθαλής παις" (γεννημένος από τον ίδιο πατέρα και την ίδια μητέρα), και γύριζε με πομπή (Δαφνηφορία). Στο γύρισμα λέγανε τραγούδι, που μας παράδωσε ο Πλούταρχος κι είχε κι αυτό την ονομασία "Ειρεσιώνη".
"Ειρεσιώνη σύκα φέρει
και πίονας άρτους
και μέλι εν κοτύλη
και έλαιον αποψήσασθαι
και κύλικ' εύζωρον,
ως αν μεθύουσα καθεύδη.
Η ειρεσιώνη φέρνει τα σύκα
και το ψωμί που μας τρέφει
και το μέλι στο κύπελλο
και το λάδι ν' αλείφουμε το σώμα μας
και την κούπα με αγνό κρασί
που φέρνει ύπνο από το μεθύσι".
Αμφιθαλή παιδιά, καθώς λέγανε το τραγούδι, γυρίζανε στην πόλη στεφάνια, τα κρεμούσανε στις πόρτες, στα σπίτια (όπως το "Μάη"), ευχότανε στον νοικοκύρη "πλούτον, ευφροσύνην, ειρήνην αγαθήν, άγγεα μεστά" και παίρνανε μικρά δώρα. Τα στεφάνια μένανε κρεμασμένα όλο τον χρόνο. Η ειρεσιώνη, που αλλού λέγεται "κορυθάλη", ήτανε το σύμβολο για την ευφορία, τη γονιμότητα και τη ζωή, που ξαναγεννιέται μετά τον χειμωνιάτικο "θάνατό" της. Ήταν η παράσταση για την ίδια τη γη, γι' αυτό η παρουσία της και η επαφή μαζί της μεταδίδανε στον άνθρωπο τις γονιμικές δυνάμεις που υπήρχανε σ' αυτήν.
Η Καλαβρία και γενικά η Νότια Ιταλία υπαγότανε για αιώνες στην αυτοκρατορία που είχε η Ρωμιοσύνη και η ανατολική πνευματικότητα σ' αυτήν ήτανε φανερή και καρποφόρα. Ένας από τους πολλούς οσίους που ανάδειξε είναι και ο όσιος Ιωάννης. Γεννήθηκε σ' ένα χαρέμι, στο παλέρμο, στη Σικελία, γύρω στο 1.000 μ.Χ. από μια σκλάβα Καλαβρέζα. Τότε τη Σικελία εξουσίαζαν οι Άραβες. Όταν το παιδί έφτασε στα δεκατέσσερα χρόνια η μητέρα του φανέρωσε την αληθινή του καταγωγή και το συμβούλεψε να περάσει στην Καλαβρία και να βαφτιστεί χριστιανός. Τελικά έφτασε στο Στύλο και πήρε τ' άγιο βάφτισμα από τον τοπικό επίσκοπο. Κατόπι, καθώς ποθούσε την έντονη πνευματική ζωή, έγινε μοναχός με πνευματικούς οδηγούς τους γέροντες Αμβρόσιο και Νικόλα. Πρόκοψε πολύ στα πνευματικά κι ο Θεός τον αξίωσε να κάνει πολλά θαύματα, όπως πληροφορεί το συναξάρι του. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει αυτό, που με τρόπο θαυμαστό μάζεψε τα στάχυα για τους θεριστούς, κι έτσι πήρε το πρόσθετο όνομα "Θεριστής". Η μνήμη του τιμάται στις 24 Φλεβάρη.
Η Μονή Όσιος Ιωάννης ο Θεριστής στο Μπιβόντζι υπήρξε μεγάλο κέντρο για τον μοναχισμό και είναι χτισμένη τον 10ο αιώνα. Το καθολικό χτίστηκε γύρω στο 1120. Έχει ανατολικά και δυτικά αρχιτεκτονικά στοιχεία. Στον αριστερό χορό σώζονται τοιχογραφίες στον 13ο αιώνα, ενώ η τοιχογραφία με τον όσιο στην αψίδα, στο Ιερό βήμα, στον 16ο αι. Το μοναστήρι γνώρισε μεγάλη ακμή κι απόχτησε πολλά μετόχια κι εκτάσεις. Η διαρκής απομάκρυνση από την Ανατολή κι ο επιτεινόμενος εκλατινισμός φέρανε την παρακμή.
Ξεκίνημα στον εκλατινισμό στάθηκε το Σύμφωνο Μέλφι (23 Αυγούστου 1059) ανάμεσα στον Πάπα και στους Νορμανδούς. Έτσι αυτοί πήρανε την άδεια από τον ποντίφηκα να υποτάξουνε τη Νότια Ιταλία και στη συνέχεια να την πάνε στη Ρώμη. Όταν τον Νοέμβρη 1457 έφτασε στο μοναστήρι ο επιθεωρητής από τη Ρώμη Αθανάσιος Χαλκιόπουλος, πρώην αγιορείτης, το βρήκε σε παρακμή.
Οι τελευταίοι παπικοί μοναχοί το εγκαταλείψανε το 1662, αφού φέρανε τα λείψανα από τρεις άγιους σε γειτονική κωμόπολη στο Στύλο. Το μοναστήρι στη συνέχεια έγινε γεωργοκτηνοτροφική κατοικία και το καθολικό φιλοξενούσε διάφορα ζώα. Από τον Νοέμβρη 1944 κάθησαν ορθόδοξοι καλόγεροι, ενώ τον Γενάρη 1995 οι τοπικές αρχές παραχωρήσανε τη μονή στην Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Ιταλίας με έδρα τη Βενετία. Γρήγορα είχε πολλούς επισκέπτες Ελλαδίτες κι Ιταλιώτες. Ανάμεσα σ' αυτούς και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, στις 21 Μάη 2001. Η επίσκεψη αυτή ήτανε σημαντική για πολλούς λόγους, μια ξεχωριστή ευλογία. Τον Οκτώβρη, τον ίδιο χρόνο, άρχισαν εργασίες ν' ανακαινιστεί το καθολικό, που τελειώσανε τον Ιούλη 2002. Η επίσκεψη αυτή ήτανε σημαντική για πολλούς λόγους, μια ξεχωριστή ευλογία. Τον Οκτώβρη, τον ίδιο χρόνο, άρχισαν εργασίες ν' ανακαινιστεί το καθολικό, που τελειώσανε τον Ιούλη 2002. Συνεχίζεται το χτίσιμο για κελιά και τράπεζα.
Το πασχαλιάτικο πανηγύρι γίνεται στο Γκαλιτσιανό και στη Μπόβα Μαρίνα, ανάμεσα σε λουλουδιασμένες αμυγδαλιές, λεμονιές, πορτοκαλιές, νερατζιές με οργανέτα, ταμπαρέλα και κιθάρες. Η ταραντέλα είναι ο αγαπημένος παραδοσιακός χορός, που σέρνεται με ζευγάρια, άντρες με γυναίκες και μόνο άντρες. Έχει σχέση με τον ταραντισμό. Το τσίμπημα από αράχνη, που πήρε τ' όνομά της από την πόλη Τάραντα. Στη Μάγκνα Γκρέτσια τραγουδάνε:
"Ώρια μου πιτσουλίνα τσε γκαλάντα-
Ωραία και χαριτωμένη μου μικρούλα,
που πάντα είσαι χαρούμενη
και πας γελώντας.
Μοιάζεις με το λουλούδι/γαρίφαλο,
πουλάκι της άνοιξης.
Και πας πετώντας,
πας πετώντας μικρή μου!
Εδώ και δέκα χρόνια
σε κοιτάζω πάντα
και δε σε χορταίνω ποτέ.
Κοιτάζοντας σε μικρή μου".
"Οι αγκούτσι είναι τα γλυκά της Πασκαλία, γκεναμένε με ένα τζυμώμα σε αλεύρι, αγκά τσε μέλι. Στο μισή του τζυμώμου βάλλουσι ένα ο πλέο αγκά (βιάτα περιτά) τσε φουρίτζουσι όλο στο φούρνο". Οι αγκούτες είναι τα πασχαλιάτικα γλυκά, γινωμένα με ζύμωνα σε αλεύρι, με αβγά και μέλι. Στη μέση της ζύμης, βάζουν ένα αβγό που πήζει στο φούρνο όσο ψήνεται το γλυκό.
Η Καλαβρία στην αρχαιότητα λεγόταν Ιαπυγία ή Μεσσαπία και την κατοικούσαν οσκικές κι ιλλυρικές φυλές. Υπήρξε κέντρο με δυνατές και πλούσιες ελληνικές αποικίες, όπως ο Κρότωνας, η Σύβαρη και το Ρήγιο. Όταν πέρασε στους Βυζαντινούς πήρε τη σημερινή της ονομασία, Καλαβρία. Η ξακουστή τοπική Μάφια ονομάζεται "Ντρατζέτα" κι είναι διάσημη από παλιά σε απαγωγές με πρόσωπα. Η ελληνοσαλεντίνικη μεγαλόψυχη πασχαλιάτικη ευχή είναι: "Αουγγούρι", που σημαίνει πολλές ευχές!
avgi
Σάββατο 3 Απριλίου 2010
Με συννεφιά το ψήσιμο του οβελία στην Ήπειρο
Σήμερα τα τελευταία ψώνια για το Πάσχα
Με συννεφιά το ψήσιμο του οβελία στην Ήπειρο
Προμηθευτείτε ψωμί για 4 μέρες
Αυξημένη ήταν η κίνηση χθες στην αγορά της Ηπείρου, σε σχέση με τις προηγούμενες ημέρες, αν και συγκριτικά με άλλες χρονιές κινήθηκε σε χαμηλότερα επίπεδα. Ωστόσο, όσοι χθες δεν πρόλαβαν, θα έχουν τη δυνατότητα να ολοκληρώσουν τα ψώνια της τελευταίας στιγμής σήμερα, Μ. Σάββατο, καθώς τα καταστήματα θα είναι ανοιχτά από τις 9 το πρωί μέχρι τις 3.30 το μεσημέρι.
Επίσης οι καταναλωτές ας λάβουν υπόψη τους ότι οι φούρνοι θα παραμείνουν κλειστοί την ερχόμενη Τρίτη, 6 Απριλίου και γι΄ αυτό θα πρέπει να προμηθευτούν ψωμί για τέσσερις μέρες.
Φθηνές σε σύγκριση με τις τιμές της Ελλάδας, αλλά ακριβές σε σχέση με τα οικονομικά δεδομένα της Αλβανίας, είναι οι τιμές των αρνιών στις περιοχές της Βορείου Ηπείρου.
Γι' αυτό όχι μόνο οι Βορειοηπειρώτες και οι Αλβανοί που επιστρέφουν για το Πάσχα στον τόπο τους προμηθεύονται το κρέας από κτηνοτρόφους της Αλβανίας, αλλά και Έλληνες κάνουν τις παραγγελίες τους από τη γειτονική χώρα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα ζωντανά στην Αλβανία είναι ελεύθερης βοσκής και το κρέας που παράγεται από αυτά, μπορεί να θεωρηθεί ως βιολογικό.
Βέβαια οι Ελληνικές υπηρεσίες συνιστούν να μην προμηθεύονται οι καταναλωτές σφάγια που δεν σφάζονται σε σφαγεία. Όταν, όμως, η τιμή είναι τσουχτερή θα προτιμηθούν, κατά φυσική συνέπεια, τα φθηνότερα κρέατα.
Πάντως κτηνοτρόφος στο χωριό Σωφράτικα της Δρόπολης μας έλεγε ότι οι παραγγελίες αυτές τις ημέρες είναι πολλές, «αφού όλοι ξέρουν ότι είναι καλή η ποιότητα των κρεάτων».
Αρκετά αυξημένη ήταν η κίνηση στους δρόμους και χθες, Μ. Παρασκευή, καθώς κορυφώθηκε η έξοδος των εκδρομέων του Πάσχα από τα αστικά κέντρα προς την Περιφέρεια. Η Τροχαία βρίσκεται επί ποδός για την διευκόλυνση της κυκλοφορίας και την αποφυγή ατυχημάτων. Μεγάλο πρόβλημα και κυκλοφοριακή συμφόρηση δημιουργήθηκε στην Αμφιλοχία όπου περνάνε μέσα από την πόλη όλα τα αυτοκίνητα που κατευθύνονται προς Ιωάννινα, Αρτα, Πρέβεζα και Ηγουμενίτσα.
Υπενθυμίζεται ότι κατά την εορταστική περίοδο, θα ισχύουν οι απαγορεύσεις στις μετακινήσεις φορτηγών, με ωφέλιμο φορτίο άνω του 1,5 τόνου, όπως προβλέπει η σχετική κοινή υπουργική απόφαση.
Με συννεφιά φαίνεται πως θα ψήσουμε τον οβελία, αύριο, ανήμερα του Πάσχα, γλιτώνοντας τη βροχή και την ατσαλιά.
Σύμφωνα με τις τελευταίες προβλέψεις ο καιρός αναμένεται συννεφιασμένος καθʼ όλη τη διάρκεια της ημέρας, οι άνεμοι θα πνέουν νότιοι νοτιοδυτικοί μέχρι 3 μποφόρ, ενώ η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 6-21 βαθμούς Κελσίου. Ίδιο σκηνικό προβλέπεται και τη Δευτέρα του Πάσχα, που όμως μετά το μεσημέρι ο ουρανός καθαρίζει και θα έχουμε ηλιοφάνεια.
Σήμερα, Μ. Σάββατο αναμένεται ηλιοφάνεια, με τη θερμοκρασία να φτάνει τους 19 βαθμούς Κελσίου
proinoslogos
Με συννεφιά το ψήσιμο του οβελία στην Ήπειρο
Προμηθευτείτε ψωμί για 4 μέρες
Αυξημένη ήταν η κίνηση χθες στην αγορά της Ηπείρου, σε σχέση με τις προηγούμενες ημέρες, αν και συγκριτικά με άλλες χρονιές κινήθηκε σε χαμηλότερα επίπεδα. Ωστόσο, όσοι χθες δεν πρόλαβαν, θα έχουν τη δυνατότητα να ολοκληρώσουν τα ψώνια της τελευταίας στιγμής σήμερα, Μ. Σάββατο, καθώς τα καταστήματα θα είναι ανοιχτά από τις 9 το πρωί μέχρι τις 3.30 το μεσημέρι.
Επίσης οι καταναλωτές ας λάβουν υπόψη τους ότι οι φούρνοι θα παραμείνουν κλειστοί την ερχόμενη Τρίτη, 6 Απριλίου και γι΄ αυτό θα πρέπει να προμηθευτούν ψωμί για τέσσερις μέρες.
Φθηνές σε σύγκριση με τις τιμές της Ελλάδας, αλλά ακριβές σε σχέση με τα οικονομικά δεδομένα της Αλβανίας, είναι οι τιμές των αρνιών στις περιοχές της Βορείου Ηπείρου.
Γι' αυτό όχι μόνο οι Βορειοηπειρώτες και οι Αλβανοί που επιστρέφουν για το Πάσχα στον τόπο τους προμηθεύονται το κρέας από κτηνοτρόφους της Αλβανίας, αλλά και Έλληνες κάνουν τις παραγγελίες τους από τη γειτονική χώρα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα ζωντανά στην Αλβανία είναι ελεύθερης βοσκής και το κρέας που παράγεται από αυτά, μπορεί να θεωρηθεί ως βιολογικό.
Βέβαια οι Ελληνικές υπηρεσίες συνιστούν να μην προμηθεύονται οι καταναλωτές σφάγια που δεν σφάζονται σε σφαγεία. Όταν, όμως, η τιμή είναι τσουχτερή θα προτιμηθούν, κατά φυσική συνέπεια, τα φθηνότερα κρέατα.
Πάντως κτηνοτρόφος στο χωριό Σωφράτικα της Δρόπολης μας έλεγε ότι οι παραγγελίες αυτές τις ημέρες είναι πολλές, «αφού όλοι ξέρουν ότι είναι καλή η ποιότητα των κρεάτων».
Αρκετά αυξημένη ήταν η κίνηση στους δρόμους και χθες, Μ. Παρασκευή, καθώς κορυφώθηκε η έξοδος των εκδρομέων του Πάσχα από τα αστικά κέντρα προς την Περιφέρεια. Η Τροχαία βρίσκεται επί ποδός για την διευκόλυνση της κυκλοφορίας και την αποφυγή ατυχημάτων. Μεγάλο πρόβλημα και κυκλοφοριακή συμφόρηση δημιουργήθηκε στην Αμφιλοχία όπου περνάνε μέσα από την πόλη όλα τα αυτοκίνητα που κατευθύνονται προς Ιωάννινα, Αρτα, Πρέβεζα και Ηγουμενίτσα.
Υπενθυμίζεται ότι κατά την εορταστική περίοδο, θα ισχύουν οι απαγορεύσεις στις μετακινήσεις φορτηγών, με ωφέλιμο φορτίο άνω του 1,5 τόνου, όπως προβλέπει η σχετική κοινή υπουργική απόφαση.
Με συννεφιά φαίνεται πως θα ψήσουμε τον οβελία, αύριο, ανήμερα του Πάσχα, γλιτώνοντας τη βροχή και την ατσαλιά.
Σύμφωνα με τις τελευταίες προβλέψεις ο καιρός αναμένεται συννεφιασμένος καθʼ όλη τη διάρκεια της ημέρας, οι άνεμοι θα πνέουν νότιοι νοτιοδυτικοί μέχρι 3 μποφόρ, ενώ η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 6-21 βαθμούς Κελσίου. Ίδιο σκηνικό προβλέπεται και τη Δευτέρα του Πάσχα, που όμως μετά το μεσημέρι ο ουρανός καθαρίζει και θα έχουμε ηλιοφάνεια.
Σήμερα, Μ. Σάββατο αναμένεται ηλιοφάνεια, με τη θερμοκρασία να φτάνει τους 19 βαθμούς Κελσίου
proinoslogos
Ο οικοτουρισμός, μοχλός ανάπτυξης της Μουργκάνας
Ερημώνουν τα ακριτικά χωριά της
Ο οικοτουρισμός, «μοχλός» ανάπτυξης της Μουργκάνας
Μνημεία και φύση μπορούν να προσελκύσουν επισκέπτες
Τα ακριτικά χωριά της Μουργκάνας έχουν πολλές δυνατότητες να αναπτυχθούν μέσω του οικοτουρισμού.
Είναι ερημωμένα και μόνο το Πάσχα και το καλοκαίρι, εμφανίζεται στα καφενεία και τις πλατείες κόσμος. Πρόκειται για τους απόδημους, που επισκέπτονται για διακοπές τα «πάτρια» χώματα.
Η έλλειψη κατοίκων είναι το οξύτερο πρόβλημα που κληροδότησε η ιστορία στην περιοχή.
Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια του ιερέα του χωριού Λια: «Είκοσι χρόνια που είμαι εδώ, έχω κάμει μονάχα τρεις γάμους με μόνιμους κατοίκους».
Σκαρφαλωμένα στα Ελληνοαλβανικά σύνορα, όριο και... γεφύρι μαζί, τα 16 χωριά επουλώνουν τις πληγές της ιστορίας μέσα στη σιωπή. Όχι μονάχα τη σιωπή που παράγει η μνήμη του εμφύλιου πολέμου, αλλά και τη σιωπή των γηρατειών, που απελπισμένα αναζητούν ν' αφουγκραστούν νεανικές φωνές.
Δεν λείπουν, όμως, και οι... φωτεινές εξαιρέσεις. Μια νέα κοπέλα, η Λίτσα Ντάφλου-Δέτσικα, πήρε τη μεγάλη απόφαση και εγκατέλειψε την Αθήνα, προκειμένου να δοκιμάσει τις δυνάμεις της αναλαμβάνοντας τη διαχείριση του ξενώνα στο Λια. Προσφέροντας εξαιρετική φιλοξενία, «όλο το χρόνο, και με τις ίδιες τιμές ακόμη και το Πάσχα», στηρίζει τις προσδοκίες για το εγχείρημά της κυρίως στους ορειβάτες και τους κυνηγούς που επισκέπτονται το βουνό.
Οι ιστορικές μονές, τα πέτρινα γεφύρια, τα φαράγγια, όλα τόποι μοναδικής ομορφιάς, πριν από λίγα χρόνια (αλλά και σήμερα μερικές φορές) περάσματα των μεταναστών από την Αλβανία, μπορούν εύκολα να αποτελέσουν ελκυστικές πεζοπορικές διαδρομές.
Βέβαια είναι ανάγκη τα παλιά μονοπάτια που συνδέουν τα χωριά να καθαριστούν και να σημανθούν.
Η δημιουργία υποδομών για την προσέλκυση εναλλακτικών τουριστών, φαίνεται πως αποτελεί την μοναδική-ίσως- λύση για την επιβίωση των χωριών της περιοχής.
Τα «υλικά» για την υλοποίηση αυτού του στόχου, δεν λείπουν: Το βουνό το ίδιο, πρώτα απ' όλα, που με τις κορυφές του που φτάνουν τα 1806 μ., αναμφίβολα θα μπορούσε να «τραβήξει» πολλούς οικο-τουρίστες.
Άλλωστε, περπατώντας κανείς στα μονοπάτια του, νιώθει έντονες τις μυρωδιές από τα δεκάδες αρωματικά φυτά και τσάγια που ευδοκιμούν στον τόπο αυτό, ενώ ο επισκέπτης δεν θα πρέπει να εκπλαγεί αντικρίζοντας τα δεκάδες γελάδια που το καλοκαίρι βόσκουν ελεύθερα στις πλαγιές του. Το βουνό είναι ένα ανεκτίμητο οικολογικό κεφάλαιο για την περιοχή, που με τον κατάλληλο σχεδιασμό θα μπορούσε να δώσει ζωή ακόμη και σε παραγωγικές/μεταποιητικές δραστηριότητες.
Παράδειγμα αποτελεί το χωριό Πόβλα, που πήρε το σημερινό του όνομα χάρη στους καλούς αμπελώνες της περιοχής και το ονομαστό κρασί τους.
proinoslogos
Ο οικοτουρισμός, «μοχλός» ανάπτυξης της Μουργκάνας
Μνημεία και φύση μπορούν να προσελκύσουν επισκέπτες
Τα ακριτικά χωριά της Μουργκάνας έχουν πολλές δυνατότητες να αναπτυχθούν μέσω του οικοτουρισμού.
Είναι ερημωμένα και μόνο το Πάσχα και το καλοκαίρι, εμφανίζεται στα καφενεία και τις πλατείες κόσμος. Πρόκειται για τους απόδημους, που επισκέπτονται για διακοπές τα «πάτρια» χώματα.
Η έλλειψη κατοίκων είναι το οξύτερο πρόβλημα που κληροδότησε η ιστορία στην περιοχή.
Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια του ιερέα του χωριού Λια: «Είκοσι χρόνια που είμαι εδώ, έχω κάμει μονάχα τρεις γάμους με μόνιμους κατοίκους».
Σκαρφαλωμένα στα Ελληνοαλβανικά σύνορα, όριο και... γεφύρι μαζί, τα 16 χωριά επουλώνουν τις πληγές της ιστορίας μέσα στη σιωπή. Όχι μονάχα τη σιωπή που παράγει η μνήμη του εμφύλιου πολέμου, αλλά και τη σιωπή των γηρατειών, που απελπισμένα αναζητούν ν' αφουγκραστούν νεανικές φωνές.
Δεν λείπουν, όμως, και οι... φωτεινές εξαιρέσεις. Μια νέα κοπέλα, η Λίτσα Ντάφλου-Δέτσικα, πήρε τη μεγάλη απόφαση και εγκατέλειψε την Αθήνα, προκειμένου να δοκιμάσει τις δυνάμεις της αναλαμβάνοντας τη διαχείριση του ξενώνα στο Λια. Προσφέροντας εξαιρετική φιλοξενία, «όλο το χρόνο, και με τις ίδιες τιμές ακόμη και το Πάσχα», στηρίζει τις προσδοκίες για το εγχείρημά της κυρίως στους ορειβάτες και τους κυνηγούς που επισκέπτονται το βουνό.
Οι ιστορικές μονές, τα πέτρινα γεφύρια, τα φαράγγια, όλα τόποι μοναδικής ομορφιάς, πριν από λίγα χρόνια (αλλά και σήμερα μερικές φορές) περάσματα των μεταναστών από την Αλβανία, μπορούν εύκολα να αποτελέσουν ελκυστικές πεζοπορικές διαδρομές.
Βέβαια είναι ανάγκη τα παλιά μονοπάτια που συνδέουν τα χωριά να καθαριστούν και να σημανθούν.
Η δημιουργία υποδομών για την προσέλκυση εναλλακτικών τουριστών, φαίνεται πως αποτελεί την μοναδική-ίσως- λύση για την επιβίωση των χωριών της περιοχής.
Τα «υλικά» για την υλοποίηση αυτού του στόχου, δεν λείπουν: Το βουνό το ίδιο, πρώτα απ' όλα, που με τις κορυφές του που φτάνουν τα 1806 μ., αναμφίβολα θα μπορούσε να «τραβήξει» πολλούς οικο-τουρίστες.
Άλλωστε, περπατώντας κανείς στα μονοπάτια του, νιώθει έντονες τις μυρωδιές από τα δεκάδες αρωματικά φυτά και τσάγια που ευδοκιμούν στον τόπο αυτό, ενώ ο επισκέπτης δεν θα πρέπει να εκπλαγεί αντικρίζοντας τα δεκάδες γελάδια που το καλοκαίρι βόσκουν ελεύθερα στις πλαγιές του. Το βουνό είναι ένα ανεκτίμητο οικολογικό κεφάλαιο για την περιοχή, που με τον κατάλληλο σχεδιασμό θα μπορούσε να δώσει ζωή ακόμη και σε παραγωγικές/μεταποιητικές δραστηριότητες.
Παράδειγμα αποτελεί το χωριό Πόβλα, που πήρε το σημερινό του όνομα χάρη στους καλούς αμπελώνες της περιοχής και το ονομαστό κρασί τους.
proinoslogos
Τα άγρια άλογα του Σουλίου περιφέρονται αναζητώντας τροφή!
Αν και θα μπορούσαν να είναι πόλος έλξης τουριστών
Τα άγρια άλογα της οροσειράς Σουλίου περιφέρονται αναζητώντας τροφή!
Να βοηθήσει η Πολιτεία για τη διάσωσή τους…
Στα άγρια βουνά του Σουλίου εξακολουθούν να περιφέρονται, αναζητώντας τροφή, πάνω από 115 άγρια άλογα, χωρισμένα σε 9 κοπάδια, εγκαταλελειμμένα από την Πολιτεία.
Όπως ανέφερε στον «Πρωϊνό Λόγο» ο Πρόεδρος της «Σουλιώτικης Συμπολιτείας» Νίκος Στράτης, που έχει αναλάβει μια εκστρατεία διάσωσής τους, «τα άλογα αυτά εγκαταλείφθηκαν κατά την διάρκεια του εμφύλιου πολέμου και κατάφεραν όχι μόνο να επιβιώσουν, αλλά και να πολλαπλασιαστούν».
Και προσθέτει: «Εμείς σαν οργάνωση κάνουμε οτιδήποτε είναι δυνατόν για να τα φροντίσουμε…».
Tα άγρια άλογα της οροσειράς Σουλίου, θα μπορούσαν να αποτελέσουν για τον τόπο μας έναν αξιόλογο πόλο έλξης Eλλήνων και ξένων τουριστών. Όμως, μέχρι στιγμής, οι αρμόδιοι δεν έχουν ενεργοποιηθεί προς αυτή την κατεύθυνση και δεν βοηθούν τους τοπικούς φορείς όσο θα έπρεπε.
TTT
• Τα άλογα αυτά ανήκουν στη φυλή της Πίνδου, που είναι η πλέον αντιπροσωπευτική του ορεινού τύπου. Δεν έχει υποστεί προσμίξεις με ξένες φυλές. Tο ύψος ακρωμίου (το ψηλότερο σημείο της πλάτης) είναι 1,15 - 1,25 μ. Tο σώμα είναι στενό, ο λαιμός και τα καπούλια αδύνατα.
Tο κεφάλι είναι λεπτό, εκφραστικό (ογκώδες κεφάλι έχουν άλογα νομάδων κτηνοτρόφων, που προέρχονται από διασταυρώσεις με άλογα πεδινού τύπου). H γραμμή της ράχης είναι ευθεία και οι μηροί αδύνατοι. H χαίτη είναι άφθονη και η ουρά μακριά
proinoslogos
Τα άγρια άλογα της οροσειράς Σουλίου περιφέρονται αναζητώντας τροφή!
Να βοηθήσει η Πολιτεία για τη διάσωσή τους…
Στα άγρια βουνά του Σουλίου εξακολουθούν να περιφέρονται, αναζητώντας τροφή, πάνω από 115 άγρια άλογα, χωρισμένα σε 9 κοπάδια, εγκαταλελειμμένα από την Πολιτεία.
Όπως ανέφερε στον «Πρωϊνό Λόγο» ο Πρόεδρος της «Σουλιώτικης Συμπολιτείας» Νίκος Στράτης, που έχει αναλάβει μια εκστρατεία διάσωσής τους, «τα άλογα αυτά εγκαταλείφθηκαν κατά την διάρκεια του εμφύλιου πολέμου και κατάφεραν όχι μόνο να επιβιώσουν, αλλά και να πολλαπλασιαστούν».
Και προσθέτει: «Εμείς σαν οργάνωση κάνουμε οτιδήποτε είναι δυνατόν για να τα φροντίσουμε…».
Tα άγρια άλογα της οροσειράς Σουλίου, θα μπορούσαν να αποτελέσουν για τον τόπο μας έναν αξιόλογο πόλο έλξης Eλλήνων και ξένων τουριστών. Όμως, μέχρι στιγμής, οι αρμόδιοι δεν έχουν ενεργοποιηθεί προς αυτή την κατεύθυνση και δεν βοηθούν τους τοπικούς φορείς όσο θα έπρεπε.
TTT
• Τα άλογα αυτά ανήκουν στη φυλή της Πίνδου, που είναι η πλέον αντιπροσωπευτική του ορεινού τύπου. Δεν έχει υποστεί προσμίξεις με ξένες φυλές. Tο ύψος ακρωμίου (το ψηλότερο σημείο της πλάτης) είναι 1,15 - 1,25 μ. Tο σώμα είναι στενό, ο λαιμός και τα καπούλια αδύνατα.
Tο κεφάλι είναι λεπτό, εκφραστικό (ογκώδες κεφάλι έχουν άλογα νομάδων κτηνοτρόφων, που προέρχονται από διασταυρώσεις με άλογα πεδινού τύπου). H γραμμή της ράχης είναι ευθεία και οι μηροί αδύνατοι. H χαίτη είναι άφθονη και η ουρά μακριά
proinoslogos
Και η Ε.Ε. διαπιστώνει ρύπανση ποταμού Καλαμά και Αμβρακικού Κόλπου
Και η Ε.Ε. διαπιστώνει ρύπανση Καλαμά και Αμβρακικού Κόλπου
Ανάγκη στελέχωσης των υπηρεσιών Περιβάλλοντος
Σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και στοιχεία του Ινστιτούτου Εσωτερικών Υδάτων, ο Καλαμάς και ο Αμβρακικός Κόλπος καταστρέφονται από την ρύπανση. Άρα οι τοπικοί φορείς που αγωνίζονται για τη διάσωσή τους έχουν δίκαιο, όσο και αν κάποιοι «αρμόδιοι» υποστηρίζουν ότι έχουν λάβει όλα τα μέτρα προστασίας τους.
Παράλληλα παρατηρείται διαχρονική μείωση της παροχής των ποταμών (π.χ. Άραχθος -30% στο διάστημα 1982-2006). Όμως η γενικότερη κατάσταση των ποταμών της Ελλάδος είναι σε καλύτερη κατάσταση από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
TTT
Εξάλλου, σύμφωνα με τον Γενικό Επιθεωρητή Περιβάλλοντος, ο οποίος επεσήμανε την ανάγκη στελέχωσης της Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, απαιτείται η θωράκιση της Υπηρεσίας, ώστε να είναι δυνατή η επιβολή - και όχι μόνο η εισήγηση - ποινών, αλλά και η δυνατότητα ανάκλησης αδειών για μονάδες που ρυπαίνουν.
Σήμερα υπάρχουν 30 Επιθεωρητές Περιβάλλοντος, από τους οποίους οι 15 βρίσκονται καθημερινά στα δικαστήρια και οι υπόλοιποι πρέπει να διαχειρίζονται τις υποθέσεις όλης της Ελλάδος.
Μόνο για τον Ιανουάριο του 2010 εισήχθησαν προς διερεύνηση 700 αναφορές - καταγγελίες από όλη την Ελλάδα!
proinoslogos
Ανάγκη στελέχωσης των υπηρεσιών Περιβάλλοντος
Σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και στοιχεία του Ινστιτούτου Εσωτερικών Υδάτων, ο Καλαμάς και ο Αμβρακικός Κόλπος καταστρέφονται από την ρύπανση. Άρα οι τοπικοί φορείς που αγωνίζονται για τη διάσωσή τους έχουν δίκαιο, όσο και αν κάποιοι «αρμόδιοι» υποστηρίζουν ότι έχουν λάβει όλα τα μέτρα προστασίας τους.
Παράλληλα παρατηρείται διαχρονική μείωση της παροχής των ποταμών (π.χ. Άραχθος -30% στο διάστημα 1982-2006). Όμως η γενικότερη κατάσταση των ποταμών της Ελλάδος είναι σε καλύτερη κατάσταση από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
TTT
Εξάλλου, σύμφωνα με τον Γενικό Επιθεωρητή Περιβάλλοντος, ο οποίος επεσήμανε την ανάγκη στελέχωσης της Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, απαιτείται η θωράκιση της Υπηρεσίας, ώστε να είναι δυνατή η επιβολή - και όχι μόνο η εισήγηση - ποινών, αλλά και η δυνατότητα ανάκλησης αδειών για μονάδες που ρυπαίνουν.
Σήμερα υπάρχουν 30 Επιθεωρητές Περιβάλλοντος, από τους οποίους οι 15 βρίσκονται καθημερινά στα δικαστήρια και οι υπόλοιποι πρέπει να διαχειρίζονται τις υποθέσεις όλης της Ελλάδος.
Μόνο για τον Ιανουάριο του 2010 εισήχθησαν προς διερεύνηση 700 αναφορές - καταγγελίες από όλη την Ελλάδα!
proinoslogos
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
