Ανοιχτή Συνέλευση της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στην Ηγουμενίτσα

Αντικαπιταλιστικη Συνέλευση της Πρωτοβουλίας Ενότητας και Κοινής Δράσης της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς (ΜΕΡΑ και ΕΝΑΝΤΙΑ) την Πεμπτη 19/3/09 στην Ηγουμενίτσα στις 7:30 μ.μ. στο ΤΕΙ.

Βιβλίο. Θολός Βυθός. Του Γιάννη Ατζακά.

Βιβλίο. Θολός Βυθός. Του Γιάννη Ατζακά. Εκδόσεις Άγρα. Σελίδες 280. Τιμή 16 ευρώ.

Ο Γιάννης Ατζακάς στο αυτοβιογραφικό του βιβλίο αναπλάθει και αναστοχάζεται τις εμπειρίες του ως παιδιού του εμφυλίου στις παιδουπόλεις της Φρειδερίκης.
Είναι μιά απάντηση στο βιβλίο ενός ακροδεξιού συγγραφέα από τη Μουργκάνα Θεσπρωτίας, του Σωτήρη Δημητρίου, που έχει γράψει ένα βιβλίο αναθεώρησης της ιστορίας, που τιμάται δεόντος από δεξιά και ακροδεξιά, στο οποίο o Δημητρίου μας λέει τι μαρτύρια τράβαγαν από τους αντάρτες οι συνεργάτες των Γερμανών και των Αμερικανοεγγλέζων στη συνέχεια. Προφανώς ο συγγραφέας δεν θέλει να γνωρίζει τι μαρτύρια τράβαγαν το 1821, διάφοροι συνεργάτες των Τούρκων, από τον Κολοκοτρώνη, και πολύ περισσότερο από τον Οδυσσέα Ανδρούτσο.
Ο Γιάννης Ατζακάς ξεκινά από άλλη αφετηρία από τον Σωτήρη Δημητρίου, ήταν ο ίδιος θύμα του κυνηγητού των αριστερών οικογενειών. Αλλά με την ίδια διάθεση «να μην αποκρύψει, ούτε να επινοήσει τίποτα». Ο ήρωάς του, 65άρης πια, ανακαλεί τον παιδικό εαυτό του που μεγάλωσε σε τέσσερις Παιδοπόλεις σε διάφορες περιοχές της χώρας και συνομιλεί μαζί του. Ο μονόλογος του παιδιού περιγράφει με ακρίβεια τα όσα έζησε εκεί και θυμάται. Ο ενήλικος εαυτός του σχολιάζει, κατά καιρούς, με βάση τις εκ των υστέρων γνώσεις και ιδέες του. Οι δύο διαφορετικές φωνές του ίδιου ανθρώπου δημιουργούν ένα πολύ ενδιαφέρον λογοτεχνικό παιχνίδι. Ο συγγραφέας ξεκαθαρίζει, βέβαια, πολύ γρήγορα ότι οι Παιδοπόλεις ήταν στρατόπεδα παιδιών των οποίων το καθημερινό πρόγραμμα όριζε η σάλπιγγα, ο ομαδάρχης, ο δάσκαλος, η προσευχή, η έπαρση και υποστολή της σημαίας, με λίγα λόγια «η υπακοή και η πειθαρχία». Δεν ήταν όλα μαύρα με την έννοια ότι οι προστάτες των παιδιών δεν τα βασάνιζαν, σε γενικές γραμμές τους φέρονταν καλά. Ο συγγραφέας δεν στέκεται καν ιδιαίτερα στις υιοθεσίες παιδιών από αμερικανικές οικογένειες. Στην καθημερινή ζωή- την οποία ο συγγραφέας περιγράφει εξαιρετικά με πολύ μελετημένο τόνο φωνής- ένα παιδί συνηθίζει, με κάποιον τρόπο προσαρμόζεται σε όλα. Αυτό όμως δεν μείωνε την απέραντη μοναξιά που εκφραζόταν με τα βουβά κλάματα το βράδυ στα κρεβάτια. Και δεν μείωνε, κυρίως, τις «δόλιες επιδιώξεις ενός μηχανισμού χειραγώγησης», την ιδεολογική δηλαδή πλύση εγκεφάλου. Τη μαρτυρία ο Ατζακάς τη μετουσιώνει σε λογοτεχνία αναδεικνύοντας όχι κάποιου είδους βασανιστική καθημερινότητα, αλλά τη θέση στην οποία μπήκαν τα περίπου 30.000 παιδιά των ανταρτών που η Φρειδερίκη έβαλε στις Παιδοπόλεις. Υπήρχαν οι καλοί και οι κακοί, το ποιοι ήταν ποιοι ήταν δεδομένο, και οι πατεράδες τους ήταν κακοί. Ήταν οι «κατσαπλιάδες», οι «προδότες με τα αιματοβαμμένα νύχια». Η προσπάθεια λοιπόν του συγγραφέα είναι να δώσει φωνή στα παιδιά της Αριστεράς που «δεν άκουγαν πράγματα ευάρεστα», όπως άκουγαν τα παιδιά που ήταν «από την καλή πλευρά». Ο Γιάννης Ατζακάς έχει επίγνωση ότι αν έγραφε το βιβλίο παλιότερα, επί δικτατορίας, «θα ήταν γεμάτο φαρμάκι, μισαλλόδοξο κατά της Δεξιάς». Η καρδιά του παραμένει με τους αντάρτες- στην περίπτωσή του η πλύση εγκεφάλου απέτυχε- αλλά δεν μπορεί να είναι «πιστός σε οράματα που κατέρρευσαν». Το γράφει στο βιβλίο καθαρά: «Ήμασταν τα “ανταρτόπληκτα”, καρπός μωρίας και τύφλωσης, απότοκο ακραίων και λαθεμένων επιλογών». «Όχι ότι αγαπήσαμε τους νικητές», προσθέτει. «Βλέπουμε τα σημερινά αδιέξοδα αυτών που πίστευαν ότι διαθέτουν τη μαγική συνταγή. Πόσοι άραγε θα καταστραφούν, θα εκπορνευτούν, θα αυτοκτονήσουν, στο όνομα μιας άλλης θεωρίας που αποδεικνύεται λανθασμένη;». Οι νικητές του Εμφύλιου, που ήθελαν να "σώσουν" τα παιδιά των ανταρτών, τους πρόσφεραν στις Παιδουπόλεις μια ζωή αρκετά ...κομμουνιστική. Ομοιομορφία στην ένδυση, ίδιο φαϊ όλοι, "μια τέλεια αταξική κοινωνία", όπως λέει ο Γιάννης Ατζακάς.
Η γλώσσα που μιλούσαν δάσκαλοι και παπάδες στις Παιδουπόλεις δεν ήταν ούτε αυτή που μιλούσαν τα παιδιά μεταξύ τους, ούτε αυτή του χωριού. Την γλώσσα την κατέστρεψε η εκπαίδευση, που δεν φυτεύει λέξεις, αλλά μάλλον ξεριζώνει.

Μολυσμένα τα νερά του Καλαμά

Αρκετά μολυσμένα τα νερά του Καλαμά
από αναδημ/ης 5:10μμ, Τρίτη 10 Μαρτίου 2009
Σε αναλύσεις σε εργαστήρια βρέθηκαν στον επιβαρημένο ποταμό φυτοφάρμακα, λιπάσματα και φάρμακα για ανθρώπους.
Οικολογικό έγκλημα στον ποταμό Καλαμά
Ενα οικολογικό έγκλημα διαρκείας συντελείται στον ποταμό Καλαμά της
Ηπείρου, όπου το ποτάμι που διασχίζει δέκα Δήμους, έχει μετατραπεί σε χωματερή λυμάτων και βιομηχανικών αποβλήτων και οι ευθύνες έχουν γίνει «μπαλάκι» μεταξύ των αρμοδίων. Όλα τα αστικά και βιομηχανικά απόβλητα από την πόλη των Ιωαννίνων καταλήγουν μέσω του παραποτάμου στον Καλαμά καθιστώντας τον ως έναν απ τους πιο επικίνδυνους ποταμούς της Ελλάδας.Όπως είπε μιλώντας στον ALPHA ο Δήμαρχος Ευρυμενών Μιχάλης Κατσάνος "οι αναλύσεις που κάναμε στα εργαστήρια μας, καλούν να μην έρθει ο λαός σε επαφή με το νερό του Καλαμά, το οποίο είναι επικίνδυνο, καθώς έχει εστίες μόλυνσης σε όλο το μήκος του από φυτοφάρμακα, λιπάσματα, αλλά και από φάρμακα για ανθρώπους, που πιθανότατα προέρχονται από τα νοσοκομεία. Eπιβαρημένα είναι τα νερά σε όλο το μήκος του ποταμού στους Νομούς Ιωαννίνων και Θεσπρωτίας. Οι κάτοικοι στους Δήμους Άνω Καλαμά, Άνω Πωγωνίου, Ευρυμενών, Ζίτσας, Καλπακίου, Μολοσσών, Φιλιατών, Παραμυθιάς, Παραποτάμου και Σαγιάδας δεν πλησιάζουν το ποτάμι ούτε για ψάρεμα".
Το πρόβλημα δεν είναι άγνωστο, καθώς από το 2005 οι ελεγκτές περιβάλλοντος έχουν επιβάλει 173.000 ευρώ πρόστιμο σε 14 επιχειρήσεις, ενώ τον περασμένο Ιανουάριο προχώρησαν σε νέες αυτοψίες και περιμένουν τα αποτελέσματα. Σύμφωνα με τον καθηγητή Χημείας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Αλμπάνη «εκείνο το οποίο χρειάζεται, είναι μια επέκταση του βιολογικού καθαρισμού και ο έλεγχος όλων των πηγών ρύπανσης».
Όσο για τις ευθύνες, αυτές γίνονται «μπαλάκι» και κανείς δεν βάζει το χέρι στην τσέπη. Οι παραποτάμιοι Δήμοι περιμένουν βοήθεια απο την Νομαρχία, η οποία ρίχνει πρόστιμα στις βιομηχανίες και ζητάει απ την Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης να επεκτείνει τον βιολογικό καθαρισμό και η τελευταία δηλώνει αδύναμη οικονομικά και ελπίζει σε Κρατική ενίσχυση.

από http://patras.indymedia.org/

Αδιαφορούν οι Νομάρχες για τους άστεγους

ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ ΟΙ ΝΟΜΑΡΧΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΣΤΕΓΟΥΣ
από ΝΙΚΟΣ 3:09μμ, Σάββατο 7 Μαρτίου 2009
Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΟΜΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΩΝ ΝΟΜΑΡΧΙΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ. ΜΟΝΟ ΟΙ ΔΕΞΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ
Yπάρχουν συνάνθρωποί μας, και στους τέσσερις Νομούς της Ηπείρου, που δεν έχουν «κεραμίδι» να στεγαστούν. Και όμως, γιʼ αυτούς δεν ενδιαφέρεται κανείς, πέραν από τις μεμονωμένες φιλανθρωπικές δράσεις που δεν έχουν παρά προσωρινό αποτέλεσμα.Καμία από τις τέσσερις Νομαρχίες της Ηπείρου δεν ανταποκρίθηκε στην «εξαιρετικά επείγουσα» επιστολή του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με την οποία ζητούσε να καταγραφούν οι άστεγοι, προκειμένου να πραγματοποιηθεί η επίσημη απογραφή τους.Aλλά και οι περισσότερες Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις της Ελλάδας δεν απάντησαν, αφού μόνο 7 ανταποκρίθηκαν από τις συνολικά 54. Αναζητούνται από την Πολιτεία καλές προθέσεις και κατάλληλοι χειρισμοί για θέματα κοινωνικά ευαίσθητα. Και όταν εκδηλώνονται, οι τοπικοί παράγοντες αδιαφορούν!Οι Νομαρχίες της Ηπείρου φαίνεται ότι δεν συνεργάστηκαν με το αρμόδιο Υπουργείο προκειμένου να προχωρήσει ένα πρόγραμμα υποστήριξης και φροντίδας των αστέγων και έτσι βλέπουμε τέτοιους ανθρώπους στην περιοχή μας. Μετανάστες κυρίως, αλλά και ντόπιους, αλλά ενδεχομένως να υπάρχουν και άλλοι που δεν βλέπουμε.Ως προς τους μετανάστες τα αίτια είναι γνωστά. Και έχουν να κάνουν με την οικονομική ανέχεια. Για τους ντόπιους, η ανεργία, τα οικονομικά προβλήματα, το διαζύγιο, η χρήση ουσιών, η ψυχολογική διαταραχή και άλλοι παράγοντες ανάγκασαν κάποιους από αυτούς να μείνουν χωρίς στέγη. Παρʼ ότι οι άνθρωποι της Τοπικής και Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης κάνουν λόγο για την ανάγκη μέτρων στήριξης των άστεγων από την πλευρά της Πολιτείας, οι ίδιοι, όπως φάνηκε, δεν ενεργοποιούνται.Όπως έχουν συμπεράνει οι ειδικοί, οι άστεγοι μπορεί να εμφανίζουν περιστασιακή επιθετικότητα, συνήθως όμως δεν είναι επιθετικά άτομα. Είναι συνήθως άτομα απελπισμένα, με τάσεις απομόνωσης και φυγής και περιμένουν μια δεύτερη ευκαιρία.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ ΣΤΙς 5 ΜΑΡΤΙΟΥ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ
ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ 5 ΜΑΡΤΙΟΥ
ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 5 ΜΑΡΤΗ ΛΙΘΑΡΙΤΣΙΑ 7μμ
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΜΕΡΕΣ!
ΑΓΩΝΑΣ – ΡΗΞΗ – ΑΝΑΤΡΟΠΗ
Η ΑΡΧΗ ΕΓΙΝΕ
Ζώης Γαλατάς
Η Πρωτοβουλία Ιωαννίνων στις 5/3 προχώρησε στην πρώτη της εκδήλωση.
Σ’ αυτήν πήραν μέρος 120 αγωνιστές και μικρές αντιπροσωπείες από την Πρέβεζα και τη Θεσπρωτία - με ιδιαίτερα χαμηλό μέσο όρο ηλικίας - ενώ τις προηγούμενες μέρες υπήρξε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον στους χώρους δουλειάς, το Πανεπιστήμιο και την περιοχή.
Αφού παρουσιάστηκε από τους Ζώη Γαλατά και Γιώργο Τσιρώνη η εισήγηση, διαβάστηκαν οι χαιρετισμοί του Θέμη Μπόκαρη που εξαιτίας των υποχρεώσεων του στην ΠΟΣΔΕΠ δεν μπόρεσε να είναι εκεί - όπως και πολλοί ακόμη - και του Ζαΐρ Αχτάρ (πρόεδρος της Πακιστανικής κοινότητας), οι οποίοι έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση .
Η συζήτηση άνοιξε με το Δημήτρη Δεσσύλα που εξήγησε τι κάνει απαραίτητη την αντικαπιταλιστική επαναστατική αριστερά σήμερα, αλλά και τις ποιοτικές αλλαγές που επιδρούν σαν καταλύτες στην εποχή μας, περιγράφοντας και το επαναστατικό πρόγραμμα που χρειαζόμαστε.
Η Ερωτοκρίτου Αργυρή (ΣΕΚ), αναφέρθηκε στην προοπτική της νίκης και τη διαπίστωση ότι η προσπάθειά μας δεν υποκαθιστά την ενότητα στο κίνημα, δίνοντας και τους σταθμούς συνάντησης το επόμενο διάστημα στην απεργία της 2/4, το αντιπολεμικό κίνημα, τις ευρωεκλογές, κ.ο.κ.
Ο Μιχάλης Καλαμαράς (ΟΚΔΕ-Σπάρτακος), αφού περιέγραψε την κατάσταση στο διεθνιστικό κι εργατικό κίνημα κατέδειξε τις τρεις επιλογές που έχει η αντικαπιταλιστική αριστερά σήμερα (ρήξης ή ενσωμάτωσης), και την ανάγκη να εκφραστεί πιο βαθιά στα κινήματα, στη διεθνιστική αλληλεγγύη, στην υπεράσπιση των μειονοτήτων, στον οικοσοσιαλισμό.
Η Κέλλυ Κατσαούνου (ΑΡΑΝ), σύνδεσε το στρίμωγμα του συστήματος με την επίθεση στα Πανεπιστήμια και τη νεολαία, προσέδωσε στην αριστερά την απαραίτητη κι αναγκαία αντιδιαχειριστική, αντιιμπεριαλιστική προοπτική της που πρέπει να βρει το δρόμο να παρουσιαστεί στους χώρους δουλειάς, έδωσε τα χαρακτηριστικά της νέας πολιτικής δομής και την αλληλοτροφοδότηση με τα πολυτασικά σχήματα των ΕΑΑΚ και των Παρεμβάσεων. Ακόμη, πως οι εμπειρίες, οι κατακτήσεις και οι αγώνες στα Γιάννενα, μπορούν να γίνουν εικόνες για το μέλλον.
Ο Γρηγόρης Ζαρωτιάδης (ΟΚΔΕ), μίλησε για την κρίση του συστήματος και της εκπροσώπησης, την κατάρρευση του μύθου της αυτορυθμιζόμενης αγοράς και την πορεία σε πιο δύσκολους ατραπούς του καπιταλισμού, την εποχή μας σαν περίοδο ευκαιριών (προεπαναστατική περίοδος), την εξέλιξη της ταξικής πάλης, το πολιτικό υποκείμενο και τη διαλεκτική σύνδεσή τους, την στρατηγική μας κι έκλεισε με την παραίνεση να δούμε πιο σχολαστικά τις τοπικές τράπεζες, τη διαβίωση κι εκμετάλλευση των μεταναστών, κ.α., για να δώσουμε στην προσπάθειά μας φτερά.
Ο Σταχούλης Σπύρος (μέλος Δ.Σ. Οδοντιάτρων), αποκωδικοποίησε την εξέγερση του Δεκέμβρη, ορίζοντας ότι η επαναστατική αριστερά είναι μέρος του, έκφρασε την απαίτηση των καιρών να μετρήσουμε τις νέες δυνατότητες και τη δυναμική που έβγαλε η μεγαλειώδης πορεία 7.000 νέων κι εργαζόμενων στην Αθήνα κι η ενεργοποίηση των 85 σωματείων.
Ο Ανδρέας Μπότσιος (μέλος του πανελλαδικού συντονιστικού κτηνοτρόφων και δημοτικός σύμβουλος της Ριζοσπαστικής Παρέμβασης Δήμου Ζίτσας), αναφέρθηκε στην δεινή θέση του αγροτικού κόσμου και τα μπλόκα, τα 500 εκατ. που αποδείχθηκαν αόρατα, την μετάλλαξη του πανελλαδικού συντονιστικού σε διαχειριστικό και παραγοντίστικο όργανο και την αριστερά που χρειαζόμαστε.
Χαρακτηριστικά είπε «…αριστερά που βρίζει και προβοκάρει δεν την θέλουμε…».
Στάθηκε στην κατάσταση στα εργοστάσια του Καρυπίδη, της ΣΒΕΚΗ που ετοιμάζουν απολύσεις και τον ΑΚΜΩΝΑ, αλλά και στην ανασφάλεια των εργαζόμενων που πολλές φορές πιάνονται απ’ όπου βρουν.
Ξεσκέπασε τους δημ. συμβούλους του δήμου του - κυρίως της καθεστωτικής αριστεράς - οι οποίοι σε ψήφισμα που κατέθεσε να συνδράμουν οικονομικά τους απολυμένους κι απλήρωτους εργάτες του Καρυπίδη, στέλνοντας μήνυμα κοινωνικής αλληλεγγύης, αντιτάξανε την αδιαφορία και τα κούφια κι ανέξοδα λόγια.
Ο Νίκος Τσαμήτρος (Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο), αναφέρθηκε στους πολέμους που καλά κρατούν, τη Γάζα και την Παλαιστίνη που δεν νικήθηκαν, την εμπλοκή της κυβέρνησης στους ΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς και την ανάπτυξη του αντιπολεμικού κινήματος. Μόνο εμπόδιο ορθώνεται το αντιπολεμικό κίνημα και η πάλη των λαών. Η Πρωτοβουλία μπορεί και πρέπει να παίξει σοβαρότατο ρόλο σ’ αυτή την κατεύθυνση.
Ο Γιάννης Φίλης (ΕΑΜική Αντίσταση), παρότρυνε να βρούμε αυτά που μας ενώνουν.
Ο Νίκος Ζήκος (εργαζόμενος, συνδικαλιστής), εξήγησε πως το αντίστοιχο του Σπόρτιγκ στα Γιάννενα έγινε πριν τρία χρόνια, έκανε με τη σειρά του μια μεστή παρουσίαση των τελευταίων αγροτικών κινητοποιήσεων, αναλύοντας τις τάσεις και πολιτικές που εκφράστηκαν μέσα στα μπλόκα και τον αγροτικό κόσμο κι αξίωσε πως αν θέλουμε αποτέλεσμα κι ουσιαστική παρέμβαση πρέπει να προχωρήσουμε σε καταγραφή των δυνάμεων της επαναστατικής αριστεράς σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά.
Ο Λάζαρος Δερμιτζόγλου (εργάτης σε μεταλλοβιομηχανία), αναρωτήθηκε αν ξέρουν όλοι οι εργαζόμενοι τι συμβάσεις υπογράφουν, καταλήγοντας ότι μας κλέβουν τα όνειρα και τη ζωή μας, ότι δουλεύουμε και μας χλευάζουν, θεωρώντας μας σαν τον τελευταίο τροχό της άμαξας. Η κρίση είναι τεχνητή. Επικρατεί η τρομοκρατία κι ο φόβος, ενώ σήμερα έχει την περισσότερη δουλειά. Οι καπιταλιστές όμως προετοιμάζονται, προσλαμβάνοντας κι άλλους για δυνάμεις καταστολής, για τις επόμενες συγκρούσεις. Πολλά εργοστάσια αποτελούν ντόμινο, αλλά εμείς πρέπει να καταλάβουμε ότι παράγουμε όλο αυτό τον πλούτο. Ο δρόμος της εξέγερσης δεν είναι διαδήλωση. Όσο για τους μετανάστες εργάτες, αυτούς τους τρομοκρατούν δεκαπλάσια. Ο Δημήτρης Αργυρός (μέλος Δ.Σ. σωματείου εμποροϋπαλλήλων), έδεσε το χτες με το αύριο, κάνοντας μια σύντομη στάση στο σήμερα, δίνοντας με το δικό του εύγλωττο τρόπο τις απαραίτητες συνθήκες για να ξετυλιχθεί το κουβάρι της επανάστασης. Κλείνοντας παρουσίασε και τα πρώτα ραντεβού του "Μαρξιστικού καφενενείο" που ξεκινά στα Γιάννενα.
Ο Γιώργος Τσακανίκας (ΑΡΑΝ), όρισε την αριστερά και τη διαχώρισε από την συμβιβασμένη, καθεστωτική.
Ο Φίλιππας Κυρίτσης (άνεργος από τη Θεσπρωτία), ζήτησε το συντονισμό δράσης σε Πανειπηρωτική κλίμακα.
Η Γιούλη Καραγιαννάτου (φοιτήτρια), αναφέρθηκε στους απεργιακούς αγώνες των νοσοκομείων και τη μεγάλη παρέμβαση των ταξικών δυνάμεων, αλλά και την οργάνωση των αγώνων από δω και πέρα.
Ο Νίκος Ηλίας (γραμματέας σωματείου μετάλλου), παρουσίασε την κατάσταση της εργατικής τάξης και του συνδικαλιστικού κινήματος στην περιοχή, τις σφοδρές συγκρούσεις του τελευταίου διαστήματος και τα ζητήματα που η ζωή θέτει στην Πρωτοβουλία, αλλά και την ιδεολογική πάλη στην αριστερά της ρήξης και της ενσωμάτωσης.
Πάρα πολλοί ήταν οι ομιλητές που δεν μπόρεσαν να τοποθετηθούν λόγω χρόνου, αν και σύντομα θα έχουμε ξανά την ευκαιρία να ξεδιπλώσουμε τις σκέψεις μας. Στο κλείσιμο πέρα από τη διαπίστωση μιας ελπιδοφόρας συζήτησης που ανεβάζει τον πήχη, μπήκαν τα πρώτα ραντεβού:
1). 11 Μάρτη, Σύσκεψη στις 7 μ.μ. στο Ε.Κ.Ι., των σωματείων δημόσιου & ιδιωτικού τομέα για συντονισμό και κοινή δράση,
2). 12 Μάρτη, πορεία στις 6 μ.μ. από τη Νομαρχία, για την τραμπούκικη επίθεση στο Στέκι μεταναστών στην Αθήνα,
3). 21 Μάρτη, γλέντι της ΔΡΑΣΥ-ΝΟΡΑΣΥ & του Παραρτήματος της ΠΕΑΕΑ στον Καρβούνη με το συγκρότημα της «Λαϊκής μορφωτικής στέγης Αμπελοκήπων», αφιερωμένο στην ΕΠΟΝ,
4). 22 Μάρτη, συμμετοχή στο Πανελλαδικό & ρίξιμο όλων των δυνάμεων μας στην οργάνωση της απεργίας στις 2 Απρίλη και της παρουσίασης της παρούσας συζήτησης στην περιοχή (ήδη σχεδιάζεται νέα συζήτηση πάνω στην οικονομική κρίση και τα χαρακτηριστικά της), με την ταυτόχρονη δημιουργία επιτροπών σε γειτονιές, σχολές κι εργοστάσια.


από
http://meraioa.blogspot.com/

Παραμυθιά

Στη Παραμυθιά το Διεθνές Εμπορευματικό Κέντρο!
Με σύμπραξη Δήμου και ιδιωτικού φορέα.
«Ωρίμασαν» οι μελέτες, προχωρά η Β’ φάση του έργου

Προχωρεί με κανονικούς ρυθμούς η δημιουργία του Διεθνούς Εμπορευματικού Κέντρου στην Θεσπρωτία, του μοναδικού στην Ήπειρο, που έχει ενταχθεί στον σχεδιασμό των Ευρωπαϊκών Δικτύων Εμπορευματικών Κέντρων και συμπεριλήφθηκε στα τέσσερα πρώτα που προγραμματίσθηκαν να κατασκευαστούν και να λειτουργήσουν στον Ελλαδικό χώρο.
Το Κέντρο αυτό θα βοηθήσει καθοριστικά στην ραγδαία οικονομική ανάπτυξη όχι μόνο της Θεσπρωτίας, αλλά και ολόκληρης της Ηπείρου.
Την υλοποίηση του έργου έχει αναλάβει ο Δήμος Παραμυθιάς, σε χώρο του οποίου θα αναγερθεί το Κέντρο, και όχι ο Οργανισμός Λιμένος Ηγουμενίτσας, όπως αρχικά είχε αποφασισθεί. Όμως υπάρχει αντιπαράθεση μεταξύ φορέων ως προς την θέση επιλογής του Διεθνούς Εμπορευματικού Κέντρου. Συγκεκριμένα κάποιοι φορείς υποστηρίζουν ότι η θέση που επιλέχτηκε κοντά στην Παραμυθιά δεν βοηθάει στην βιωσιμότητα του Κέντρου και στην προσέλκυση επενδύσεων. Βέβαια με την Εγνατία το Κέντρο είναι πολύ κοντά στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας, αλλά ορισμένοι θα το ήθελαν στην Ηγουμενίτσα. Ακόμη θεωρούν ότι ο Δήμος Παραμυθιάς δεν θα μπορέσει να ολοκληρώσει το έργο μόνος του και ζητούν την ανάληψη κοινής δράσης, προκειμένου το έργο να μην μεταφερθεί σε άλλες περιοχές που το διεκδικούν ανταγωνιστικά.
Ωστόσο οι εξελίξεις έχουν πλέον δρομολογηθεί, όπως φαίνεται και από σχετικό έγγραφο του υπουργείου Εσωτερικών προς το Δήμο Παραμυθιάς.
Σύμφωνα με το έγγραφο αυτό το υπουργείο διαπίστωσε ότι είναι πλήρης ο φάκελος της Α΄φάσης του έργου «ωρίμανση μελετών και διαδικασιών προσέλκυσης επενδυτών Διεθνούς Εμπορευματικού Κέντρου Θεσπρωτίας» που χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα «Θησέας». Έτσι εγκρίθηκε η αποπληρωμή του και θα προχωρήσει η Β΄ φάση του έργου. Προηγουμένως όμως ο Δήμος Παραμυθιάς θα πρέπει να αποσαφηνίσει τον φορέα υλοποίησής του και την οριστική μορφή του.
Να σημειωθεί ότι το έργο εκτελείται με την σύμπραξη Ο.Τ.Α. και ιδιωτικού τομέα.

Φιλιάτι

Πάλι για το Φιλιάτι
Είδα δημοσιευμένο ευχαριστήριο του Δήμαρχου Φιλιατών, προς τους κ. Αβραμόπουλο και Μπέζα, οι οποίοι εξήγγειλαν την χρηματοδότηση της ανάπτυξης του Νοσοκομείου και του Γηροκομείου στο Φιλιάτι.
Ευχαριστήρια δεν έκανε ούτε η Ηγουμενίτσα που εγκαινίασαν οι συγκεκριμένοι υπουργοί το Κέντρο Ψυχικής Υγείας (ΚΨΥ) - αφού εννοείται ότι αυτή είναι η δουλεία τους.
Ευχαριστεί, την ώρα που και τα μικρά παιδιά καταλαβαίνουν πως η λειτουργία του Κ.Ψ.Υ. Ηγουμενίτσας σημαίνει το κλείσιμο του Κ.Ψ.Υ. Φιλιατών, όπως θα γίνει και με το Νοσοκομείο. Άλλωστε ο κ. Μπέζας το δήλωσε ευθαρσώς στα εγκαίνεια του Κ.Ψ.Υ. Ηγουμενίτσας, ότι "αλλάζει ο χάρτης Υγείας του Νομού".



Δείγμα παλιών Φιλιατιώτικων αγώνων το 1982
"Οι υπογραφόμενοι Δήμαρχος Φιλιατών και τρακόσιοι περίπου Πρόεδροι Δημοτικοί και Κοινοτικοί Σύμβουλοι, καθώς και Πάρεδροι της ακριτικής περιφέρεις Φιλιατών που εκλεχτήκαμε στις 17-10-1982, διαμαρτυρόμεθα εντονότατα για την αποφασισθείσα υπό του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας ίδρυση Γενικού Νοσοκομείου στην πόλη της Ηγουμενίτσας με παράλληλη μείωση κλινών του Νοσοκομείου Φιλιατών. Αποτελεί αναμφισβήτητα χαριστική βολή της ψυχοραγούσας μαρτυρικής Επαρχίας μας και καταργεί ουσιαστικά το Νοσοκομείο Φιλιατών. Το Νοσοκομείο Φιλιατών απέχει από την Ηγουμενίτσα δεκαπέντε μόνο λεπτά και είναι σε θέση επανδρούμενο και εξοπλισμένο κατάλληλα να ανταποκριθεί πλήρως στις ανάγκες των κατοίκων του Νομού. Κάνουμε έκκληση όπως ανακληθεί η παραπάνω απόφαση του Υπουργείου Υγείας και να χορηγηθεί η απαιτούμενη πίστωση προς επέκταση και εξοπλισμό του Νοσοκομείου Φιλιατών". Έπονται υπογραφές. Ο Δήμαρχος Φιλιατών, δημοτικοί και κοινοτικοί σύμβουλοι.
Ένα τηλεγράφημα των τότε τοπικών αρχών. Ένα δείγμα της τότε αγωνιστικής αντιμετώπισης των προβλημάτων της Επαρχίας. Ένα παράδειγμα για τους σημερινούς.



Η καλλιέργεια Ροδιάς
Ροδιές συναντά κανείς στην Ελλάδα σχεδόν σ όλες τις αυλές. Μαγνητίζει τα βλέμματα με το χρώμα και την ομορφιά των ανθών και των καρπών της. Στην Ελληνική παράδοση η Ροδιά και το Ρόδι είναι σύμβολο της γονιμότητας και της αφθονίας. Θεραπευτικά χρησιμοποιείται η Ροδιά για τις στυπτικές (σε διαρροϊκές παθήσεις), επουλωτικές, και δροσιστικές της ιδιότητες από την εποχή του Ιπποκράτη. Ιδιαίτερη θεραπευτική ικανότητα της ροδιάς είναι η "εξόντωση" της ταινίας και άλλων παρόμοιων "ανεπιθύμητων κατοίκων" του πεπτικού συστηματός μας.
Συστηματική καλλιέργεια έχει ξεκινήσει και στην Ελλάδα, τα δυόμιση τελευταία χρόνια. Εδώ και ένα χρόνο περίπου ξεκίνησε και στη Θεσπρωτία, στην περιοχή της Σκάλας Φιλιατών, με πρωτοβουλία του νέου και δραστήριου αγρότη της περιοχής, Παναγιώτη Μάντζα, ο οποίος είναι και πρόεδρος του τοπικού Συνδέσμου Καλλιεργητών. Η πρώτη αυτή καλλιέργεια αφορά 130 στρέμματα, και θα δώσει παραγωγή το 2010. Για πληροφορίες σχετικά με την καλλιέργεια δίνει ο πρόεδρος στο τηλ. 6944384570